0114-KDIP2-1.4010.267.2021.2.JS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 sierpnia 2021 r. (data wpływu 12 sierpnia 2021 r.), uzupełnionego pismem z 8 października 2021 r. (data nadania 8 października 2021 r., data wpływu 8 października 2021 r.) na wezwanie z 21 września 2021 r. Nr 0114-KDIP2-1.4010.267.2021.1.JS (data nadania 12 września 2021 r., data odbioru 1 października 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy: prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 updop (pytanie Nr 1) – jest prawidłowe;dochody z odpłatnego udostępniania klientom programowania przez Wnioskodawcę w modelu SaaS (ang. Software as a Senice) stanowią dochody z kwalifikowalnych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 updop (pytanie Nr 2) – jest prawidłowe;zgodnie z art. 24d ust. 4 w zw. z ust. 5 updop, Wnioskodawca prawidłowo klasyfikuje Koszty B+R przedstawione w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych, jako koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (pytanie Nr 3) - jest prawidłowe;zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca uzyskując dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych, o których mowa w pytaniu 2, ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku w roku 2021 oraz latach kolejnych (pytanie Nr 4) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE   W dniu 12 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi IP Box.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podatnikiem korzystającym z podmiotowego zwolnienia z VAT, przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce. Podstawowym przedmiotem działalności spółki jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym - i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Ponadto, Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Jego praktyce gospodarczej, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Niego funkcjonujących. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie to wysoce zaawansowane narzędzie służące do rozliczeń transakcji na walutach wirtualnych oraz walutach fiat. Oprogramowanie tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Do wytworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania oferowany jest dostęp klientom w modelu SaaS (ang. Software as a Service) - w ten sposób Wnioskodawca uzyskuje dochód z tytułu wytwarzanego prawa własności intelektualnej. Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca podejmuje kluczowe i strategiczne decyzje odnośnie kierunku prowadzonych prac. Oprogramowanie ma złożony charakter i składa się z wielu komponentów i modułów operacyjnych zapewniających oddzielne funkcjonalności programu, które razem tworzą spójną całość. Należy uznać, że Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wspomniane powyżej czynności nie stanowią rutynowych ani okresowych zmian wyprowadzanych do oprogramowania. Wnioskodawca ponosi koszty związane z jego działalnością związaną z pracami badawczo- rozwojowymi prowadzącymi do powstania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, takie jak: sprzęt komputerowy - laptopy, komputery stacjonarne - bezpośrednio potrzebne do tworzenia i rozwoju programów komputerowych,podzespoły komputerowe i urządzenia peryferyjne - urządzenia mobilne w tym telefony, tablety, smartwatche, klawiatury, słuchawki, monitory, sprzęt sieciowy (routery, dyski sieciowo), okablowanie - bezpośrednio potrzebne do tworzenia i rozwoju oprogramowania w tym testowania oprogramowania będącego etapem wytwarzania oprogramowania,wynajem/dzierżawa serwerów - wynajem serwerów wirtualnych (…) oraz/lub dedykowanych (…) w serwerowni usługodawcy/dostawcy usług chmurowych (np. w …) oraz innych elementów infrastruktury sieciowej (urządzenia, wchodzące w skład sieci informatycznej Wnioskodawcy) - w celu uruchamiania oraz ciągłej integracji wytwarzanego oprogramowania w środowisku serwerowymlicencji na programy komputerowe - np. zintegrowane środowiska programistyczne (…) - tj. oprogramowanie służące bezpośrednio do wytwarzania, modyfikowania i testowania oprogramowania - w szczególności edycja i kompilowanie kodu źródłowego do kodu wynikowego,opłaty abonamentowe za telefon oraz internet - bezpośrednio związane i niezbędne do zachowania możliwości kontaktu ze Spółką - zgodnie z preferencjami klientów oraz celem kontaktu ze współpracownikami spółki w celu omówienia i ustalenia wymagań dotyczących wytwarzanego oprogramowania,koszty zatrudnienia pracowników zatrudnionych na umowy cywilno­prawne (w tym umowy o dzieło, umowy zlecenie) zaangażowanych w Prace B+R dotyczące oprogramowania,wynagrodzenie wypłacane podwykonawcom (usługodawcom) prowadzącym działalność gospodarczą (B2B) za nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych oraz praw autorskich do wytworzonego przez nich kodu źródłowego,koszty usług księgowych - potrzebne do prawidłowego tworzenia ewidencji IP Box.   Ponieważ głównym przedmiotem działalności jest tworzenie i rozwój oprogramowania, to wyżej wymienione koszty mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.   Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ewidencja rachunkowe prowadzona przez Wnioskodawcę jest prowadzona w sposób, o którym mowa w art. 24e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od początku swojej działalności.   Pismem z 8 października 2021 r. Wnioskodawca doprecyzował przedstawiony stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, wskazując, że przedmiotem zadanych we wniosku pytań jest okres od 7.01.2021 r., tj. od początku istnienia Spółki. Wnioskodawca nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał przychodów z zysków kapitałowych. W przypadku gdyby sytuacje uległa zmianie, tj. Wnioskodawca uzyskiwałby przychody z zysków kapitałowych, to w stosunku do tych przychodów nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Przedmiotem wniosku były, są i będą wyłącznie prace B+R realizowane przez Wnioskodawcę „własnymi siłami”, tj. poprzez czynne uczestnictwo swoich pracowników zatrudnionych na umowę/wy o pracę i/lub osoby zatrudnione na umowę/wy zlecenia bądź umowę/wy o dzieło, czyli przez osoby, które faktycznie realizują prace noszące znamiona prac badawczo-rozwojowych w ramach prac Spółki dotyczących tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania. Spółka jest i będzie w stanie wykazać, że prace będące przedmiotem wniosku były, są i będą czynnościami realizowanymi przez Spółkę. Przedmiotem pytań są kwalifikowane IP wytworzone, ulepszane i rozwijane w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki. Wnioskodawca jest w stanie wykazać związek wszystkich czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach