0114-KDIP1-1.4012.621.2021.2.JO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 września 2021 r. (data wpływu 7 września 2021 r.) uzupełnione pismem Strony z 8 listopada 2021 r. (data wpływu 9 listopada 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z  3 listopada 2021 r. (skutecznie doręczone Stronie 3 listopada 2021 r.) wydanie interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług w związku z wnoszeniem opłat członkowskich – jest prawidłowe. UZASADNIENIE 27 września 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług w związku z wnoszeniem opłat członkowskich. Wniosek został uzupełniony pismem Strony z 8 listopada 2021 r. (data wpływu 9 listopada 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z  3 listopada 2021 r. znak: 0114-KDIP1-1.4012.621.2021.1.JO. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   Wnioskodawca (dalej jako: Uczelnia lub Wnioskodawca) jest uczelnią publiczną działającą na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U.2021.478 ze zm., dalej jako: ustawa PSWiN).   Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT), gdzie zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2021.685 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), oprócz działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, wykonuje również czynności zwolnione z VAT oraz niepodlegające temu podatkowi.   Podstawowymi zadaniami Uczelni, zgodnie z art. 11 ustawy PSWiN są: 1.    prowadzenie kształcenia na studiach; 2.    prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia; 3.    prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki; 4.    prowadzenie kształcenia doktorantów; 5.    kształcenie i promowanie kadr uczelni; 6.    stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w: a.    procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia, b.    kształceniu, c.    prowadzeniu działalności naukowej; 7.    wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka; 8.    stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów; 9.    upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych; 10. działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych. Uczelnia zatrudnia m.in. nauczycieli akademickich, którzy biorą udział w różnego rodzaju wydarzeniach naukowych, jak np. konferencje czy międzynarodowe kongresy naukowe. Niejednokrotnie zdarza się, że aby uczestniczyć w ww. wydarzeniu, nauczyciel – reprezentując jednocześnie swoją Uczelnię (pracodawcę) musi być członkiem danego Stowarzyszenia lub Organizacji, a z tym wiąże się konieczność uiszczenia okresowej (np. rocznej lub dwuletniej) – opłaty członkowskiej.   Jest to zatem warunek konieczny, aby jako członek danego Stowarzyszenia (Organizacji), osoba taka mogła wziąć udział w danym wydarzeniu naukowym. Innymi słowy, bez poniesienia ww. opłaty członkowskiej, udział w ww. wydarzeniu będzie niemożliwy.   Nie ulega wątpliwości, że konferencja lub kongres naukowy jest miejscem zdobywania i wymiany wiedzy, doświadczeń i nawiązywania kontaktów. Ma zatem na celu nie tylko uzupełnianie wiedzy, rozwój umiejętności i podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników naukowych, ale jednocześnie ma służyć wzmacnianiu relacji pomiędzy uczelniami, umożliwiać lepszą współpracę i wymianę akademicką studentów i pracowników, umacniać pozycję Wnioskodawcy, by stał się bardziej rozpoznawalną i konkurencyjną Uczelnią także na arenie międzynarodowej.   Przykładowo, Wnioskodawca finansuje opłaty za członkostwo w Stowarzyszeniu X z siedzibą w Kanadzie (dalej jako: X), na rzecz swoich pracowników z subwencji, która to opłata jest integralną częścią opłaty za udział w konferencji lub kongresie naukowym. Uczestnictwo w tym Stowarzyszeniu może być zarówno indywidulane, jak i instytucjonalne.   