0114-KDIP1-3.4012.657.2021.1.KF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 października 2021 r. (data wpływu 7 października 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek nr 1 i 2 - jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   7 października 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek nr 1 i 2.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Gmina zamierza dokonać sprzedaży w trybie przetargowym nieruchomości, która w ewidencji gruntów i budynków oznaczona jest jako działki 1 i 2, odpowiednio o powierzchni 0,1062 ha i 0,0166 ha, działki stanowią użytki rolne (R II). Dla przedmiotowych działek brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy. Jak wynika z map ewidencyjnych na przedmiotowych działkach jest sieć kanalizacji sanitarnej. Właścicielem sieci jest Gmina, sieć kanalizacyjna została wybudowana w latach 2005 - 2006. Sieć kanalizacyjna jest budowlą, została ujęta w ewidencji środków trwałych Urzędu Miejskiego, jako budowla jest wykorzystywana przez Gminę do działalności opodatkowanej VAT. Przedmiotem sprzedaży przez gminę będą same działki, których wartość została ustalona w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, sieć nadal pozostanie własnością Gminy. Gmina zamierza dokonać sprzedaży działek łącznie dlatego też cena będzie ustalona łącznie dla całej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2. Przedmiotowe działki Gmina nabyła na podstawie decyzji Wojewody (…) nr (…) z 30 lipca 2001 r. Działki stały odłogiem, nie były oddane w dzierżawę.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy przedmiotowa transakcja sprzedaży nieruchomości (łącznie obydwu działek 1 i 2) powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT czy też będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania?   Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości składającej się z działek 1 i 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia, powinna być opodatkowana według właściwej stawki podatku od towarów i usług.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.   Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntu), stanowi czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza dokonać sprzedaży w trybie przetargowym nieruchomości, która w ewidencji gruntów i budynków oznaczona jest jako działki 1 i 2, odpowiednio o powierzchni 0,1062 ha i 0,0166 ha, działki stanowią użytki rolne (R II). Dla przedmiotowych działek brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy. Jak wynika z map ewidencyjnych na przedmiotowych działkach jest sieć kanalizacji sanitarnej. Właścicielem sieci jest Gmina (…), sieć kanalizacyjna została wybudowana w latach 2005 - 2006. Sieć kanalizacyjna jest budowlą, jest wykorzystywana przez Gminę do działalności opodatkowanej VAT. Przedmiotem sprzedaży przez Gminę będą same działki, sieć nadal pozostanie własnością Gminy. Przedmiotowe działki Gmina nabyła na podstawie decyzji Wojewody (...). Działki stały odłogiem, nie były oddane w dzierżawę.   Na tle przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania sprzedaży działek nr 1 i 2.   Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.   W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.   Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.   Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane są zwolnione od podatku.   O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.   W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.   Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.   Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę).   Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.: ‒    towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej (w tym np. tej, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy); ‒    nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.   Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.   Z treść wniosku wynika, że Gmina zamierza dokonać sprzedaży samych działek nr 1 i 2 bez znajdującej się na nich budowli w postaci sieci kanalizacyjnej. Budowla ta jest i pozostanie własnością Gminy. Sieć kanalizacyjna jest wykorzystywana przez Gminę do działalności opodatkowanej VAT, natomiast działki nie były przedmiotem dzierżawy.   Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skoro Gmina sprzedaje sam grunt, bez znajdującej się na nim budowli to do jego sprzedaży należy rozważyć zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Do sprzedaży działek nie znajdą natomiast zastosowania zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy. Jak już wyżej wskazano, aby sprzedaż gruntu korzystała ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy przedmiotem zbycia musi być teren niezabudowany inny niż tereny budowlane. W opisanym zdarzeniu przyszłym przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym znajduje się budowla, która nie podlega sprzedaży. Tym samym warunki do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy działek nr 1 i 2 nie zostaną spełnione.   Sprzedaż działek nie będzie również korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przedmiotowe działki Gmina nabyła na podstawie decyzji Wojewody (…), które nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę, stały odłogiem. Tym samym nie zostały spełnione warunki do zastawiania zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   W konsekwencji sprzedaż działek nr 1 i 2 będzie podlega opodatkowaniu z zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług.   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.