0114-KDIP1-3.4012.472.2021.2.LM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 w związku z art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku wspólnym z 12 lipca 2021 r. (data wpływu 12 lipca 2021 r.) uzupełnionym pismami z 12 lipca 2021 r. (data wpływu 12 lipca 2021 r.) i pismem z 29 lipca 2021 (data wpływu 29 lipca 2021 r. ) oraz pismem z 19 sierpnia (data wpływu 19 sierpnia 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z 13 sierpnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.472.2021.1.LM (doręczone Stronie 13 sierpnia 2021 r.), oraz pismem z 19 sierpnia 2021 r. (data wpływu 23 sierpnia 2021 r. ) i pismem z 20 sierpnia 2021 r. (data wpływu 20 sierpnia 2021 r. ) i pismami z 9 września 2021 r. (data wpływu 9 września 2021 r. ) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: nieuznania Zainteresowanych za podatników podatku od towarów i usług w związku z transakcją sprzedaży działek nr 1/1, 1/2, 2/1 i 2/2 – jest nieprawidłowe,możliwości skorzystania ze zwolnienia dla dostawy niezabudowanych działek nr 1/2 i 2/2 – jest nieprawidłowe,możliwości skorzystania ze zwolnienia dla dostawy zabudowanych działek nr 1/1 i 2/1 – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 lipca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismami z 12 lipca 2021 r. (data wpływu 12 lipca 2021 r.) i pismem z 29 lipca 2021 (data wpływu 29 lipca 2021 r. ) oraz pismem z 19 sierpnia (data wpływu 19 sierpnia 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z 13 sierpnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.472.2021.1.LM (doręczone Stronie 13 sierpnia 2021 r.), oraz pismem z 19 sierpnia 2021 r. (data wpływu 23 sierpnia 2021 r. ) i pismem z 20 sierpnia 2021 r. (data wpływu 20 sierpnia 2021 r. ) i pismami z 9 września 2021 r. (data wpływu 9 września 2021 r. ), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych w związku ze sprzedażą nieruchomości niezabudowanych i zabudowanych.   We wniosku złożonym przez: - Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Pani R. K. - Zainteresowanych niebędących stroną postępowania: Pani Z. M. Pani E. M. Pani E. F. Pan A. F.   Przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:   Przedmiotem sprzedaży są działki położone w (...), o numerach 2/1 (2082M2-metrów kwadratowych), 2/2 (2156M2), 1/1 (719M2) oraz 1/2 (709M2).   Działki tworzą integralną całość i są przedmiotem jednej transakcji. Dla działek 2/1 oraz 2/2 prowadzona jest KW Nr (...)/3 prowadzonej przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych.   Dla działek 1/1 oraz 1/2 prowadzona jest KW Nr (...)/3 prowadzonej przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych.   Zarówno Wnioskodawczyni jak i pozostali Sprzedający nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług ani rolnikami ryczałtowymi.   Pan A. F. wraz ze wspólnikiem, zmarłym w 2015 roku, H. M. nabyli nieruchomość w związku z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.   Nieruchomość kupiono na zasadach spółki cywilnej, nabycia dokonano za fundusze dorobkowe z żonami na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej Pan A. F. z żoną Panią E. F., a Pan H. M. z żoną Panią Z. M., Nieruchomość oznaczoną KW Nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy (...) nabyli od Pani H. B. na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 22 lipca 1997, za numerem Rep. (...)/97.   Nieruchomość oznaczoną KW Nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy (...) nabyli Umową Sprzedaży zawartej w dniu 6 marca 1998 roku, za numerem Rep. A nr (...), od sprzedających Pani D. R., Pani I. J., Pani J. D., Pana K. R.   Pani Ewa oraz A. F. udziały we współwłasności nieruchomości (1/2 części ) nabyli na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 22 lipca 1997, za numerem Rep. (...)/97 oraz nabyli Umową Sprzedaży zawartej w dniu 6 marca 1998 roku, za numerem Rep. A nr (...) Pani Z. M. udziały (3/12 części) nabyła na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 2 lipca 1997, za numerem Rep. (...)/97 oraz Umowy Sprzedaży zawartej w dniu 6 marca 1998 roku, za numerem Rep. A nr (...). oraz udział we współwłasności w części 1/12 nabyła na podstawie Aktu poświadczenia dziedziczenia zawartego w dniu 30 sierpnia 2016 za numerem Rep A nr (...) po zmarłym w dniu 12 listopada 2015 mężu H. M.   Pani E. M. oraz Pani R. K. udziały we współwłasności (po 1/12 części) nabyły na podstawie Aktu poświadczenia dziedziczenia zawartego w dniu 30 sierpnia 2016 za numerem Rep A nr (...) po zmarłym w dniu 12 listopada 2015 ojcu H. M.   Pan A. F. wraz ze wspólnikiem, zmarłym w 2015 roku, H. M. nabyli nieruchomość w związku z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą. Nieruchomość została kupiona na zasadach spółki cywilnej. Decyzją Nr 301/98 z dnia 8 kwietnia 1998 wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy (...) odnośnie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uzyskali pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-handlowego. Dnia 28 kwietnia 1998 roku decyzją Nr (...) wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy (...) otrzymano Zezwolenie na budowę budynku mieszkalno- handlowego. Na wniosek Inwestorów w dniu 19 czerwca 1998 wydano decyzję Nr (...) zmieniającą wcześniejszą decyzję (...) w zakresie nazwy budynku. Wprowadzono nazwę Budynek handlowo-usługowy. Inwestor zrezygnował z wykorzystania części projektowej powierzchni na lokal mieszkalny. Powierzchnia budynku została wykorzystana na cele biurowe. Nieruchomość była wykorzystana przez wspólników w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Lata 2015-2018 – wynajem.   Nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu od towaru i usług przez żadnego ze współwłaścicieli.   Nabycie nieruchomości nastąpiło na podstawie aktu notarialnego z dnia 22 lipca 1997, za numerem Rep. (...)/97 następnie aktem notarialnym zawartym w dniu 6 marca 1998 roku, za numerem Rep. A nr (...), nie było udokumentowane fakturą.   Z tytułu nabycia nieruchomości żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Czynności związane z opodatkowaniem dotyczyły budowy budynku handlowo-usługowego związane były m.in. z zakupem materiałów budowlanych oraz z funkcjonowaniem spółki cywilnej (Współwłaściciele A. F. oraz zmarły H. M.). Nie ponoszono nakładów na ulepszenie nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej budynku.   W dniu 29 kwietnia 2015 roku Pan A. F. wraz z żoną Panią E. F. oraz Pan H. M. wraz z żoną Z. M. podpisali Umowę najmu budynku z Panią M. D., która prowadziła tam Niepubliczny Punkt Przedszkolny do sierpnia 2018 roku. Pół roku wcześniej w lutym 2018 umowa najmu została wypowiedziana. W związku z najmem zwiększony był podatek gruntowy oraz opłacany był przez wynajmujących podatek zryczałtowany od najmu w najniższej stawce (8,5%). Budynek był wynajęty m.in. w celu pokrycia comiesięcznych kosztów utrzymania przedmiotowej nieruchomości tj. opłat za prąd, gaz, wodę, podatek od budynku i gruntu itp. Pani E. M. oraz R. K. nie były stronami wynajmu.   Nie podejmowano żadnych czynności marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.   