Misją X jest wspieranie rozwoju nauk politycznych we wszystkich częściach świata, budowanie sieci akademickich łączących Wschód i Zachód, Północ i Południe, stworzenie integracyjnej i globalnej społeczności nauk politycznych, w której wszyscy mogą uczestniczyć. Ma na celu także promowanie współpracy między naukowcami w demokracjach wschodzących i ustabilizowanych oraz wspieranie wolności akademickich potrzebnych do rozkwitu nauk społecznych. X utrzymuje powiązania z Organizacją Narodów Zjednoczonych i wspiera rozwój innych międzynarodowych i regionalnych organizacji politologicznych.   Światowe Kongresy Nauk Politycznych X odbywają się co dwa lata i są organizowane na różnych kontynentach. Komitety badawcze X stwarzają politologom pracującym w poszczególnych poddziedzinach dyscypliny możliwości nawiązywania kontaktów z kolegami z całego świata. Organizując wydarzenia między Światowymi Kongresami i odgrywając główną rolę w tych Kongresach, komitety badawcze zachęcają do ogólnoświatowego łączenia umiejętności i zasobów, pracując zarówno razem, jak i we współpracy ze specjalistycznymi podgrupami stowarzyszeń krajowych.   Łącząc naukowców z całego świata, X dąży do wzmocnienia sieci, które stanowią podstawę globalnej społeczności nauk politycznych.   W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podkreślić, że poniesienie ww. opłaty członkowskiej jest niezbędne, aby pracownik naukowy Wnioskodawcy mógł wziąć udział w wydarzeniu naukowym np. światowym Kongresie X. Zatem, bez przystąpienia i opłacenia składki członkowskiej nie byłoby możliwości uczestniczenia w takich wydarzeniach organizowanych przez Stowarzyszenie. Dodatkowo, członkom X (pod warunkiem uiszczenia opłaty członkowskiej), przysługują m.in.: rabaty za zakup prenumeraty, bezpłatny biuletyn, certyfikat uczestnictwa w kursach, dostęp do Portalu Nauk Politycznych, rabaty za udział w różnych wydarzeniach naukowych, dostęp do zasobów biblioteki online - z których uczestnik może, ale wcale nie musi skorzystać.   Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w przypadku poniesienia kosztu opłaty członkowskiej za uczestnictwo pracownika Uczelni w zagranicznym Stowarzyszeniu naukowym, udokumentowanym fakturą wystawioną przez ten zagraniczny podmiot na rzecz Wnioskodawcy – opłata taka podlega opodatkowaniu VAT, a tym samym czy Wnioskodawca powinien rozpoznać import usług.   W piśmie z 8 listopada 2021 r. Wnioskodawca wskazał: 1.    okresowa opłata członkowska nie będzie zobowiązywała Wnioskodawcę do dokonywania jakichkolwiek czynności na rzecz podmiotu X. 2.    Uiszczenie opłaty członkowskiej nie zobowiązuje X do konkretnych czynności na rzecz samego Wnioskodawcy, ale umożliwia pracownikom naukowym Wnioskodawcy m.in. udział w Światowym Kongresie Nauk Politycznych, organizowanym przez X. Innymi słowy, bez poniesienia ww. opłaty udział w Kongresie byłby po prostu niemożliwy, bowiem mogą w nim uczestniczyć wyłącznie członkowie X, ale aby stać się członkiem tego Stowarzyszenia - należy uiścić opłatę. Opłata ta jest ponoszona przez Wnioskodawcę za uczestnictwo jego pracownika naukowego (opłata indywidualna). 3.    Z uwagi na fakt, że mamy do czynienia z opłatą indywidualną ponoszoną przez Wnioskodawcę za uczestnictwo jego pracownika naukowego - pod warunkiem uiszczenia ww. opłaty, pracownikom – jako członkom X, przysługuje określony katalog korzyści, jak np. rabaty za zakup prenumeraty, bezpłatny biuletyn, certyfikat uczestnictwa w kursach, dostęp do Portalu Nauk Politycznych, udział w Kongresach i konferencjach, obniżone ceny za udział w różnych wydarzeniach naukowych, dostęp do zasobów biblioteki online, itp. 4.    Opłata członkowska jest co do zasady okresową, stałą kwotą obowiązującą przez określony czas np. dwa lata (aktualna dwuletnia opłata indywidulana wynosi $190 – dla osoby fizycznej, zatrudnionej przez Wnioskodawcę). Opłata ta upoważnia zatem do członkostwa w X przez kolejne dwa lata od jej wpłaty. Jednocześnie z uwagi na status lub wiek członka X, przewidziane są zniżki: dla studentów (do 35 roku życia) oraz seniorów (powyżej 65 roku życia). 