0114-KDIP1-1.4012.713.2021.2.MŻ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe Szanowni Państwo,   stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest: ·         w części braku uznania Sprzedających za podatników podatku VAT w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości 1 i 2 (działek nr 10/3 i 11) – jest nieprawidłowe, ·         zastosowania zwolnienia dla dostawy zabudowanej Nieruchomości 1 oraz możliwości rezygnacji z tego zwolnienia – jest prawidłowe, ·         obowiązku rejestracji jako podatnik VAT, obowiązku wystawienia faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości 1 – działki nr 10/3 przez Sprzedającego oraz prawa Kupującego do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości 1 – jest prawidłowe. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 17 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych związanych ze sprzedażą Nieruchomości 1 i 2. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 grudnia 2021 r. (wpływ 29 grudnia 2021 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1)    Zainteresowany będący stroną postępowania: Pan A.K. 2)    Zainteresowani niebędący stroną postępowania: A. Spółka Akcyjna Pani K.K. Opis zdarzenia przyszłego   Pan A.K. (dalej „Wnioskodawca” lub „Sprzedający”) i jego żona K.K. (dalej „Zainteresowana 1” lub „Żona”) są polskimi rezydentami podatkowymi i mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Sprzedający i Żona nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. Ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2021 r., poz. 685 ze zm.).   Nieruchomość 1   Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości składającej się z działki gruntu nr ewidencyjny 10/1 przy ulicy (...) oraz działki gruntu nr ewidencyjny 10/3, z obrębu numer (...), położonych (...), o powierzchni 10,488 m2 (dalej „Nieruchomość 1”), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą pod numerem (...)/0 przy czym na dzień podpisania Umowy Przedwstępnej w stosunku do działki 10/1 toczyło się postępowanie dotyczące stwierdzenia przejścia z mocy ustawy własności działki 10/1 na rzecz Miasta (...).   Na dzień złożenia wniosku decyzja nr (...)/2021 z 5 lipca 2021 r. stwierdzająca nabycie przez Miasto (...) działki 10/1 z mocy prawa jest ostateczna. Nieruchomość 1 po nabyciu działki 10/1 przez Miasto (...) obejmuje działkę gruntu o nr ewidencyjnym 10/3 o powierzchni 10.338 m2. Wnioskodawca będąc kawalerem nabył Nieruchomość 1 na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego, co potwierdza akt notarialny o sygn. Rep. (...). Nieruchomość 1 jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, szklarnią oraz budynkiem gospodarczym - kotłownią, wybudowanym w połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku.   W dziale I-O księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 1 sposób korzystania z Nieruchomości oznaczony jest jako „B - Tereny Mieszkaniowe. Jak wynika z rejestru gruntów wraz z wyrysami z mapy ewidencyjnej wydanymi z upoważnienia (...) z 4 maja 2020 r. znak: (...), -          działka gruntu nr 10/1, o powierzchni 0,0150 ha, stanowi tereny mieszkaniowe B; -          działka gruntu nr 10/3, o powierzchni 1,0338 ha, przy ulicy (...), stanowi grunty orne RIVa, RV, RVI oraz tereny mieszkaniowe B.   Nieruchomość 2   Wnioskodawca i jego Żona są na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej współwłaścicielami niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr ewidencyjny 11, (...), o powierzchni 301 m2 (dalej: „Nieruchomość 2”), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą pod numerem (...)/4.   Wnioskodawca i jego Żona nabyli z mocy prawa przez zasiedzenie z dniem 2 października 2005 r. Nieruchomość 2 na podstawie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia, wydanego przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Cywilny z 10 lipca 2013 r.   W dziale I-O księgi wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości 2 sposób korzystania z Nieruchomości oznaczony jest jako „B - Tereny Mieszkaniowe. Jak wynika z rejestru gruntów wraz z wyrysami z mapy ewidencyjnej wydanymi z upoważnienia Prezydenta m.(...) z 4 maja 2020 r. znak: (...), - działka gruntu nr 11, o powierzchni 0,0301 ha, stanowi grunty orne RIVa, RV oraz tereny mieszkaniowe B.   Nieruchomość 1 i 2   Nabycia Nieruchomości nastąpiły w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Nieruchomości położone są na terenie, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.   Nieruchomości podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym oraz podatkiem od nieruchomości. Nieruchomość 1 oraz Nieruchomość 2 podlegają ograniczeniom w rozporządzaniu w rozumieniu ustawy z 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego. Wnioskodawca wraz Zainteresowaną 1 zamieszkują na Nieruchomości 1.   Na Nieruchomości 1 znajduje się szklarnia o pow. 420 m2, w której ojciec Wnioskodawcy hodował warzywa. Sam Wnioskodawca w przeszłości wykorzystywał szklarnię do uprawy kwiatów, które sprzedawał na rynku hurtowym, ale od 2005 r. już się tym nie zajmuje.   Część Nieruchomości 1 przez lata była przedmiotem umów najmu oraz dzierżawy. Od 2000 r. część gruntu Nieruchomości 1 była wynajmowana pod kontenery, natomiast od 2016 r. były wynajmowane na Nieruchomości 1 garaże. W związku z wynajmem i dzierżawą Wnioskodawca i Zainteresowana 1 nie wystawiali faktur VAT. Na dzień złożenia niniejszego wniosku umowy najmu/dzierżawy zostały rozwiązane, jednakże w niedalekiej przyszłości mają zostać podpisane kolejne umowy najmu/dzierżawy.   27 maja 2021 r. Wnioskodawca zawarł przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości (dalej „Umowa Przedwstępna”) z A. Spółka Akcyjna (dalej „Kupujący” lub „Zainteresowany 2”). Zgodnie z treścią Umowy Przedwstępnej, Kupujący ma zamiar nabyć Nieruchomości, z wyłączeniem działki 10/1, celem realizacji inwestycji polegającej na budowie osiedla budynków mieszkalnych wielorodzinnych z ewentualnymi usługami w parterze, z jednopoziomowym garażem podziemnym, wraz z niezbędną infrastrukturą (dalej „Inwestycja”).   Na przestrzeni lat Sprzedający i Żona Sprzedającego nie angażowali znaczących środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości obydwu Nieruchomości. W 2013 r. nastąpił podział Nieruchomości 1, z której wydzielono część działki, która została przekazana przez Wnioskodawcę jego bratu. Ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie występowali o wydzielenie dróg, jak i o zmianę przeznaczenia gruntu. Wnioskodawca oraz Zainteresowana 1 nie są zarejestrowanymi podatnikami VAT.   Z inicjatywy Zainteresowanego 2 doszło do zawarcia Umowy Przedwstępnej, gdyż ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie podjęli aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawca i Zainteresowana 1 oraz Kupujący zawierając Umowę Przedwstępną postanowili, że do zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży (dalej: „Umowa Sprzedaży” lub „Ostateczna Umowa Sprzedaży”) dojdzie w terminie 30 dni od dnia spełnienia ostatniego z pięciu warunków, na które składają się uzyskanie przez Kupującego i na jego koszt: ·         decyzji środowiskowej wraz z decyzją o warunkach zabudowy, ·         decyzji budowlanej, ·         warunków technicznych przyłączy mediów, ·         dziennika budowy i dokonanie w nim wpisu dotyczącego rozpoczęcia prac budowlanych związanych z Inwestycją, oraz ·         ostatecznej indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej sprzedawanych Nieruchomości, jednakże nie później niż do 27 maja 2024 r.   