0114-KDIP2-1.4010.169.2021.2.JS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 4 maja 2021 r.) uzupełnionego pismem z 14 lipca 2021 r. (data nadania 14 lipca 2021 r., data wpływu 20 lipca 2021 r.) na wezwanie Nr 0114-KDIP2-1.4010.169.2021.1.JS z 23 czerwca 2021 r. (data nadania 23 czerwca 2021 r., data odbioru 7 lipca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy: działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 updop w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d updop (pytanie ozn. we wniosku Nr 1) – jest prawidłowe, koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 updop (pytanie ozn. we wniosku Nr 2) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie działalności badawczo-rozwojowej. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Sp z o. o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) to spółka z branży IT zajmująca się opracowywaniem oraz dostarczeniem zaawansowanych rozwiązań informatycznych w formie systemów, programów bądź innych funkcji (dalej: Oprogramowanie) wspomagających procesy klientów Spółki (dalej: „Klient” lub zbiorczo „Klienci"). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r poz. 1406, z późn. zm , dalej: Ustawa CIT). Spółka uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych. Wnioskodawca tworzy wysokiej jakości innowacyjne rozwiązania związane z Oprogramowaniem dla Klientów prowadzących działalność w różnych sektorach w Polsce jak i za granicą. W celu realizacji zleceń Spółka zatrudnia osoby w oparciu o umowę o pracę, umowę zlecenie oraz umowę o dzieło (dalej: Pracownicy) oraz współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze w ramach umów o współpracę (dalej: Podwykonawcy). Pracownicy oraz Podwykonawcy posiadają odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie do realizowania projektów z zakresu wytwarzania Oprogramowania. Spółka jest podmiotem działającym w modelu tzw. outsourcingu projektowego, tj. realizuje kompleksowe zadania (projekty) definiowane przez Klientów w zakresie tworzenia Oprogramowania, wykorzystując do tego Pracowników oraz Podwykonawców. Spółka w większości przypadków jest odpowiedzialna za zarządzanie projektem i dostarczenie finalnych rozwiązań. Działania Spółki obejmują również wdrożenie oraz integrację tworzonego Oprogramowania z istniejącymi systemami, a następnie nadzór nad prawidłowym działaniem (tj. utrzymaniem) takiego Oprogramowania. Niektóre z realizowanych przez Spółkę projektów obejmują twórcze prace, które są ukierunkowane na opracowanie i wytworzenie nowego Oprogramowania (dalej: Projekty B+R). Zatem, do Projektów B+R Wnioskodawca kwalifikuje jedynie te projekty, które charakteryzują się wysokim stopniem twórczości. Sposób realizacji Projektów B+R jest przedmiotem niniejszego wniosku Wnioskodawca pragnie wskazać, że nie wszystkie zlecenia są kwalifikowane jako Projekty B+R, lecz jedynie te, w ramach których podejmowane są twórcze prace. Co ważne, do Projektów B+R Spółka nie zalicza prac związanych z utrzymaniem, dlatego też czynności podejmowane w ramach usług utrzymaniowych nie są przedmiotem wniosku. W ramach przyjętego modelu outsourcingu projektowego, Spółka realizuje na rzecz Klientów Projekty B+R polegające na samodzielnym opracowaniu i wytwarzaniu Oprogramowania, sprzedając roboczogodziny Pracowników oraz Podwykonawców. Klient bierze co prawda czynny udział w Projekcie, natomiast nie przedstawia gotowych rozwiązań, które mogłyby pomóc Spółce w stworzeniu finalnego produktu. Klient ma jedynie wgląd do przebiegu Projektu B+R oraz postępu prac nad Projektem B+R. Innymi słowy, Klient nie ma wpływu na decyzje „techniczne” związane z realizacją Projektu B+R. Kwestie techniczne tworzenia Oprogramowania są w pełni w gestii Spółki. Po wytworzeniu Oprogramowania dochodzi do przeniesienia całości majątkowych praw autorskich do wytworzonego Oprogramowania na Klienta. Dodatkowo działalność Spółki może polegać również na rozwoju i ulepszaniu Oprogramowania niebędącego dziełem Spółki, ale należącego do Klienta. Spółka świadczy wówczas usługi informatyczne, które polegają na rozwoju i ulepszaniu Oprogramowania stworzonego pierwotnie przez podmioty trzecie. Efektem prac są wówczas przykładowo nowe moduły, stanowiące dodatkowe funkcjonalności do pierwotnej wersji Oprogramowania. W toku takich prac, w celu rozbudowy Oprogramowania, Wnioskodawca wykorzystuje swoją wiedzę i doświadczenie stosownie do potrzeb zgłaszanych przez Klienta. W ramach takich prac Wnioskodawca wytwarza kody źródłowe, algorytmy w językach programowania, w wyniku których powstają samodzielne części Oprogramowania. Wytworzone w ten sposób elementy ze względu na ich poziom złożoności oraz opracowanie nowych zastosowań i funkcji, mogłyby stanowić odrębne Oprogramowanie. Wskazane ulepszenia (rozwinięcia) Oprogramowania Klienta stanowią odrębny od tego Oprogramowania przedmiot praw autorskich. Podobnie jak w przypadku Oprogramowania stworzonego "od zera" Spółka dokonuje przeniesienia tych praw autorskich na rzecz Klienta w ramach usług świadczonych przez Spółkę. Usługi w zakresie tworzenia, rozwoju i ulepszania Oprogramowania realizowane są, co do zasady, stopniowo w ramach etapów o określonej długości (tzw. sprinty), w efekcie których powstają kolejne "przyrosty" (części) Oprogramowania w ramach danego Projektu B+R. Ogólne zasady powyższej metodologii: Oprogramowanie jest wytwarzane w regularnych cyklach, tzw „sprintach”. Funkcjonalności są implementowane na bieżąco w sposób pozwalający na ich rewizję po każdym cyklu wytwórczym i ewentualne modyfikacje w zależności od wymagań Klienta. Funkcjonalności są wprowadzane w sposób przyrostowy pozwalając na ukończenie pełnego zestawu wymagań i dostarczenie działającej wersji oprogramowania na koniec każdego cyklu będącego elementem procesu wytwórczego. Oprogramowanie jest dostarczane zgodnie ze ściśle przygotowanym i rozpisanym harmonogramem będącym wynikiem konsultacji z Klientem. Warunkiem dostarczenia gotowego oprogramowania jest jego dokładne i należyte sprawdzenie poprzez sporządzenie zestawu testów jednostkowych, integracyjnych, automatycznych oraz manualnych weryfikujących jego działanie zgodnie z założeniami i wymaganiami. Wraz z gotową aplikacją lub modułem dostarczana jest dokumentacja techniczna i użytkowa będąca integralnym elementem końcowego