5.    Członkowie X ponoszą roczną lub dwuletnią opłatę abonamentową, ustalaną okresowo przez Komitet Wykonawczy X. Opłata ta jest ustalana wyłącznie przez X, przy czym Wnioskodawca nie ma wiedzy, na jakiej podstawie jest szacowana jej wysokość. Wysokość opłaty indywidualnej nie jest uzależniona od poziomu korzyści wynikających z członkostwa – jest niewątpliwie warunkiem członkostwa w ogóle, przy możliwości dobrowolnego skorzystania z określonych korzyści, jak np. rabaty za zakup prenumeraty, bezpłatny biuletyn, certyfikat uczestnictwa w kursach, dostęp do Portalu Nauk Politycznych, udział w Kongresach i konferencjach, obniżone ceny za udział w różnych wydarzeniach naukowych, a katalog tych korzyści jest zamknięty. Aktualnie, dwuletnia opłata indywidulana wynosi $190 – dla osoby fizycznej, zatrudnionej przez Wnioskodawcę (pracownika naukowego). Z uwagi na status lub wiek członka X, przewidziane są niższe dwuletnie opłaty: dla studentów (do 35 roku życia – aktualnie $90) oraz seniorów (powyżej 65 roku życia - $130). Wnioskodawca pragnie także wyjaśnić, że wysokość opłaty członkowskiej jest inna w przypadku uczestnictwa indywidulanego (tj. dla pracownika Uczelni), a inna dla uczestnictwa instytucjonalnego (tj. dla Uczelni lub innej instytucji), ale przedmiotem złożonego wniosku jest wyłącznie opłata indywidualna ponoszona przez Wnioskodawcę za uczestnictwo pracownika naukowego w X. 6.    X jest podmiotem zagranicznym (z siedzibą w Kanadzie) i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy na podstawie tak opisanego stanu faktycznego, okresowa opłata członkowska wnoszona przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym Wnioskodawca jest obowiązany do opodatkowania okresowych opłat członkowskich poprzez rozpoznanie importu usług?   Zdaniem Wnioskodawcy, opłata członkowska wniesiona na rzecz zagranicznego Stowarzyszenia nie podlega opodatkowaniu VAT i w konsekwencji Wnioskodawca nie jest obowiązany do opodatkowania okresowych opłat członkowskich poprzez rozpoznanie importu usług.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (..).   Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.   Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: a.    usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, b.    usługobiorcą jest: w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4. Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.   Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT wskazuje zatem na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od dostawcy spoza terytorium kraju. Przepis ten wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.   W związku z powyższym, obowiązek naliczenia VAT po stronie Wnioskodawcy powstaje, jeżeli: 1.    zagraniczne Stowarzyszenie naukowe jest podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy o VAT, 2.    świadczona jest usługa podlegająca opodatkowaniu VAT w Polsce. Idąc dalej, generalna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług na rzecz podatników, została wyrażona w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT. W oparciu o ten przepis, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.   W ocenie Wnioskodawcy, w niniejszej sprawie kluczowym jest określenie w pierwszej kolejności, czy opłata członkowska na rzecz Stowarzyszenia stanowi faktyczne wynagrodzenie za usługę – a w konsekwencji czy powinna być opodatkowana VAT w Polsce na zasadach odwrotnego obciążenia.   