Sprzedający udzielili Pełnomocnictwa w zakresie przedstawionym poniżej: ·    Sprzedający udzielili prawa Kupującemu do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego, w celu Uzyskania Pozwolenia na budowę. Współwłaściciele wyrazili zgodę na wejście Kupującego na teren nieruchomości w określonym terminie dla celów wykonania koniecznych badań dla wykonania Due Diligence. Sprzedający udzielili Pełnomocnictwa Nabywcy w celu uzyskania stosownych pozwoleń i niezbędnych decyzji do realizacji planowanej inwestycji przez Kupującego, składania wniosków i uzupełniania wniosków, składania oświadczeń i uzupełniania oświadczeń we wszystkich instytucjach i urzędach dla potrzeb uzyskania niezbędnych postanowień i decyzji z tego zakresu wraz z odbiorem tych dokumentów. Sprzedający udzielili zgody, w ramach ceny sprzedaży, na umieszczanie przez Kupującego w dowolnym miejscu na Nieruchomości reklamy (w tym billboardu) lub pylonu reklamujących działalność kupującego, jednakże pod warunkiem uzyskania koniecznych pozwoleń i uzgodnień, jeżeli okażą się konieczne. Zgoda obowiązuje do dnia zawarcia umowy definitywnej, przy czym nie dłużej niż przez okres obowiązywania umowy. Stan faktyczny - Kupujący żadnych reklam, banerów nie umieszczał. ·    Nabywca potwierdził, że otrzymał wszystkie niezbędne wypisy, wyrysy oraz mapy potrzebne do celów projektowych planowanej Inwestycji. Dla przedmiotowych działek obowiązuje już także MPZP. Natomiast do momentu sprzedaży nieruchomości Nabywca uzyskał/będzie musiał uzyskać niezbędne decyzje do realizacji planowanej inwestycji, co jest także warunkiem podpisania umowy definitywnej pomiędzy sprzedającymi a Kupującym. Umowa przedwstępna została zawarta w dniu 26 września 2019 roku.   ·         Prawa i obowiązki Kupującego. Kupujący w terminie 3 miesięcy od daty zawarcia Umowy przeprowadzi badanie Nieruchomości pod względem geotechnicznym, prawnym, środowiskowym, komercyjnym oraz technicznym (Due Diligence), w terminie 4 miesięcy od dnia zakończenia badania Due Diligence, Kupujący własnym staraniem dokona przebiegu zlokalizowanej na nieruchomości infrastruktury elektrycznej, energetycznej, teletechnicznej, wodociągowej kanalizacji sanitarnej i wodociągowej u właścicieli poszczególnych urządzeń przesyłowych i wystąpi z wnioskiem do wszystkich tych gestorów z pisemnym wnioskiem o wydanie warunków technicznych przyłączy mediów, jeżeli konieczne będzie uzyskanie Decyzji Środowiskowej Kupujący własnym staraniem wystąpi z wnioskiem o wydanie takiej decyzji dla inwestycji, wniosek w tym zakresie zostanie złożony najpóźniej w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie MPZP. Kupujący własnym staraniem wystąpi z wnioskiem o wydanie o Pozwolenia na Budowę w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie MPZP, jeżeli nie będzie konieczne uzyskanie decyzji środowiskowej, albo 4 miesięcy od daty uzyskania decyzji środowiskowej. ·         Prawa i obowiązki Sprzedającego. Sprzedający zobowiązani są zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą przy dołożeniu należytej staranności do udzielenia niezbędnych pełnomocnictw, do udostępniania wszelkich posiadanych i żądanych przez Kupującego dokumentów i informacji celem wykonania Due Diligence nieruchomości, niezbywania ani nie obciążania nieruchomości lub jej części niezawierania żadnych umów i porozumień tworzących zobowiązanie do zbycia lub obciążania nieruchomości, nieskładania ani nieprzyjmowania żadnych ofert dotyczących zbycia nieruchomości, nie wnoszenia środków zaskarżenia decyzji środowiskowej oraz pozwolenia na budowę oraz innych pozwoleń w związku z realizacją inwestycji a wydanych zgodnie z wnioskiem kupującego, niepodejmowania żadnych działań zamierzających lub pogarszających stan prawny lub faktyczny nieruchomości w stosunku do stanu z dnia zawarcia umowy. Sprzedawcy zobowiązują się sprzedać nieruchomość w stanie wolnym od rzeczy, praw i roszczeń osób trzecich w tym również wolnym od drzew i krzewów wymagających zezwolenia na ich usunięcie. Strony podpisały Klauzulę poufności, w związku z tym, zarówno Kupujący jak i Sprzedający zobowiązani są do zachowania w tajemnicy warunków Umowy i Umowy Definitywnej. Warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży: 1)    Na warunkach przewidzianych Umową, Sprzedający zobowiązują się sprzedać Nieruchomość Kupującemu (lub innemu podmiotowi wskazanemu przez Kupującego, który przejmie równocześnie prawa i obowiązki wynikające z niniejszej Umowy) w stanie wolnym od rzeczy, praw i roszczeń osób trzecich, w tym również wolnym od drzew i krzewów wymagających zezwolenia na ich usunięcie, za Cenę Sprzedaży określoną w Umowie, a Kupujący powyższą Nieruchomość za tę Cenę Sprzedaży zobowiązuje się kupić. 2)    Strony postanawiają, że Umowa Definitywna zostanie zawarta w terminie 14 (czternastu) dni, lecz nie później …….a w przypadku nie uzyskania w tym terminie ostatecznej Decyzji Środowiskowej albo nie uzyskania w tym terminie ostatecznego Pozwolenia na Budowę, albo w razie zaskarżenia którejkolwiek ze wskazanych wyżej ostatecznych decyzji w ramach postępowania sądowo-administracyjnego do WSA lub NSA - nie później niż do dnia …po spełnieniu się następujących warunków, przy czym w przypadku spełnienia się tych warunków w różnym terminie, wszystkie z nich uważa się za spełnione z momentem spełnienia się ostatniego z nich: a.    w dniu zawarcia Umowy Definitywnej w księgach wieczystych prowadzonych dla Nieruchomości, Sprzedający będą wpisani w jej dziale II jako jedyni właściciele na warunkach wspólności ustawowej, Dział II tej Księgi Wieczystej nie będzie zawierał jakichkolwiek wzmianek o wnioskach, Dział III tej Księgi Wieczystej nie będzie zawierał wpisów lub wzmianek o wnioskach, ewentualnie z wyjątkiem: wzmianki o wpis roszczenia o zawarcie Umowy Definitywnej na rzecz Kupującego albo wpis roszczenia o zawarcie Umowy Definitywnej na rzecz Kupującego, zaś Dział IV tej Księgi Wieczystej nie będzie zawierać żadnych wpisów, ani jakichkolwiek wzmianek o wnioskach o wpis, b.    wejścia w życie MPZP uchwalonego przez Radę Miejską (...) obejmującego Nieruchomość, którego założenia będą umożliwiały realizację na Nieruchomości Inwestycji; c.    uzyskania przez Kupującego wszystkich Pozwoleń na budowę dla Inwestycji, d.    uzyskania przez Kupującego niezbędnych warunków technicznych przyłączy mediów dla Inwestycji, o których mowa w Umowie, e.    dostarczenia przez Sprzedających zaświadczeń, o których mowa w ust. 5 umowy; f.     zgodności obecnych granic Nieruchomości z protokołem geodezyjnym, o którym mowa w Umowie; g.    wywiązanie się Sprzedających z zobowiązań, o których mowa w § ….Umowy. 3)    Kupujący może odmówić przystąpienia do zawarcia Umowy Definitywnej lub odstąpić od niniejszej Umowy, pomimo spełnienia się wszystkich warunków, o których mowa w ust. …, w przypadku gdy Sprzedający swoim działaniem doprowadzą do tego, że oświadczenia Sprzedających zawarte w § … ust. … niniejszej Umowy staną się niezgodne z prawdą, nieaktualne i niekompletne na dzień zawarcia Umowy Definitywnej, za wyjątkiem zmian wynikających z realizacji niniejszej Umowy. 4)    Strony zobowiązane są przedstawiać sobie wzajemnie na piśmie oświadczenia o ziszczeniu każdego z warunków, w terminie 14 (czternastu) dni od daty powzięcia wiadomości o ziszczeniu się warunku. 5)    Warunki, o których mowa w ust. … i …. są zastrzeżone na korzyść Kupującego, co oznacza, że Kupujący może żądać zawarcia Umowy Definitywnej w każdym czasie, pomimo niespełnienia się któregokolwiek z ww. warunków. O rezygnacji ze spełnienia któregokolwiek z warunków, Kupujący powinien powiadomić Sprzedających na piśmie pod rygorem nieważności przed wskazanym w ust. 1 terminem zawarcia Umowy Definitywnej. 