prac B+R, tj. tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania do konkretnego Projektu B+R dotyczącego oprogramowania realizowanego poprzez poszczególne Etapy prac B+R. Wszystkie prace realizowane przez Spółkę (tj. nie przez zewnętrzne podmioty/osoby) w odniesieniu do działań, które Spółka zamierza uznać za prace badawczo-rozwojowe, tj. tworzenie, rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania były, są i będą działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowiły, nie stanowią i nie będą stanowić: a.    rutynowych i okresowych zmian w uprzednio opracowanych rozwiązaniach, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, b.    czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanego już produktu/produktów i/lub usługi/usług, c.    produkcji seryjnej/produkcji komercyjnej/bieżącej działalności Spółki – w żaden sposób nie związanych z podejmowanymi pracami B+R, d.    czynności serwisowych, e.    następujących czynności:                                              i.        montażu innowacyjnego produktu u klienta,                                             ii.        nadzorowania tego montażu u klienta,                                            iii.        testowania efektów pracy tego montażu u klienta,                                            iv.        uruchomienia innowacyjnego produktu u klienta,                                             v.        wprowadzanie ewentualnych poprawek służących finalnemu dostosowaniu produktu, a także wprowadzanie ewentualnych poprawek do tego produktu stanowiące rutynowe i okresowe zmiany, f.     innych prac spoza prac B+R, tj. nie noszących znamion działalności badawczo-rozwojowej? g.    prac dokonywanych już po zakończeniu prac badawczo-rozwojowych. Żadne z ww. prac/czynności wskazanych powyżej Spółka nie zamierza uznać za prace badawczo-rozwojowe. Czynności/prace będące przedmiotem zapytania Wnioskodawcy realizowane w ramach prac B+R, tj. tworzenie, rozwijanie lub ulepszenie oprogramowania, wypełniają znamiona prac badawczo-rozwojowych, tj. a)     obejmują, będą obejmować działalność polegającą na badaniach naukowych tj. stanowią badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów/procesów/usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dn. 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce) b)     obejmują, będą obejmować prace rozwojowe, tj. obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług (art. 4 ust 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę w ramach prac B+R w odniesieniu do działań, które Spółka zamierza uznać za prace badawczo-rozwojowe, tj. tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, były, są i będą działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W ramach prac noszących znamiona działalności badawczo-rozwojowej, w odniesieniu do działań, które Spółka zamierza uznać za prace badawczo-rozwojowe tj. tworzenie, rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania, Spółka w sposób systematyczny opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy i/lub usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Spółki lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niej funkcjonujących, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o unikalnym/indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Modyfikacja istniejących już produktów oznaczała/oznacza/będzie oznaczała zmianę i ulepszenie produktu, które nie było/nie będzie miało charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany. Autorskie prawa do tworzonego oprogramowania lub jego części podlegają ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej. Autorskie prawo do tworzonego oprogramowania wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jedn.: - Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej: "uPAiP"). Wnioskodawca jest właścicielem rozwijanego lub ulepszanego (modyfikowanego) przez Wnioskodawcę oprogramowania. Spółka jest właścicielem rozwijanego lub ulepszanego (modyfikowanego) przez Wnioskodawcę oprogramowania. Spółka jest właścicielem kwalifikowanego IP. Działania Wnioskodawcy polegające rozwinięciu i ulepszeniu autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części zmierzają do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części. Rozliczenia w przypadku uzyskiwania dochodów w modelu SaaS: w ramach aplikacji świadczonej w modelu SaaS Wnioskodawca zawiera umowę o świadczenie usług dla klienta/kontrahenta z której wynika prawo klienta/kontrahenta do korzystania z Programu,wartość usługi jest odgórnie narzucona na klienta/kontrahenta przez Wnioskodawcę, wobec tego klient/kontrahent zobowiązany jest do uiszczenia opłaty abonamentowej ,zakresem tego korzystania jest wybrana opcja abonamentowa a miejsce oraz czas tego korzystania nie jest oznaczony w umowie,Wnioskodawca wciąż rozwija aplikację w modelu SaaS, aby proponować swoim klientom/kontrahentom jak najlepsze rozwiązania. Wobec tego w ramach opłaty abonamentowej Wnioskodawca otrzymuje również należność za rozwój i modyfikację tworzonego oprogramowania, którego efektem jest aplikacja w modelu SaaS w związku z powyższym Wnioskodawca pobiera roczne opłaty abonamentowe. Wnioskodawca nie osiągał/nie osiąga dochodu z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Wnioskodawca nie osiągał/nie osiąga dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Wnioskodawca osiągał/osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, który zamierza objąć preferowaną stawką podatku, Wnioskodawca nie osiągał/nie osiąga dochodu z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Wnioskodawca osiągał/osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi – w ramach świadczenia usługi/ udostępniania aplikacji w modelu SaaS – wskazanym w treści wniosku. Dochód z kwalifikowanego prawa własności IP zawarty w cenie usługi jest ustalany przez Wnioskodawcę w oparciu o zasadę ceny rynkowej zgodnie z art. 11c ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm.). W przypadku wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę na koszty zatrudnienia pracowników na umowy cywilnoprawne (w tym umowy o dzieło oraz umowy zlecenie) zaangażowanych w prace B+R, Wnioskodawca nie nabywa wyników prac B+R, stąd wydatki te kwalifikuje pod lit. a wskaźnika nexus, gdyż stanowią one wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Inne umowy cywilno-prawne nie są zawierane. Sformułowanie „w tym” oznacza, że oprócz osób, z którymi wiążą Wnioskodawcę umowy cywilno-prawne tj. umowy o dzieło, umowy zlecenie, Wnioskodawca planuje zatrudnić pracowników w ramach umów o pracę, a osoby te będą otrzymywały od Wnioskodawcy