Zgodnie z definicją usługi podlegającej opodatkowaniu VAT (odpłatne świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów), konieczne jest łączne spełnienie poniższych warunków: § występuje świadczenie (działanie lub zaniechanie) ze strony świadczącego usługę, § występuje korzyść po stronie nabywającego usługę, która jest uzyskiwana w związku ze świadczeniem usługodawcy, § występuje wynagrodzenie za świadczenie, które jest skorelowane z korzyścią uzyskiwaną przez nabywającego usługę. W przedmiotowej sprawie, istotny jest fakt, że pracownik Wnioskodawcy staje się członkiem Stowarzyszenia pod warunkiem wniesienia stosowanej opłaty członkowskiej. Na tej podstawie członek Stowarzyszenia uzyskuje w związku z tym członkostwem dostęp do wiedzy z zakresu nauk politycznych, możliwość udziału w innych wydarzeniach naukowych i wymiany doświadczeń podczas konferencji lub kongresu, a także rabaty za zakup prenumeraty, bezpłatny biuletyn, certyfikat uczestnictwa w kursach, dostęp do Portalu Nauk Politycznych, obniżone ceny za udział w wydarzeniach naukowych, dostęp do zasobów biblioteki online, z których uczestnik może, ale nie musi wcale skorzystać.   W ocenie Wnioskodawcy, dana czynność podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności - musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.   Takie wnioski płyną m.in. z orzecznictwa TSUE.   Przykładowo, jak wynika z wyroku TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.   Trudno jest zatem zidentyfikować konkretne świadczenie, jakie Stowarzyszenie miałoby realizować na rzecz pracownika naukowego Wnioskodawcy, w zamian za opłatę.   W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie opłaty członkowskiej stanowi kontrybucję do działalności Stowarzyszenia i pozwala na realizację jego misji i celów, z czego pewne korzyści mogą uzyskać jego członkowie, ale nie są to korzyści wystarczająco skonkretyzowane.   W ocenie Wnioskodawcy, opłaty członkowskie, nie stanowią odpłatności za żadne konkretne świadczenie ze strony Stowarzyszenia. W związku z wniesieniem opłaty, pracownik zostaje członkiem Stowarzyszenia, w związku z czym może m.in. otrzymywać dostęp do bazy, biblioteki, informacji w zakresie nauk politycznych bądź nabywać inne świadczenia w przyszłości, a świadczenia te nie są ekwiwalentne.   Opłaty te nie stanowią zatem wynagrodzenia za konkretną usługę realizowaną przez Stowarzyszenie, ale są wyłącznie zapłatą za to, aby osoba ta stała się członkiem Stowarzyszenia, dlatego też nie powinny być obciążane VAT.   W konsekwencji, wniesienie takiej opłaty przez Wnioskodawcę nie będzie rodzić konsekwencji podatkowych w zakresie VAT po stronie Wnioskodawcy, w tym obowiązku rozliczenia przez niego podatku VAT.   Powyższe stanowisko potwierdza także orzecznictwo TSUE w kontekście opodatkowania opłat członkowskich należnych organizacjom skupiającym różnych członków, które wskazuje, iż opłaty członkowskie o ogólnym charakterze nie stanowią wynagrodzenia za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.   Przykładowo z orzeczeń w sprawie C-89/81 (Hong Kong Trade Development Council) lub w sprawie C-102/86 (Apple and Pear Developemnt Council) wynika, że odpłatność danej czynności (a tym samym jej opodatkowanie) zachodzi wyłącznie wtedy, kiedy dane wynagrodzenie pozostaje w bezpośrednim związku z taką czynnością i możliwe jest określenie, co strony realizują w zamian za daną płatność (w przypadku opłaty członkowskiej jest to niemożliwe).   W przedmiotowej sprawie nie występuje zatem wzajemność świadczeń, tj. poprzez wniesienie rocznej/dwuletniej opłaty członkowskiej, nie powstanie stosunek prawny, przedmiotem którego byłoby żądanie wyświadczenia skonkretyzowanej usługi. Uiszczana okresowa opłata członkowska nie ma charakteru zapłaty za usługę, ponieważ brak jest bezpośredniego związku pomiędzy dokonaną opłatą członkowską a otrzymanym świadczeniem, które przynosi bezpośrednie i skonkretyzowane korzyści pracownikowi Wnioskodawcy, jak i samemu Wnioskodawcy, którego osoba pracownika naukowego reprezentuje.   Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym Wnioskodawca w świetle ustawy o VAT nie będzie obowiązany do opodatkowania okresowych opłat członkowskich na rzecz Stowarzyszenia, poprzez rozpoznanie importu usług.   