W ramach Umowy Przedwstępnej Kupujący zobowiązał się również do zbadania Nieruchomości pod względem faktycznym, prawnym, technicznym, ekonomicznym, środowiskowym oraz urbanistycznym pod kątem zrealizowania na nich Inwestycji. Badanie to zostanie ukończone w terminie do 27 listopada 2021 r. Oprócz tego Wnioskodawca i Zainteresowana 1 wyrazili zgodę dla Kupującego (upoważnili Kupującego do dysponowania Nieruchomościami) na usunięcie kolizji sieci, decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni (przy czym w odniesieniu do większości drzew wytypowanych do wycinki nie będzie wymagane zezwolenie), przeprowadzenia badań gruntowych i pomiarów geodezyjnych, inwentaryzacji zieleni oraz na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane w zakresie niezbędnym do uzyskania decyzji środowiskowej, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji budowlanej, decyzji o lokalizacji zjazdów i decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolnej.   Ponadto, Sprzedający i jego Żona udzielili Kupującemu pełnomocnictwa: ·         do reprezentowania ich w postepowaniu o wydanie decyzji wyłączających Nieruchomości z produkcji rolnej, a także w postępowaniach dotyczących podziału Nieruchomości, ·         do wglądu w akta ksiąg wieczystych Nieruchomości oraz wszelkich ksiąg hipotecznych, z których nastąpiło przyłączenie bądź odłączenie działek gruntu wchodzących obecnie w skład Nieruchomości, ·         do uzyskania przez Kupującego docelowych warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci infrastruktury oraz uzgodnień komunikacyjnych dla Inwestycji oraz wyrażenia zgodny na zawarcie umów z gestorami mediów dla Inwestycji, w tym usunięcia kolizji sieci, ·         do reprezentowania w postępowaniach administracyjnych dotyczących nieruchomości sąsiednich do Nieruchomości, w których Stroną są Sprzedający, w tym wglądu w akta spraw, ·         do występowania i odbioru wszelkich dokumentów, wypisów i wyrysów z rejestru gruntów, budynków i lokali, zaświadczeń i decyzji dotyczących Nieruchomości. Ponadto, w piśmie uzupełniającym z 20 grudnia 2021 r. wskazano: a)    w odpowiedzi na wskazanie, czy przedmiotem sprzedaży będzie także działka nr 10/1, wskazał Pan: Działka 10/1 nie będzie przedmiotem sprzedaży. Jej właścicielem jest Miasto (...), co wynika z ostatecznej decyzji o stwierdzeniu jej nabycia z 5 lipca 2021 r. (nr decyzji (...)/2021). b)    w odpowiedzi na pytanie: czy budynek mieszkalny, szklarnia oraz budynek gospodarczy – kotłownia znajdują się na obu działkach 10/3 i 10/1, jeśli nie to proszę wskazać na której, wskazał Pan: Budynek mieszkalny, szklarnia oraz budynek gospodarczy - kotłownia znajdują się na działce 10/3. c)    w odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób były wykorzystywane przez Pana/Zainteresowaną 1 działki nr 10/1 (jeżeli również będzie przedmiotem sprzedaży), 10/3, 11 od chwili nabycia do dnia sprzedaży. Czy ww. działki były wykorzystywane w działalności (zwolnionej, opodatkowanej podatkiem VAT), czy używane do własnych potrzeb, wskazał Pan: Działka 10/3 oraz działka 11 od chwili nabycia do dnia przesłania niniejszego uzupełnienia były w zdecydowanej większości używane do potrzeb własnych. Jedynie niewielka część działki 11 (ok 30%) w związku z wynajmem (kontenery, garaże) była wykorzystywana do działalności zwolnionej z VAT. d)    w odpowiedzi na pytanie: czy dla działek nr 10/1 (jeżeli również będzie przedmiotem sprzedaży i jeśli nie będą na niej znajdowały się budynek mieszkalny, szklarnia i budynek gospodarczy), 10/3, 11 obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, bądź zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy i czy Sprzedający/Zainteresowana 1 występowali o uchwalenie tego planu/decyzji dla ww. działek i co z niego/niej wynika (jakie przeznaczenie), wskazał Pan: Dla obszaru, na którym znajdują się działki 10/3 i działki 11 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani też nie ma zostać wydana w odniesieniu do ww. działek decyzja o warunkach zabudowy. Ani Sprzedający ani Zainteresowana 1 nie występowali o uchwalenie planu czy o wydanie decyzji dla ww. działek. Zainteresowany 2 w oparciu o zgodę wyrażoną przez Sprzedającego i Zainteresowanej 1 ma w planach wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki 10/3 i działki 11. e)    w odpowiedzi na pytanie: czy nabycie przez Pana/Zainteresowaną 1 - Nieruchomości 1 i 2 (działek nr 10/1 (jeżeli również będzie przedmiotem sprzedaży), 10/3, 11) podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i czy w związku z nabyciem przysługiwało Państwu prawo odliczenia podatku VAT naliczonego, wskazał Pan: Nabycie Nieruchomości 1 i 2 przez Sprzedającego i Zainteresowaną 1 nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. f)     w odpowiedzi na pytanie: czy Nieruchomość 2 – działka nr 11 - była w całości bądź w części przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze (kiedy zawarte zostały umowy i na jaki okres, jak kształtował się czynsz dzierżawny), wskazał Pan: Nieruchomość 2 - działka 11 była w większości używana do potrzeb własnych. Jedynie mniejsza część działki (ok 30%) była przedmiotem najmu. Umowy najmu zawarte były od 2000 r. na czas nieokreślony, czynsz miesięczny wynosił od 1000 do 2000 pln miesięcznie. Umowy najmu zostały skutecznie wypowiedziane przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną 1, a okres wypowiedzenia już upłynął. g)    w odpowiedzi na pytanie: czy w momencie nabycia budynek mieszkalny, budynek gospodarczy – kotłownia oraz szklarnia znajdowały się na nieruchomościach w momencie ich nabycia przez Pana/Zainteresowaną 1, jeśli nie, to kiedy zostały wybudowane, wskazał Pan: W momencie nabycia przez Pana/Zainteresowaną 1 budynek mieszkalny, budynek gospodarczy - kotłownia oraz szklarnia znajdowały się na nieruchomościach, z tym że budynek mieszkalny był w stanie surowym i został wykończony przez Pana/Zainteresowaną 1 z własnych środków i oddany do użytkowania w 1993 r. h)    w odpowiedzi na pytanie: czy przysługiwało Panu/Zainteresowanej 1 prawo do odliczenia podatku na odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia bądź wybudowania ww. budynków/budowli, wskazał Pan: Ani sprzedającemu ani Zainteresowanej 1 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego - kotłowni oraz szklarni. i)     w odpowiedzi na pytanie: czy szklarnia spełnia definicję budynku/budowli w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). Jeżeli stanowi budynek/budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego – należy jednoznacznie wskazać: ·         czy i kiedy (należy wskazać dokładną datę) szklarnia została oddana w użytkowanie pierwszemu nabywcy/użytkownikowi lub na własne potrzeby po jej wybudowaniu/nabyciu, ·         czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą ponosił Pan/Zainteresowana 1 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym wydatki na ulepszenie szklarni stanowiące co najmniej 30% jej wartości początkowej, jeśli tak należy wskazać: - kiedy miały miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę), czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie szklarni, czy po poniesionych nakładach na ulepszenie, które stanowią co najmniej 30% wartości początkowej szklarnia była oddana do użytkowania, należy wskazać kiedy i do jakich czynności/do jakiej działalności (zwolnionej, opodatkowanej podatkiem VAT), czy szklarnia była wykorzystywana przez Pana w całym okresie posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, wskazał Pan: Odp. Szklarnia spełnia definicję budynku/budowli w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Szklarnia została oddana do użytkowania na własne potrzeby według Pana /Zainteresowanej 1 we wrześniu 1972 r. W okresie wskazanym w pytaniu Wnioskodawca/Zainteresowana 1 nie ponosili wydatków na ulepszenie szklarni. j)     w odpowiedzi na pytanie: czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą Sprzedający oraz Zainteresowana 1 ponosili w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym wydatki na ulepszenie budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego - kotłowni stanowiące co najmniej 30% jej wartości początkowej, jeśli tak należy wskazać - kiedy miały miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę), ·         czy Sprzedającemu oraz Zainteresowanej 1 przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie ww. budynków, ·         czy po poniesionych nakładach na ulepszenie, które stanowią co najmniej 30% wartości początkowej ww. budynki były oddane do użytkowania, należy wskazać kiedy i do jakich czynności/do jakiej działalności (zwolnionej, opodatkowanej podatkiem VAT), wskazał Pan: odp. Sprzedającemu i Zainteresowanej 1 nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie ww. budynków. Ponadto w okresie wskazanym w pytaniu nie ponosili żadnych wydatków na ulepszenie budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego - kotłowni. k)    w odpowiedzi na pytanie: czy wszystkie budynki (tj. budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy - kotłownia) usytuowane na Nieruchomości 1 były przez Sprzedającego oraz Zainteresowaną 1 wykorzystywane/używane do własnych potrzeb, o   od kiedy budynki usytuowane na Nieruchomości 1 były przez Sprzedającego oraz Zainteresowaną 1 wykorzystywane/używane do własnych potrzeb, wskazał Pan: Odp. Wszystkie budynki były wykorzystywane/używane do potrzeb własnych, odkąd Sprzedający i Zainteresowana 1 stali się ich właścicielami. l)     w odpowiedzi na pytanie czy Kupujący (Zainteresowany 2) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wskazał Pan: Kupujący jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. m)  w odpowiedzi na pytanie: do jakiej działalności Kupujący (Zainteresowany 2) będzie wykorzystywał nabytą Nieruchomość 1 i 2 – opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, zwolnionej od podatku czy niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, wskazał Pan : Kupujący (Zainteresowany 2) nabędzie nieruchomości w celu budowy budynków z lokalami mieszkalnymi i użytkowymi na sprzedaż, która będzie opodatkowana podatkiem VAT (odpowiednio 8% dla lokali mieszkalnych i 23% dla lokali użytkowych). Pytania 1.    Czy Wnioskodawca oraz Zainteresowana 1 będą podatnikami VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, a tym samym czy sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wobec czego Wnioskodawca wraz z Zainteresowaną 1, przed sprzedażą, powinni zarejestrować się jako czynni podatnicy VAT, złożyć wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, o rezygnacji ze zwolnienia z VAT i o wyborze opodatkowania transakcji VAT-em, a następnie w odniesieniu do Nieruchomości 1 Wnioskodawca wystawi fakturę z podatkiem VAT należnym oraz w odniesieniu do Nieruchomości 2 Wnioskodawca i Zainteresowana 1 wystawi fakturę na 50% ceny sprzedaży Nieruchomości plus VAT? 2.    Czy w razie pozytywnej odpowiedzi na Pytanie 1, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymanych od Wnioskodawcy i od Zainteresowanej 1? Stanowisko Zainteresowanych w sprawie   Ad 1   Zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając opisany stan faktyczny oraz obecnie obowiązujący stan prawny w zakresie podatku od towarów i usług, sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT-em lecz podatkiem od Czynności Cywilnoprawnych (PCC) ze względu na to, że Wnioskodawca i Zainteresowana 1 nie będą przy sprzedaży tej nieruchomości działać w charakterze podatników podatku od towarów i usług.   W konsekwencji Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie muszą rejestrować się jako czynni podatnicy VAT, ani składać oświadczeń o wyborze opodatkowania tej transakcji VAT-em, ani wystawiać faktur VAT.   Na wypadek negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czyli na wypadek uznania przez Organ, że sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca wraz z Zainteresowaną 1, przed sprzedażą Nieruchomości, powinni zarejestrować się jako czynni podatnicy VAT, złożyć wspólne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, o rezygnacji ze zwolnienia z VAT i o wyborze opodatkowania transakcji VAT-em, a następnie w odniesieniu do Nieruchomości 1 Wnioskodawca wystawi fakturę z podatkiem VAT należnym oraz w odniesieniu do Nieruchomości 2 fakturę wystawi zarówno Wnioskodawca, jak i Zainteresowana 1 – każde z nich na kwotę równa 50% ceny sprzedaży Nieruchomości plus VAT.   Ad 2   Mając na uwadze, że wg Wnioskodawcy sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie będzie opodatkowana VAT, lecz PCC, żaden Sprzedający nie będzie uprawniony ani zobowiązany do wystawienia faktury VAT, więc nie wystąpi VAT należny, który Kupujący mógłby odliczyć jako VAT naliczony.   Jednak w razie negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czyli na wypadek uznania, że sprzedaż Nieruchomości 1 i 2 przez Sprzedających będzie u nich opodatkowana VAT-em, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymanych od Wnioskodawcy i od Zainteresowanej 1, po uprzednim zarejestrowaniu się przez nich jako czynnych podatników VAT, gdyż Kupujący nabędzie Nieruchomość w celu realizacji Inwestycji albo w celu odsprzedaży Nieruchomości (w ramach czynności opodatkowanej VAT) innemu podmiotowi, który zrealizuje Inwestycję. Uzasadnienie Ad 1   Sprzedaż Nieruchomości nie będzie objęta VAT, lecz PCC. Ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie są podatnikami VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do planowanej sprzedaży Nieruchomości 1 i 2 i nie staną się też nimi w wyniku ich sprzedaży, gdyż Nieruchomości te nie są wykorzystywane w działalności opodatkowanej VAT.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.   Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, co wynika z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT.   Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Żeby określona czynność była opodatkowana tym podatkiem, nie wystarczy, że będzie objęta zakresem przedmiotowym ustawy o VAT, lecz musi być wykonywana przed podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa w charakterze takiego podatnika.   Dostawa Nieruchomości 1 i 2 podlegać więc będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług osoba fizyczna, która dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.   W tym miejscu, na co powołuje się też liczne orzecznictwo polskich sądów administracyjnych, należy przytoczyć wyrok TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10), oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), w którym wskazano m.in. kryteria, jakimi należy kierować się dla uznania danej transakcji dostawy (sprzedaży) nieruchomości za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Trybunał stwierdził, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Nadto sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru decydującego, gdyż zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że „dużych transakcji” sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Także okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE (Dyrektywy VAT). Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.   Zatem istotne znaczenie ma to, czy podmiot w celu dokonania sprzedaży nieruchomości, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej sprzedaży tej rzeczy.   Natomiast, okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną, przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.   Wyrok ten nadal wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Potwierdza to choćby wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2017 r. sygn. I FSK 172/16, w którym wskazuje on, że aby stwierdzić czy „dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności.”   Biorąc powyższe pod uwagę sprzedaż Nieruchomości opisaną w stanie faktycznym niniejszego wniosku nie wypełnia znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Wnioskodawca i Zainteresowana 1 dokonując sprzedaży nie będą działać w charakterze podatników VAT, gdyż sprzedaż Nieruchomości nastąpi w ramach zarządu majątkiem osobistym.   