0114-KDIP1-2.4012.268.2021.1.RST

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem ePUAP 12 maja 2021 r.), uzupełnionym za pośrednictwem ePUAP 20 maja 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług pośrednictwa - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług pośrednictwa. Wniosek został uzupełniony za pośrednictwem ePUAP 20 maja 2021 r. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest podatnikiem mającym siedzibę na terytorium Polski i posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Polski. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w handlu międzynarodowym zagranicznym. Usługi pośrednictwa będą świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa w handlu i z tego tytułu będzie otrzymywał wynagrodzenie - za doprowadzenie do transakcji między dwoma podmiotami zagranicznymi, niemającymi siedziby w Unii Europejskiej. Wnioskodawca jako pośrednik będzie pobierał prowizję od transakcji, które uda się sfinalizować. Zlecenie dostawy towarów będzie następowało po skojarzeniu podmiotów zagranicznych - usługobiorców, wystawieniu faktury handlowej przez sprzedawcę towarów i zleceniu przelewu środków pieniężnych przez nabywcę towarów. Wnioskodawca otrzyma prowizję jeszcze przed realizacją dostawy towarów, w związku z otrzymaniem informacji z banku o zleceniu przelewu przez nabywcę towarów. Towar nigdy nie będzie trafiał do Wnioskodawcy, jako pośrednika handlowego, lecz zawsze bezpośrednio do klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie stanie się właścicielem towaru, nie będzie dokonywał sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek, a jedynie będzie pośredniczył w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, które będą sprzedawcami. Klient będzie informowany, że nabywa usługę pośrednictwa, informacja taka będzie zawarta w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na stronie internetowej, za pośrednictwem której klient będzie składał zamówienie na usługę. Zobowiązanym z tytułu należności celnych i podatku od towarów i usług VAT z tytułu importu towaru będzie klient, o zobowiązaniach klient będzie informowany w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na stronie internetowej, na której klient będzie zamawiał usługę. Sprzedawany towar nie będzie stanowił własności Wnioskodawcy, nie uzyska on na siebie żadnej faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup (tylko wydruki z konta), a jego udział ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach oraz zamówieniach, będzie on wystawiał sprzedawcom, czyli podmiotom zagranicznym, faktury VAT za pośrednictwo handlowe z stawką podatku np. (nie podlega), opiewające na kwotę w wysokości marży jaką uzyska w pośredniczeniu w sprzedaży produktów. Przychód Wnioskodawcy będzie stanowiła marża (prowizja), czyli różnica pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym lub szybkimi płatnościami internetowymi online od klienta składającego zamówienie, a kwotą przekazaną do dostawcy/sprzedawcy. Wnioskodawca będzie świadczył swoje usługi ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Ponadto stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawcy znajduje się w Polsce. Reasumując, Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa w handlu i z tego tytułu będzie otrzymywał wynagrodzenie - za doprowadzenie do transakcji między dwoma podmiotami zagranicznymi, niemającymi siedziby w Unii Europejskiej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku): Czy w zaistniałej sytuacji przy prowadzeniu działalności opartej na zasadzie pośrednictwa handlowego na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej, świadczenie usług pośrednictwa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski? Zdaniem Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez terytorium kraju - stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. W świetle art. 2 pkt 3 ustawy - przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...). Natomiast ilekroć jest mowa o terytorium państwa trzeciego - art. 2 pkt 5 ustawy - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3. Artykuł 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy. I tak, stosownie do art. 28a ustawy - na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Artykuł 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Jak wynika z okoliczności sprawy, kontrahenci mający siedzibę poza Unią Europejską, dla których Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa, będą spełniać definicję podatnika, o której mowa w art. 28a ustawy. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy - miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie będą miały one zastosowania. Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa na rzecz podatników - kontrahentów mających siedzibę poza Unią Europejską. Wobec powyższego usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce podatkiem od towarów i usług z uwagi na to, że usługobiorcy (kontrahenci zagraniczni) będą podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy, a miejscem świadczenia (opodatkowania) usług - na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy - będą kraje, w których dostawcy mają swoje siedziby, tj. terytorium państw trzecich. Reasumując, przy prowadzeniu działalności opartej na zasadzie pośrednictwa handlowego na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej, świadczenie usług pośrednictwa nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski. Podobne stanowisko zostało wyrażone m.in. w: interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 sierpnia 2019 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.329.2019.2.KB interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 września 2020 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.328.2020.1.PC. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy. I tak, stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług. Powołany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Użyta w przedmiotowym przepisie nazwa „podatnik” odnosi się w zasadzie do „przedsiębiorcy” prowadzącego działalność gospodarczą. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ustawodawca wskazując na działalność gospodarczą odnosi się do jej definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy z jednoczesnym uwzględnieniem art. 15 ust. 6 ustawy. Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT mającym siedzibę na terytorium Polski. Ponadto stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawcy znajduje się w Polsce. Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w handlu międzynarodowym zagranicznym. Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa w handlu i z tego tytułu będzie otrzymywał wynagrodzenie - za doprowadzenie do transakcji między dwoma podmiotami zagranicznymi, niemającymi siedziby w Unii Europejskiej. Wnioskodawca będzie świadczył swoje usługi ze stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Usługi pośrednictwa będą świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. Wnioskodawca jako pośrednik będzie pobierał prowizję od transakcji, które uda się sfinalizować (Wnioskodawca otrzyma prowizję jeszcze przed realizacją dostawy towarów, w związku z otrzymaniem informacji z banku o zleceniu przelewu przez nabywcę towarów). Zlecenie dostawy towarów będzie następowało po skojarzeniu podmiotów zagranicznych - usługobiorców, wystawieniu faktury handlowej przez sprzedawcę towarów i zleceniu przelewu środków pieniężnych przez nabywcę towarów. Towar nigdy nie będzie trafiał do Wnioskodawcy, jako pośrednika handlowego, lecz zawsze bezpośrednio do klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie stanie się właścicielem towaru, nie będzie dokonywał sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek, a jedynie będzie pośredniczył w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, które będą sprzedawcami. Klient będzie informowany, że nabywa usługę pośrednictwa, informacja taka będzie zawarta w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na stronie internetowej, za pośrednictwem której klient będzie składał zamówienie na usługę. Zobowiązanym z tytułu należności celnych i podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru będzie klient, o zobowiązaniach klient będzie informowany w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa handlowego dostępnym na stronie internetowej, na której klient będzie zamawiał usługę. Sprzedawany towar nie będzie stanowił własności Wnioskodawcy, nie uzyska on na siebie żadnej faktury VAT oraz rachunku potwierdzającego zakup (tylko wydruki z konta), a jego udział ograniczy się do pośrednictwa w płatnościach oraz zamówieniach, będzie on wystawiał sprzedawcom, czyli podmiotom zagranicznym, faktury VAT za pośrednictwo handlowe opiewające na kwotę w wysokości marży jaką uzyska w pośredniczeniu w sprzedaży produktów. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy świadczenie usług pośrednictwa na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Wnioskodawca wskazał, że usługi pośrednictwa będzie świadczył na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej (Wnioskodawca będzie wystawiał faktury na rzecz sprzedawców towarów). Zatem, skoro usługi pośrednictwa nie są świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności, lecz na rzecz kontrahentów sprzedających towary mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej uznać należy, że Wnioskodawca usługi pośrednictwa będzie świadczył na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Przy tym z opisu sprawy nie wynika aby usługi pośrednictwa były świadczone przez Wnioskodawcę dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta zagranicznego znajdującego się na terytorium innego państwa niż siedziba działalności. Jednocześnie dla usług pośrednictwa świadczonych na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy przepisy nie przewidują szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia. Zatem, odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, w analizowanej sprawie miejsce świadczenia usług pośrednictwa należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy. Tym samym, przedmiotowe usługi pośrednictwa handlowego świadczone na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy nie podlegają opodatkowaniu w Polsce lecz w kraju, w którym kontrahent zagraniczny posiada siedzibę działalności gospodarczej zgodnie z przepisami prawa podatkowego obowiązującymi w danym kraju. W konsekwencji świadczenie przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa na rzecz kontrahentów mających siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub /KIS/wnioski. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.