W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, opłata członkowska wnoszona na rzecz zagranicznego Stowarzyszenia naukowego nie stanowi wynagrodzenia za odpłatną usługę podlegającą opodatkowaniu VAT ze względu na brak konkretnego świadczenia uzyskiwanego w związku z członkostwem w tym Stowarzyszeniu oraz brak ekwiwalentności opłaty członkowskiej z konkretną, mierzalną korzyścią.   Powyższe stanowisko potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 29 marca 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.165.2019.1.WH – wydana w analogicznej sprawie, w której Organ potwierdził, że: „(..) Wnioskodawca zobowiązany do uiszczenia rocznej opłaty członkowskiej nie może być uznany za usługobiorcę usług świadczonych przez E. Roczne opłaty członkowskie wnoszone przez Wnioskodawcę na rzecz organizacji nie są związane ze świadczeniem przez tą organizację konkretnych usług na rzecz Wnioskodawcy. Jak wskazuje Wnioskodawca organizacja nie jest zobowiązana do żadnych konkretnych działań na rzecz Wnioskodawcy w związku z wniesieniem opłaty. W ramach członkostwa w E. Wnioskodawca otrzymuje przede wszystkim dostęp do informacji, tj. szybkiej, dogłębnej analizy zagadnień z zakresu Unii Europejskiej i problematyki światowej. W przedmiotowej sprawie nie występuje zatem wzajemność świadczeń tj. poprzez wniesienie rocznej opłaty członkowskiej nie powstanie między Wnioskodawcą a E. stosunek prawny, przedmiotem którego byłoby żądanie ze strony Wnioskodawcy wyświadczenia skonkretyzowanej usługi przez E. na jego rzecz. Uiszczana roczna opłata członkowska nie ma charakteru zapłaty za usługę, ponieważ brak jest bezpośredniego związku pomiędzy dokonaną opłatą członkowską a otrzymanym świadczeniem, które przynosi bezpośrednie i skonkretyzowane korzyści Wnioskodawcy.   Wobec powyższego skoro - jak wskazano wyżej - w okolicznościach niniejszej sprawy nie dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, to tym samym Wnioskodawca w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie obowiązany do opodatkowania rocznych opłat członkowskich na rzecz E. poprzez rozpoznanie importu usług.”   Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, opłata członkowska wniesiona na rzecz zagranicznego Stowarzyszenia nie podlega opodatkowaniu VAT i w konsekwencji Wnioskodawca nie jest obowiązany do opodatkowania okresowych opłat członkowskich poprzez rozpoznanie importu usług.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.   W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również: 1.    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2.    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3.    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z powołanych regulacji wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść.   Dana czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.   Wskazać należy, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.   Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.   Uwzględniając powyższe, jak również stanowisko Trybunału zaprezentowane w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development, zgodnie z którym korzyści wynikające z wykonywanych przez usługodawcę zadań muszą mieć bezpośredni związek z usługobiorcą, zaś w sytuacji, gdy taki związek nie istnieje (np. związek ma wyłącznie charakter pośredni, bo usługobiorcą jest cała branża a nie konkretny plantator), nie można uznać takich czynności za usługi opodatkowane VAT, stwierdzić należy, że co do zasady nie jest wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług płatność (składka członkowska), która dokonywana jest jedynie w związku z przynależnością do określonej organizacji. Szczególnie gdy, jak w ostatnim z powołanych wyroków, organizacja ma dowolność co do