0114-KDIP2-1.4010.288.2021.2.PD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNANa podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 sierpnia 2021 r. (data wpływu 30 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.   Spółka jest osobą prawną mającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca jest również zarejestrowany jako czynny podatnik VAT oraz nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu.   Spółka jest spółką (…) z zakresu energetyki wiatrowej. Wnioskodawca należy do grupy (…) (dalej: „Grupa”). Inwestycje Grupy w odnawialne źródła energii obejmują przygotowywanie, budowę i eksploatację obiektów z zakresu technologii wiatrowej, małej energetyki wodnej, fotowoltaicznej, biogazowej i termo-słonecznej.   Obecnie Spółka jest w trakcie realizacji projektu związanego z budową na terenie województwa (…) farmy wiatrowej w (…), która docelowo będzie składać się z (…) (dalej: „Inwestycja” lub „Farma wiatrowa”).   W związku z realizowaną Inwestycją Spółka zobowiązała się do podjęcia dodatkowych działań mających na celu poprawę komfortu życia mieszkańców oraz wyeliminowanie niedogodności spowodowanych budową oraz eksploatacją Inwestycji (dalej: „Inwestycje Kompensacyjne”).   Ponoszenie ekonomicznego ciężaru wspomnianych wydatków ma m. in. na celu uzyskanie możliwości realizacji Inwestycji nie narażając się na problemy wynikające z negatywnych skutków Inwestycji na różnych interesariuszy, w tym przede wszystkim mieszkańców terenów graniczących z farmą wiatrową sprzeciwiających się jej budowie, którzy już na etapie jej przygotowania przedstawiali swoje obawy w tym zakresie, co zostało opublikowane m.in. w lokalnych mediach (…).   W tym celu Spółka dbając o swój dalszy rozwój oraz komfort życia jej mieszkańców, a także pozytywne skutki gospodarcze związane z lokalizacją Inwestycji na terenie (…) (dalej: „Gmina”) zawarła (…) z Gminą porozumienie w sprawie realizacji inwestycji kompensacyjnych (dalej: „Porozumienie”), na podstawie którego w trosce o dobre relacje sąsiedzkie zobowiązała się do poniesienia nakładów w określonej wysokości przeznaczonych na realizację określonych Inwestycji Kompensacyjnych. Porozumienie zostało zawarte z intencją zapewnienia niezakłóconej realizacji, utrzymania i użytkowania Inwestycji przez okres 30 lat od chwili uzyskania ostatecznego pozwolenia na jej użytkowanie.   Powyższe czynności podejmowane ze strony Spółki mają zasadniczo na celu realizację szeroko rozumianej strategii społecznej odpowiedzialności biznesu (ang. Corporate Social Responsibility - CSR). Jej implementacja stanowi jeden z podstawowych filarów zrównoważonego rozwoju Spółki. Implikacjami działań z obszaru CSR mającymi przełożenie na działalność prowadzoną przez Spółkę są w szczególności: -        wzrost zaufania i reputacji do Spółki (w szczególności w zakresie dbałości o sprawy społeczne); -        poprawa relacji z interesariuszami, w tym z lokalnymi władzami, społecznością lokalną, liderami opinii publicznej; -        pozyskiwanie nowych partnerów i klientów, którzy przywiązują wagę do działań CSR oraz wzmocnienie ich lojalności; -        ograniczenie sytuacji kryzysowych, dotyczących m. in. kosztów potencjalnych pozwów sądowych i kar (stabilizacja nieprzewidzianych kosztów); -        ograniczenie kosztów i utrudnień wynikających z negatywnego nastawienia interesariuszy (w szczególności lokalnej społeczności) do realizowanych inwestycji i potencjalnych uciążliwości z tym związanych; -        zwiększenie zainteresowania inwestorów kierujących się walorami etycznymi, co może dać szansę na pozyskanie finansowania oraz zmniejszenie kosztu kapitału; -        możliwość wykorzystania informacji o działalności CSR Spółki w ramach akcji marketingowych i reklamy.   