0114-KDIP1-3.4012.582.2021.1.PRM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNANa podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 23 sierpnia 2021 r. (data wpływ 1 września 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości - jest nieprawidłowe.UZASADNIENIE1 września 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni jest właścicielką ewidencyjnej działki gruntu położonej w miejscowości (…), w gminie (…), w powiecie (…), w województwie (…), oznaczonej nr 1, w obrębie ewidencyjnym (…), objętej prowadzoną w  Sądzie Rejonowym w (…) z siedzibą w (…) księgą wieczystą nr (…) (dalej „Nieruchomość”). W wymienionej księdze wieczystej własność Nieruchomości wpisana jest na rzecz Wnioskodawczyni na podstawie:aktu poświadczenia dziedziczenia po matce Wnioskodawczyni tj. M. M., rep.  A  nr (…) sporządzonego 5 stycznia 2011 r. przez notariusza w (…), zarejestrowanego w Rejestrze Aktów Poświadczenia Dziedziczenia (obecnie Rejestrze Spadkowym) pod numerem (…) - w udziale 1/4,umowy darowizny udokumentowanej aktem notarialnym rep. A nr (…) sporządzonym 28 lutego 2011 r. przez notariusza (…) - w udziale 3/4.Zobowiązania podatkowe i inne zobowiązania publiczno-prawne związane z nabyciem Nieruchomości zostały uregulowane. Nieruchomość stanowi składnik majątku osobistego Wnioskodawczyni, gdyż w chwili nabycia jej własności Wnioskodawczyni była panną, a w związku z zawarciem małżeństwa nie zawarła umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej wspólność ustawową.   Zgodnie z oznaczeniem w księdze wieczystej Nieruchomość ma obszar 89.014 m2 i w całości stanowi grunty orne w klasach IVa, IVb i V. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr (…)  Rady Miejskiej w  (…) z 21 kwietnia 2020 r. Nieruchomość znajduje się na terenach o przeznaczeniu P-2 - tereny o funkcji usługowo-techniczno-produkcyjnej i KDD - tereny dróg publicznych klasy dojazdowej. Rada Miejska w (…) nie wyznaczyła obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji, ani obszarów Specjalnej Strefy Rewitalizacji w rozumieniu Ustawy o rewitalizacji z  dnia 9 października 2015 r.   Wnioskodawczyni na Nieruchomości nie prowadziła, ani nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła jakiegokolwiek przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części. Wnioskodawczyni nie prowadziła, ani nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności, polegającej na obrocie nieruchomościami.   Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym, dokonującym dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącym usługi rolnicze, korzystającym ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni uzyskuje dopłaty od Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa określone w ustawie z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1341).   Wnioskodawczyni nie jest emerytem, ani rencistą i rozlicza się w KRUS.   Wnioskodawczyni nie ogłaszała w mediach w żadnej formie zamiaru sprzedaży Nieruchomości. Jest właścicielką - poza Nieruchomością - innych gruntów, ale nie zamierza ich zbywać jak też nie zbywała innych gruntów w przeszłości.   Nieruchomość była w przeszłości i jest obecnie wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej. Grunt stanowiący Nieruchomość nie był nigdy zabudowany. Wnioskodawczyni nie występowała do Urzędu Gminy z wnioskami o przekształcenie działki pod zabudowę, jak też nie występowała do Urzędu Gminy o uchwalenie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość nie podlegała podziałowi lub podziałom. Wnioskodawczyni na Nieruchomości nie prowadziła i nie planuje prowadzić prac oraz nie ponosiła i nie planuje ponosić nakładów finansowych związanych z przygotowaniem jej do sprzedaży, takich jak np. uzbrojenie, wydzielenie działki lub budowa drogi. Na Nieruchomości nie były wytyczane drogi wewnętrzne. Na Nieruchomości brak jest sieci infrastruktury technicznej.   Nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie udostępniana osobom trzecim w celu nieodpłatnego, ani płatnego wykorzystania, jak też nie jest przedmiotem zatrzymania, ani prawa wynikającego z umowy dożywocia.   W przeszłości Wnioskodawczyni składała wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dotyczący Nieruchomości, który pozostał bez rozpatrzenia.   3 września 2020 r. Wnioskodawczyni wystąpiła do Burmistrza (…) o dokonanie podziału przylegającej do Nieruchomości działki gminnej nr 2 oraz rozpoczęcie procedury sprzedażowej w drodze bezprzetargowej na podstawie art. 37 ust. 2 pkt. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. celem poprawienia warunków zagospodarowania Nieruchomości.   