Wynika to z tego, że Wnioskodawca nabył Nieruchomość 1 ponad 30 lat temu na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego. Nieruchomość 2 Wnioskodawca i Zainteresowana 1 nabyli w drodze zasiedzenia w 2005 r. w ramach ustroju wspólności ustawowej małżeńskiej, co zostało stwierdzone prawomocnym postanowieniem Sądu w 2013 r. Nie można uznać, że Wnioskodawca, uzyskując prawo własności nieruchomości 1 ponad 30 lat temu w ramach umowy przekazania gospodarstwa rolnego, uzyskał je w celu odsprzedaży w roku 2022 r. lub później, a tym samym, że już w tamtych latach Wnioskodawca podjął czynności, które będzie można uznać obecnie za przejaw działalności gospodarczej, za jej rozpoczęcie w zakresie obrotu nieruchomościami.   Ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie podejmowali żadnych działań w zakresie uzbrojenia terenu - nie występowali o uzyskanie warunków technicznych w odniesieniu do jakichkolwiek przyłączy w związku z zamiarem sprzedaży Nieruchomości, jak również nie dokonywali żadnych ulepszeń doprowadzonych już wiele lat temu przyłączy. Również ani Wnioskodawca ani Zainteresowana 1 nie podjęli żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości 1 i 2. Sprzedający nie dali żadnego ogłoszenia do prasy czy Internetu czy też innego rodzaju ogłoszenia, gdyż to Zainteresowany 2 złożył propozycję kupna Nieruchomości, więc w kontekście przywołanego wyżej wyroku TSUE z 15 września 2011 r. nie można mówić o podjęciu działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, jeżeli Sprzedający nie dali do prasy czy Internetu nawet zwykłych ogłoszeń.   Oprócz tego Sprzedający nie występowali o wydzielenie dróg wewnętrznych, nie występowali też o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wobec braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym znajdują się Nieruchomości, a ponadto nigdy nie zajmowali się ani nie zamierzają w przyszłości prowadzić działalności w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.   W świetle wyroku TSUE z 15 września 2011 r., w którym TSUE wskazał, że na aktywność „handlową” w zakresie obrotu nieruchomościami wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich, dopiero bowiem wówczas czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. W sytuacji Sprzedających nie mają miejsce nawet pojedyncze działania, o których mowa w ww. wyroku, więc tym bardziej niż można mówić o ciągu działań. Zatem wobec powyższego nie można uznać Wnioskodawcy i Zainteresowanej 1 za podmioty podejmujące aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE (Dyrektywy VAT).   Wreszcie należy się odnieść do pełnomocnictwa, którego Sprzedający udzielili Kupującemu. Działania Kupującego jako pełnomocnika nie są działaniami podjętymi z inicjatywy Wnioskodawcy i Zainteresowanej 1. Działania, do których uprawnia pełnomocnictwo, podejmowane są z inicjatywy Kupującego i służą wyłącznie do realizacji jego własnych celów gospodarczych związanych z nabywaną Nieruchomością tj. w celu realizacji planowanej Inwestycji.   Ponieważ w momencie zawarcia umowy przedwstępnej, Zainteresowany 2 nie dysponował jeszcze prawem własności do Nieruchomości, nie mógł podejmować czynności przysługujących wyłącznie jej właścicielowi. Jednocześnie Kupujący chciał się upewnić, czy na Nieruchomościach będzie mógł zrealizować swój zamierzony cel gospodarczy (przeprowadzenie Inwestycji) i temu służyły czynności, do których uzyskał umocowanie. W przeciwnym bowiem razie prawdopodobnie nie byłby zainteresowany nabyciem przedmiotowej nieruchomości. W tym samym celu udzielono Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane. Zgoda na dysponowanie Nieruchomościami ma na celu usunięcie kolizji sieci, uzyskanie decyzji o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni (przy czym w odniesieniu do większości drzew wytypowanych do wycinki nie będzie wymagane zezwolenie), przeprowadzenie badań gruntowych i pomiarów geodezyjnych, inwentaryzację zieleni. Oprócz tego na zgoda na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane upoważnia Kupującego do uzyskania decyzji środowiskowej, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji budowlanej, decyzji o lokalizacji zjazdów i decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolnej.   Wszystkie te działania Kupujący podejmował lub będzie podejmować na własną rzecz, nie zaś na rzecz Wnioskodawcy i Zainteresowanej 1. Służą one wyłącznie Inwestycji planowanej przez Kupującego. Efekty tych działań warunkuje możliwość przeprowadzenia Inwestycji przez Kupującego, a więc służą one wyłącznie Kupującemu. Jednocześnie działania te podjęto przed sprzedażą Nieruchomości, ponieważ wobec ich potencjalnych negatywnych efektów, Nieruchomość nie zostałaby nabyta przez Kupującego, jako nieprzydatna dla realizacji jego konkretnej Inwestycji.   Nie można więc działań podejmowanych przez Kupującego oceniać jako działań Wnioskodawcy i Zainteresowanej 1 zmierzających do uatrakcyjnienia Nieruchomości. Nie są to działania zlecone dla uatrakcyjnienia Nieruchomości na otwartym rynku nieruchomości wobec szerokiego kręgu potencjalnych nabywców. Pełnomocnictwo jest tu tylko kwestią formalną umożliwiającą podjęcie działań w interesie i na rzecz wyłącznie Kupującego i jego Inwestycji. Tym samym działań Kupującego jako pełnomocnika nie można określać jako profesjonalnych działań samego Wnioskodawcy i Zainteresowanej 1 czy też jako działań Wnioskodawcy i Zainteresowanej 1 i Kupującego, właściwych dla zawodowego sprzedawcy nieruchomości (handlowca).   Wszystkie działania w ramach pełnomocnictwa podejmowane są na koszt Kupującego, więc Wnioskodawczyni i Zainteresowany 1 nie zaangażowali w te czynności żadnych środków. Biorąc pod uwagę przywołane orzeczenia TSUE nie są to aktywne działania Wnioskodawczyni i Zainteresowanego 1 w kontekście interpretacji art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.   Powyższe pokazuje, że Wnioskodawca i Zainteresowana 1 są zainteresowani jedynie sprzedażą części swego majątku prywatnego (tj. Nieruchomości) i nie są zainteresowani podejmowaniem jakichkolwiek czynności w tym zakresie, ani ponoszenia związanych z tym kosztów, oprócz samego podpisania umowy przedwstępnej, a następnie ostatecznej umowy sprzedaży (obie są na koszt Zainteresowanego 2, pozostawiając po stronie Zainteresowanego 2, jako nabywcy wykonanie wszelkich czynności, jakie Zainteresowany 2 uzna za stosowne, ponoszenie przez Zainteresowanego 2 związanych z tym kosztów i ryzyka niepowodzenia, wystąpienia zdarzeń/kosztów nie przewidzianych etc. Zatem zachowanie Sprzedających należy zakwalifikować jako zwykły zarząd i rozporządzanie majątkiem osobistym, a nie jako prowadzenie działalności gospodarczej.   Prawidłowość powyższego stanowiska wynika również z tego, że podatek VAT jest podatkiem zharmonizowanym, co oznacza, że w każdym państwie UE powinien działać tak samo, czyli wywoływać te same skutki wskazane w 112 Dyrektywie VAT. To z kolei oznacza, że po pierwsze, począwszy od wstąpienia Polski do UE, interpretacji zdarzeń na gruncie VAT należy dokonywać pod względem aspektów ekonomicznych, a nie formalnych, a takim jest udzielenie pełnomocnictwa; po drugie, że inne gałęzie prawa (np. cywilnego) muszą ustąpić w przypadku interpretowania skutków danych zdarzeń na tle VAT. W przeciwnym razie okazałoby się, że skutki danego zdarzenia są na gruncie podatku VAT różne w poszczególnych państwach członkowskich - w zależności od tego, jakie skutki przewiduje inna gałąź prawa danego państwa.   