6)    Termin i godzinę zawarcia Umowy Definitywnej i kancelarię notarialną wyznaczy Kupujący w drodze pisemnego zawiadomienia wysłanego Sprzedającym za potwierdzeniem odbioru listem poleconym lub przesyłką kurierską na co najmniej na 21 (dwadzieścia jeden) dni przed planowanym terminem zawarcia Umowy Definitywnej. 7)    Sprzedający najpóźniej na 3 (trzy) dni robocze przed dniem zawarcia Umowy Definitywnej zobowiązują się przedstawić Kupującemu wystawione nie wcześniej niż 14 (czternaście) dni przed zawarciem Umowy Definitywnej: zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) wydane w trybie art. 306g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005 roku Nr 8, poz. 60, ze zm.) o braku zaległości podatkowych Sprzedających, zaświadczenie Burmistrza Miasta (...) wydane w trybie art. 306g ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku Nr 8 poz. 60 ze zm.)o braku zaległości podatkowych Sprzedających w podatku od nieruchomości, zaświadczenie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w (…) wydane na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300) w trybie art. 217-219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) o braku zaległości w opłacaniu składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne, zaświadczenie, że opisane wyżej nieruchomości nie są objęte uproszczonym planem urządzania lasu lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust.3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U.2018 poz.2129), zaświadczenie, że Rada Gminy nie podjęła uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji ani uchwały w sprawie ustanowienia na obszarze rewitalizacji Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o których mowa w art. 8 i art. 25 ustawy o rewitalizacji z dnia 9 października 2015 roku (Dz.U. 2018.1398) zaświadczenie o przeznaczeniu Nieruchomości w MPZP 8)    Strony zgodnie postanawiają, że Nieruchomość zostanie wydana Kupującemu wraz ze wszystkimi pożytkami i ciężarami z nim związanymi w dniu zawarcia Umowy Definitywnej, a odpowiednie oświadczenia w tym względzie zostaną zawarte w Umowie Definitywnej, chyba, że Strony ustalą inny termin wydania Nieruchomości Kupującemu, a wtedy zastosowanie będzie miał zapis § … Umowy. 9)    Kupujący na podstawie otrzymanego od Sprzedającego pełnomocnictwa, dokona wznowienia granic Nieruchomości (o którym mowa w Ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne), z którego będzie wynikać niekwestionowany przebieg granic Nieruchomości. Pełnomocnictwo zostanie przekazane Kupującego w terminie 7 dni od daty wystąpienia z takim wnioskiem do Kupującego przez Sprzedającego.   W wypisie z rejestru gruntów i kartoteki budynków działki o numerze ewidencyjnym 1/1 oraz 2/1 oznaczone są jako tereny mieszkaniowe (B) oraz grunty orne (RV) i zabudowane są budynkiem handlowo-usługowym. Natomiast działki 1/2 oraz 2/2 oznaczone są jako grunty orne (RV, RVI), jest to grunt niezabudowany.   Dla przedmiotowych działek obowiązuje MPZP podjęty uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej (...) z dnia 25 listopada 2020 (...) z dnia 31 grudnia 2020). Działki nr ewid. 1/2 i 2/2 obręb (...) stanowią tereny usługowe, oznaczone na rysunku planu symbolem U, natomiast działki nr ewid. 1/1 oraz 2/1 częściowo stanowią tereny usługowe, a częściowo jako tereny przeznaczone na drogi wewnętrzne. Teren oznaczony na rysunku planu symbolem 6KDW   Postanowienia dla terenu usług (U) czyli działki nr ewid. 1/2 i 2/2 obręb (...): Dla terenu usług oznaczonego na rysunku planu symbolem U, ustala się: 1) przeznaczenie terenu: a)    przeznaczenie podstawowe: zabudowa usługowa, b)    przeznaczenie towarzyszące: urządzenia budowlane, garaże, budynki gospodarcze, zieleń urządzona, parkingi, c)    przeznaczenie dopuszczalne: zabudowa zamieszkania zbiorowego (hotel-motel), stacja paliw, infrastruktura techniczna, drogi wewnętrzne, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, obiekty tymczasowe, parkingi; 2) zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska i przyrody: a)    zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, odpowiednio według § 7, b)    zasady dotyczące ochrony środowiska i przyrody, odpowiednio według § 8, c)    nie określa się kwalifikacji w zakresie dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku, d)    pod warunkiem stosowania określonych w planie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym zachowania nieprzekraczalnych linii zabudowy dopuszcza się: budowę, wymianę, remont, przebudowę, nadbudowę i rozbudowę budynków, dostosowanie ich do obowiązujących wymogów technicznych oraz wprowadzanie urządzeń technicznych polepszających warunki użytkowania budynków, zmianę kolorystyki elewacji oraz zmiany konstrukcji i pokrycia dachów; 3) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu: a)    na działce budowlanej dopuszcza się: zabudowę usługową, magazyny, garaże i budynki gospodarcze, b)    w wyznaczonym obszarze lokalizacja obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m² w tym usług komercyjnych, biurowych, c)    zachowuje się istniejącą zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, d)    budynki gospodarcze i garaże dopuszcza się jako wolno stojące, wbudowane lub dobudowane, e)    dopuszcza się kondygnacje podziemne, f)     ustalenia dotyczące zasad lokalizacji oraz sposobu usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie dostępnych oraz granic przyległych nieruchomości odpowiednio według § 7 pkt 1, g)    obowiązują następujące wskaźniki zabudowy i zagospodarowania terenu działki budowlanej: - minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej: 10%, - minimalna intensywność zabudowy: 0,01, - maksymalna intensywność zabudowy: 2,8, - z uwzględnieniem ustaleń § 11 pkt 2 maksymalna wysokość zabudowy 20 m, w tym: 20 m dla budynków usług, 12m dla budynków mieszkalnych, 6 m dla budynków gospodarczych i garaży, h)    dopuszcza się lokalizowanie kiosków: -ustala się zachowanie jednakowej formy architektonicznej i wystroju tych obiektów lokalizowanych w jednym miejscu, -ustala się: maksymalną powierzchnię użytkową kiosku na 12 m², maksymalną wysokość na 3,5 m, z podłogą wyniesioną nad poziom terenu do 20 cm, stosowanie dachów płaskich do 12o, jednospadowych lub łukowatych, a dachów dwuspadowych lub wielospadowych tylko przy wielokątnym rzucie obiektu, stosowanie okapu dachu, który zapewni ochronę przed deszczem bez dodatkowych stałych daszków; dopuszczenie ruchomych markiz lub rolet oraz projektowanie elementów maskujących grubość dachu do 30 cm, -ustala się wykonanie ścian z gładkich, trwałych materiałów oraz dopuszcza się wypełnienia ze szkła,- zakazuje się stosowania na elewacji blachy falistej lub trapezowej; i)     obowiązują następujące zasady realizacji portierni: - ustala się: maksymalną powierzchnię użytkową budynku portierni na 35 m², maksymalną wysokość na 6,5 m, z podłogą wyniesioną nad poziom terenu do 80 cm, stosowanie dachów płaskich do 12o, jednospadowych lub łukowatych, a dachów dwuspadowych lub wielospadowych tylko przy wielokątnym rzucie obiektu, stosowanie okapu dachu, który zapewni ochronę przed deszczem bez dodatkowych stałych daszków; dopuszczenie ruchomych markiz lub rolet oraz projektowanie elementów maskujących grubość dachu do 30 cm, - ustala się wykonanie ścian z gładkich, trwałych materiałów oraz dopuszcza się wypełnienia ze szkła, - zakazuje się stosowania na elewacji blachy falistej lub trapezowej; j)     ogrodzenia – odpowiednio według § 7 pkt 5, k)    obiekty małej architektury – odpowiednio według § 7 pkt 6, l)     tablice i urządzenia