wynagrodzenie, o którym mowa w treści art. 12 updof i faktycznie będą oni realizować prace noszące znamiona prac badawczo-rozwojowych będące przedmiotem wniosku. Koszty zatrudnienia pracowników na umowę o pracę również są przedmiotem zapytania ozn. Nr 3. Wnioskodawca zamierza wydatki ponoszone na wynagrodzenie pracownicze, o którym mowa w treści art. 12 updof osób faktycznie realizujących prace noszące znamiona prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP – zaliczyć do lit. a wskaźnika nexus w zakresie pytania ozn. Nr 3. W przypadku wydatków ponoszonych przez spółkę na wynagrodzenia wypłacane podwykonawcom (usługodawcom) prowadzącym działalność gospodarczą (B2B), na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych oraz praw autorskich do wytworzonego przez nich kodu źródłowego, Wnioskodawca nabywa wówczas: wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotów niepowiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (lit b. wskaźnika nexus). Wymienione w treści wniosku wydatki/koszty są faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wnioskodawca ponosi koszty związane z jego działalnością związaną z pracami badawczo- rozwojowymi prowadzącymi do powstania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, takie jak: a)     sprzęt komputerowy – laptopy, komputery stacjonarne - bezpośrednio potrzebne do tworzenia i rozwoju programów komputerowych, b) podzespoły komputerowe i urządzenia peryferyjne – urządzenia mobilne w tym telefony, tablety, smartwatche, klawiatury, słuchawki, monitory, sprzęt sieciowy (routery, dyski sieciowe), okablowanie - bezpośrednio potrzebne do tworzenia i rozwoju oprogramowania w tym testowania oprogramowania będącego etapem wytwarzania oprogramowania, c) wynajem/dzierżawa serwerów – wynajem serwerów wirtualnych (ang. …) oraz/lub dedykowanych (ang. …) w serwerowni usługodawcy/ dostawcy usług chmurowych (np. …) oraz innych elementów infrastruktury sieciowej (urządzenia, wchodzące w skład sieci informatycznej Wnioskodawcy) – bezpośrednio związane z uruchamianiem oraz ciągłą integracją wytwarzanego oprogramowania w środowisku serwerowym, d) licencji na programy komputerowe – np. zintegrowane środowiska programistyczne (ang. …) – tj. oprogramowanie służące bezpośrednio do wytwarzania, modyfikowania i testowania oprogramowania - w szczególności edycja i kompilowanie kodu źródłowego do kodu wynikowego, e) opłaty abonamentowe za telefon oraz internet – bezpośrednio związane i niezbędne do zachowania możliwości kontaktu ze Spółką – zgodnie z preferencjami klientów oraz celem kontaktu ze współpracownikami spółki w celu omówienia i ustalenia wymagań dotyczących wytwarzanego oprogramowania f) koszty zatrudnienia pracowników w tym zatrudnionych na umowy o pracę oraz umowy cywilnoprawne (umowy o dzieło, umowy zlecenie) bezpośrednio i faktycznie zaangażowanych w prace B+R dotyczące oprogramowania, g) wynagrodzenie wypłacane podwykonawcom (usługodawcom) prowadzącym działalność gospodarczą (B2B) za nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych oraz praw autorskich do wytworzonego przez nich kodu źródłowego, h) koszty usług księgowych - potrzebne do prawidłowego tworzenia ewidencji IP BOX związanej z prowadzonymi pracami B+R. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do wytworzenia, rozwinięcia, czy modyfikacji konkretnego prawa własności intelektualnej – oprogramowania. Informacje zamieszczone we własnym stanowisku mają odzwierciedlenie w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, tj.: jak wskazano w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji rachunkowej utworzył odrębne konta analityczne, na których na bieżąco ewidencjonowane są przychody z tytułu kwalifikowanych IP oraz koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwijaniem lub ulepszeniem kwalifikowanych IP – z podziałem na konkretne kwalifikowane IP, które wytwarza, rozwija lub ulepsza. Wnioskodawca prowadzi zatem ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający ustalenie przychodów, kosztów, dochodów i strat dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac, a w prowadzonej ewidencji wyodrębnia koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT. Wnioskodawca spełnia tym samym warunki opisane w art. 24e ustawy o CIT. Wnioskodawca zamierza stosować preferencyjną stawkę podatku od roku 2021 (tj. od początku istnienia Spółki) oraz w latach kolejnych. Ewidencja, o której mowa w art. 24e updop jest prowadzona od początku i na bieżąco w ramach realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT?Czy dochody z odpłatnego udostępniania klientom programowania przez Wnioskodawcę w modelu SaaS (ang. Software as a Senice) stanowią dochody z kwalifikowalnych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 ustawy CIT?Czy, zgodnie z art. 24d ust. 4 w zw. z ust. 5 ustawy o CIT, Wnioskodawca prawidłowo klasyfikuje Koszty B+R przedstawione w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych, jako koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej?Czy, zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca uzyskując dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych, o których mowa w pytaniu 2, ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku w roku 2021 oraz latach kolejnych?   Zdaniem Wnioskodawcy:   Ad. 1   Prace w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, dalej: "ustawa o CIT").   Ad. 2   Dochody z odpłatnego udostępniania klientom programowania przez Wnioskodawcę w modelu SaaS (ang. Software as a Service) stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 ustawy CIT.   Ad. 3   Koszty B+R przedstawione w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych są prawidłowo klasyfikowane jako koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.   Ad. 4   Uzyskując dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskazane w pytaniu 2, ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.   Uzasadnienie stanowiska   Działalność badawczo-rozwojowa   Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   Rodzaje takiej działalności zostały wskazane w art. 4a pkt 27 oraz pkt 28 ustawy CIT. Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 27 ustawy CIT badania naukowe oznaczają: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Natomiast, zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy CIT przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej ruty nowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył więc nacisk na wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów.   Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy za działalność B+R należy uznać działalność spełniającą łącznie następujące przesłanki: działalność o charakterze twórczym obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny, polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności, celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług, prace rozwojowe w ramach działalności B+R nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.   W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej działalność Spółki, w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania innowacyjnego oprogramowania, dostosowanego do obecnych lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności B+R, a mianowicie należy ją uznać za prace rozwojowe, w rozumieniu art. 4a punkt 28 ustawy CIT, w związku z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Definicja prac rozwojowych jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych procesów, produktów. Zatem innowacyjna i twórcza działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia oprogramowania zastosowaniem narzędzi informatycznych i specjalistycznego oprogramowania, wpisuje się w definicję prac rozwojowych.   Opisywana działalność prowadzi do stworzenia oprogramowania, odpowiadającego potrzebom rynku, wypełniającego niszę, jak również cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo potwierdza okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik. Spółka przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, testów, przygotowaniem oraz sprzedażą oprogramowania, nie ma pewności czy oprogramowanie będzie spełniała wymogi klientów oraz rynku.   W konsekwencji, potwierdza to, iż sam proces tworzenia, rozwijania lub ulepszania programowania nie jest żadnym stopniu mechaniczny czy rutynowy, ale wymaga określonej działalności twórczej.   Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny - tworzenie oprogramowania cechującego się innowacyjnością oraz wychodzących naprzeciw potrzebom klientów i rynku jest podstawą działalności Wnioskodawcy, wykonywaną w sposób regularny oraz uporządkowany (jako pewien proces mający określone etapy i harmonogram).   Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność spełnia również przesłankę nowego wykorzystania wiedzy i umiejętności do planowania produkcji lub tworzenia nowego bądź ulepszonego procesu, produktu lub usługi. Jak bowiem wskazano, w efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje nowe bądź ulepszone oprogramowanie, które wykorzystywane jest przez klientów Wnioskodawcę w celu zwiększenia efektywności i innowacyjności określonych procesów oraz ich automatyzacji, co przekłada się na lepsze świadczenie przez tych klientów usług i efektywniejsze zarządzanie przedsiębiorstwem. Wykonujący przedmiotowe Prace B+R pracownicy i podwykonawcy Spółki posiadają specjalistyczną wiedzę informatyczną i umiejętności, a także korzystają ze specjalistycznych narzędzi (technologie, języki programowania itp.).   Opisywana działalność nie ma charakteru prac rutynowych, polegających na wprowadzeniu okresowych zmian, a skupiona jest wokół wprowadzania nowych i innowacyjnych rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu, zmienianiu oraz dostosowywaniu oprogramowania.   W konsekwencji, cały proces składający się na stworzenie nowego oprogramowania należy uznać za przejaw działalności badawczo-rozwojowej. Poszczególne jego etapy są ze sobą nierozerwalnie połączone, stanowiąc spójną i logiczną całość, której efektem jest powstanie nowego oprogramowania.   Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez niego prace opisane powyżej: są pracami rozwojowymi, mającymi twórczy charakter oraz prowadzonymi w sposób systematyczny (stanowiącymi jeden z podstawowy przedmiot działalności Wnioskodawcy), polegają na wykorzystaniu specjalistycznej wiedzy i umiejętności posiadanych przez pracowników Spółki, mają na celu wykorzystanie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług, nie mają charakteru rutynowych czy okresowych zmian.   Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy spełnienie ww. przesłanek, w świetle przedstawionych okoliczności w opisie stanu faktycznego/zdarzeń przyszłych oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że przedmiotowa działalność stanowi działalność rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT.   Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 grudnia 2018 r. (Znak: 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD): „(...) w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.).   Uznanie działalności polegającej na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego na zasadach analogicznych, na jakich wykonuje je Wnioskodawca, za działalność badawczo-rozwojową zostało także wielokrotnie potwierdzone w innych interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacjach wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 marca 2020 r. (Znak: 0111-KDIB1-3.4010.493.2019.2.JKT), z 27 lutego 2020 r. (Znak: 0113-KDIPT2-3.4011.671.2019.3.JŚ), czy 28 lutego 2020 r. (Znak: 0111-KDIB1-1.4010.534.2019.2.NL).   Dochody z kwalifikowalnych praw własności intelektualnej   Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.   Zgodnie natomiast z art. 24d ust. 2 ustawy o CIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: „8. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.” Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (dalej również: „IP”) jest: autorskie prawe do programu komputerowego,które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej: „uPAiP”),wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP "Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)"   Artykuł 1 ust. 2 uPAiP wskazuje, że: „W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowom, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).”  Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 3 uPAiP stanowi, że: „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną."   Przedmiotowe regulacje wskazują, że autorskie prawo jest prawem przysługującym twórcom do utworów, tj. zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny sposób, w tym słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym.   W szczególności, art. 1 ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawda autorskiego są takie utwory, jak stworzone przez autora programy komputerowo. Regulacje Ustawy o CIT oraz uPAiP nie definiują pojęcia programu komputerowego. Zasadnym wydaje się sięgnięcie do regulacji unijnych w tym kontekście. Zgodnie z postanowieniami Dyrektywo Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), która wskazuje, iż do celów niniejszej dyrektywy pojęcie "program komputerowy" obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie.   