Działania te znajdują również oparcie w planie zarządzania ochroną środowiska i sprawami społecznymi (ang. Environmental and Social Management Plan - ESMP) z dnia (…) przygotowanym dla Spółki przez zewnętrznego doradcę (dalej: „ESMP”), w związku z realizacją Inwestycji. W ramach rekomendacji wynikających z ESMP uwzględniono m.in. istotę właściwej komunikacji z lokalną społecznością oraz konieczność realizacji różnych przedsięwzięć oraz inicjatyw na jej rzecz. Z postanowień Porozumienia, wynika że w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych oraz współdziałania z Gminą w okresie realizacji oraz eksploatacji Inwestycji, Wnioskodawca dokona lub na moment składania niniejszego wniosku zdążył już dokonać wsparcia finansowego na rzecz Gminy w określonej wysokości, które zostanie przeznaczone na realizację Inwestycji Kompensacyjnych w (…), tj. na terenie, na którym zlokalizowana jest Inwestycja.   W związku z powyższym, Spółka: -        przekazała na rzecz Gminy określoną kwotę wsparcia finansowego na cele realizacji Inwestycji Kompensacyjnych na terenie (…), w dniu zawarcia Porozumienia, -        zobowiązuje się przekazywać na rzecz Gminy określoną kwotę wsparcia finansowego na cele realizacji Inwestycji Kompensacyjnych na terenie (…), co 5 lat w okresie realizacji Inwestycji, jednak w każdym przypadku nie później niż do dnia 31 grudnia 2052 r. -        zobowiązuje się przekazywać na rzecz Gminy określoną kwotę wsparcia finansowego celem wykorzystania ww. środków na cele realizacji Inwestycji Kompensacyjnych dla (…), rokrocznie w okresie eksploatacji Inwestycji, jednak w każdym wypadku nie później niż do dnia 31 grudnia 2052 r.   Spółka pragnie zaznaczyć, że wsparcie finansowe w zakresie, o którym mowa powyżej zostanie w całości przeznaczone na poczet realizacji Inwestycji Kompensacyjnych, do czego zobowiązała się Gmina, zgodnie z treścią Porozumienia. W ramach Porozumienie nie sprecyzowano zakresu Inwestycji Kompensacyjnych na jakie Gmina otrzyma od Spółki środki pieniężne, niemniej Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że zasadniczo będą to inwestycje o charakterze publicznym realizowane w celu podniesienia jakości życia okolicznych mieszkańców. Przykładowo, przewidywane jest przeznaczenie przez Gminę pierwszej z wymienionych kwot na remont budynku starej szkoły położonej w (…).   Jednocześnie Spółka chciałaby podkreślić, że realizowane przez nią Inwestycje Kompensacyjne objęte niniejszym wnioskiem nie są i nie będą realizowane na podstawie umów darowizny.   Ponadto, w okresie realizacji i eksploatacji którejkolwiek z Inwestycji Kompensacyjnych Gmina zobowiązała się do umieszczenia i utrzymywania w miejscu widocznym dla osób trzecich informacji wskazującej, że dana Inwestycja Kompensacyjna została zrealizowana w ramach wsparcia finansowego przekazanego Gminie przez Spółkę w związku z realizacją Inwestycji na terenie Gminy. Spółka każdorazowo przekaże Gminie tablicę lub inny nośnik informacji (np. naklejki informacyjne), które zostaną umieszczone przez Gminę na terenie budowy danej Inwestycji Kompensacyjnej, a następnie na zrealizowanej Inwestycji Kompensacyjnej, przez okres przynajmniej 5 lat od oddania danej Inwestycji Kompensacyjnej do użytkowania.   W związku z realizacją przedmiotu Porozumienia przez Wnioskodawcę, Gmina zobowiązała się również powstrzymać od wszelkich zachowań, których celem, przedmiotem albo skutkiem (bezpośrednim, pośrednim lub chociażby ewentualnym) mogłoby być zaistnienie albo zwiększenie przeszkód albo negatywnych dla Wnioskodawcy okoliczności dotyczących realizacji, utrzymania lub eksploatowania Inwestycji, w szczególności takich jak odmówienie Wnioskodawcy lub podmiotom działającym na jego zlecenie, możliwości korzystania z dróg znajdujących się na terenie Gminy w szczególności dla potrzeb związanych z realizacją, utrzymaniem lub eksploatacją Inwestycji, albo wprowadzenie w tym zakresie jakichkolwiek ograniczeń dowolnej natury, w tym prawnej lub faktycznej, chyba że działanie Wnioskodawcy narusza obowiązujące przepisy prawa - w takim przypadku Gmina jest uprawniona do podjęcia stosownych czynności niezbędnych doprowadzenia stanu zgodnego z prawem.   