przeznaczenia otrzymanych środków, zaś jej członkowie nie mają bezpośredniego wpływu na ich spożytkowanie. W tym bowiem przypadku nie można uznać, że składka członkowska ma charakter zapłaty za usługę, bowiem brak było bezpośredniego związku pomiędzy płatnością a korzyściami jakie osiągają poszczególni jej członkowie. Powyższe rozważania nie mogą być jednak, co do zasady, stosowane wobec wszystkiego rodzaju składek członkowskich. Jeżeli bowiem określona organizacja została utworzona także w celu wykonywania na rzecz swoich członków jednego, czy kilku konkretnych świadczeń, to w tym przypadku składkę na jej rzecz można potraktować jako zapłatę za określone świadczenie (usługę).   W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.   Kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została uregulowana w Rozdziale 3 Dział V ustawy o podatku od towarów i usług.   Na potrzeby stosowania przepisów ustawy dotyczące miejsca świadczenia, zgodnie z art. 28a ustawy: 1.    ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: a.    podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, b.    osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; 2.    podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.   Powyższy artykuł wprowadza w ustawie drugą definicję podatnika. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.   Generalna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług (na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy) została określona w art. 28b ust. 1 ustawy. W oparciu o ten przepis, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.   Przy czym w myśl art. 28b ust. 2 ustawy w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.   Natomiast w przypadku, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy).   Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług do których nie znajduje zastosowanie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.   Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.   Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, b) usługobiorcą jest: w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4. Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.   W myśl art. 17 ust. 1a ustawy przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.   Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od dostawcy spoza terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest uczelnią publiczną działającą na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, gdzie zgodnie z przepisami ustawy o VAT, oprócz działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, wykonuje również czynności zwolnione z VAT oraz niepodlegające temu podatkowi. Uczelnia zatrudnia m.in. nauczycieli akademickich, którzy biorą udział w różnego rodzaju wydarzeniach naukowych, jak np. konferencje czy międzynarodowe kongresy naukowe. Niejednokrotnie zdarza się, że aby uczestniczyć w ww. wydarzeniu, nauczyciel – reprezentując jednocześnie swoją Uczelnię (pracodawcę) musi być członkiem danego Stowarzyszenia lub Organizacji, a z tym wiąże się konieczność uiszczenia okresowej (np. rocznej lub dwuletniej) – opłaty członkowskiej. Nie ulega wątpliwości, że konferencja lub kongres naukowy jest miejscem zdobywania i wymiany wiedzy, doświadczeń i nawiązywania kontaktów. Ma zatem na celu nie tylko uzupełnianie wiedzy, rozwój umiejętności i podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników naukowych, ale jednocześnie ma służyć wzmacnianiu relacji pomiędzy uczelniami, umożliwiać lepszą współpracę i wymianę akademicką studentów i pracowników, umacniać pozycję Wnioskodawcy, by stał się bardziej rozpoznawalną i konkurencyjną Uczelnią także na arenie międzynarodowej. Przykładowo, Wnioskodawca finansuje opłaty za członkostwo w Stowarzyszeniu X z siedzibą w Kanadzie (X), na rzecz swoich pracowników z subwencji, która to opłata jest integralną