produktu. Prace dotyczące wytwarzania Oprogramowania wykonywane są w systematyczny sposób z podziałem na tzw. „kamienie milowe". W zależności od konkretnego Projektu B+R trwają od miesiąca do nawet kilku lat. Co więcej, Spółka przeprowadza Projekty B+R stale (tzn. regularnie), a ich realizacja przebiega według przyjętych harmonogramów. Szczegółowy opis Projektów B+R: W przeważającej większości przypadków, Klient zgłasza do Spółki - w postaci zlecenia - problem, który chciałby rozwiązać poprzez dane narzędzie informatyczne, którego twórcą będzie Spółka. W niektórych przypadkach Klient Spółki przekazuje już gotową koncepcję Oprogramowania, jednak realizacja tego pomysłu spoczywa w pełni na Spółce. W innych przypadkach Klient jedynie sygnalizuje problem, natomiast to Spółka jest odpowiedzialna za zbudowanie koncepcji oraz późniejsze stworzenie Oprogramowania pod tą koncepcję. Pierwszym etapem po zgłoszeniu Klienta jest analiza wykonalności danego Projektu B+R przez dział sprzedaży. Dział sprzedaży wraz z osobami technicznymi ocenia możliwość wykonania złożonego przez Klienta zapytania. Jeżeli problem okaże się zbyt skomplikowany, Spółka proponuje Klientowi wprowadzenie pewnych modyfikacji do zapytania ofertowego. Ponadto w celu skonkretyzowania i zrozumienia potrzeb Klienta, w niektórych przypadkach, Spółka realizuje z Klientem warsztaty robocze. W warsztatach biorą udział osoby reprezentujące Klienta oraz Pracownicy Spółki. Warsztaty pomagają opracować wspólne rozwiązanie dla problemu oraz zaproponować przykładowe rozwiązanie danego problemu, założenia dotyczące funkcjonalności bądź bloków funkcjonalności. W przypadku braku warsztatów roboczych, Spółka przechodzi od razu do przedstawienia Klientowi oferty na stworzenie danego Oprogramowania. Po zaakceptowaniu oferty określany jest budżet bazowy, który uwzględnia wstępny zakres prac. Do każdego Projektu B+R prowadzonego przez Wnioskodawcę, po zaakceptowaniu danej oferty przez Klienta, powoływany jest zespół projektowy (dalej. Zespół Projektowy) składający się w głównej mierze z inżynierów - informatyków. Osoby, które będą należały do Zespołu Projektowego, są wybierane konkretnie pod dane zlecenie, np. ze względu na język programowania jaki będzie używany do stworzenia Oprogramowania, doświadczenie Pracowników oraz Podwykonawców oraz aktualną dostępność Pracowników/Podwykonawców do realizacji danego zlecenia. Na czele każdego Zespołu Projektowego stoi project manager (dalej: PM), który jest odpowiedzialny za nadzór nad realizacją danego Projektu B+R. Po ustaleniu potrzeb Klienta następuje rozpoczęcie prac związanych z realizacją zlecenia, tzw. „kick-off”. Dział sprzedaży przekazuje do Zespołu Projektowego kluczowe informacje dot. danego Projektu B+R, wraz z informacjami uzyskanymi na etapie początkowych rozmów z Klientem lub warsztatów roboczych. Zespół Projektowy na podstawie otrzymanych informacji planuje realizację całego Projektu B+R. Ze względu na wysoki stopień złożoności Projektów B+R realizowanych przez Spółkę, trudno jest określić dokładny plan realizacji danego zlecenia, przedstawiane są więc tylko przewidywane etapy prac. Przygotowywana jest również dokładna lista wymagań projektowych wraz z projektem technicznym. Projekt techniczny, w zależności od potrzeb i wymagań Klienta, może składać się z: mechanizmów - zbiór zasad definiujących sposób programowania, użycia komponentów, bibliotek, wzorców programowych, wzorców poprawnych interfejsów użytkowania, komponentów - zbiór komponentów wspomagających implementację, zasad programowania - zbiór zasad niezbędnych do realizacji implementacji oraz opis stylów pisania kodu, dokumentacji. Poza samym projektem technicznym przygotowywana jest również wstępna architektura Oprogramowania, tj. opis ogólnej budowy i funkcjonowania systemu, określającej jego składowe oraz wzajemne relacje logiczne i występujące między nimi powiązania fizyczne (opis wykorzystywanych serwerów, bibliotek, komponentów oraz komunikacji pomiędzy nimi wraz ze sposobem ich użycia). Na etapie projektowania systemów Wnioskodawca uwzględnia również wymagania dotyczące bezpieczeństwa przetwarzanych informacji, które zostały zdefiniowane przez Klienta lub zostały określone w zleceniu. Dodatkowo Spółka musi stosować zabezpieczenia właściwe dla danej klasy systemów, które podnoszą poziom bezpieczeństwa systemu do wymaganego poziomu. Na podstawie powyższych założeń Spółka przyjmuje pierwszą wizję (…), tj. pierwszą wersję Oprogramowania, którą ma zamiar stworzyć Służy to do wstępnego przedstawienia Klientowi, jakie cele ma zamiar osiągnąć Spółka. Wersja (…) jest wersją niedoskonałą, która wymaga jeszcze wielu poprawek oraz modyfikacji. Jak zostało już wskazane we wcześniejszym fragmencie wniosku, Spółka realizuje usługi w zakresie tworzenia, rozwoju i ulepszania w ramach etapów o określonej długości (tzw. sprinty), w efekcie których powstają kolejne "przyrosty" (części) Oprogramowania w ramach danego Projektu B+R. Każde zadanie w trakcie danego sprintu jest sprawdzane przez innego Pracownika/Podwykonawcę (tzw. „codę review"). Dopiero po weryfikacji kod przesyłany jest do testowania. Po zakończeniu sprintu PM przeprowadza tzw. „sprint review”, na podstawie którego dokonuje się oceny zrealizowanych prac podczas sprintu. Wyniki analizy są komunikowane z Klientem Spółka na tym etapie przeprowadza ponownie testy oraz poprawia błędy, jeżeli takowe się pojawiają. Testy przeprowadzane są na bieżąco podczas danego sprintu. Testy mogą być wykonywane ręcznie bądź automatycznie: testy ręczne: wykonywanie testów na zgodność z analizą - tj. sprawdzenie, czy finalnie zintegrowane kody źródłowe oraz algorytmy funkcjonują poprawnie, wykonywanie testów użyteczności polegających na weryfikacji ergonomii, przyjazności dla użytkownika, zgodności z przyjętymi zasadami i standardami ergonomii w projekcie, testowanie aplikacji pod kątem zgodności z dokumentacją i wymaganiami klienta, pisanie i uruchamianie automatycznych programów testujących, testy automatyczne: uruchamianie unit testów przygotowanych przez programistów, testy wydajnościowe/obciążeniowe, testy integracyjne, wykonywanie testów automatycznych za pomocą narzędzi symulujących pracę użytkownika[...]