W ramach prowadzonej działalności gospodarczej agencja doradcza (…) Sp.  z o.o. (dalej „Agent”) zgłosiła się do Wnioskodawczyni w celu podpisania umowy współpracy przy sprzedaży Nieruchomości (bez wyłączności). Wnioskodawczyni zawarła z Agentem ww.  umowę, na mocy której zleciła Agentowi poszukiwanie podmiotu zainteresowanego nabyciem od Niej Nieruchomości oraz reprezentowanie Jej interesów w transakcji sprzedaży. Agent otrzyma wynagrodzenie opisane w umowie jedynie w przypadku sprzedaży Nieruchomości podmiotowi wskazanemu przez Agenta. Agent wskazał Wnioskodawczyni jednego potencjalnego nabywcę (dalej „Kupujący”) i aktywnie uczestniczy w negocjacjach pomiędzy Wnioskodawczynią, a Kupującym. Kupujący, działając na podstawie udzielonych Mu przez Wnioskodawczynię pełnomocnictw prowadzi działania przygotowujące Nieruchomość do planowanej inwestycji w  pełni pokrywając wszelkie koszty z tym związane.   29 maja 2020 r. aktem notarialnym rep. A nr (…) Wnioskodawczyni zawarła z Kupującym przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Zgodnie z umową, Wnioskodawczyni (dalej „Sprzedający”) oraz Kupujący zobowiązali się do zawarcia umowy sprzedaży (dalej „Umowa Przyrzeczona Sprzedaży”), na podstawie której Wnioskodawczyni sprzeda Kupującemu, w stanie wolnym od wszelkich obciążeń Nieruchomość albo geodezyjnie wydzielone z niej działki gruntu, na których Kupujący zrealizuje inwestycję polegającą na wybudowaniu parku magazynowo-logistyczno-produkcyjnego, po spełnieniu się następujących warunków:  uzyskania przez Sprzedającego wydanych w trybie art. 306g Ordynacji podatkowej przez właściwe organy podatkowe, organy gminy, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zaświadczeń potwierdzających, że nie ma zaległości z tytułu podatków i  innych należności publicznoprawnych;przeprowadzenia przez Kupującego procesu analizy stanu prawnego Nieruchomości i  uznania, według Jego oceny, wyników tej analizy za satysfakcjonujące;uzyskania przez Kupującego, na Jego koszt, ustaleń, z których będzie wynikało, że warunki glebowo-środowiskowe Nieruchomości umożliwiają realizację planowanej przez Niego inwestycji;potwierdzenia, że warunki techniczne (zaopatrzenia w media: wodę, energię elektryczną i gaz) umożliwiają realizację na Nieruchomości planowanej inwestycji;potwierdzenia, że Nieruchomość ma dostęp do drogi publicznej;w razie podziału geodezyjnego Nieruchomości, wszystkie działki gruntu powstałe w  wyniku tego podziału, których Sprzedający własności nie utraci w związku z podziałem, zostaną zbyte Kupującemu;uzyskania przez Kupującego: warunków technicznych, pozwoleń, decyzji, uzgodnień oraz zgód osób prawnych i fizycznych (w tym dostawców mediów) oraz jednostek samorządu terytorialnego i organów administracji publicznej na zmianę przebiegu mediów znajdujących się na Nieruchomości, które to media (gazociągi, linie energetyczne, wodociągi, rurociągi, linie telekomunikacyjne itp.) mogą znajdować się na Nieruchomości oraz kolidować z planowaną przez Kupującego inwestycją, i których zmiana przebiegu jest niezbędna do uzyskania przez Kupującego pozwolenia na budowę planowanej inwestycji;uzyskania przez Kupującego ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i  udzielającej pozwolenia na budowę planowanej przez niego inwestycji;oświadczenia i zapewnienia Sprzedającego zawarte w umowie pozostaną ważne i aktualne w Dacie Ostatecznej;powzięcia przez wspólników Kupującego uchwały wyrażającej zgodę na nabycie Nieruchomości lub wydzielonych z niej działek gruntu. Jednocześnie Umowa Przedwstępna Sprzedaży stanowi, że wskazane warunki są zastrzeżone na korzyść Kupującego, co oznacza, że Kupujący ma prawo żądać zawarcia Umowy Przyrzeczonej Sprzedaży mimo nieziszczenia się któregokolwiek z nich.   Zgodnie z treścią Umowy Przedwstępnej Sprzedaży Sprzedający wyraził zgodę na dysponowanie przez Kupującego - od dnia zawarcia Umowy Przedwstępnej Sprzedaży do daty zawarcia Umowy Przyrzeczonej Sprzedaży - Nieruchomością do celów budowlanych, to jest do składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, decyzji, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i  przyłączy, a także do prowadzenia na niej badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, że jest ona wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na niej inwestycji polegającej na wybudowaniu parku magazynowo-logistyczno-produkcyjnego wraz z obsługą komunikacyjną z zastrzeżeniem, że koszty tych działań, opłaty, podatki, koszty nałożone na Sprzedającego jako właściciela Nieruchomości, będące wynikiem działań Kupującego, a także koszty działań obejmujących przywrócenie pierwotnego (do momentu sprzed zawarcia Umowy Przedwstępnej Sprzedaży) stanu prawno-faktycznego Nieruchomości - z wyjątkiem podziału Nieruchomości - ponosić będzie Kupujący. Ponadto, Sprzedający wyraził zgodę na przeprowadzenie archeologicznych badań ratowniczych na odkrytych stanowiskach archeologicznych znajdujących się na Nieruchomości. Prawo to obejmuje również podwykonawców Kupującego, którzy będą wykonywać badania i odwierty oraz prace archeologiczne.   