Powyższe potwierdza również Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 2174/13, który w uzasadnieniu do wyroku stwierdza: „Zatem przy interpretacji pojęć użytych w ustawie o podatku od towarów i usług decydujące znaczenie ma walor i skutki ekonomiczne danej czynności opodatkowanej a nie jego definicja w krajowym prawie cywilnym, które przecież w każdym państwie członkowskim jest inne. W obecnym stanie prawnym - zgodnie z regulacjami VI dyrektywy, jak i dyrektywy VAT z 2006 r. - zarówno pojęcie dostawy towarów, jak i świadczenia usług zostało w znacznej mierze oderwane od ważności i skuteczności tych czynności na gruncie prawa cywilnego. Decydujące dla uznania, że czynność miała miejsce, są bowiem jej skutki faktyczne (realne), a nie skutki konwencjonalne. Stąd też nie może być już wątpliwości, że czynności, które są nieważne na gruncie prawa cywilnego z powodu niezachowania wymaganej formy, mogą podlegać opodatkowaniu. Czynności opodatkowane na gruncie VAT zostały bowiem oderwane od ważności i skuteczności tych czynności na gruncie prawa cywilnego. Decydujące znaczenie zyskuje bowiem nie prawny (na gruncie prawa cywilnego), lecz ekonomiczny aspekt transakcji.”   Wyżej przyjętego stanowiska Wnioskodawcy nie zmienia fakt, że Nieruchomość 1 w przeszłości w części kilku procent jej powierzchni, które zajmuje szklarnia (ok. 4%) była wykorzystywana do działalności rolniczej. Na chwilę obecną Nieruchomość 1 nie jest wykorzystywana do jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT czy to w rozumieniu ustawy o PIT i nie będzie do takowej wykorzystywana aż do momentu zawarcia Ostatecznej Umowy Sprzedaży tj. najdalej do dnia 27 maja 2024 r. Oprócz tego Nieruchomość 1 jest zabudowana domem jednorodzinnym, w którym Wnioskodawca i Zainteresowana 1 obecnie zaspokajają wyłącznie osobiste potrzeby mieszkaniowe, a także budynkiem gospodarczym - kotłownią. Również prawidłowości swojego stanowiska według Wnioskodawcy nie zmienia fakt, że niewielka część Nieruchomości 1 była w przeszłości przedmiotem najmu lub dzierżawy, jednakże na chwilę obecną część ani Nieruchomości 1 ani Nieruchomości 2 nie jest przedmiotem umowy, najmu ani innej umowy o podobnym charakterze.   Tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie przejawem wyłącznie zarządu majątkiem prywatnym, a nie będzie stanowić sprzedaży w zakresie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.   Ad 2   W przypadku oceny, że stanowisko w sprawie pytania 1 jest nieprawidłowe, a sprzedaż Nieruchomości stanowi czynność podlegającą ustawie o VAT, do sprzedaży Nieruchomości 1 według Wnioskodawcy będzie miało zastosowanie zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Dotyczy ono dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się „oddanie do użytkowania” pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:   a)    wybudowaniu lub b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Definicja pierwszego zasiedlenia obowiązująca od 1 września 2019 r. odpowiada wcześniejszej pro unijnej wykładni tego pojęcia dokonywanej na gruncie art. 2 pkt 14 ustawy o VAT w treści obowiązującej do 31 sierpnia 2019 r. W związku z tym, na uwzględnienie zasługują tezy wyroków i interpretacje indywidulane dotyczące wykładni pojęcia „pierwszego zasiedlenia” wydane w stanie prawnym obowiązującym przed 1 września 2019 r.   Pod pojęciem pierwszego zasiedlenia należy rozumieć użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu, także na potrzeby własne osoby fizycznej, niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Powyższe stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął również m.in. w interpretacjach indywidualnych nr 0111-KDIB3-1.4012.163.2018.4.AB z 23 maja 2018 r. i nr 0111-KDIB3-1.4012.170.2018.3.IK z 24 maja 2018 r.: „Zatem zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własne osoby fizycznej”.   Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że budynki znajdujące się na Nieruchomości 1 były przedmiotem tak rozumianego „pierwszego zasiedlenia”. Biorąc pod uwagę już sam okres wykorzystywania budynków przez Wnioskodawcę (od lat 90-tych XX w.), od ich pierwszego zasiedlenia upłynęło ponad 2 lata. Warunek określony w art. 2 pkt 14 lit. b) ustawy o VAT nie ma zastosowania w sprawie, ponieważ budynki nie stanowiły u Wnioskodawcy środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Oznacza to, że planowana sprzedaż Nieruchomości 1, jeżeli będzie podlegać ustawie o VAT będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.   Z uwagi na to, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, powyższe zwolnienie dotyczy również dostawy Nieruchomości 1, na której znajdują się budynki.   Stosownie do art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: ·         są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; ·         złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.   Jeżeli Wnioskodawca, który nie ma obecnie statusu podatnika VAT czynnego, dokona rejestracji dla celów VAT jako podatnik VAT czynny, możliwa jest rezygnacja ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ jak wynika z opisu stanu faktycznego Kupujący jest czynnym podatnikiem VAT. Rezygnacja ze zwolnienia nastąpi poprzez złożenie zgodnego oświadczenia stron na warunkach wskazanych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. W stanie prawnym, który zacznie obowiązywać od 1 października 2021 r. alternatywą jest złożenie oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia w akcie notarialnym umowy sprzedaży.   W razie uznania za nieprawidłowe stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 niniejszego wniosku, w odniesieniu do Nieruchomości 2, jako dla terenu niezabudowanego, dla którego w dniu zawarcia Ostatecznej Umowy Sprzedaży nie będzie mieć zastosowania żadne ze zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca i Zainteresowana 1 wystawią fakturę na 50% ceny sprzedaży Nieruchomości plus VAT.   A zatem w związku ze sprzedażą Nieruchomości 1 i 2, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymanych od Wnioskodawcy i od Zainteresowanej 1, gdyż nabędzie Nieruchomości w celu realizacji Inwestycji albo w celu odsprzedaży Nieruchomości (w ramach czynności opodatkowanej VAT) innemu podmiotowi, który zrealizuje Inwestycję. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest: ·         w części braku uznania Sprzedających za podatników podatku VAT w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości 1 i 2 (działek nr 10/3 i 11) – jest nieprawidłowe, ·         zastosowania zwolnienia dla dostawy zabudowanej Nieruchomości 1 oraz możliwości rezygnacji z tego zwolnienia – jest prawidłowe, ·         obowiązku rejestracji jako podatnik VAT, obowiązku wystawienia faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości 1 – działki nr 10/3 przez Sprzedającego oraz prawa Kupującego do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości 1 – jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;   Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumnie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W myśl art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).   Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów; Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.), zwanej dalej: Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11. Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. W myśl art. 46 § 1 ustawy - Kodeks cywilny: Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359). Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków. Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   W myśl art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.   Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.   „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.   Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że: Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).   Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.   Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.   