W razie niewykonania przez Gminę któregokolwiek ze powyższych zobowiązań, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do wypowiedzenia Umowy z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, po uprzednim upływie dodatkowego terminu na wykonanie zobowiązania przez Gminę, wskazanego w pisemnym wezwaniu doręczonym Gminie przez Wnioskodawcę. W przypadku wypowiedzenia Umowy przez Wnioskodawcę, Gmina nie będzie zobowiązana do zwrotu jakichkolwiek wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych.   W kontekście powyższego, Spółka zwraca uwagę, że działalność na rynku energii odnawialnej wymaga znacznego zaangażowania kapitałowego, w szczególności w początkowej fazie, kiedy to niezbędne jest zgromadzenie odpowiedniej ilości środków pieniężnych dla potrzeb sfinansowania budowy Farmy wiatrowej oraz jej późniejszej eksploatacji. W tym celu w dniu (…) zawarła ona umowę z niepowiązanym bankiem (dalej: „Facility Agreement”), na mocy której pozyskała określone finansowanie służące realizacji Inwestycji (dalej: „Pożyczka”).   Z postanowień Facility Agreement wynika, że jej prawidłowe wykonanie jest uwarunkowane spełnieniem przez Spółkę rekomendacji zawartych w raporcie ESMP. W tym zakresie, uzyskanie przez Wnioskodawcę Pożyczki jest możliwe wyłącznie w przypadku terminowej realizacji wymagań zawartych w ww. dokumencie. W ramach Facility Agreement Spółka jest ponadto zobligowana do przedłożenia do banku raportu dotyczącego monitorowania procesu zarządzania kwestią ochrony środowiska i sprawami społecznymi (ang. Environmental and Social Self-Monitoring Report) oraz raportu dotyczącego monitoringu działań w zakresie zarządzania ochroną środowiska i sprawami społecznymi sporządzonego przez podmiot trzeci (ang. Environmental and Social Consultant Monitoring Report), których integralną częścią jest stan implementacji raportu ESMP oraz monitoring realizacji zawartych w nim rekomendacji.   Ponadto, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że przekazanie Gminie wsparcia finansowego na realizację Inwestycji Kompensacyjnych w ramach Porozumienia jest istotne ze względu na politykę prospołeczną Spółki oraz banku udzielającego Pożyczki. Z tego powodu, Porozumienie stanowi jeden z załączników do Facility Agreement i spełnienie warunków zawartych w Porozumieniu zostało uznane za istotne z perspektywy prawidłowej realizacji przedmiotowej Facility Agreement.   Po zakończeniu realizacji inwestycji, eksploatacja Farmy wiatrowej będzie przynosić Spółce przychody wynikające ze sprzedaży energii elektrycznej.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   1.    Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych będzie stanowiło koszty uzyskania przychodów poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie będzie stanowiło jednocześnie kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT? 2.    Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym przekazanie wsparcia finansowego przez Spółkę na rzecz Gminy w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?   Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego Nr 2, odnośnie podatku dochodowego od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy Spółkę w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych będzie stanowiło koszty uzyskania przychodów poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie będzie stanowiło jednocześnie kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800, dalej: „ustawa o CIT”).   Ad 1. Możliwość zaliczenia przez Wnioskodawcę wsparcia finansowego opisanego we wniosku do kosztów uzyskania przychodów   a. Związek ponoszonych kosztów z osiąganymi przychodami Definicja kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych została zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z powołanym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Przywołany art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca chciałby zauważyć, że przytoczona powyżej, definicja legalna wyrażenia "koszty uzyskania przychodów" ma charakter ogólny. Tym samym, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego prawidłowej kwalifikacji podatkowej.   Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Z przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że aby wydatki poczynione przez podatnika można było uznać za koszty uzyskania przychodu, muszą być one poniesione w sposób celowy. Podatnik więc podejmując decyzję o dokonaniu wydatku, musi być przeświadczony o racjonalności, z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności. Obowiązkiem podatników jest wykazanie w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.   Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.   Reasumując, na podstawie literalnego brzmienia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w świetle praktyki organów podatkowych i sądów administracyjnych należy uznać, iż dla celów zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki: -        wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika (w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika), -        wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. nie może zostać zwrócony w żaden sposób podatnikowi, -        wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, -        wydatek musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, -        wydatek nie może znajdować się w katalogu wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, -        poniesienie wydatku musi zostać właściwie udokumentowane.   Odnosząc powyższe do opisanego we wniosku stanu faktycznego, należy wskazać na okoliczności, które zdaniem Wnioskodawcy, wskazują na spełnienie powyższych warunków, w odniesieniu do wsparcia finansowego przekazywanego przez Spółkę na rzecz Gminy w ramach Inwestycji Kompensacyjnych i zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.   W pierwszej kolejności, w opinii Wnioskodawcy, jak również w świetle praktyki organów podatkowych, poniesienie kosztu, co do zasady, związane jest z faktycznym i definitywnym przesunięciem określonej wartości z majątku podatnika do majątku innego podmiotu. Wydatki, które Spółka poniosła/poniesie w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych są i będą pokryte z zasobów majątkowych Wnioskodawcy. Tym samym powyższy warunek należy uznać za spełniony. Ponadto, przedmiotowe wydatki mają i będą mieć charakter definitywny (wartość poniesionych wydatków nie zostanie Spółce w jakikolwiek sposób zwrócona). Jednocześnie, ponoszone przez Spółkę wydatki są lub będą właściwie udokumentowane.   Najbardziej istotną przesłanką umożliwiającą zakwalifikowanie danego wydatku do kosztów podatkowych jest jednak jego poniesienie w związku z działalnością gospodarczą w celu osiągnięcia łub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Warunki te związane są z koncepcją związku przyczynowego pomiędzy czynionymi wydatkami a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów bądź niedopuszczeniem do utraty źródła przychodów. W świetle koncepcji związku przyczynowego, koszty uzyskania przychodów stanowią wydatki podatnika, których poniesienie może chociażby potencjalnie wpływać na powstanie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Powyższe oznacza, że koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem dążenia do uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła, a nie rezultatu, jaki przyniosły w postaci konkretnego przychodu.   Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wykazanie związku przyczynowego między ponoszonymi wydatkami a możliwością powstania, zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, wymaga wyjaśnienia istoty i przywołania definicji CSR.   