reklamowe – odpowiednio według § 7 pkt 7, m)  kolorystyka elewacji budynków i dachów – odpowiednio według § 7 pkt 8, n)    zasady kształtowania dachów – odpowiednio według § 7 pkt 9, o)    ustala się minimalną powierzchnię nowo wydzielanej działki budowlanej – 1000 m², dla zabudowy usługowej z dopuszczeniem 200 m² w usługach w galerii oraz 1000 m² dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, p)    dla obiektów infrastruktury technicznej i infrastruktury drogowej powierzchnia nowo wydzielanej działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1 m², q)    dla działek budowlanych, które w wyniku podziału dokonanego na cele publiczne (drogi publiczne, ścieżki rowerowe, chodniki, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, rowy, tereny sportowe i rekreacyjne, inne tereny publiczne, itp.) nie spełniają parametrów minimalnej powierzchni nowo wydzielanej działki budowlanej, dopuszcza się realizację zabudowy (budowy, rozbudowy, przebudowy, nadbudowy, remontów, zmiany sposobu użytkowania, itp.) pod warunkiem uwzględnienia parametrów i wskaźników zabudowy i zagospodarowania terenu, określonych dla poszczególnych terenów wydzielonych w planie liniami rozgraniczającymi, r)     nakazuje się realizację miejsc do parkowania na terenie działki budowlanej, na której sytuowana jest inwestycja odpowiednio według § 13 ust. 2; 4) szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem, odpowiednio według § 10, w tym: a)    ustala się minimalną powierzchnię działek na 1000 m², dla zabudowy usługowej z dopuszczeniem 200 m² w usługach w galerii oraz 1000 m² dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, b)    ustala się minimalną szerokość frontu działek na 20 m, c)    zasady ustalone lit. a i b nie dotyczą działek przeznaczonych pod obiekty infrastruktury technicznej; 5) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy: a)    zakazuje się realizacji składowisk odpadów, b)    w terenie występuje napowietrzna linia elektroenergetyczna 15kV przewidziana do przesunięcia i skablowania – ustalenia według pkt. 8 lit. b; c)    w terenie U w rejonie lądowiska dla helikopterów obowiązują ustalenia według § 11 pkt 2; 6) zasady obsługi terenu w infrastrukturę techniczną: ustalenia odpowiednio według § 12; 7) zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemu komunikacji odpowiednio według § 13 ust. 1: a)    obsługa komunikacyjna odpowiednio z drogi KD-Z, 6KDW i 7KDW, b)    dla istniejącej zabudowy zachowuje się obsługę od strony drogi KD-GP i KD-G z uwzględnieniem przepisów odrębnych z zakresu dróg publicznych, c)    do czasu realizacji dróg 6 KDW i 7 KDW dopuszcza się obsługę komunikacyjną z drogi wojewódzkiej nr 719 oznaczonej na rysunku planu symbolem KD-GP zgodnie z przepisami odrębnymi z zakresu dróg publicznych, d)    dopuszcza się dostęp do dróg publicznych poprzez drogi wewnętrzne nie określone niniejszym planem, wydzielone na etapie podziału nieruchomości lub poprzez sięgacze, e)    dopuszcza się wyznaczenie dodatkowych dróg wewnętrznych o minimalnej szerokości 8 m, jako dojazdów do działek budowlanych, w obrębie terenów przeznaczonych do zabudowy z narożnymi ścięciami granic 5 m x 5 m na skrzyżowaniach; f)     realizacja ustaleń planu wymaga zabezpieczenia dojazdów pożarowych na zasadach określonych w obowiązujących przepisach przeciwpożarowych; 8) sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów: a)    do czasu realizacji przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego dopuszcza się zachowanie dotychczasowego sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu oraz realizację obiektów tymczasowych niezbędnych w czasie budowy i modernizacji, w tym dopuszcza się zachowanie zabudowy mieszkaniowej z prawem przebudowy, rozbudowy i wymiany oraz remontu z zachowaniem ustalonych dla terenu U parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, b)    do czasu przesunięcia i skablowania oznaczonej na rysunku planu istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej 15kV, ustala się uwzględnienie ograniczeń w inwestowaniu odpowiednio zgodnie z § 11 pkt 1; 9) określa się stawki procentowe stanowiące podstawę do ustalenia opłaty, o której mowa, w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na poziomie 10%.   Dla terenów dróg wewnętrznych oznaczonych na rysunku planu symbolem 1KDW, 2KDW, 3KDW, 4KDW, 5KDW, 6KDW, 7KDW ustala się: 1)    przeznaczenie terenu: a.    przeznaczenie podstawowe: drogi wewnętrzne, b.    przeznaczenie towarzyszące: chodniki, ciągi pieszo rowerowe, zieleń urządzona, c.    przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna, w tym nie związana z drogą, zatoki postojowe; 2)    zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska i przyrody oraz wskaźniki zagospodarowania terenu: a.    zasady dotyczące ochrony środowiska i przyrody odpowiednio według § 8, b.    minimalna powierzchnia biologicznie czynna – 0,1% powierzchni działki budowlanej, c.    szerokość w liniach rozgraniczających zgodnie z rysunkiem planu: ₋          1KDW: ul. Makowskiego – 8 m oraz narożne ścięcia linii rozgraniczających, ₋          2KDW: 6,5 m z placem do zawracania oraz narożne ścięcia linii rozgraniczających, ₋          3KDW: ul. Kossaka – 14 m oraz narożne ścięcia linii rozgraniczających, - 4KDW: ul. Fałata – 8 m z placem do zawracania oraz narożne ścięcia linii rozgraniczających, ₋          5KDW: zmienna od 10,5 m do 11 m, - 6KDW: zmienna od 10 m do 11,5 m z placem do zawracania, - 7KDW: 11 m z placem do zjazdu, d.    przekrój 1x2 – jedna jezdnia z dwoma pasami ruchu, e.    minimalna szerokość pasa ruchu 2m, f.     dopuszcza się przekrój jednojezdniowy, g.    zjazdy na tereny przyległych działek, h.    dopuszczalne pasy do parkowania, i.      dopuszczalne ciągi pieszo-rowerowe, j.      dopuszcza się budowę, roboty budowlane (remont) istniejących budowli drogowych, Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego – 27 – Poz. 13579, k.    ustala się maksymalną wysokość zabudowy 15 m, l.      ogrodzenia – odpowiednio według § 7 pkt 5, m.  zakaz realizacji obiektów małej architektury, n.    dopuszcza się tablice i urządzenia reklamowe wyłącznie w linii rozgraniczającej dróg 1KDW, 2KDW, 3KDW, 4KDW odpowiednio według § 7 pkt 7; o.    dopuszcza się tablice i urządzenia reklamowe w linii rozgraniczającej dróg 5KDW, 6KDW, 7KDW wyłącznie odpowiednio od strony terenów U-MN lub U odpowiednio według § 7 pkt 7 3)    szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy: a.    zakazuje się realizacji obiektów nie związanych z drogą, z urządzeniami infrastruktury technicznej, z komunikacją pieszą i rowerową, dopuszczając wyłącznie obiekty niezbędne na czas budowy, b.    w drodze 2KDW napowietrzna linia elektroenergetyczna 15kV do przesunięcia lub skablowania – ustalenia odpowiednio według pkt 5 lit. b; 4)    zasady obsługi terenu w infrastrukturę techniczną: odpowiednio zgodnie z § 12; 5)    sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów: a.    do czasu realizacji docelowego przeznaczenia terenu dopuszcza się zachowanie dotychczasowego sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu, b.    w terenie 2KDW do czasu przesunięcia i skablowania oznaczonej na rysunku planu istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej 15kV, ustala się uwzględnienie ograniczeń w inwestowaniu odpowiednio zgodnie z § 11 pkt 1; 6)    określa się stawki procentowe stanowiące podstawę do ustalenia opłaty, o której mowa, w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na poziomie 1%. ·         Działki 1/1 oraz 2/1 zabudowane są budynkiem handlowo-usługowym. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi 233 m². Na działce 2/1 znajduje się szambo, wodociąg przechodzi przez działkę 2/1 i częściowo przez działkę 1/1. Przyłącza energetyczne oraz gazowe przechodzą przez działkę 2/1 oraz częściowo 1/1. ·         Właścicielem budynku na nieruchomości są Sprzedający, wszystkie 4 działki stanowią jedną całość i będą one przedmiotem jednej transakcji. ·         Pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT odnośnie tej nieruchomości rozumie się oddanie budynku do użytkowania na potrzeby własne inwestorów po zakończeniu budowy ponad 20 lat temu. Po tym czasie żadne ulepszenia nie miały miejsca, które przekraczałyby 30% wartości początkowej nieruchomości. ·         W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wspólnikom spółki cywilnej Panu Andrzejowi Filipiakowi oraz Panu Henrykowi Misiak przysługiwało prawo do odliczeń podatku z tytułu wybudowania budynku. ·         Tak jak wskazano powyżej nie ponoszono żadnych nakładów na ulepszenie nieruchomości gdyż nie były one wykonywane.   Ponadto Zainteresowani wskazali, że zgodnie z obowiązującymi przepisami wszystkie przyłącza dotyczące przedmiotowej nieruchomości tj. prąd, gaz, przyłącze wodociągowe stanowią własność poszczególnych instytucji/przedsiębiorstw tj. (...), do których nieruchomość została podłączona w celu poboru poszczególnych mediów. Współwłaściciele są jedynie odbiorcami prądu, gazu, wody. Jedynie zbiornik bezodpływowy „szambo” jest własnością właścicieli przedmiotowej nieruchomości. Dodatkowo żadne dodatkowe nakłady na ulepszenia zbiornika nie były ponoszone.   Z okoliczności sprawy wynika, że zabudowana Nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej przez okres przekraczający ponad dwa lata przed planowaną sprzedażą. Ponadto Sprzedający w okresie ostatnich 2 lat nie ponosili na budynki, budowle lub ich części (odrębnie w odniesieniu do każdego budynku, budowli lub ich części) nakładów wynoszących co najmniej 30% wartości początkowej poszczególnego budynku, budowli lub ich części.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:   Czy Wnioskodawców można uznać za podatników, podatku VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości (4 działki 2/1, 2/2, 1/1, 1/2)?W przypadku uznania, któregokolwiek ze współwłaścicieli za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości czy istnieje możliwość zastosowania zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT dla sprzedaży opisywanej nieruchomości (4 działki 2/1, 2/2, 1/1, 1/2)?   Zdaniem Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:   Ad 1 W ocenie Wnioskodawców, nie mogą oni być uznani za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą Nieruchomości.   Ad 2 W ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania, ich za podatników podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą Nieruchomości będzie im przysługiwało prawo do zwolnienia z podatku VAT.   UZASADNIENIE   Ad 1   Planowana sprzedaż stanowi majątek prywatny i nie ma znamion zarobkowego obrotu nieruchomościami podlegającego pod działalność gospodarczą. Sprzedający nie są podatnikami podatku od towarów i usług. Nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej, gdzie przez działalność gospodarczą rozumie się w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku takich czynności nie było. Sprzedaż nieruchomości realizowana jest z majątku prywatnego Zainteresowanych, gdzie część osób nabyła udziały aktem poświadczenia dziedziczenia. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości jest czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w stosunku do swojego majątku prywatnego. Co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym wykluczone są z grona podatników VAT. Natomiast okoliczność udzielenia pełnomocnictwa Pośrednikowi wynika z zamiaru sprawdzenia stanu prawnego Nieruchomości i możliwości umieszczenia na niej planowanej inwestycji, której dokona Nabywca nie zaś Sprzedający. Brak jest więc w ocenie Sprzedających co do uznania, że Sprzedawcy podejmowali aktywność w przedmiocie zbycia Nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   W świetle powyższych definicji podatnika i działalności gospodarczej należy wskazać, że w niniejszej sprawie żaden z Wnioskodawców nie spełnia przesłanki do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług w związku z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości na rzecz Nabywcy. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawcy: R. K., E. M. nabyły prawo własności Nieruchomości na podstawie aktu poświadczenie dziedziczenia po zmarłym ojcu, zaś A. F. nabył wraz ojcem Wnioskodawczyń na podstawie umowy kupna sprzedaży przedmiotową Nieruchomość. Od 2015 r. (od chwili śmierci 12 listopada) spółka cywilna nie funkcjonuje, została rozwiązana i Nieruchomość nie jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanej VAT-em.   Sprzedający nie mogą być uznani za podatnika podatku VAT w ramach planowanej transakcji sprzedaży Nieruchomości, gdyż, nie wykazują żadnej faktycznej aktywności w realizacji tej czynności. Osoba, która nie wykonuje czynności opodatkowanych VAT-em, nie będzie faktycznie podatnikiem VAT.   Ustalenie czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową czyli stałą (nawet jeśli czynność została wykonana raz ale okoliczności wskazują na to, że będą następne). W niniejszej sprawie nie sposób jest uznać, że wnioskodawcy działają „jako handlowcy”. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celach odsprzedaży, lecz spożytkowania w celach prywatnych, jako mieszcząca się w zakresie wykonywania prawa własności. Istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania noszące cechy zawodowe, od tych które mieszczą się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym.   Zauważa się również, że dla zakwalifikowania osoby fizycznej jako podatnika podatku od towarów i usług musi ona zachowywać się jak profesjonalista, a nie osoba wykonująca uprawnienia wynikające z prawa własności (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2017 r. sygn. akt I FSK 1022/15 czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 11 września 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 421/19). Podobnie chęć osiągnięcia zysku nie może przemawiać za prowadzeniem działalności gospodarczej przez osobę fizyczną.   Dla możliwości uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług, niezbędne jest zatem zbadanie ogółu okoliczności danej transakcji. Analizę tę przeprowadza się w celu stwierdzenia czy sprzedawca nieruchomości angażuje w związku z jej dokonaniem środki podobne do tych wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w danym zakresie. Wnioskodawcy nie dokonywali żadnych ulepszeń nieruchomości ani działań mających na celu podniesienie jej wartości. Zamiarem Wnioskodawczyń, które nabyły nieruchomość w wyniku nabycia spadku jest jej sprzedaż i podział uzyskanych sum wedle przypadającego udziału po zmarłym ojcu oraz mężu.   Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego, osobistego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.   Ad 2   W przypadku uznania przez Organ, że Wnioskodawcy są podatnikami VAT należy ustalić, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.   