Ponadto, w Umowie Przedwstępnej Sprzedaży Wnioskodawczyni udzieliła osobom upoważnionym przez Kupującego pełnomocnictw do: przeglądania akt księgi wieczystej nr (…), w tym składania wniosków o  sporządzenie fotokopii i odpisów z akt oraz do odbioru takich fotokopii i odpisów, a  ponadto do przeglądania akt ksiąg wieczystych, z której Nieruchomość została odłączona;uzyskania od właściwych organów administracji publicznej (rządowej i samorządowej) wszelkich zaświadczeń, informacji, wypisów lub wyrysów dotyczących stanu faktycznego i  prawnego Nieruchomości, koniecznych do przeprowadzenia kompleksowego badania jej stanu prawnego;uzyskania wydanych na podstawie art. 306g w zw. z art. 112 Ordynacji podatkowej zaświadczeń właściwych dla Sprzedającego organów podatkowych, organów gminy, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, stwierdzających niezaleganie albo zaległość z tytułu podatków bądź składek na ubezpieczenie społeczne, ewentualnie niefigurowanie w rejestrze płatników składek;uzyskania warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury technicznej, w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej lub innej infrastruktury technicznej umożliwiającej odprowadzenie wód opadowych oraz włączenie do dróg, w tym składania i podpisywania wniosków i innych dokumentów, ich zmiany, cofania oraz odbioru;uzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, zmiany klasyfikacji gruntów oraz uzyskania decyzji dotyczącej gospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie;uzyskania decyzji o wycince drzew i krzewów oraz uzyskania decyzji o nasadzeniach zastępczych - w celu uniknięcia wątpliwości, Kupujący nie ma możliwości wejścia w teren w celu wykonywania uzyskanych w niniejszym punkcie decyzji;uzyskania decyzji - pozwolenia wodnoprawnego, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddziaływania planowanej przez Kupującego inwestycji na środowisko, decyzji zezwalającej na prowadzenie badań archeologicznych, decyzji na lokalizację zjazdu publicznego z drogi, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę na Nieruchomości planowanej przez Kupującego inwestycji;składania wniosków o podział Nieruchomości w celu geodezyjnego wydzielenia działki gruntu odpowiedniej dla zaplanowanej przez Kupującego inwestycji, do reprezentowania w postępowaniach wszczętych na podstawie tych wniosków, a także odbioru wszelkich dokumentów, a zwłaszcza decyzji zatwierdzających podziały, jak też do ujawniania tych podziałów w ewidencji gruntów i ewentualnej zmiany oznaczenia użytków gruntowych;reprezentowania Sprzedającego we wszelkich postępowaniach administracyjnych i  sądowych związanych z nałożeniem na Sprzedającego kosztów, opłat skarbowych, administracyjnych, ewentualnych kar, jak i wszelkich innych danin publicznych oraz opłat, które zostaną nałożone na Sprzedającego przez jakikolwiek organ w związku ze sprzedażą Nieruchomości, w szczególności w zakresie wszczynania i prowadzenia stosownych postępowań odwoławczych - we wszystkich instancjach, w tym przed sądami administracyjnymi - od decyzji, uchwał lub innych aktów prawnych nakładających tego typu zobowiązania płatnicze na Kupującą. W powyższym punkcie 9 słowo „Kupującą” prawidłowo powinno brzmieć „Sprzedającą”- jest to oczywista omyłka Notariusza i została sprostowana wydanym protokołem z 8 marca 2021 r. rep.  A  nr (...).   Powyższe pełnomocnictwa obejmują prawo składania i podpisywania wniosków i innych dokumentów, ich zmiany, cofania oraz do odbioru decyzji, postanowień, wypisów, wyrysów, map i pism oraz korespondencji związanej z prowadzonymi postępowaniami administracyjnymi a  w  szczególności z uzyskaniem pozwolenia na budowę i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, z zastrzeżeniem, że wszelkie koszty oraz opłaty przyłączeniowe związane z  warunkami technicznymi, decyzjami i umowami przyłączeniowymi określonymi powyżej będą obciążały Kupującego.   Sprzedająca oświadcza, że na wezwanie Kupującego udzieli wszelkich dalszych pełnomocnictw niezbędnych do prowadzenia postępowań administracyjnych i innych związanych z uzyskaniem pozwoleń, uzgodnień itp., o których mowa w niniejszej Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, zarówno w formie pisemnej, jak też innej formie szczególnej. Pełnomocnictwo daje prawo, ale nie obowiązek prowadzenia rzeczonych spraw i postępowań.   