Powyższe wskazuje, że programem komputerowymi jest każdy kod źródłowy, wytworzony przez autora. Tym samym, pojęcie programu komputerowego, na potrzeby uPAiP jest szerokie.   Stanowisko to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie SAS Institute Inc. Przeciwko World Programming Ltd, (sygn. C 406/10), gdzie Trybunał wskazał, że "Zatem przedmiot ochrony dyrektywy 91/250 obejmuje formy wyrażenia programu komputerowego, jak również przygotowawcze prace projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub późniejsze stworzenie takiego programu (ww. wyrok w sprawie Bezpećnostni softwarova asociace, pkt 37). Trybunał wniósł z tego, że kod źródłowy i kod obiektowy programu komputerowego stanowią formy jego wyrażenia, które w związku z tym zasługują na objęcie ich ochroną przyznawaną programom komputerowym przez prawo autorskie na podstawie art. 1 ust. 2 dyrektywy 91/250."   Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu przepisów dotyczących praw autorskich. W konsekwencji, oprogramowanie wytarzane przez Podatnika podlega ochronie prawnej określonej przez przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.   Mając na względzie powyższe, w przedmiotowym przypadku, wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Spółkę oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, tj.: stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące Wnioskodawcy,podlega ochronie prawnej z mocy prawajest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej,wytwarzanie oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT.   Jednocześnie, Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że udostępnia on wytworzone, rozwijane i ulepszane przez siebie oprogramowanie swoim klientom w modelu SaaS (ang. Software-as-a-Senice) i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie. Zgodnie natomiast z art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodami z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Wnioskodawca otrzymując wynagrodzenie tytułem udostępniania oprogramowania w modelu SaaS osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 ustawy o CIT.   Koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej   Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik Nexus): (a+b)*1,3/a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. na ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. na ust. 1 pkt 4, d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   W myśl art. 24d ust. 5 ustawy o CIT, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.   Zgodnie objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX dalej; "Objaśnienia IP Box", " (...) do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, czyli do kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we wskaźniku nexus będą na przykład koszty utrzymania nieruchomości, w której prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa zmierzająca do wytworzenia kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości. Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BE PS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia, utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus. 119. Należy zauważyć, że zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT."   Powyższe regulacje oraz objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które uwzględnia się przy kalkulacji: wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,wartości wskaźnika nexus, należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z wytworzeniem IP konieczne jest wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem tworzenia IP, tj. czy dany wydatek jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez podatnika.   W związku z powyższym, w celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi IP konieczne jest ustalenie ich związku z wytworzeniem IP. W ocenie Wnioskodawcy, bezpośredni związek z kwalifikowanymi IP mieć będą koszty wynagrodzeń i związanych z nimi świadczeń pracowników i zewnętrznych usługodawców wykonujących prace badawczo-rozwojowe, w zakresie, w jakim pracownicy i usługodawcy ci prowadzą czynności w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania. Bez zaangażowania wspomnianych pracowników i usługodawców, jak również bez ich specjalistycznej wiedzy i umiejętności, nie doszłoby do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia oprogramowania, bez wątpienia więc koszt związany z pracą ww. osób jest funkcjonalnie bezpośrednio związany z tworzeniem IP. Wnioskodawca pragnie, w tym miejscu wskazać dodatkowo, iż z objaśnień Ministerstwa Finansów dot. IP-BOX (akapit nr 114) wynika ponadto wprost, że do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. W ocenie Wnioskodawcy, analogiczną konkluzję, jak w przypadku pracowników, zleceniobiorców i osób wykonujących pracę na podstawie umowy o dzieło, należałoby także sformułować w odniesieniu do kosztów pracy podmiotów wytwarzających, rozwijających lub ulepszających oprogramowanie w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na podstawie odpowiedniej umowy o współpracę, w zakresie której jest wykonywanie prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanymi IP na zlecenie Wnioskodawcy. Koszty takie stanowić będą więc, w ocenie Wnioskodawcy, koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi IP, które uwzględnione powinny być w kalkulacji współczynnika nexus jako kategoria: "a" - koszty własnych prac badawczo-rozwojowych (w zakresie wynagrodzenia pracowników wraz z narzutami), "b" - koszty nabycia prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów (w zakresie wynagrodzenia niepowiązanych z Wnioskodawcą usługodawców z tytułu realizacji prac badawczo-rozwojowych, niezwiązanych z przeniesieniem praw autorskich do utworów w rozumieniu uPAiP), lub kategoria "d" (w zakresie wynagrodzenia usługodawców z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów w rozumieniu uPAiP -tj. kwalifikowanych IP). Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że również koszty amortyzacji sprzętu komputerowego i elektronicznego, a także koszty amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych (specjalistyczne oprogramowanie), w zakresie, w jakim sprzęt ten i oprogramowanie wykorzystywane są do wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania, mogą być uznane za koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi IP. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż są to wydatki, które Wnioskodawca musi ponieść w celu wyprodukowania oprogramowania. Bez któregokolwiek z tych elementów Wnioskodawca nie mógłby efektywnie pracować nad tworzeniem oprogramowania. Wydatki te we współczynniku nexus uwzględnione będą, w opisanym wyżej zakresie, w kategorii "a" - koszty własnych prac badawczo-rozwojowych. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawca jako Koszty B+R (tj. bezpośrednio związane z wytworzeniem IP) zakwalifikować można w szczególności: odpowiednią (proporcjonalną) część kosztów zatrudnienia pracowników zaangażowanych w Prace B+R dotyczące oprogramowania. Wartość kosztów zatrudnienia pracowników określona jest za pomocą ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawcę, która wskazuje ile czasu pracy pracownik poświęcił na działalność rozwojową (tworzenie oprogramowania) w stosunku całościowego wymiaru czasu pracy,wynagrodzenie wypłacane podwykonawcom (usługodawcom) prowadzącym działalność gospodarczą (B2B) za nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych oraz praw autorskich do wytworzonego przez nich kodu źródłowego,amortyzację wartości niematerialnych i prawnych (specjalistyczne oprogramowanie) wykorzystywanych w ramach Prac B+R (w zakresie, w jakim były one wykorzystywane do tworzenia oprogramowania),amortyzację sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych, wykorzystywanych do tworzenia oprogramowania (w zakresie, w jakim były one wykorzystywane do tworzenia oprogramowania). Powyższe podejście potwierdzają organy podatkowe, przykładowo: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 grudnia 2019 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.583.2019.1.MBD wskazał, że: "Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca klasyfikuje jako koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową (dalej: "Koszty B+R") w szczególności: odpowiednią część kosztów zatrudnienia pracowników zaangażowanych w Prace B+R, w tym odpowiednią część kosztów zatrudnienia pracowników zaangażowanych w działania sprzedażowe dotyczące oprogramowania,amortyzację środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (specjalistyczne oprogramowanie) wykorzystywanych w ramach Prac B+R,amortyzację sprzętu komputerowego i elektronicznego - zestawy komputerowe, urządzenia multimedialne, macierze dyskowe, zasilacze, switche, kart graficzne, dyski, itp., wykorzystywane w ramach Prac B+R,usługi hostingu serwerów oraz usługi wsparcia technicznego hostowanej infrastruktury,amortyzację narzędzi i wyposażenia biurowego - mebli, biurek, foteli, krzeseł, itp., wykorzystywanych w ramach Prac B+R,wydatki na zakup oraz utrzymanie licencji i oprogramowania, a także akcesoriów komputerowych, produktów audiowizualnych, a także wyposażenia biura w części wykorzystywanej w ramach Proc B+R. (...).   Zatem, ww. Koszty B+R związane z tworzeniem, rozwijaniem, wdrażaniem, utrzymaniem i rozwojem autorskiego oprogramowania do zarządzania kapitałem ludzkim powinny być tym samym uwzględniane przy wyliczeniu wskaźnika nexus jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej."   Jednocześnie, w przypadku gdy dany wydatek ponoszony jest przez podatnika do wytworzenia kilku IP jednocześnie, a także w związku z pracami nie będącymi wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem IP, wysokość kosztu IP, uwzględniona do kalkulacji nexusa dla danego oprogramowania, jest przez Wnioskodawcę przypisywana proporcjonalnie (wykorzystując np. ewidencję czasu pracy nad poszczególnymi projektami w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania poszczególnych IP). Jeśli Wnioskodawca nie jest jednak w stanie bezpośrednio powiązać danej części wydatku z realizowanymi pracami w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania IP, nie powinien uznawać tych wydatków za koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanymi IP i nie powinien uwzględniać ich również, co za tym idzie, w kalkulacji współczynnika nexus.   Powyższe stanowisko potwierdzają organy podatkowe, przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dna 29 listopada 2019 r. (Znak: 0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał: "Jednocześnie koszty ogólne związane z prowadzoną działalnością takie jak koszty, dostępu do Internetu, usług telekomunikacyjnych, oprogramowania dodatkowego np. antywirusowego, koszty związane z samochodem osobowym - przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą być uznane za koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojowy związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 4 lit. a wzoru określającego wysokość kwalifikowanego dochodu)."   Opodatkowanie kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP   Zgodnie z treścią art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   Kwalifikowane prawa własności intelektualnej ujęte są w zamkniętym katalogu (art. 24d ust. 2 Ustawy o CIT). Zgodnie z treścią tego przepisu kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.   Jak wskazano w uzasadnieniu do pkt 1, Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo- rozwojową. Jak natomiast wskazano w uzasadnieniu do pkt 2, Wnioskodawca w ramach tej działalności wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej, tj. prawa autorskie do oprogramowania.   Zgodnie z art. 24d ust. 3 Ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym, przez które, zgodnie z ust. 7 wskazanego przepisu, rozumie się również, jak wskazano w uzasadnieniu do pkt 2, otrzymywane przez Wnioskodawcę opłaty z tytułu udostępnienia oprogramowania klientom przez sprzedaż autorskich praw majątkowych lub na bazie licencji (opłaty licencyjne).   Na mocy art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawe własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika tzw. nexus obliczonego według powołanego w niniejszym przepisie wzoru. Koszty, które jest w stanie bezpośrednio powiązać z wytworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP) i przyporządkowuje je do właściwych pozycji współczynnika nexus, w sposób wskazany w uzasadnieniu powołanego punktu.   Ponadto, zgodnie z art. 24e ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4". Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji rachunkowej utworzył odrębne konta analityczne, na których na bieżąco ewidencjonowane są przychody z tytułu kwalifikowanych IP oraz koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwijaniem lub ulepszeniem kwalifikowanych IP - z podziałem na konkretne kwalifikowane IP, które wytwarza, rozwija lub ulepsza. Wnioskodawca prowadzi zatem ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający ustalenie przychodów, kosztów, dochodów i strat dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac, a w prowadzonej ewidencji wyodrębnia koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT. Wnioskodawca spełnia tym samym warunki opisane w art. 24e ustawy o CIT.   