Z okoliczności sprawy wynika, że umowa przedwstępna łącząca strony nie wymaga, aby obiekty znajdujące się na Nieruchomości były zburzone przed zawarciem umowy ostatecznej, na Nieruchomości znajdują się budynki/budowle w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i będą one najpewniej znajdowały się na Nieruchomości w dacie jej dostawy. Należy zatem przeanalizować przepisy odnoszące się do kwestii prawa do zwolnienia od podatku VAT gruntu zabudowanego. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.   Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a.    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,b.    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.   Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a.    wybudowaniu lubb.    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Należy zauważyć, że w przypadku budynków lub budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia, o którym stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.   W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a.    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b.    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.   Z okoliczności sprawy wynika, że zabudowana Nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej przez okres przekraczający ponad dwa lata przed planowaną sprzedażą. Ponadto Sprzedający w okresie ostatnich 2 lat nie ponosił na budynki, budowle lub ich części (odrębnie w odniesieniu do każdego budynku, budowli lub ich części) nakładów wynoszących co najmniej 30% wartości początkowej poszczególnego budynku, budowli lub ich części. Tym samym, jeżeli przedmiotem dostawy będzie zabudowana Nieruchomość, to do planowanej dostawy budynków, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ planowana transakcja sprzedaży nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz od daty pierwszego zasiedlenia minął już okres przekraczający ponad dwa lata.   Z uwagi na fakt, że od pierwszego zasiedlenia (tj. ponad 20 lat temu) do chwili planowanej sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata oraz w związku z tym, że nie ponoszono nakładów na ulepszenie nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej budynku, to zdaniem sprzedających w odniesieniu do tego budynku zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest: nieprawidłowe – w zakresie nieuznania Zainteresowanych za podatników podatku od towarów i usług w związku z transakcją sprzedaży działek nr 1/1, 1/2, 2/1 i 2/2 oraz w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia dla dostawy niezabudowanych działek nr 1/2 i 2/2 prawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia dla dostawy zabudowanych działek nr 1/1 i 2/1.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: 1.    określone udziały w nieruchomości, 2.    prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości, 3.    udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części. Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11. Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym. Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.   Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. Ponadto, zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli, o czym stanowi art. 198 Kodeksu cywilnego. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa. Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady). Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.   Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.   W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Zatem w kwestii opodatkowania sprzedanej działki istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Zbywca w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Z przedstawionego opisu sprawy wynika że przedmiotem sprzedaży są 4 działki o numerach 2/1 , 2/2, 1/1 i 1/2. Działki są w posiadaniu 5 współwłaścicieli i są przedmiotem jednej transakcji. Wnioskodawczyni i pozostali Sprzedający nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług ani rolnikami ryczałtowymi. Działki te zostały nabyte przez Pana H. M. - ojca Wnioskodawczyni i Pana A. F., w związku z prowadzoną przez Nich działalnością gospodarczą. Nieruchomość została kupiona na zasadach spółki cywilnej, nabycia dokonano za fundusze dorobkowe wspólnie przez Pana A. F. z żona Panią E. F. i Pana H. M. z żoną Panią Z. M. na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Część Nieruchomości nabyto 22 lipca 1997 r., a pozostałą część 6 marca 1998 roku, na podstawie aktów notarialnych od osób fizycznych. Transakcje nabycia nieruchomości nie zostały udokumentowane fakturą. Pani Ewa oraz A. F. udziały we współwłasności nieruchomości w wysokości 1/2 nabyli na podstawie ww. aktów prawnych. Natomiast matka Wnioskodawczyni (Pani Z. M.) udziały w wysokości 3/12 części nabyła w dniu 2 lipca 1997, oraz w dniu 6 marca 1998 roku na podstawie aktów notarialnych, a udział w części 1/12 nabyła na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia zawartego w dniu 30 sierpnia 2016 po zmarłym w dniu 12 listopada 2015 mężu (Panu H. M.). Wnioskodawczyni i jej siostra Pani E. M. udziały we współwłasności nieruchomości (po 1/12 części) nabyły na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia zawartego w dniu 30 sierpnia 2016 po zmarłym ojcu (Panu H. M.) w dniu 12 listopada 2015 r. Pan H. M. wraz ze wspólnikiem panem A. F. decyzją wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy odnośnie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uzyskali pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-handlowego. Inwestor zrezygnował z wykorzystania części projektowej powierzchni na lokal mieszkalny i powierzchnia budynku została wykorzystana na cele biurowe. Nieruchomość była wykorzystana przez wspólników w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. W latach 2015-2018 – budynek był wynajmowany i prowadzono w nim Niepubliczny Punkt Przedszkolny do sierpnia 2018 roku. Umowa była zawarta przez Pan A. F. wraz z żoną oraz Pana H. M. wraz z żoną. Wnioskodawczyni i Pani E. M. nie były stronami wynajmu. Poza tym Sprzedający udzielili Kupującemu pełnomocnictwa na mocy, którego Kupujący ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 i art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego, w celu Uzyskania Pozwolenia na budowę. Współwłaściciele wyrazili zgodę na wejście Kupującego na teren nieruchomości w określonym terminie dla celów wykonania koniecznych badań. Sprzedający udzielili Pełnomocnictwa Nabywcy w celu uzyskania stosownych pozwoleń i niezbędnych decyzji do realizacji planowanej inwestycji przez Kupującego, składania wniosków i uzupełniania wniosków, składania oświadczeń i uzupełniania oświadczeń we wszystkich instytucjach i urzędach dla potrzeb uzyskania niezbędnych postanowień i decyzji z tego zakresu wraz z odbiorem tych dokumentów. Ponadto Nabywca potwierdził, że otrzymał wszystkie niezbędne wypisy, wyrysy oraz mapy potrzebne do celów projektowych planowanej Inwestycji. Natomiast do momentu sprzedaży nieruchomości Nabywca uzyskał/będzie musiał uzyskać niezbędne decyzje do realizacji planowanej inwestycji, co jest także warunkiem podpisania umowy definitywnej pomiędzy Sprzedającymi, a Kupującym. W dniu 26 września 2019 roku została zawarta Umowa przedwstępna sprzedaży zgodnie z jej zapisami Kupujący przeprowadzi badanie Nieruchomości pod względem geotechnicznym, prawnym, środowiskowym, komercyjnym oraz technicznym. Kupujący własnym staraniem dokona przebiegu zlokalizowanej na nieruchomości infrastruktury elektrycznej, energetycznej, teletechnicznej, wodociągowej