Najpowszechniejsza definicja CSR zawarta jest w opracowanej przez Międzynarodową Organizację Standaryzacyjną (ang. International Organization for Standarization, ISO) normie międzynarodowej PN-ISO 26000, zawierającej wytyczne dotyczące społecznej odpowiedzialności. Mówiąc w skrócie, CSR jest koncepcją odpowiedzialności organizacji za wpływ podejmowanych decyzji i działań na społeczeństwo i środowisko, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii, podczas podejmowania decyzji i działań, dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne i ochronę środowiska, a także relacje z różnymi grupami interesariuszy. CSR to odpowiedzialność organizacji za wpływ jej decyzji i działań na społeczeństwo i środowisko zapewniana przez przejrzyste i etyczne postępowanie, które: -        przyczynia się do zrównoważonego rozwoju, w tym zdrowia i dobrobytu społeczeństwa; -        uwzględnia oczekiwania interesariuszy (osób lub grup, które są zainteresowane decyzjami lub działaniami organizacji); -        jest zgodne z obowiązującym prawem i spójne z międzynarodowymi normami postępowania; -        jest zintegrowane z działaniami organizacji i praktykowane w jej relacjach, które dotyczą działań organizacji podejmowanych w obrębie jej sfery oddziaływań.   Jak wskazuje na swojej witrynie internetowej Polski Komitet Normalizacyjny, ISO 26000 „jest obecnie jedną najlepiej znanych i najważniejszych norm ISO” oraz „cieszy się w świecie i w Polsce rosnącym zainteresowaniem kadry menadżerskiej, instytucji otoczenia biznesu, inwestorów oraz administracji państwowej, stopniowo stając się wyznacznikiem ładu korporacyjnego oraz priorytetem w budowaniu kompleksowej strategii rozwoju firmy”. Zgodnie z nią postrzeganie organizacji jako społecznie odpowiedzialnej oraz jej rzeczywiste działania w zakresie społecznej odpowiedzialności mogą mieć wpływ na: -        przewagę konkurencyjną; -        reputację organizacji; -        zdolność pozyskiwania i zatrzymywania pracowników, konsumentów, klientów, użytkowników; -        morale, zaangażowanie i wydajność pracowników; -        opinie inwestorów, właścicieli, darczyńców, sponsorów i społeczności finansowej oraz -        relacje organizacji z przedsiębiorstwami, instytucjami rządowymi, mediami, dostawcami, podobnymi organizacjami, klientami oraz społecznością, w obrębie której organizacja funkcjonuje.   Norma ISO 26000 zawiera wytyczne dotyczące odpowiedzialności społecznej w takich obszarach, jak: ład organizacyjny, prawa człowieka, praktyki z zakresu pracy, środowisko, uczciwe praktyki operacyjne, zagadnienia konsumencie, zaangażowanie społeczne i rozwój społeczności lokalnej. Obecnie, stosowanie praktyk CSR stanowi swego rodzaju metodę reklamy, w szczególności w branżach, w których typowa reklama (zamieszczona w Internecie, telewizji, radiu) nie ma szerokiego zastosowania.   Realizacja strategii CSR nie oznacza więc jedynie spełnienia wszystkich wymogów formalnych i prawnych ale przede wszystkim uwzględnienie interesów społecznych, relacji z interesariuszami stanowiącymi otoczenie firmy oraz ochronę środowiska. Celem takich działań nie są wyłącznie wyniki ekonomiczne ale również szersze spektrum zaangażowania, które może się jednak przyczynić do poprawy sytuacji finansowej podmiotu.   Zdaniem Spółki w obecnych realiach gospodarczych podejmowanie działań w zakresie CSR staje się wymaganiem społeczeństw na całym świecie a nie jest tylko sprawą wyboru. Jednocześnie, działalność CSR coraz częściej realizowana jest w oparciu o normy ustanawiane zarówno przez instytucje o zasięgu międzynarodowym, giełdy papierów wartościowych, jak i rządy krajowe. Normy te dotyczą m.in. obszaru transparentności organizacji i obowiązkowego raportowania danych pozafinansowych.   Przykładowo, dnia 15 listopada 2014 r. opublikowano dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/95/UE zmieniającą dyrektywę 2013/34/UE w odniesieniu do ujawniania informacji niefinansowych i informacji dotyczących różnorodności przez niektóre duże jednostki oraz grupy. Kraje członkowskie miały czas na wdrożenie przepisów nowej dyrektywy do 6 grudnia 2016 r. Nowa dyrektywa wprowadza m.in. obowiązek sprawozdawczości w zakresie CSR tzn. wymóg ujawniania w sprawozdaniu z działalności minimum istotnych informacji niefinansowych dotyczących co najmniej kwestii środowiskowych, spraw społecznych i pracowniczych, poszanowania praw człowieka oraz przeciwdziałania korupcji i łapownictwu.   