. Następnie planowany jest kolejny sprint i proces powtarza się aż do momentu zakończenia całego Projektu B+R. W ramach usług stricte związanych z Oprogramowaniem wykonywane są następujące czynności: W zakresie implementacji: Tworzenie kodu źródłowego oraz algorytmów Polega to na tworzeniu kodu oraz algorytmów (programowanie). Dokonuje się tego na podstawie analizy i projektu technicznego zgodnie z założeniami określonymi na dany sprint. Tworzenie ekranów oprogramowania. Ten etap polega na tworzeniu interfejsu użytkownika do danego programu/systemu. Testy Oprogramowania tzw. unit testy, czyli testy programisty polegające na weryfikacji konkretnych fragmentów kodów źródłowych. Fragment programu poddawany jest testowaniu, którego wynikiem może być np. stan danego obiektu, wartość oczekiwana lub wyjątek. Do przeprowadzenia takiego testu dedykowane są osoby posiadające specjalistyczną wiedzę z zakresu programowania. Weryfikacja implementacji (tj. wszystkich stworzonych na tym etapie kodów źródłowych oraz algorytmów) pod względem zgodności z przyjętymi zasadami w realizowanym projekcie (testy automatyczne jak i manualne). Po stworzeniu finalnej wersji Oprogramowania całe repozytorium kodu jest przekazywane Klientowi wraz z całą dokumentacją techniczną, która, co do zasady, jest tworzona na bieżąco podczas realizacji Projektu B+R. W zakresie budowania Oprogramowania: Ten etap polega na scalaniu wszystkich elementów programu (tj. stworzonych na etapie implementacji kodów oraz algorytmów). Spółka realizuje także usługi utrzymaniowe w zakresie wytworzonego przez nią Oprogramowania, jak również programów komputerowych wytworzonych przez inne podmioty. Usługa utrzymaniowa polega przede wszystkim na usuwaniu błędów identyfikowanych w trakcie użytkowania Oprogramowania oraz na tworzeniu nowych funkcjonalności w zależności od potrzeb zgłaszanych w trakcie używania Oprogramowania. Spółka posiada do realizacji usług utrzymaniowych dedykowany zespół. Co do zasady, zespół maintanace świadczy wyłącznie usługi utrzymaniowe, może się natomiast zdarzyć, że w ramach wykupionych przez Klienta godzin na utrzymanie, powstanie również nowe Oprogramowanie. W strukturze organizacyjnej Spółki funkcjonuje również wewnętrzny dział R&D (dalej: Dział R&D), który realizuje wewnętrzne prace, w trakcie których: usprawnienia narzędzia wewnętrzne; wytwarza nowe Oprogramowania; tworzy nowe narzędzia, opracowuje nowe produkty; tworzy/ulepsza strony internetowe Spółki. Rezultaty powyższych prac stanowią bazę i są wykorzystywane w trakcie implementacji Projektów B+R. Dział R&D funkcjonuje dla wewnętrznych potrzeb Spółki, tzn. nie realizuje on projektów komercyjnych. Rozwiązania opracowane przez Dział R&D są wykorzystywane do komercyjnych projektów, jednakże opracowanie ich nie jest zlecane przez Klienta, lecz klienta wewnętrznego Spółki (tj. inne działy). Zdarza się, że rezultatem prac Działu R&D jest Oprogramowanie - w takiej sytuacji, metodologia jego wytwarzania jest zbliżona do wytwarzania Oprogramowania w trakcie Projektów B+R. Celem prac Działu R&D jest optymalizacja realizowanych zadań, procesów wewnętrznych, wykorzystywania narzędzi. W trakcie prac badane są nowe technologie, ich możliwości i ograniczenia. Standardowy model biznesowy Spółki jest oparty o rozliczenie time&material - model usługowy polegający na kontraktowaniu zasobów (ról) w oparciu o umowy z Klientami. Niemniej, ze względu na elastyczność przy zawieraniu umów z Klientami Spółka stosuje również inne modele współpracy. Wyróżnić można dwa modele rozliczania wynagrodzenia Podstawowy model A - rozliczanie z Klientem w oparciu o czas Pracowników oraz Podwykonawców, który został poświęcony na realizację prac dla Klienta. W tym modelu Klient otrzymuje fakturę, po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego i jest ona opłacona po właściwym wykonaniu prac przez Spółkę.Ten model wykorzystywany jest także przy usłudze utrzymaniowej (maintenance) - Klient ma ustaloną miesięczną liczbę godzin, którą może wykorzystać w ramach usługi. Jeżeli liczba godzin wykracza poza miesięczny limit, wtedy Klient jest obciążany dodatkową liczbą godzin, która została poświęcona na dane prace. B - model, w przypadku którego wynagrodzenie Spółki za realizację konkretnego zlecenia jest stałe i znane od początku jego realizacji. Bez względu na wybrany model sprzedaży, finalnie Klient zawsze otrzymuje Oprogramowania lub usługę utrzymaniową. Reasumując, Wnioskodawca pragnie zauważyć, że realizowane Projekty B+R: są prowadzone w sposób systematyczny, według metodologii wskazanej we wcześniejszej części wniosku przez Pracowników oraz Podwykonawców posiadających wiedzę, niezbędne doświadczenie oraz specjalistyczne wykształcenie zawodowe; są dokumentowane w ewidencji Wnioskodawcy, mają na celu: tworzenie nowego Oprogramowania, lub tworzenie nowych algorytmów, lub tworzenie nowych i oryginalnych technik szyfrowania lub bezpieczeństwa, lub opracowywanie nowej architektury systemu, lub opracowywanie nowych narzędzi, platform i aplikacji, lub udoskonalanie zdolności integracji z innymi programami komputerowymi, lub opracowywanie i wprowadzenie nowych funkcjonalności do aplikacji, lub ulepszenie i wprowadzenie znaczących udoskonaleń do istniejących produktów. Dodatkowo Wnioskodawca: będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej również w przyszłości; nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia; w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, wykaże koszty kwalifikowane poniesione na tworzenie Oprogramowania w zeznaniach podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe. Koszty kwalifikowane, wykazane w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy, będą jednocześnie stanowiły koszt uzyskania przychodu w tym roku podatkowym; nie posiada/nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej; w przypadku uznania przez tut. organ stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, w sytuacji, kiedy Spółka otrzymała/otrzyma zwrot w jakiejkolwiek formie kosztów poniesionych na realizację Projektów B+R, część wydatku, która została Spółce zwrócona, nie zostanie uwzględniona przy rozliczaniu ulgi B+R; nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT. W odniesieniu do opisanych powyżej prac Wnioskodawca wskazuje, że do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, związanych z realizowanymi Projektami B+R w zakresie wytwarzania