W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.   Zatem w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Zainteresowany w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.   Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.   Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.   Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.   Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.   W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT. Z opisu sprawy wynika, będąc kawalerem nabył Pan zabudowaną Nieruchomość 1 – działki nr 10/3 na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego zgodnie z aktem notarialnym sygn. Rep. (...). Natomiast 2 października 2005 r. nabył Pan wraz z żoną w wyniku zasiedzenia niezabudowaną Nieruchomość 2 stanowiącą działkę nr 11. Nabycie Nieruchomości 1 i 2 nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomość 1 (działka nr 10/3) jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, szklarnią oraz budynkiem gospodarczym – kotłownią. Dla obszaru, na którym znajdują się działki 10/3 i działki 11 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ani też ma wydanej w odniesieniu do ww. działek decyzji o warunkach zabudowy. Część Nieruchomości 1 przez lata była przedmiotem umów najmu oraz dzierżawy. Od 2000 r. część gruntu Nieruchomości 1 była wynajmowana pod kontenery, natomiast od 2016 r. były wynajmowane na Nieruchomości 1 garaże. W związku z wynajmem i dzierżawą nie wystawiał Pan wraz z żoną faktur VAT. Umowy najmu/dzierżawy zostały rozwiązane, jednakże w niedalekiej przyszłości mają zostać podpisane kolejne umowy najmu/dzierżawy. Z okoliczności wskazanych we wniosku wynika, że 27 maja 2021 r. zawarł Pan przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości z Kupującym, tj. A. Spółka Akcyjna. Zgodnie z treścią Umowy Przedwstępnej, Kupujący ma zamiar nabyć Nieruchomości 1 (działkę nr 10/3) i Nieruchomość 2 (działkę nr 11) - celem realizacji inwestycji polegającej na budowie osiedla budynków mieszkalnych wielorodzinnych z ewentualnymi usługami w parterze, z jednopoziomowym garażem podziemnym, wraz z niezbędną infrastrukturą. Z zawartej Umowie Przedwstępnej wynika, że do zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży (tj. Ostateczna Umowa Sprzedaży) dojdzie w terminie 30 dni od dnia spełnienia ostatniego z pięciu warunków, na które składają się uzyskanie przez Kupującego na jego koszt m.in.: ·         decyzji środowiskowej wraz z decyzją o warunkach zabudowy, ·         decyzji budowlanej, ·         warunków technicznych przyłączy mediów, ·         dziennika budowy i dokonanie w nim wpisu dotyczącego rozpoczęcia prac budowlanych związanych z Inwestycją, oraz ·         ostatecznej indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej sprzedawanych Nieruchomości, jednakże nie później niż do 27 maja 2024 r.   Ponadto, Pan oraz Pana żona wyraziliście zgodę dla Kupującego (tj. upoważniliście Kupującego do dysponowania Nieruchomościami) na usunięcie kolizji sieci, decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni (przy czym w odniesieniu do większości drzew wytypowanych do wycinki nie będzie wymagane zezwolenie), przeprowadzenia badań gruntowych i pomiarów geodezyjnych, inwentaryzacji zieleni oraz na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane w zakresie niezbędnym do uzyskania decyzji środowiskowej, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji budowlanej, decyzji o lokalizacji zjazdów i decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolnej. Z treści wniosku wynika także, że udzielili Państwo Kupującemu pełnomocnictwa: do reprezentowania ich w postepowaniu o wydanie decyzji wyłączających Nieruchomości z produkcji rolnej, a także w postępowaniach dotyczących podziału Nieruchomości,do wglądu w akta ksiąg wieczystych Nieruchomości oraz wszelkich ksiąg hipotecznych, z których nastąpiło przyłączenie bądź odłączenie działek gruntu wchodzących obecnie w skład Nieruchomości,do uzyskania przez Kupującego docelowych warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci infrastruktury oraz uzgodnień komunikacyjnych dla Inwestycji oraz wyrażenia zgodny na zawarcie umów z gestorami mediów dla Inwestycji, w tym usunięcia kolizji sieci,do reprezentowania w postępowaniach administracyjnych dotyczących nieruchomości sąsiednich do Nieruchomości, w których Stroną są Sprzedający, w tym wglądu w akta spraw,do występowania i odbioru wszelkich dokumentów, wypisów i wyrysów z rejestru gruntów, budynków i lokali, zaświadczeń i decyzji dotyczących Nieruchomości. Na przestrzeni lat nie angażował Pan oraz Pana żona znaczących środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości obydwu Nieruchomości. W 2013 r. nastąpił podział Nieruchomości 1, z której wydzielono część działki, która została przekazana przez Wnioskodawcę jego bratu. Ani Pan ani Pana żona nie występowaliście o wydzielenie dróg, jak i o zmianę przeznaczenia gruntu. Ponadto, wskazał Pan, że ani Pan ani Pana żona nie jesteście zarejestrowanymi podatnikami VAT. Kupujący – A. Spółka Akcyjna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Kupujący nabędzie nieruchomości w celu budowy budynków z lokalami mieszkalnymi i użytkowymi na sprzedaż, która będzie opodatkowana podatkiem VAT.   W tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Pana oraz Pana żony w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy transakcje dostawy Nieruchomości 1 i 2 będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a tym samym, czy Pan oraz Pana żona dokonując ich sprzedaży będą działać jako podatnicy podatku VAT.   Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie Pan oraz Pana żona podjęli w odniesieniu do sprzedaży działek nr 10/3 i 11.   Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.): Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.   Dzierżawa jest więc umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki. Jednocześnie należy wyjaśnić, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno najemcę, jak i wynajmującego – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny (Dz. U z 2020 r. poz. 1740 ze zm.): Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.   Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną - odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę.   W konsekwencji najem nieruchomości (gruntów) stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega podatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).   W konsekwencji, dzierżawa/najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.   Zgodnie z art. 535 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.): Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.   Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.   Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 389 § 1 § 2 Kodeksu cywilnego: Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.   Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.   Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.   W niniejszej sprawie należy również zwrócić uwagę na kwestię udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.   Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego: Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym stanowi § 2 powyższego artykułu.   W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego: Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).   Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego: Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.   Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.   Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo, że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony (art. 108 Kodeksu cywilnego).   Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że: Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.   Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego: Pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.   Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Mając zatem na uwadze powyższe, należy wskazać, że z okoliczności sprawy wynika, że Pan oraz Pana żona zawarliście z Kupującym przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. W umowie przedwstępnej uzgodniono, że Kupujący nabędzie Nieruchomości w celu realizacji inwestycji polegającej na budowie osiedla budynków mieszkalnych. W umowie przedwstępnej wskazano, że do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży dojdzie po uzyskaniu przez Kupującego na jego koszt m.in. decyzji środowiskowej wraz z decyzją o warunkach zabudowy, decyzji budowlanej, warunków technicznych przyłączy mediów, dziennika budowy i dokonanie w nim wpisu dotyczącego rozpoczęcia prac budowlanych związanych z Inwestycją.   Dodatkowo, wyrazili Państwo zgodę dla Kupującego do dysponowania Nieruchomościami w celu m.in. usunięcia kolizji sieci, decyzji o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni, przeprowadzenia badań gruntowych i pomiarów geodezyjnych, inwentaryzacji zieleni oraz na dysponowanie Nieruchomościami na cele budowlane w zakresie niezbędnym do uzyskania decyzji środowiskowej, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji budowlanej, decyzji o lokalizacji zjazdów i decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji rolnej.   W przedmiotowej sprawie należy również zwrócić uwagę na pełnomocnictwa, które Pan i Pana żona udzielili Kupującemu, aby Spółka mogła reprezentować Państwa w postepowaniu o wydanie decyzji wyłączających Nieruchomości z produkcji rolnej, a także w postępowaniach dotyczących podziału Nieruchomości, do wglądu w akta ksiąg wieczystych Nieruchomości oraz wszelkich ksiąg hipotecznych, z których nastąpiło przyłączenie bądź odłączenie działek gruntu wchodzących obecnie w skład Nieruchomości, do uzyskania przez Kupującego docelowych warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci infrastruktury oraz uzgodnień komunikacyjnych dla Inwestycji oraz wyrażenia zgodny na zawarcie umów z gestorami mediów dla Inwestycji, w tym usunięcia kolizji sieci, do reprezentowania w postępowaniach administracyjnych dotyczących nieruchomości sąsiednich do Nieruchomości, w których Stroną są Sprzedający, w tym wglądu w akta spraw, do występowania i odbioru wszelkich dokumentów, wypisów i wyrysów z rejestru gruntów, budynków i lokali, zaświadczeń i decyzji dotyczących Nieruchomości.   W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie udzielając Kupującemu pełnomocnictw, czynności wykonane przez pełnomocnika wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej Pana oraz Pana żony. Stroną podejmowanych czynności będzie Pan oraz Pana żona, a nie Ich pełnomocnik. Pełnomocnik Pana oraz Pana żony (Kupujący) nie działa przecież we własnym imieniu, lecz w imieniu Państwa.   Zatem w przedmiotowej sprawie należy wskazać, że podejmowane w odniesieniu do Nieruchomości 1 i 2 (działek nr 10/3 i 11), za pełną zgodą i przyzwoleniem Pana oraz Pana żony działania oraz dokonane czynności jak również sposób wykorzystania Nieruchomości 1 w całym okresie jej posiadania wykluczają sprzedaż przedmiotowych nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem, nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie prawa podatkowego. W rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do Nieruchomości 1 - działki nr 10/3, to Pan jest właścicielem całej ww. nieruchomości i to Pan dokona w efekcie dostawy Nieruchomości 1 – przeniesienia prawa do rozporządzania nią jak właściciel, gdyż jak wskazał Pan we wniosku Nieruchomość 1 nabył Pan będąc kawalerem. Zatem, za Sprzedającego (stronę transakcji sprzedaży) należy uznać wyłącznie Pana jako właściciela Nieruchomości 1. Tym samym, Pana żona nie jest w sensie ekonomicznym właścicielem tej nieruchomości, zatem nie może dokonać jej dostawy – rozumianej jako przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel. Zatem mając na uwadze opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy, należy stwierdzić, że to Pan dokonując sprzedaży Nieruchomości 1 wystąpi w roli podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.   W konsekwencji dostawa Nieruchomości 1 – działki nr 10/3 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.   Odnosząc się z kolei do Nieruchomości 2 będącej we współwłasności Pana oraz Pana żony należy wskazać, że sprzedaż udziałów w działce nr 11 zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, będzie stanowić dostawę dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Pan oraz Pana żona dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmują działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazują aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Wobec powyższego Pan oraz Pana żona dokonując sprzedaży udziału w Nieruchomości 2, która stanowi dostawę dokonywaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, będziecie działać jako podatnicy podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji sprzedaż Nieruchomości 2 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym stanowisko Państwa należało uznać za nieprawidłowe.   Wątpliwości Zainteresowanych budzi również kwestia zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości 1 i 2.   Należy wskazać, że w odniesieniu do niezabudowanej Nieruchomości 2 – działki nr 11 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku m.in. w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10. I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)    wybudowaniu lub b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.   Należy przy tym wskazać, że jak wynika z art. 43 ust. 10 ustawy: Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1)    są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2)     złożą: a)    przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub b)    w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy: Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: 1)    imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2)    planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a; 3)    adres budynku, budowli lub ich części. Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.   W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” . W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351). W myśl art. 3 pkt 2, pkt 3 ustawy Prawo budowlane: Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. 2) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomość 1 stanowiąca działkę nr 10/3 jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, szklarnią oraz budynkiem gospodarczym – kotłownią. W momencie nabycia budynek mieszkalny, budynek gospodarczy - kotłownia oraz szklarnia znajdowały się na Nieruchomości, z tym że budynek mieszkalny był w stanie surowym, został wykończony i oddany do użytkowania w 1993 r. Szklarnia została oddana do użytkowania na własne potrzeby 1972 r. W ciągu ostatnich 2 latach przed sprzedażą ani Pan ani Pana żona nie ponosili wydatków na ulepszenie szklarni. Ponadto, wskazali Państwo, że nie ponosili również Państwo żadnych wydatków na ulepszenie budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego - kotłowni. Wszystkie budynki były wykorzystywane/używane do potrzeb własnych. W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy rozstrzygnąć, czy względem Budynków wchodzących w skład Nieruchomości 1 (tj. budynku mieszkalnego, szklarni, budynku gospodarczego – kotłowni) nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że dostawa Budynków będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawa nastąpi po pierwszym zasiedleniu i w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. W przedstawionym opisie sprawy wskazał Pan, że w momencie nabycia budynek mieszkalny, budynek gospodarczy – kotłowania, oraz szklarnia znajdowały się na Nieruchomości, z tym że budynek mieszkalny był w stanie surowym, został wykończony i oddany do użytkowania w 1993 r. Szklarnia została oddana do użytkowania na własne potrzeby 1972 r. Tym samym doszło już do pierwszego zasiedlenia tych Budynków w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Ponadto jak wskazano w opisie sprawy, w ostatnich dwóch latach nie były ponoszone nakłady na ulepszenie Budynku mieszkalnego, gospodarczego – kotłowni i oraz szklarni w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Zatem, z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia do chwili planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata to w odniesieniu do Budynków posadowionych na Nieruchomości 1 zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji sprzedaż Nieruchomości 1 - zabudowanej działki nr 10/3 - przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również objęta będzie zwolnieniem od podatku od towarów i usług.   