W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, jak wynika z oceny oraz doświadczeń Spółki, implikacjami działań z obszaru CSR mającymi przełożenie na działalność prowadzoną przez Spółkę są w szczególności: -        wzrost zaufania i reputacji do Spółki (w szczególności w zakresie dbałości o sprawy społeczne); -        poprawa relacji z interesariuszami, w tym z lokalnymi władzami, społecznością lokalną, liderami opinii publicznej; -        pozyskiwanie nowych partnerów i kontrahentów, którzy przywiązują wagę do działań CSR oraz wzmocnienie ich lojalności; -        ograniczenie sytuacji kryzysowych, dotyczących m.in. kosztów potencjalnych pozwów sądowych i kar (stabilizacja nieprzewidzianych kosztów); -        ograniczenie kosztów i utrudnień wynikających z negatywnego nastawienia interesariuszy (w szczególności lokalnej społeczności) do realizowanych inwestycji i potencjalnych uciążliwości z tym związanych; -        zwiększenie zainteresowania inwestorów kierujących się walorami etycznymi, co może dać szansę na pozyskanie finansowania oraz zmniejszenie kosztu kapitału; -        możliwość wykorzystania informacji o działalności CSR Spółki w ramach akcji marketingowych i reklamy.   W kontekście realizacji Inwestycji Kompensacyjnych należy zauważyć, że - jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego - celem przekazywanego przez Wnioskodawcę wsparcia finansowego na rzecz Gminy jest zaangażowanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego w sprawy społeczności lokalnej oraz sąsiadującego otoczenia zewnętrznego. Celem ponoszonych przez Spółkę wydatków związanych z realizacją zobowiązań w ramach Porozumienia zawartego z Gminą w poszczególnych obszarach opisanych jest konsekwentne budowanie strategii CSR uwzględniającej interesy społeczne, a także relacje z różnymi grupami interesariuszy, którzy mogą mieć faktyczny wpływ na sukces w działalności gospodarczej podnosząc wiarygodność firmy w oczach współpracowników, partnerów handlowych, władz oraz społeczności lokalnych.   Powyższe działania dotyczące realizacji Inwestycji Kompensacyjnych wynikają również z rekomendacji zawartych w przygotowanym dla Spółki przez zewnętrzną firmę doradczą raporcie ESMP, co w ocenie Wnioskodawcy jest dodatkowym argumentem przemawiającym za zasadnością ponoszenia przedmiotowych kosztów w ramach strategii CSR.   Przede wszystkim jednak, jedną z zasadniczych przyczyn ponoszenia ww. kosztów jest chęć zrekompensowania uciążliwości Inwestycji na rzecz lokalnej społeczności, w szczególności mieszkańców Gminy. Wydatki takie mają na celu m.in. zagwarantowanie bezkonfliktowego procesu realizacji inwestycji, a po jej zakończeniu płynnego i niezakłóconego prowadzenia działalności operacyjnej. Ewentualne opóźnienia wynikające ze sprzeciwów społeczności mogą również skutkować wstrzymaniem lub opóźnieniem budowy Farmy wiatrowej, co może doprowadzić do niezrealizowania zakładanego poziomu produkcji energii oraz osiągnięcia mniejszych niż planowane przychodów. Szczególne znaczenie takich działań ma miejsce w przypadku Spółki. Jak bowiem wynika z powołanych w opisie stanu faktycznego informacji prasowych, prowadzona przez nią Inwestycja spotykała się ze sprzeciwem społecznym mieszkańców okolicznych wsi i celem Wnioskodawcy jest aby minimalizować ryzyko wystąpienia potencjalnych przeszkód lub negatywnych okoliczności w zakresie realizacji, utrzymania oraz eksploatowania Inwestycji.   