Sprzedający oświadczył, że każdy z ustanowionych pełnomocników może działać samodzielnie, a  ponadto w granicach umocowania może ustanawiać dla Sprzedającego innych pełnomocników, w szczególności profesjonalnych pełnomocników procesowych (radców prawnych lub adwokatów).   Dodatkowo, w treści Umowy Przedwstępnej Sprzedaży, Sprzedający wyraził zgodę na przeniesienie praw i obowiązków Kupującego, wynikających z Umowy Przedwstępnej Sprzedaży, na inną spółkę z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez co stanie się ona podmiotem tych praw i obowiązków, a Sprzedający będzie zobowiązany do zawarcia z nią Umowy Przyrzeczonej Sprzedaży.   Umowa Przedwstępna Sprzedaży stanowi, że Kupujący oraz Sprzedający z pomocą Kupującego, wystąpią - każde we własnym imieniu - do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, o wydanie dla siebie indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, mających na celu ustalenie czy sprzedaż Nieruchomości bądź wydzielonej z niej działki gruntu będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.   29 maja 2020 r. Kupujący aktem notarialnym rep. A nr (…) poddał się egzekucji z całego majątku Kupującego w trybie art. 777 § 1 pkt. 5 Kodeksu postępowania cywilnego, co do wynikającego z Umowy Przedwstępnej Sprzedaży obowiązku zapłaty Sprzedającemu kosztów, opłat skarbowych, administracyjnych, ewentualnych kar, jak i innych wszelkich danin publicznych oraz opłat, które zostaną nałożone na Sprzedającego wskutek działań podjętych przez Kupującego na podstawie pełnomocnictwa objętego Umową Przedwstępną Sprzedaży.   29 maja 2020 r. Wnioskodawczyni zawarła z Kupującym umowę (dalej „Umowa”) o przelew wierzytelności i pełnomocnictwo, w której jako Cedent, w ramach umówionej w Umowie Przedwstępnej ceny, przelała na rzecz Kupującego, jako Cesjonariusza, przyszłe wierzytelności i  roszczenia o odszkodowanie z tytułu utraty własności jakiejkolwiek części Nieruchomości w  związku z jej podziałem w celu wydzielenia drogi. Umowa została zawarta pod zawieszającym warunkiem zawarcia Umowy Przyrzeczonej Sprzedaży w wykonaniu zobowiązania z Umowy Przedwstępnej Sprzedaży, przy czym w razie uzyskania przez Cedenta odszkodowania z tytułu utraty własności części Nieruchomości w związku z jej podziałem - należna Wnioskodawczyni cena z tytułu Umowy Przyrzeczonej Sprzedaży ulegnie obniżeniu o wysokość tego odszkodowania.   Ponadto, w Umowie o przelew wierzytelności i pełnomocnictwo Wnioskodawczyni udzieliła osobom upoważnionym przez Kupującego pełnomocnictw do dokonania wszelkich czynności w  związku z utratą przez Wnioskodawczynię własności jakiejkolwiek części nieruchomości, w tym w związku z postępowaniami prowadzącymi do utraty tej własności, a w szczególności do: reprezentowania wobec wszelkich władz, urzędów, organów administracji publicznej, osób fizycznych i prawnych, a także innych jednostek organizacyjnych, którym ustawa przyznaje zdolność prawną,składania i przyjmowania wszelkich oświadczeń (wniosków, wyjaśnień, podań, ofert, zleceń, deklaracji, korekt, zawiadomień, żądań, wezwań, skarg, opinii, orzeczeń, protokołów, decyzji, postanowień, zaświadczeń, zażaleń, odwołań, sprzeciwów, odstąpień, itp.) w dowolnej formie: ustnie, na piśmie, jak też w każdej innej,odbioru i kwitowania z odbioru wszelkich dokumentów, korespondencji oraz przesyłek, w  tym urzędowych i sądowych, jak też należności, a także do dokonania wszelkich innych czynności, jakie w zakresie umocowania okażą się potrzebne. Przed sprzedażą Nieruchomości nie będzie dokonany jej podział, jak też na dzień sprzedaży Nieruchomości nie będzie ona zabudowana i nie będą na niej wydzielone drogi wewnętrzne.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy sprzedaż Nieruchomości - po spełnieniu się albo zrzeczeniu się przez Kupującego niespełnionych warunków zawieszających - będzie stanowiła dla Wnioskodawczyni czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?   Zdaniem Wnioskodawczyni:   Dokonując sprzedaży Nieruchomości nie będę Ona działała, jako podatnik w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.   Wnioskodawczyni - jako osoba fizyczna - zamierza dokonać sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta ma charakter okazjonalny i nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT.   