Reasumując, Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki wskazane w art. 24d i art. 24e dla skorzystania z preferencyjnej 5% stawki opodatkowania, tj.: prowadzi działalność badawczo-rozwojową,w ramach tej działalności wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej i osiąga dochody z tych kwalifikowanych prawustala przychody, koszty, dochody i straty z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej oraz określa tzw. współczynnik nexus w celu określenia kwoty dochodu podlegającego opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% - z podziałem na poszczególne prawa własności intelektualnej,prowadzi ewidencję księgową umożliwiającą ustalenie pozycji o których mowa w pkt powyżej. W konsekwencji, w przedstawionym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy jest ona uprawniona do skorzystania z przewidzianej w art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT, preferencyjnej 5% stawki opodatkowania do dochodów - uzyskanych z tytułu sprzedaży Oprogramowania powstałego w ramach Prac B+R.   Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, przykładowe w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2019 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.581.2019.1.MBD wskazał, że: "Z opisu stanu faktycznego wynika, że bezpośrednim rezultatem prowadzonych Prac B+R są nowe algorytmy, skrypty, kody informatyczne oraz kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne w postaci programów komputerowych, oprogramowanie ma bardzo złożony charakter i składa się z wielu modułów operacyjnych zapewniających oddzielne funkcjonalności programu, które razem tworzą spójną całość. Oprogramowanie stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawdach pokrewnych. Prace programistyczne mają charakter twórczy. Stworzenie oprogramowania wymaga połączenia wiedzy z zakresu informatyki oraz specjalistycznej wiedzy biznesowej, w której oprogramowanie znajduje zastosowanie. Celem realizowanych prac programistycznych co do zasady nie jest wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do oprogramowania, lecz tworzenie nowych i innowacyjnych rozwiązań. Wnioskodawca prowadzi dokumentację podatkową w formie ksiąg rachunkowych i: w prowadzonej ewidencji rachunkowej, wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów' uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,w prowadzonej ewidencji wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na treść wyżej powołanych przepisów, uzasadnienia do ich wprowadzenia, a także z uwagi na opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca uzyskując dochody z tytułu licencjonowania Oprogramowania powstałego w ramach Prac B+R uzyskuje dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a w konsekwencji czy ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku zgodnie z art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p., należy uznać za prawidłowe."   W związku z przedstawionym stanem faktycznym/zdarzeniami przyszłymi oraz powyższym uzasadnieniem, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, że zaprezentowane stanowisko i rozumienie treści przepisów podatkowych jest prawidłowe.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, czy: prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 updop (pytanie Nr 1) – jest prawidłowe;dochody z odpłatnego udostępniania klientom programowania przez Wnioskodawcę w modelu SaaS (ang. Software as a Senice) stanowią dochody z kwalifikowalnych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 updop (pytanie Nr 2) – jest prawidłowe;zgodnie z art. 24d ust. 4 w zw. z ust. 5 updop, Wnioskodawca prawidłowo klasyfikuje Koszty B+R przedstawione w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych, jako koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (pytanie Nr 3) - jest prawidłowe;zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca uzyskując dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniach przyszłych, o których mowa w pytaniu 2, ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku w roku 2021 oraz latach kolejnych (pytanie Nr 4) – jest prawidłowe. Ad. 1 i Ad. 2   Stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie ustalenia, czy: prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 updop (pytanie Nr 1) – uznano za prawidłowe;dochody z odpłatnego udostępniania klientom programowania przez Wnioskodawcę w modelu SaaS (ang. Software as a Senice) stanowią dochody z kwalifikowalnych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 7 updop (pytanie Nr 2) – uznano za prawidłowe.   Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań ozn. we wniosku Nr 1 i Nr 2.   Ad. 3   Wątpliwości Wnioskodawcy budzi ustalenie, czy zgodnie z art. 24d ust. 4 w zw. z ust. 5 updop, Wnioskodawca prawidłowo klasyfikuje Koszty B+R przedstawione w stanie faktycznym oraz zdarzeniach przyszłych, jako koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.   Należy na wstępie wskazać, że od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box.   Powyższe zmiany wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.   Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e ustawy o CIT.   Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w myśl art. 24d ust. 2 ww. ustawy są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r., poz. 432), 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.   Zgodnie z art. 24d ust. 3 Ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.   Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus): (a+b)*1,3 a+b+c+d   w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Wyjaśnić należy, że podejście nexus koncentruje się na wykazaniu związku miedzy: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem/rozwojem/ ulepszeniem kwalifikowanych IP w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikowanymi IP,dochodami uzyskanymi z kwalifikowanych IP. Wskazać należy, że ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu jakim jest kalkulacja tego wskaźnika i nie zmienia zasad traktowania kosztów dla innych celów, w tym do obliczania dochodu, który jest przemnażany przez ten wskaźnik.   W tym miejscu należy wskazać, że przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane, w myśl art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.   Stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o CIT, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.   W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ustawy o CIT).   Zgodnie z art. 24d ust. 7 updop dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d zostały określone w art. 24e ustawy o CIT. Art. 24e ust. 1 ww. ustawy stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   W myśl art. 24e ust. 2, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.   Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że kwestie, o których mowa w zapytaniu Wnioskodawcy ozn. we wniosku Nr 3, zostały opisane w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box w pkt 114-117.   I, tak: „114. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. 115. Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze b wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze c wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus.” 116. Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową, to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. a wzoru nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP. 117. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie prowadzi działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio, tj. zleca jej wykonanie innym podmiotom to wówczas należności z tego tytułu stanowić będą koszty, o których mowa w lit. b lub c wskaźnika nexus tj. koszty faktycznie poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od podmiotów niepowiązanych lub powiązanych.    Uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że: w literze a nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 updop Wnioskodawca winien ująć wydatki ponoszone przez Spółkę na wynagrodzenia pracownicze, o których mowa w treści art. 12 updof, skoro ww. pracownicy faktycznie będą realizować prace noszące znamiona prac badawczo-rozwojowych w ramach prac Spółki. Ww. wydatki będą zatem bezpośrednio poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,w przypadku, gdy podatnik, zleca wykonanie prac badawczo-rozwojowych na podstawie umowy cywilnoprawnej innemu podmiotowi (zleceniobiorcy), który nie prowadzi działalności gospodarczej może poniesione koszty uwzględnić w lit. a wzoru nexus jako koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP, z uwagi na fakt, że nie dochodzi do nabycia przez Spółkę wyników prac badawczo-rozwojowych od innego podmiotu,Spółka właściwie klasyfikuje pod lit. b wskaźnika nexus, wydatki ponoszone na wynagrodzenia wypłacane podwykonawcom (usługodawcom) prowadzącym działalność gospodarczą (B2B), na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych oraz praw autorskich do wytworzonego przez nich kodu źródłowego, skoro z treści wniosku jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca nabywa wówczas wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotów niepowiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do pozostałych wydatków, wymienionych w treści wniosku, które są faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z wyjątkiem, wymienionych we własnym stanowisku w sprawie, tj. „(…) lub kategoria "d" (w zakresie wynagrodzenia usługodawców z tytułu przeniesienia praw autorskich do utworów w rozumieniu uPAiP - tj. kwalifikowanych IP). (…).”, może poniesione koszty uwzględnić w lit. a wzoru nexus jako koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP,natomiast, jeżeli Spółka poniesie wydatki związane z nabyciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca winien te wydatki uwzględnić w literze d wskaźnika nexus. W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania ozn. we wniosku Nr 3 należy uznać za prawidłowe.   Ad. 4   Wątpliwości Wnioskodawcy, dotyczą ustalenia, czy zgodnie z art. 24d ust. 1 updop, Wnioskodawca uzyskując dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskazane w stanie faktycznym oraz zdarzeniach przyszłych, o których mowa w pytaniu 2, ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku w roku 2021 oraz latach kolejnych.   Z opisu sprawy wynika, m.in., że: W ramach prac noszących znamiona działalności badawczo-rozwojowej, w odniesieniu do działań, które Spółka zamierza uznać za prace badawczo-rozwojowe tj. tworzenie, rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania, Spółka w sposób systematyczny opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy i/lub usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Spółki lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niej funkcjonujących, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o unikalnym/indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Autorskie prawa do tworzonego oprogramowania lub jego części podlegają ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej. Autorskie prawo do tworzonego oprogramowania wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.Wnioskodawca osiągał/osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi – w ramach świadczenia usługi/ udostępniania aplikacji w modelu SaaS – który zamierza objąć preferowaną stawką podatku. Dochód z kwalifikowanego prawa własności IP zawarty w cenie usługi jest ustalany przez Wnioskodawcę w oparciu o zasadę ceny rynkowej zgodnie z art. 11c updop.Ewidencja, o której mowa w art. 24e updop jest prowadzona od początku i na bieżąco w ramach realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. Wnioskodawca zamierza stosować preferencyjną stawkę podatku od roku 2021 (tj. od początku istnienia Spółki) oraz w latach kolejnych. Biorąc pod uwag powyższe, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca osiągał/osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi - w ramach świadczenia usługi/udostępniania aplikacji w modelu SaaS - ma prawo opodatkować ww. dochody z zastosowaniem preferencyjnej 5% stawki podatku zgodnie z art. 24d ust. 1 w zw. z art. 24d ust. 7 updop.   W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania ozn. we wniosku Nr 4 należy uznać za prawidłowe.   Ponadto, należy wskazać, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.   Zaznaczyć należy, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji, tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych w treści wniosku, tj. min. Informacji, że: „(…) Przedmiotem wniosku były, są i będą wyłącznie prace B+R realizowane przez Wnioskodawcę „własnymi siłami”, tj. poprzez czynne uczestnictwo swoich pracowników zatrudnionych na umowę/wy o pracę i/lub osoby zatrudnione na umowę/wy zlecenia bądź umowę/wy o dzieło, czyli przez osoby, które faktycznie realizuję prace noszące znamiona prac badawczo-rozwojowych w ramach prac Spółki dotyczących tworzenia, rozwijania lub ulepszania oprogramowania.(…) oraz, że: „(…) Wnioskodawca osiągał/osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi – w ramach świadczenia usługi/ udostępniania aplikacji w modelu SaaS. (…).”   W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa.   Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a;w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.