kanalizacji sanitarnej i wodociągowej u właścicieli poszczególnych urządzeń przesyłowych i wystąpi z wnioskiem do wszystkich tych gestorów z pisemnym wnioskiem o wydanie warunków technicznych przyłączy mediów. Kupujący własnym staraniem wystąpi z wnioskiem o wydanie o Pozwolenia na Budowę Sprzedający zobowiązani są m.in. do udzielenia niezbędnych pełnomocnictw, nie wnoszenia środków zaskarżenia decyzji środowiskowej oraz pozwolenia na budowę oraz innych pozwoleń w związku z realizacją inwestycji, a wydanych zgodnie z wnioskiem kupującego, niepodejmowania żadnych działań zamierzających lub pogarszających stan prawny lub faktyczny nieruchomości w stosunku do stanu z dnia zawarcia umowy. Nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu od towaru i usług przez żadnego ze współwłaścicieli. Z tytułu nabycia nieruchomości żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Czynności związane z opodatkowaniem dotyczyły budowy budynku handlowo-usługowego i związane były m.in. z zakupem materiałów budowlanych oraz z funkcjonowaniem spółki cywilnej. Ponadto nie ponoszono nakładów na ulepszenie budynków, budowli znajdujących się na nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej tego budynku, budowli, a od pierwszego zasiedlenia do dnia sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.   Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Zainteresowanych dotyczą kwestii czy można uznać Ich za podatników podatku VAT w związku ze sprzedażą ww. nieruchomości, oraz w przypadku uznania, któregokolwiek ze współwłaścicieli za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla sprzedaży opisywanej nieruchomości.   Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii podlegania opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości należy wskazać, że dostawa towarów (w tym udziału w nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez Sprzedających statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie każdy ze Sprzedających podjął w odniesieniu do nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży nieruchomości gruntowej Sprzedający będą spełniali przesłanki do uznania Ich za podatników podatku od towarów i usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że każdy ze Sprzedających podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej. W przedmiotowej sprawie istotnym jest, że działki będące przedmiotem transakcji sprzedaży zostały nabyte przez Pana A. F. wraz ze wspólnikiem, H. M. w związku z prowadzoną przez Nich działalnością gospodarczą. Na działkach został wybudowany budynek, który był wykorzystany przez wspólników w prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto od 2015 roku Pan A. F. wraz z żoną Panią E. F. oraz Pan H. M. wraz z żoną Z. M. wynajmowali budynek, w którym prowadzono Niepubliczny Punkt Przedszkolny do sierpnia 2018 roku. Zatem nie można w tej sytuacji twierdzić że sprzedaż nieruchomości nastąpi w ramach rozporządzania majątkiem osobistym. Nieruchomość była użytkowana w działalności gospodarczej prowadzonej przez wspólników, jak również przynosiła dochód z tytułu najmu.   Należy zwrócić również uwagę na kwestię pełnomocnictwa udzielonego przez Sprzedających na rzecz przyszłego nabywcy.   Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym stanowi § 2 powyższego artykułu. W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie. Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony (art. 108 Kodeksu cywilnego). Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie Zainteresowani udzielając nabywcy pełnomocnictw, czynności wykonane przez pełnomocnika wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedających tj. wszystkich współwłaścicieli. Stroną podejmowanych czynności będą bowiem Sprzedający, a nie Ich pełnomocnik. Pełnomocnik Sprzedających (Kupujący) nie działa przecież we własnym imieniu, lecz w imieniu Sprzedających jako współwłaścicieli.   Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić należy, że planowana sprzedaż działek nr 1/1, 1/2 i 2/1 i 2/2 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedający, dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmowali działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazywali aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Sprzedających, a sprzedaż opisanej nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.   Wobec tego działania w postaci uzyskania wszelkich decyzji, zaświadczeń, zgód, warunków technicznych, a także zawarcie określonych umów, pomimo że nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedających, ale przez osoby trzecie (pełnomocnika) nie oznacza, że pozostają one bez wpływu na sytuację prawną Sprzedających. Po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez osoby trzecie wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawców. Zatem osoba trzecia, (Nabywca) dokonując ww. działań uatrakcyjnia przedmiotową nieruchomość, będącą nadal własnością Zainteresowanych. Działania te dokonywane za pełną zgodą właścicieli, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, nieruchomość będzie własnością Sprzedających i będzie podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Zainteresowanych.   Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w przypadku sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości Wnioskodawczyni jak i pozostali współwłaściciele nie będą zbywać majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Jak zostało wskazane powyżej, majątek prywatny, to majątek danej osoby fizycznej, który nie jest przez nią wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a w całym okresie posiadania tego majątku osoba ta musi wykazywać zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego. W niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, które wykluczają uznanie sprzedaży jako dokonywanej w ramach zarządu majątkiem prywatnym Zainteresowanych. Działki będące przedmiotem transakcji sprzedaży były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Od 2015 roku budynek był przedmiotem najmu i prowadzono w nim Niepubliczny Punkt Przedszkolny do sierpnia 2018 roku. Ponadto do czasu ostatecznego przeniesienia własności działek na rzecz Nabywcy, działki te podlegały wielu czynnościom realizowanym przez Nabywcę na mocy udzielonego Mu przez Zainteresowanych pełnomocnictwa. Nabywca będzie musiał uzyskać niezbędne decyzje do realizacji planowanej inwestycji. Zatem wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostały/zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Zainteresowanych. W tym kontekście, bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez Nabywcę. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania każdego ze współwłaścicieli za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży udziału w prawie własności działek nr 2/1, 2/2 1/1 i 1/2 przez każdego Zainteresowanego będącego współwłaścicielem, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.   W związku z tym, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.   Wątpliwości Zainteresowanych dotyczą również możliwości zastosowania zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT dla sprzedaży opisywanej nieruchomości (4 działki 2/1, 2/2, 1/1, 1/2) w przypadku uznania, któregokolwiek ze współwłaścicieli za podatnika podatku VAT w związku z jej sprzedażą.   Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w wypisie rejestru gruntów działki o numerach 1/2 oraz 2/2 oznaczone są jako grunty orne (RV, RVI), jest to grunt niezabudowany zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony pod zabudowę usługową. Natomiast działki o numerach 1/1 oraz 2/1 oznaczone są jako tereny mieszkaniowe (B) oraz grunty orne (RV) i zabudowane są budynkiem handlowo-usługowym, na działkach tych znajdują się również przyłącza dotyczące przedmiotowej nieruchomości tj. prąd, gaz, przyłącze wodociągowe, które nie stanowią własności Zainteresowanych. Jedynie zbiornik bezodpływowy „szambo” jest własnością Współwłaścicieli. Nieruchomość wykorzystywana była w działalności gospodarczej przez okres przekraczający ponad dwa lata przed planowaną sprzedażą. Ponadto Sprzedający w okresie ostatnich 2 lat nie ponosili na budynek jak i na, budowle lub ich części (odrębnie w odniesieniu do każdego budynku, budowli lub ich części) nakładów wynoszących co najmniej 30% wartości początkowej poszczególnego budynku, budowli lub ich części. Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.) – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1.    lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2.    sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę. Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego. W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. W przedmiotowej sprawie zgodnie z obowiązującym dla działek 1/2 i 2/2 miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowią one tereny usługowe, oznaczone symbolem U. Jako przeznaczenie podstawowe została dla nich ustalona zabudowa usługowa, a przeznaczenie dopuszczalne to zabudowa zamieszkania zbiorowego (hotel-motel), stacja paliw, infrastruktura techniczna, drogi wewnętrzne, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, obiekty tymczasowe, parkingi. Natomiast przeznaczenie towarzyszące to: urządzenia budowlane, garaże, budynki gospodarcze, zieleń urządzona, parkingi. Odnosząc się do sprzedaży niezabudowanych działek nr 1/2 i 2/2 należy zauważyć, że zgodnie z postanowieniami MPZP stanowią one teren przeznaczony pod zabudowę usługową. Tym samym, ww. działki stanowią teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W rezultacie, planowana sprzedaż niezabudowanych działek nr 1/2 i 2/2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: 1.    towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, 2.    przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zainteresowani wskazują, że nabycie nieruchomości nastąpiło w sposób dwojaki tj. część nieruchomości została nabyta w drodze kupna sprzedaży, na podstawie aktu notarialnego od osób fizycznych, a pozostała część w drodze dziedziczenia , na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia. Nabycie Nieruchomości przez każdego ze współwłaścicieli nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego, nie można uznać, że w takiej sytuacji Zainteresowanym przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości lub, że takie prawo nie przysługiwało, skoro przy jej nabyciu nie wystąpił podatek VAT należny, który mógłby podlegać odliczeniu przez Zainteresowanych. Zatem dostawa przez każdego ze Sprzedających swojego udziału w działce nr 1/2 i 2/2 nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie został spełniony co najmniej jeden z warunków, o których mowa w tym przepisie. W konsekwencji sprzedaż przez każdego z Zainteresowanych swojego udziału w działce nr 1/2 i 2/2 będzie opodatkowana właściwą stawką podatku. W związku z tym, stanowisko Zainteresowanych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia dla dostawy niezabudowanych działek nr 1/2 i 2/2 należało uznać za nieprawidłowe. W tym miejscu należy się odnieść do transakcji sprzedaży zabudowanych działek nr 1/1 i 2/1. I tak w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wynika, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.   Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a.    wybudowaniu lub, b.    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.   W tym miejscu wskazać należy, że w przypadku nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.   W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a.    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b.    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o wcześniej już wskazany w niniejszej interpretacji przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku, ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.   Dodatkowo wskazać należy, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle (art. 29a ust. 8 ustawy).   W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis, obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.   Jak wskazano we wniosku, na działkach nr 1/1 i 2/1 wybudowano budynek handlowo-usługowy, który był wykorzystywany w prowadzonej przez wspólników spółki cywilnej w działalności gospodarczej. Ponadto w latach 2015-2018 budynek ten był przedmiotem najmu. Na działce 2/1 znajduje się również szambo. Przez działkę 2/1 i częściowo przez działkę 1/1 przechodzi wodociąg, przyłącza energetyczne oraz gazowe. Jednakże jak wynika z opisu sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami wszystkie przyłącza dotyczące przedmiotowej nieruchomości nie stanowią własności Zainteresowanych. Jedynie zbiornik bezodpływowy „szambo” jest własnością Zainteresowanych. Sprzedający w okresie ostatnich 2 lat nie ponosili na budynki, budowle lub ich części (odrębnie w odniesieniu do każdego budynku, budowli lub ich części) nakładów wynoszących co najmniej 30% wartości początkowej poszczególnego budynku, budowli lub ich części.   Tym samym, spełnione są warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dla dostawy ww. budynku posadowionego na działkach nr 1/1 i 2/1, oraz budowli w postaci szamba znajdującego się na działce nr 2/1, gdyż sprzedaż budynku oraz budowli nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a okres od ich pierwszego zasiedlenia do dnia transakcji sprzedaży Nieruchomości będzie dłuższy niż dwa lata.   Ponieważ sprzedaż budynku oraz budowli znajdujących się na działkach nr 1/1 i 2/1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to dostawa gruntu, na którym budynek i budowla są posadowione, także będzie zwolniona z podatku VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.   Jednocześnie należy wskazać, że badanie przesłanek dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, jest bezzasadne, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.   Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1.    są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2.    złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: 1.    imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2.    planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; 3.    adres budynku, budowli lub ich części. Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części – po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji sprzedaży według właściwej stawki podatku. Zatem sprzedaż budynku handlowo-usługowego i budowli w postaci szamba znajdujących się na działkach nr 1/1 i 2/1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jak i dostawa gruntu, na którym ten budynek i budowla są posadowione, także będzie zwolniona z podatku VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.   W związku z tym, stanowisko Zainteresowanych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia dla dostawy zabudowanych działek nr 1/1 i 2/1 należało uznać za prawidłowe. Zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.