Z tytułu nabycia Nieruchomości Wnioskodawczyni nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nigdy nie była, ani nie jest obecnie zarejestrowana, jako czynny podatnik VAT. Dodatkowo nabycie Nieruchomości nie podlegało podatkowi VAT. Nieruchomość nigdy nie służyła, ani nie służy obecnie działalności opodatkowanej. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła, ani nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni na Nieruchomości nie prowadziła i nie planuje prowadzić prac oraz nie ponosiła i nie planuje ponosić nakładów finansowych związanych z przygotowaniem jej do sprzedaży, takich jak np. uzbrojenie, wydzielenie działki lub budowa drogi. Na Nieruchomości nie były wytyczane drogi wewnętrzne. Na Nieruchomości brak jest sieci infrastruktury technicznej. Nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie udostępniana osobom trzecim w celu nieodpłatnego, ani płatnego wykorzystania, jak też nie jest przedmiotem zatrzymania, ani prawa wynikającego z umowy dożywocia. Wnioskodawczyni nie ogłaszała w  mediach w żadnej formie zamiaru sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawczyni jest właścicielką, poza Nieruchomością, innych gruntów, ale nie zamierza ich zbywać jak też nie zbywała innych gruntów w przeszłości. Inicjatywa zbycia Nieruchomości nie wyszła ze strony Wnioskodawczyni, tylko ze strony Agenta, który w ramach własnej działalności gospodarczej zaoferował poszukiwanie podmiotu zainteresowanego nabyciem od Wnioskodawczyni Nieruchomości oraz reprezentowanie Jej interesów w transakcji sprzedaży.   Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wnioskodawczyni stoi na stanowisku wskazanym  w  zdaniu pierwszym.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.   Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.   Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a  dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o  podatku od towarów i usług.   Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.  majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.   Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.   Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w  rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i  usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.   W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w  sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Trybunał w orzeczeniu tym potwierdził, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w  całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Zatem „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygnatura akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.   Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o  opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodowa (profesjonalną), a  w  konsekwencji zorganizowaną.   Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.   Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w  rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.   Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i  usługodawców.   Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.   Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.   Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielką Nieruchomości nabytej do Jej majątku osobistego na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia oraz umowy darowizny. Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, a Nieruchomość nie stanowiła i nie stanowi przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części. Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym dokonującym dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącym usługi rolnicze. Nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie wykorzystana przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności rolniczej. Wnioskodawczyni nie ogłaszała w mediach w żadnej formie sprzedaży Nieruchomości, nie ponosiła i nie planuje ponosić nakładów finansowych związanych z przygotowanie jej do sprzedaży. Nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie udostępniana osobom trzecim w celu nieodpłatnego ani odpłatnego wykorzystania. Na nieruchomości brak jest sieci infrastruktury technicznej i nie były wytyczane drogi wewnętrzne. Nieruchomość nie podlegała podziałowi. Do Wnioskodawczyni zgłosił się Agent w celu podpisania umowy współpracy przy sprzedaży Nieruchomości (bez wyłączności). Na mocy zawartej umowy Wnioskodawczyni zleciła Agentowi poszukiwanie podmiotu zainteresowanego nabyciem Nieruchomości oraz reprezentowanie Jej interesów w transakcji sprzedaży. Po wskazaniu potencjalnego nabywcy Agent uczestniczył w  negocjacjach pomiędzy Wnioskodawczynią a Kupującym. 