Oprogramowania, Spółka zalicza/będzie zaliczać następujące wydatki (zwane dalej: Kosztami Projektów B+R): Wynagrodzenia przeznaczone dla Pracowników biorących udział w wytwarzaniu Oprogramowania posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie Koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tej części, w jakiej są wykorzystywane w prowadzonej działalności związanej z realizacją danego Projektu B+R - z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością Wnioskodawca ma zamiar dokonywać odpisów amortyzacyjnych m.in. od niezbędnego oprogramowania, sprzętu komputerowego bądź sprzętu elektronicznego. Koszty materiałów wykorzystywanych przy pracy nad realizacją danego Projektu B+R, w tym m in. energia elektryczna, oprogramowanie, sprzęt komputerowy oraz koszty materiałów biurowych dla Pracowników. Pismem z Wnioskodawca doprecyzował przedmiotowy wniosek, wskazując, że wydatki kwalifikowane w ramach ulgi B+R były przez Wnioskodawcę zaliczane do kosztów uzyskania przychodów danego roku podatkowego. Co do zasady, koszty realizowanych prac (w zakresie Projektów B+R realizowanych przez Wnioskodawcę) będących przedmiotem zapytań, Wnioskodawca ponosi ze środków własnych, które nie były/nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie i nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. W przypadku wydatków związanych z realizacją Projektów B+R, które zostały/zostaną Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie, Spółka nie zalicza/nie zaliczy ich do kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 5 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm ). Ponoszone wydatki Spółka planuje odpisać od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18d ust. 1 Ustawy CIT w zeznaniach za poszczególne lata podatkowe, w których te wydatki poniesiono. Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych. Jeżeli w przyszłości osiągnie przychody z ww. źródła, w stosunku do nich nie skorzysta z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy są wyłącznie Projekty B+R wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego realizowane przez Wnioskodawcę. Wszystkie wymienione we wniosku czynności wraz z ich etapami, wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Projektów B+R, które Spółka zamierza uznać za prace badawczo-rozwojowe, były, są i będą działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wyżej wymienione czynności nie stanowiły, nie stanowią i nie będą stanowić: rutynowych i okresowych zmian tj. projektów dotyczących standardowych prac produkcyjnych, a także utrzymania i obsługi już wdrożonych rozwiązań i produktów np. wprowadzenie okresowych, drobnych zmian i ulepszeń w uprzednio opracowanych rozwiązaniach produktowych, czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanych już produktów i usług, po zakończeniu już prac B+R, produkcji seryjnej/produkcji komercyjnej/bieżącej działalności Spółki, czynności serwisowych, innych prac spoza prac B+R, czyli prac dokonywanych już po zakończeniu prac badawczo- rozwojowych. Wnioskodawca nie zamierza uznać za prace B+R prac/czynności wskazanych w ww. puntach. Gdyby jednak nastąpiło to w przyszłości, Spółka jest/będzie w stanie wykazać ich bezpośredni związek z pracami badawczo-rozwojowymi w ramach konkretnego Etapu tych prac w ramach danego Projektu B+R. Działalność będąca przedmiotem Wniosku nie obejmuje badań naukowych w rozumieniu w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85, z późn. zm). Przedstawiona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie realizacji Projektów B+R obejmuje działalność polegającą na pracach rozwojowych w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Ze względu na dynamikę i szeroki zakres rynku, na którym działa Spółka, Wnioskodawca nie jest w stanie ocenić, czy innowacyjne rozwiązania opracowywane przez Spółkę można uznać za niedostępne na rynku. Natomiast działalność Wnioskodawcy z zakresie przedstawionym we Wniosku zakładała, zakłada i będzie zakładać zastosowanie praktycznie nowych rozwiązań, niedostępnych dotychczas w praktyce gospodarczej Spółki lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niej funkcjonujących, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o unikalnym/indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Działalność będąca przedmiotem Wniosku nie ma i nie będzie miała charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany. Prace o takim charakterze zostaną wyłączone z Projektów B+R. Działalność Spółki w zakresie Projektów B+R polegała, polega i będzie polegać na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany maja charakter ulepszeń. W ramach Projektów B+R, będących przedmiotem Wniosku, Spółka w sposób systematyczny opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Spółki lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niej funkcjonujących, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o unikalnym/indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Pracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, realizujący Projekty B+R, będące przedmiotem Wniosku, poza Projektami B+R realizują także inne projekty, które nie kwalifikują się jako Projekty B+R. Wnioskodawca zamierza rozliczyć jako koszty kwalifikowane wyłącznie tę część wynagrodzeń, która przypada na czas poświęcony na faktyczne wykonywanie zadań w ramach Projektów B+R Będące przedmiotem zapytania wydatki na wynagrodzenia Pracowników pozostających w ramach stosunku pracy oraz składki ZUS poniesione z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) stanowią po ich stronie należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W skład ww. należności, dotyczących Pracowników, nie wchodzą również np. wynagrodzenia za czas choroby, za czas urlopu, za czas opieki nad dzieckiem, wynagrodzenie za czas dyżuru pełnionego w domu, itp., a więc za czas, kiedy Pracownik nie realizował Projektu B+R. Wnioskodawca nie zamierza odliczać ww. należności w ramach ulgi B+R. Ww. należności nie są przedmiotem zadanego we Wniosku pytania. W przypadku wystąpienia ewentualnie: nagród, dodatków, w tym również jeżeli wystąpią premii itp. składników wynagrodzenia Pracownika, stanowiły, stanowią i będą stanowiły koszt kwalifikowany wyłącznie w części, w jakiej będą powiązane z Pracami B+R Spółki. Składniki te nie będą