Z uwagi na fakt, że dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna. Tym samym, stanowisko Pana w tym zakresie należało uznać za prawidłowe. Zwolnienie z podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest fakultatywne i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy dostawca i nabywca mają możliwość rezygnacji z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej dostawy wskazanych powyżej obiektów. Jak rozstrzygnięto powyższej, w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, i dostawa działki nr 10/3 spełnia przesłanki do objęcia jej zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to będzie Panu przysługiwało prawo do rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT i wyboru opodatkowania tej transakcji, po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.   W myśl art. 96 ust. 1 ustawy: Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.   Zatem Wnioskodawca w związku ze sprzedażą Nieruchomości 1 – działki nr 10/3 - z tytułu sprzedaży której będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT i która to sprzedaż po wyborze przez strony transakcji opodatkowanie będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, przed dokonaniem czynności sprzedaży będzie zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego we właściwym urzędzie skarbowym.   Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży planowanej Nieruchomości 1 i 2, należy wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy. Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy: a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4, c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.   Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że: Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.   W świetle art. 106b ust. 3 ustawy: Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem: a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4, 1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem: a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4, b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, 2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.   Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach podatnik wystawiał fakturę.   Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży planowanej Nieruchomości 1 – działki nr 10/3, skoro będzie Pan występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, dokona rejestracji jako podatku VAT i złoży przed dniem dokonania dostawy wspólnie z Nabywcą (właściwemu dla Nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego) lub w akcie notarialnym zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia to przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.   W konsekwencji będzie Pan zobowiązany udokumentować fakturą VAT sprzedaż Nieruchomości 1 jako właściciel przedmiotowej Nieruchomości. Wobec powyższego stanowisko powyższym zakresie należało ocenić jako prawidłowe.   W przedmiotowej sprawie powstały wątpliwości dotyczące tego czy Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku od towarów i usług – naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.   Należy wskazać, że w części dotyczącej kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT przez Kupującego związana z nabyciem Nieruchomości 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Odnosząc się do natomiast do wątpliwości Państwa objętych dotyczących prawa do odliczenia podatku naliczonego stwierdzić należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.   Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług: a)    nabycia towarów i usług, b)    dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.   Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).   Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.   Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.   W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.   Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 tej ustawy.   W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.   Jak rozstrzygnięto powyższej, w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, i dostawa działki nr 10/3 spełnia przesłanki do objęcia jej zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to będzie Panu przysługiwało prawo do rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT i wyboru opodatkowania tej transakcji, po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.   Ponadto, w opisie sprawy wskazał Pan, że Kupujący jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Kupujący zamierza realizować Inwestycję polegającą na budowie osiedla budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z lokalami użytkowymi na sprzedaż opodatkowanych podatkiem VAT, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku. W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy stwierdzić, że Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury otrzymanej od Pana w związku z zakupem Nieruchomości 1 (działek nr 10/3). Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabyta przez Kupującego Nieruchomość będzie służyła czynnościom opodatkowanym, a Kupujący jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tej transakcji zgodnie z art. 86 ust. 1 i nast. ustawy. W związku z powyższym, stanowisko Zainteresowanych w tej części należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Ponadto, do części zdarzenia przyszłego w zakresie dotyczącym opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości 2 w zakresie obowiązku wystawienia faktury, dokumentującej sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości 2, obowiązku rejestracji przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną 1, prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przez Kupującego z faktur wystawionych przez Pana oraz Pana żonę dokumentujących sprzedaż niezabudowanej działki nr 11 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Jednocześnie wyjaśniamy, że wniosek ORD-WS z 15 października 2021 r. dotyczy 5 zdarzeń przyszłych w podatku od towarów i usług, zatem opłata od złożonego wniosku wynosi 600 zł (5 zdarzeń przyszłych x 40 zł x 3 Zainteresowanych). 22 grudnia 2021 r. dokonaliście Państwo wpłaty w wysokości 840,00 zł tytułem brakująca opłata nr sprawy 0114-KDIP1-1.4012.713.2021.1.MŻ. W związku z tym, że całkowita wpłata od niniejszego wniosku wynosi 600,00 zł, kwota 240,00 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega zwrotowi według dyspozycji Wnioskodawcy przekazem pocztowym na adres wskazany w części B.3 wniosku ORD-WS. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania Wiążącej Informacji Stawkowej określonej w art. 42a ustawy. Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Państwo mogą wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.K. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).