29 maja 2020 r. pomiędzy Wnioskodawczynią a Kupującym zawarta została przedwstępna umowa sprzedaży Nieruchomości, na mocy której Wnioskodawczyni zobowiązała się sprzedać Nieruchomość pod warunkiem m.in. uzyskania warunków technicznych oraz uzyskania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę planowanej przez Kupującego inwestycji. Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na dysponowanie Nieruchomością przez Kupującego do celów budowlanych tj. do składania wniosków i uzyskiwania decyzji, pozwoleń, uzgodnień, warunków technicznych. Wnioskodawczyni udzieliła także osobom upoważnionym przez Kupującego pełnomocnictw m.in.  do uzyskania: warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury technicznej (w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej); decyzji na lokalizację zjazdu publicznego z drogi; decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę planowanej przez Kupującego inwestycji oraz do składania wniosków o podział Nieruchomości. Wnioskodawczyni na wezwanie Kupującego zobowiązała się do udzielania dalszych pełnomocnictw niezbędnych do prowadzenia postępowań związanych z uzyskaniem pozwoleń, uzgodnień itp. Ponadto każdy z pełnomocników może ustanawiać innych pełnomocników, w szczególności profesjonalnych pełnomocników procesowych np. radców prawnych lub adwokatów. Wnioskodawczyni zawarła z Kupującym także umowę o przelew wierzytelności i pełnomocnictwo. Wnioskodawczyni (Cedent), w ramach ww. umowy przelała na rzecz Kupującego (Cesjonariusza) przyszłe wierzytelności i roszczenia o odszkodowanie z tytułu utraty jakiejkolwiek części Nieruchomości w związku z jej podziałem w celu wydzielenia drogi. Wnioskodawczyni udzieliła osobom upoważnionym przez Kupującego pełnomocnictw do reprezentowania Jej wobec urzędów, składania i przyjmowania oświadczeń oraz dokonania wszelkich innych czynności, jakie okażą się potrzebne w związku z utratą przez Wnioskodawczynię własności jakiejkolwiek części Nieruchomości. Umowa o przelew wierzytelności i pełnomocnictwo została zawarta pod zawieszającym warunkiem zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży w wykonaniu zobowiązania z umowy przedwstępnej sprzedaży. W sytuacji uzyskania przez Cedenta odszkodowania z tytułu utraty własności części Nieruchomości w związku z jej podziałem należna Wnioskodawczyni cena wynikająca z umowy przyrzeczonej sprzedaży ulegnie obniżeniu o wysokość tego odszkodowania. Przed sprzedażą Nieruchomości  – zgodnie z treścią wniosku - nie będzie dokonany jej podział. Wnioskodawczyni wystąpiła do Burmistrza (...) z wnioskiem o dokonanie podziału działki gminnej nr (...) przylegającej do Nieruchomości oraz rozpoczęcie procedury sprzedażowej w celu poprawienia warunków zagospodarowania Nieruchomości.   Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży Nieruchomości – po spełnieniu lub zrzeczeniu się przez Kupującego niespełnionych warunków zawieszających – Wnioskodawczynię należy uznać za podatnika podatku VAT.   Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i  usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni będzie spełniała przesłanki do uznania Jej za podatnika podatku od towarów i  usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się do treści przepisów ustawy - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.   W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni podejmowała działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.   W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na kwestię zawarcia umowy przedwstępnej oraz udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa.   Należy w tym miejscu wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.) zwanej dalej Kodeks cywilny.   Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu cywilnego).   Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.   Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.   Zgodnie z  art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej.   Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego).   Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.   Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego, umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.   W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy również zwrócić uwagę na kwestię udzielenia pełnomocnictw, która została uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.   Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle § 2 tego artykułu, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w  granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.   W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).   Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.   Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.   Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.   Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.   Z opisu sprawy wynika, że pomiędzy Wnioskodawczynią a Kupującym zawarto przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawczyni udzieliła Kupującemu pełnomocnictwa m.in. do uzyskania: warunków technicznych przyłączenia Nieruchomości do infrastruktury technicznej (w szczególności przyłączenia do sieci energetycznej, gazowej, teleinformatycznej, wodociągowej, ciepłowniczej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej); decyzji na lokalizację zjazdu publicznego z drogi; decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę planowanej przez Kupującego inwestycji oraz do składania wniosków o podział Nieruchomości. Każdy z pełnomocników może ustanawiać innych pełnomocników, w  szczególności profesjonalnych pełnomocników procesowych (radców prawnych lub adwokatów). Wnioskodawczyni udzieliła również Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością do celów budowlanych tj. w zakresie składania i uzyskiwania pozwoleń, decyzji i  warunków technicznych przyłączy.   Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.   Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, ale przez osoby trzecie (Kupującego), nie oznacza, że pozostały bez wpływu na sytuację prawną Wnioskodawczyni. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez osobowy upoważnione przez Kupującego lub osoby przez nich umocowane wywołały skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Osoby trzecie, dokonując ww. działań, uatrakcyjnią przedmiotową Nieruchomość będącą nadal własnością Wnioskodawczyni. Działania te, dokonywane za Jej pełną zgodą wpłynął generalnie na podniesienie atrakcyjności Nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, Nieruchomość jest własnością Wnioskodawczyni i będzie podlegała wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Jej sferze podatkowoprawnej. W tym kontekście bez znaczenia pozostała okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będzie Nieruchomość o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości i ostatecznie jej sprzedaż.   W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Wnioskodawczynię stosownych pełnomocnictw Kupującemu skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez Kupującego będą podejmowane przez Wnioskodawczynię w Jej imieniu i na Jej korzyść, ponieważ to Ona jako właściciel Nieruchomości będzie stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nią związanych.   Ponadto należy zauważyć, że Wnioskodawczyni podpisała z Agentem umowę współpracy przy sprzedaży Nieruchomości (bez wyłączności). Na podstawie umowy Agent został zobowiązany do poszukiwania podmiotu zainteresowanego nabyciem Nieruchomości. Po wskazaniu potencjalnego nabywcy Agent aktywnie uczestniczy w negocjacjach pomiędzy Wnioskodawczynią a Kupującym.   Z wniosku wynika również, że Wnioskodawczyni wystąpiła do Burmistrza (…) z wnioskiem o dokonanie podziału przylegającej do Nieruchomości działki gminnej oraz o rozpoczęcie procedury sprzedażowej w drodze bezprzetargowej, w celu poprawienia warunków zagospodarowania Nieruchomości.   Wnioskodawczyni dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmie/podjęła działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże aktywność w przedmiocie zbycia Nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W przedmiotowej sprawie wystąpił ciąg czynności, który pozwala uznać Wnioskodawczynię za podatnika podatku VAT tj. podpisanie z  Agentem umowy o współpracy przy sprzedaży Nieruchomości; zawarcie umowy przedwstępnej jej sprzedaży; udzielenie pełnomocnictw m.in. do uzyskania zezwolenie na wykonanie zjazdu i  decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę planowanej przez Kupującego inwestycji; wyrażenie zgody na dysponowanie Nieruchomością do celów budowlanych; wystąpienie do odpowiedniego urzędu o dokonanie podziału działki sąsiedniej do Nieruchomości celem poprawienia warunków jej zagospodarowania.   Z uwagi na powyższe okoliczności nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Wnioskodawczyni, a sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Sprzedaż Nieruchomości - na warunkach opisanych w niniejszym wniosku - zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy - będzie dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w  związku z art. 7 ust. 1 ustawy.   W związku z tym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.   Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.