obejmowały wynagrodzenia należnego za czas nieobecności Pracownika. Usługi wykonywane na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło stanowiły oraz stanowią obecnie wyłącznie należności ze źródła określonego w treści art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest wykluczone, że w przyszłości Wnioskodawca będzie zawierał również umowy wymienione powyżej na wykonanie Projektów B+R z podmiotami, które prowadzą działalność gospodarczą, a przychody z tych tytułów będą u nich stanowiły źródło określone w treści art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Materiały, będące przedmiotem pytania Wnioskodawcy, wykorzystywane były, są i będą bezpośrednio w ramach Projektów B+R będących przedmiotem Wniosku. Spółka wykorzystywała, wykorzystuje i będzie wykorzystywać środki trwałe, o których mowa we Wniosku do realizacji Projektów B+R oraz zamierza w związku z powyższym zaliczyć do kosztów kwalifikowanych odpisy amortyzacyjne w myśl art. 18d ust. 3 Ustawy CIT w części w jakiej były, są i będą wykorzystywane w realizacji Projektów B+R. Wnioskodawca w celu skorzystania z odliczenia w ramach ulgi B+R wyodrębnia w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b Ustawy CIT koszty na realizację Projektów B+R, które zamierza odliczać w ramach ulgi B+R. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT? Czy Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT? Ad 1 Działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT. Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Definicję działalności badawczo-rozwojowej zawarto w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT, który mówi, że termin „działalność badawczo-rozwojowa” oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (www sjp.pl) słowo „twórczy" oznacza „mający na celu tworzenie, odkrywczy, kreatywny” Dodatkowo jak zostało wskazane w Rozdziale 3.2.1.1 akapit 32 Objaśnień z dnia 15 lipca 2019 r dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej: Objaśnienia) we fragmencie odnoszącym się do wykładni słowa „twórczy”: „w doktrynie prawa autorskiego cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia". Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, funkcjonalności, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy ze względu na cel ich przeprowadzenia, obejmujący wypracowanie nowych rozwiązań w zakresie prowadzonej działalności, uwzględniając zmienne czynniki takie jak choćby odmienne wymagania stawiane przez Klientów przy każdorazowej realizacji Projektów B+R, czy też zidentyfikowane zapotrzebowania Spółki, stanowiące zlecenia od innych działów funkcjonujących w Spółce. Prace realizowane przy Projektach B+R oraz prace Działu R&D mają więc charakter twórczy, oryginalny i indywidualny i są ukierunkowane na opracowywanie nowych rozwiązań oraz koncepcji, które są wykorzystywane do opracowywania Oprogramowania, tak jak w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Każdy Projekt B+R wymaga innowatorskiego, zindywidualizowanego podejścia. Dodatkowo prowadzone prace obejmują wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w szczególności z dziedziny informatyki, architektury oprogramowania, technologii, czy budowania aplikacji. W świetle wyżej przytoczonych definicji, w ocenie Wnioskodawcy, prace realizowane przez Spółkę mają charakter „twórczy". Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 Ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r. to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń Natomiast od 1 października 2018 r. w art. 4a pkt 28 Ustawy CIT wskazano, że „prace rozwojowe” (w odniesieniu do art. 4 ust 3 Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 20 lipca 2018 r. Dz. U. z 2018 r., poz. 1668) są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Należy również wspomnieć, że realizowane prace związane z wytwarzaniem Oprogramowania, były dokonywane w nieregularnych odstępach czasu i miały różny zakres Wypełnione zostają tym samym znamiona prac rozwojowych zawarte w art. 4a pkt 28 Ustawy CIT. Przepis ten odmawia uznania za prace rozwojowe działalności wykonywanej w sposób rutynowy i okresowy. Ustawa CIT nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy", dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m. in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r o sygn. akt 0111-KDIB1-34010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W Doroszewskiego" (http://sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy" należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”. W przypadku Wnioskodawcy nie mamy do czynienia z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Jak już zostało wskazane wyżej Wnioskodawca zajmuje się opracowywaniem nowego Oprogramowania. Nie można zatem uznać, że są to działania automatyczne i według utartych schematów, gdyż wszystkie czynności podejmowane w trakcie realizacji prac będących przedmiotem wniosku, są zindywidualizowane i dostosowane do potrzeb Klienta, a wyniki tych prac każdorazowo są niepowtarzalne Istotą działania jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy wkład dedykowanych. Pracowników i Podwykonawców Wnioskodawcy w proces tworzenia Oprogramowania. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacyjności, wyspecjalizowanego personelu oraz zaplecza technicznego potrzebnych do finalizacji zlecenia, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy. W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn. pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji, znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ - jak już zostało wskazane na wcześniejszym etapie wniosku - czynności związane z zaprojektowaniem i wytworzeniem Oprogramowania każdorazowo podejmowane są w odpowiedzi na zupełnie nowe zapotrzebowanie, pojawiające się ze strony Klienta lub klienta wewnętrznego Spółki. W przypadku wykonywania zleceń realizowanych na zamówienie Klientów, Projekty B+R zostają dopasowane do indywidualnych wymagań Klienta, co każdorazowo wiążę się z wykonaniem prac twórczych, które pozwolą na wytworzenie nowego Oprogramowania. W przypadku prac realizowanych przez Dział R&D, funkcjonujący w Spółce, realizowane są wewnętrzne potrzeby Spółki w zakresie tworzenia i rozwoju własnych narzędzi i projektów Spółki. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego - również w tym przypadku wynikiem prac jest nowe Oprogramowanie. Wnioskodawca pragnie wskazać dodatkowo, że prace realizowane przez Zespoły Projektowe oraz prace Działu R&D są prowadzone w sposób systematyczny. Świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, jaki przedstawiono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca stworzył we własnym zakresie wewnętrzne harmonogramy prac prowadzących do wytworzenia Oprogramowania. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka realizuje prace w ramach etapów o określonej długości (tzw sprinty), w efekcie których powstają kolejne "przyrosty" (części) Oprogramowania. W następnej kolejności przeprowadzane są prace związane z implementacją oraz z budowaniem Oprogramowania. Takie usystematyzowanie podejmowanych działań dowodzi ich systematyczności oraz braku incydentalności. Należy więc zauważyć, że cały cykl działań podejmowanych przez Spółkę, od przyjęcia zlecenia od Klienta zewnętrznego lub wewnętrznych, stanowi nierozerwalny ciąg prac, bowiem między poszczególnymi fazami działań Wnioskodawcy istnieje wyraźny związek; tworzą one spójny, systematyczny proces pozwalający na wytworzenie od podstaw innowacyjnego rozwiązania w postaci Oprogramowania. Nie byłoby to możliwe bez opracowania koncepcji, stworzenia projektu, fazy testów, opracowania technologii. W konsekwencji między poszczególnymi etapami procesu twórczego istnieje ścisła zależność i związek przyczynowo-skutkowy, co wskazuje na spełnienie warunku „systematyczności” z definicji zawartej w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za samodzielne opracowanie koncepcji, która pozwoli na wytworzenie funkcjonalnego Oprogramowania. Podstawą do działania jest wiedza oraz doświadczenie wyspecjalizowanych Pracowników oraz Podwykonawców, co pozwala na stworzenie Oprogramowania dopasowanego do potrzeb Klienta lub wewnętrznego zapotrzebowania Spółki. Wnioskodawca dokonuje wstępnej analizy otrzymanego zlecenia, buduje założenia koncepcyjne oraz opracowuje cały proces tworzenia Oprogramowania. Prace realizowane w zakresie Projektów B+R nie są „odtwórczym” bądź „rutynowym" działaniem, które nie spełniałoby definicji prac rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 28 Ustawy CIT. Reasumując, realizowane przez Spółkę prace, związane w wytwarzaniem Oprogramowania, wpisują się w definicję prac badawczo-rozwojowych zawartą w Ustawie CIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie obejmują zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny według określonych harmonogramów i wytycznych, przez Pracowników oraz Podwykonawców posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Realizowane przez Wnioskodawcę Projekty B+R dążą do stworzenia nowych rozwiązań technologicznych w postaci innowacyjnego Oprogramowania. W rezultacie uprawnia to Wnioskodawcę do skorzystania z preferencji podatkowych zawartych w art. 18d Ustawy CIT. Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, które odnoszą się do branży IT. Dla potwierdzenia, Spółka pragnie przywołać fragmenty interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: Interpretacja Indywidualna z dnia 8 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.117. 2020.1.JKT, w której organ przychylił się do stanowiska wnioskodawcy w zakresie: “Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy spełnienie ww. przesłanek, w świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że przedmiotowa działalność stanowi działalność rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania z ulgi B+R, na podstawie art. 18d ustawy CIT.” Interpretacja indywidualna z dnia 8 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.135.2020.2.DP: „Odnosząc wyżej cytowane przepisy do opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że prace związane z wytwarzaniem/ulepszaniem oprogramowania prowadzone przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy, systematyczny oraz nakierowane są na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, tego typu działania Spółki spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26 ustawy o CIT " Interpretacja indywidualna z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.153. 2020.2 JKU, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy w zakresie : "Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prace realizowane przez dział WEB i IDR w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT posiadają cechy funkcjonalne pozwalające świadczyć, że za ich pośrednictwem usługi lub oferowane produkty - rozwiązania informatyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyczyniają się do powiększenia majątku Wnioskodawcy, a wykonywane przez Wnioskodawcę prace związane z rozwojem produktów, realizowane zarówno w okresie przed rozpoczęciem sprzedaży produktów lub świadczenia usług opartych o te prace, jak również realizowane po tym okresie, stanowią prace badawczo-rozwojowe “ Mając powyższe na uwadze, wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego prace, podejmowane w ramach realizowanych Projektów B+R oraz prace podejmowane przez Dział R&D funkcjonujący w Spółce, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia Spółkę do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT. Ad 2 Koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 Ustawy CIT. Ustawodawca w art. 18d ust. 2 pkt 1a Ustawy CIT wskazał, że kosztami kwalifikowanymi są poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2019 poz. 1387; dalej: Ustawa PIT), oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: Ustawa ZUS), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. Dodatkowo stosownie do art. 18d ust. 5 Ustawy CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie, lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Zgodnie z art. 18d ust. 7 Ustawy CIT, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust 3a, jest mikro-przedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust 3a-150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; w przypadku pozostałych podatników -100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3 Natomiast w myśl art. 18d ust. 8 Ustawy CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 2 Ustawy CIT, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2018 r. za koszty kwalifikowane uznaje się min.: poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo- rozwojową. Natomiast, stosownie do art. 18d ust. 3 Ustawy CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Zgodnie z art. 18d ust. 3k Ustawy CIT, do kosztów kwalifikowanych stanowiących odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się. Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1. Koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 13 (art. 15 ust. 12 Ustawy CIT). Natomiast, w rozumieniu z art. 15 ust. 4d Ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zgodnie z art. 15 ust. 4h Ustawy CIT, składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy, Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów; z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca. W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d. W świetle wyżej przytoczonych przepisów należy stwierdzić, że aby Wnioskodawcy przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu Ustawy CIT; koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 Ustawy CIT; w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b Ustawy CIT, Wnioskodawca wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej; podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu; kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w Ustawie CIT; koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie; Wnioskodawca w roku podatkowym, za który ma być zastosowana ulga badawczo-rozwojowa, nie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT oraz nie zamierza z niego skorzystać w latach kolejnych. Przenosząc wyżej przytoczone przepisy oraz warunki na grunt analizowanej sprawy, Wnioskodawca spełnia wszystkie powyższe wymagania Poniesione Koszty Projektów B+R są związane z działalnością badawczo-rozwojową, za którą uznaje się wytwarzanie Oprogramowania w toku działalności gospodarczej Wnioskodawcy, koszty te stanowią również koszty uzyskania przychodu, wszystkie koszty mieszczą się w katalogu zamkniętym. Ponadto, jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca dokumentuje Koszty Projektów B+R w prowadzonej ewidencji, jak również zamierza prowadzić taką ewidencję w przyszłości Wnioskodawca planuje również wykazać kwotę podlegającą odliczeniu w rocznym zeznaniu podatkowym w załączniku CIT/BR. Zajmowane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach organów podatkowych Wnioskodawca pragnie przywołać poniżej fragmenty interpretacji indywidualnych, odnoszących się do kosztów, które ponosi w ramach realizacji Projektów B+R oraz w ramach prac Działu R&D. Pracownicy Wnioskodawca pragnie zauważyć, że prawo do uznania wynagrodzenia Pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe wynika z literalnego brzmienia przepisów, art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy CIT. Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na wynagrodzenia Pracowników biorących udział w realizacji prac badawczo-rozwojowych została wielokrotnie potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, min. w: Interpretacji Indywidualnej z dnia 17 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010. 116.2020.2.IM: “Reasumując, należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: "ustawa o PIT") oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: "składki na ubezpieczenie społeczne", w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek, przysługujące Pracownikom, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację prac B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy tych Pracowników w danym miesiącu, stanowią dla Spółki koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Oddziału w ramach stosowania ulgi na prace badawczo rozwojowe - jest prawidłowe. ’’ Interpretacji Indywidualnej z dnia 3 lutego 2020 r, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.545.2019.1. MBD: „Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości “ W związku z powyższym, nie jest sporne zaliczenie wynagrodzeń Pracowników za realizację prac polegających na wytworzeniu Oprogramowania do kosztów kwalifikowanych. Osoby te bowiem zajmują się tworzeniem projektów, prowadzeniem prac programistycznych i testów, będących przedmiotem działalności Spółki. Również w zakresie wynagrodzenia Pracowników, w stosunku do którego stosowane są podwyższone koszty uzyskania przychodu, Spółka ma prawo do korzystania z ulgi B+R. Powyższe potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3 4010 218.2019.1.APO: „Biorąc pod uwagę cytowane powyżej przepisy oraz przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że Spółka jest i będzie uprawniona do odliczenia na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p., kosztów wynagrodzeń pracowników wykonujących działalność badawczo-rozwojową oraz kosztów wynagrodzeń z tytułu umowy zlecenie lub umowy o dzieło, w tym także wynagrodzeń z tytułu przeniesienia praw autorskich, oraz składek od tych należności finansowanych przez płatnika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu lub w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. ” Amortyzacja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Zaliczanie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, od sprzętu i narzędzi wykorzystywanych wyłącznie do prac badawczo-rozwojowych, do kosztów kwalifikowanych, wynika wprost z przepisów Ustawy CIT. To samo tyczy się środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, które są tylko częściowo wykorzystywane do prac badawczo-rozwojowych. W takim wypadku kosztem kwalifikowanym będzie tylko część wydzielona procentowo, na podstawie czasu użytkowania danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej na prace badawczo-rozwojowe. Na potwierdzenie powyższego można przytoczyć m.in. interpretację Indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1- 3.4010.128.2019.3.JKT: „Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, wskazać należy, że odpisy amortyzacyjne dokonywane zarówno od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, stanowią/będą stanowiły u Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, stosownie do treści art. 18d ust. 3 uCIT, w całości, w przypadku, gdy wykorzystywane są one wyłącznie do prac badawczo-rozwojowych. Natomiast w przypadku, gdy środki trwałe, jak i wartości niematerialne i prawne wykorzystywane są jedynie częściowo w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, to