częścią opłaty za udział w konferencji lub kongresie naukowym. Uczestnictwo w tym Stowarzyszeniu może być zarówno indywidulane, jak i instytucjonalne. Misją X jest wspieranie rozwoju nauk politycznych we wszystkich częściach świata, budowanie sieci akademickich łączących Wschód i Zachód, Północ i Południe, stworzenie integracyjnej i globalnej społeczności nauk politycznych, w której wszyscy mogą uczestniczyć. Ma na celu także promowanie współpracy między naukowcami w demokracjach wschodzących i ustabilizowanych oraz wspieranie wolności akademickich potrzebnych do rozkwitu nauk społecznych. X utrzymuje powiązania z Organizacją Narodów Zjednoczonych i wspiera rozwój innych międzynarodowych i regionalnych organizacji politologicznych. Światowe Kongresy Nauk Politycznych X odbywają się co dwa lata i są organizowane na różnych kontynentach. Komitety badawcze X stwarzają politologom pracującym w poszczególnych poddziedzinach dyscypliny możliwości nawiązywania kontaktów z kolegami z całego świata. Organizując wydarzenia między Światowymi Kongresami i odgrywając główną rolę w tych Kongresach, komitety badawcze zachęcają do ogólnoświatowego łączenia umiejętności i zasobów, pracując zarówno razem, jak i we współpracy ze specjalistycznymi podgrupami stowarzyszeń krajowych. Łącząc naukowców z całego świata, X dąży do wzmocnienia sieci, które stanowią podstawę globalnej społeczności nauk politycznych. Okresowa opłata członkowska nie będzie zobowiązywała Wnioskodawcę do dokonywania jakichkolwiek czynności na rzecz podmiotu X. Uiszczenie opłaty członkowskiej nie zobowiązuje X do konkretnych czynności na rzecz samego Wnioskodawcy, ale umożliwia pracownikom naukowym Wnioskodawcy m.in. udział w Światowym Kongresie Nauk Politycznych, organizowanym przez X. Innymi słowy, bez poniesienia ww. opłaty udział w Kongresie byłby po prostu niemożliwy, bowiem mogą w nim uczestniczyć wyłącznie członkowie X, ale aby stać się członkiem tego Stowarzyszenia - należy uiścić opłatę. Opłata ta jest ponoszona przez Wnioskodawcę za uczestnictwo jego pracownika naukowego (opłata indywidualna). Z uwagi na fakt, że mamy do czynienia z opłatą indywidualną ponoszoną przez Wnioskodawcę za uczestnictwo jego pracownika naukowego - pod warunkiem uiszczenia ww. opłaty, pracownikom – jako członkom X, przysługuje określony katalog korzyści, jak np. rabaty za zakup prenumeraty, bezpłatny biuletyn, certyfikat uczestnictwa w kursach, dostęp do Portalu Nauk Politycznych, udział w Kongresach i konferencjach, obniżone ceny za udział w różnych wydarzeniach naukowych, dostęp do zasobów biblioteki online, itp. Opłata członkowska jest co do zasady okresową, stałą kwotą obowiązującą przez określony czas np. dwa lata (aktualna dwuletnia opłata indywidulana wynosi $190 – dla osoby fizycznej, zatrudnionej przez Wnioskodawcę). Opłata ta upoważnia zatem do członkostwa w X przez kolejne dwa lata od jej wpłaty. Jednocześnie z uwagi na status lub wiek członka X, przewidziane są zniżki: dla studentów (do 35 roku życia) oraz seniorów (powyżej 65 roku życia). Członkowie X ponoszą roczną lub dwuletnią opłatę abonamentową, ustalaną okresowo przez Komitet Wykonawczy X. Opłata ta jest ustalana wyłącznie przez X, przy czym Wnioskodawca nie ma wiedzy, na jakiej podstawie jest szacowana jej wysokość. Wysokość opłaty indywidualnej nie jest uzależniona od poziomu korzyści wynikających z członkostwa – jest niewątpliwie warunkiem członkostwa w ogóle, przy możliwości dobrowolnego skorzystania z określonych korzyści, jak np. rabaty za zakup prenumeraty, bezpłatny biuletyn, certyfikat uczestnictwa w kursach, dostęp do Portalu Nauk Politycznych, udział w Kongresach i konferencjach, obniżone ceny za udział w różnych wydarzeniach naukowych, a katalog tych korzyści jest zamknięty. Aktualnie, dwuletnia opłata indywidulana wynosi $190 – dla osoby fizycznej, zatrudnionej przez