wówczas wyłącznie w tej części, w jakiej były/są/będą wykorzystywane na potrzeby prac badawczo-rozwojowych, mogą zostać odliczone przez Wnioskodawcę w ramach kosztów kwalifikowanych. Kosztów kwalifikowanych w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej nie będą bowiem stanowiły ww. odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w części, w której dane środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne są/będą wykorzystywane w bieżącej, operacyjnej działalności Wnioskodawcy. Zatem, w przedmiotowej sprawie, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej będą stanowiły koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 3 uCIT, w części w jakiej są/będą wykorzystywane do tej działalności". Zatem, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w tej części, w jakiej Spółka wykorzystuje je w prowadzonej działalności związanej z realizacją Projektów B+R oraz prac Działu R&D, będą stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 3 Ustawy CIT. Materiały Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na materiały, które są następnie wykorzystywane do działań badawczo-rozwojowych również wynikają z literalnego brzmienia przepisów, niemniej jednak, na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca pragnie przytoczyć stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej przedstawione w: Interpretacji Indywidualnej z dnia 7 lutego 2020 r, sygn. 0111-KDIB1-3.010.625.2019.1.BM: „W świetle powyższego, stanowisko Spółki, w zakresie ustalenia, czy koszty zakupu materiałów i surowców, takich jak zestawy komputerowe, laptopy, oprogramowanie peryferyjne, infrastruktura IT, części zamienne, oprogramowanie i licencje na oprogramowanie komputerowe oraz inne materiały eksploatacyjne i biurowe nabywane wyłącznie w celu wykorzystania w działalności badawczo-rozwojowej lub częściowo związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową i częściowo z pozostałą działalnością, w tej części, w jakiej zostały ona wykorzystane do prowadzonych prac badawczo- rozwojowych stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 udpop, jest prawidłowe". Interpretacji Indywidualnej z dnia 21 stycznia 2020 r , sygn. 0111-KDIB1-3.4010.505.2019.2 JKT: „Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy koszty energii zużytej na działalność badawczo-rozwojową stanowią koszty kwalifikowane objęte ulgą określoną w art. 18d ust. 1 updop. Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że jest uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych, takich jak koszty energii, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.” Interpretacji Indywidualnej z dnia 7 czerwca 2019 r sygn. 0111-KDIB1-3.4010.128.2019.3. JKT: „Z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop wynika, że do kosztów kwalifikowanych można zaliczać wydatki na materiały i surowce, jeżeli mają one bezpośredni związek z działalnością B+R Treść przywołanej regulacji (kładąc nacisk na bezpośredni charakter związku pomiędzy materiałami/surowcami a działalnością B+R) implikuje wniosek, że materiały i surowce muszą być wykorzystane/zużyte do realizacji działań objętych aktywnością sklasyfikowaną jako działalność badawczo-rozwojowa. W przedstawionym przypadku nabywane od osób współpracujących fragmenty kodów są wykorzystywane do wytworzenia/ulepszenia Produktów, w związku z czym są bezpośrednio związane z działalnością B+R. Spełniony jest zatem warunek wskazany w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, w związku z czym na podstawie tego przepisu Spółka ma prawo do uznawania za koszty kwalifikowane i do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wynagrodzenia osób współpracujących, ujmowanego na bieżąco.” Interpretacji Indywidualnej z 6 czerwca 2019 r., sygn.. 0111-KDIB1-3.4010.213.2019.1.BM: „Z wniosku wynika, że Spółka w związku z prowadzonymi pracami rozwojowymi ponosi koszty materiałów zużytych przy wykonywaniu prac badawczo-rozwojowych takich jak np. zakup prasy czy też literatury fachowej. Artykuł 18d ust. 2 pkt 2 uCIT, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. W ocenie tut organu, wobec spełnienia przez Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia materiałów, takich jak np. zakup prasy czy też literatury fachowej, bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, należy stwierdzić, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww. przepisach". Z powyższych względów, wydatki poniesione przez Spółkę na nabycie materiałów wykorzystywanych przy pracy nad realizacją danego Projektu B+R, w tym m.in. energia elektryczna, oprogramowanie, sprzęt komputerowy oraz koszty materiałów biurowych dla Pracowników, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust 2 pkt 2 Ustawy CIT. Reasumując, Koszty Projektów B+R stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d Ustawy CIT. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie zaprezentowanego we Wniosku stanowiska. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, czy: działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 updop w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d updop (pytanie ozn. we wniosku Nr 1) – jest prawidłowe, koszty Projektów B+R ponoszone przez Spółkę opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 i ust. 3 updop (pytanie ozn. we wniosku Nr 2) – jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania ozn. we wniosku Nr 1 i Nr 2. Ponadto, należy wskazać, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zaznaczyć należy, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji, tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych w treści wniosku, w zakresie zarówno ustalenia, czy prace prowadzone/realizowane przez Wnioskodawcę stanowią prace B+R oraz możliwości uznania przez Wnioskodawcę za koszty kwalifikowane wyłącznie wydatków wymienionych w treści wniosku. Jednakże, zastrzec w tym miejscu należy, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Zatem, tut. Organ przyjął, że wymienione w treści wniosku składniki majątkowe wykorzystywane przy pracy nad realizacją danego Projektu B+R, stanowią materiały (m.in. oprogramowanie, sprzęt komputerowy). Natomiast, podkreślić należy, że pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa. Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.