Wnioskodawcę (pracownika naukowego). Z uwagi na status lub wiek członka X, przewidziane są niższe dwuletnie opłaty: dla studentów (do 35 roku życia – aktualnie $90) oraz seniorów (powyżej 65 roku życia - $130). Wysokość opłaty członkowskiej jest inna w przypadku uczestnictwa indywidulanego (tj. dla pracownika Uczelni), a inna dla uczestnictwa instytucjonalnego (tj. dla Uczelni lub innej instytucji), ale przedmiotem złożonego wniosku jest wyłącznie opłata indywidualna ponoszona przez Wnioskodawcę za uczestnictwo pracownika naukowego w X. X jest podmiotem zagranicznym (z siedzibą w Kanadzie) i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.   W związku z tak przedstawionymi okolicznościami sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości czy okresowa opłata członkowska wnoszona przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów  i usług, a tym samym Wnioskodawca jest obowiązany do opodatkowania tych opłat poprzez rozpoznanie importu usług.   Jak już wskazywano dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wówczas gdy istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy wykonaną czynnością a otrzymanym świadczeniem wzajemnym w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za świadczenie usług w ramach stosunku prawnego na podstawie którego wykonywana jest usługa (musi wynikać wyraźna bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę).   Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów pozwala stwierdzić, że kwota pobieranej opłaty za członkostwo w Stowarzyszeniu X z siedzibą w Kanadzie (X) nie będzie stanowiła wynagrodzenia za usługi o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.   Wnioskodawca zobowiązany do uiszczenia okresowych (rocznych lub dwuletnich) opłat członkowskich nie może być uznany za usługobiorcę usług świadczonych przez X. Okresowe opłaty członkowskie wnoszone przez Wnioskodawcę na rzecz X nie są związane ze świadczeniem przez ten podmiot konkretnych czynności na rzecz Wnioskodawcy. Jak wskazuje Wnioskodawca organizacja nie jest zobowiązana do żadnych konkretnych działań na rzecz Wnioskodawcy w związku z wniesieniem opłaty. Członkostwo w X umożliwia pracownikom Wnioskodawcy m.in. do udziału w Światowym Kongresie Nauk Politycznych organizowanych przez X. Komitety badawcze X stwarzają politologom pracującym w poszczególnych poddziedzinach dyscypliny możliwości nawiązywania kontaktów z kolegami z całego świata, zaś organizując wydarzenia między Światowymi Kongresami i odgrywając główną rolę w tych Kongresach, komitety badawcze zachęcają do ogólnoświatowego łączenia umiejętności i zasobów, pracując zarówno razem, jak i we współpracy ze specjalistycznymi podgrupami stowarzyszeń krajowych.   W przedmiotowej sprawie nie występuje zatem wzajemność świadczeń tj. poprzez wniesienie okresowej (rocznej lub dwuletniej) opłaty członkowskiej nie powstanie między Wnioskodawcą a X stosunek prawny, przedmiotem którego byłoby żądanie ze strony Wnioskodawcy wyświadczenia skonkretyzowanej usługi przez X na jego rzecz. Uiszczana okresowa opłata członkowska nie ma charakteru zapłaty za usługę, ponieważ brak jest bezpośredniego związku pomiędzy dokonaną opłatą członkowską a otrzymanym świadczeniem, które przynosi bezpośrednie i skonkretyzowane korzyści Wnioskodawcy.   Wobec powyższego skoro – jak wskazano wyżej – w okolicznościach niniejszej sprawy nie dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, to tym samym Wnioskodawca w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie obowiązany do opodatkowania okresowych (rocznych lub dwuletnich) opłat członkowskich na rzecz X poprzez rozpoznanie importu usług.   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1.         z zastosowaniem art. 119a; 2.         w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3.         z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.