Analogiczne uzasadnienie dla rozpoznania tego typu wydatków jako kosztów uzyskania przychodów zostało przedstawione m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: -        z dnia 4 kwietnia 2019 r., (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.65.2019.1.AS) „Na co zwrócił uwagę Wnioskodawca - w toku prowadzonej działalności gospodarczej Spółki dla wykonania danego etapu produkcji konieczna jest realizacja wszystkich etapów zgodnie z określoną kolejnością. Ewentualne opóźnienia (mogące teoretycznie rzec biorąc wynikać, np. z nieprzychylności podmiotów sąsiadujących z inwestycją) mogą ją wstrzymać lub opóźnić, co skutkować będzie niezrealizowaniem zakładanego poziomu produkcji oraz osiągnięciem mniejszych niż planowane przychodów. W konsekwencji, zrozumiałym jest utrzymywanie możliwie najlepszych relacji ze społecznością lokalną oraz jej reprezentantami, co umożliwi Spółce przedstawienie, w atmosferze konstruktywnego dialogu: ·         planów inwestycyjnych spółki, ·         ich roli dla rozwoju regionu, ·         działań podjętych w celu zminimalizowania wpływu inwestycji na środowisko ·         korzyści dla społeczności lokalnej, wynikającej z rozwoju X. Powyższe działania Spółki niewątpliwie wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu” -        z dnia 30 sierpnia 2019 r., (sygn. ITPB3/4510-506/15/19-S/PS) „Biorąc pod uwagę powyższe - w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że: ·         celem działań w ramach CSR było przede wszystkim zagwarantowanie bezkonfliktowego procesu realizacji inwestycji, a po jej zakończeniu płynnego i niezakłóconego prowadzenia działalności operacyjnej, ·         działania te mają wpływ na proces realizacji Programu..., który jest obecnie prowadzony, ·         wydatki ponoszone w ramach tych działań, a objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, nie były ponoszone na podstawie umów darowizn [...], ·         w trakcie realizacji projektów z zakresu CSR Spółka ponosi wydatki stricte o charakterze reklamowym, związane z prowadzeniem stoisk, wystaw lub instalacji edukacyjnych dot. X. i Spółki oraz wydatki związane z dystrybucją materiałów informacyjnych (np. folderów, ulotek) opatrzonych logotypem Spółki, - stwierdzić należy, że wydatki ponoszone w ramach CSR mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Celem realizowanego działania Wnioskodawcy (między innymi pobudzanie aktywności kulturalno- rekreacyjno-sportowej) jest bowiem zaangażowanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego w sprawy społeczności lokalnej oraz sąsiadującego otoczenia zewnętrznego.”   Dodatkowo, Spółka pragnie wskazać, że znane są jej liczne interpretacje indywidualne, które zostały wydane przez organy podatkowe potwierdzające, że wydatki poniesione w związku z działaniami CSR stanowią koszty uzyskania przychodów. Przykładowo: ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 kwietnia 2021 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.58.2021.1.BKD): „Podsumowując, jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, celem ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków związanych z realizacją założeń CSR jest budowanie długofalowych, konstruktywnych i trwałych relacji z interesariuszami (w tym społecznością lokalną), co umożliwi Spółce płynne i bezkonfliktowe realizowanie działalności operacyjnej. Konsekwentne budowanie strategii społecznej odpowiedzialności biznesu, uwzględniającej relacje z różnymi grupami interesariuszy, może wywrzeć faktyczny pozytywny wpływ na sukces działalności gospodarczej Wnioskodawcy, co w konsekwencji będzie miało wpływ na osiągane przez Wnioskodawcę przychody. Tym samym, w opinii Wnioskodawcy będzie mógł on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki dotyczące programów HI, SR i GW pracowniczy, jako związanych z realizacją polityki CSR.” ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 lipca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.186.2020.1.BD): „Wobec powyższego stwierdzić należy, że konsekwentne budowanie strategii społecznej odpowiedzialności biznesu uwzględniającej interesy społeczne mieszkańców regionu przyczynia/przyczyni się do budowania pozytywnego wizerunku Spółki jako dobrego sąsiada, co w konsekwencji ma/będzie miało wpływ na wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa i przełoży się na osiągane przez Wnioskodawcę przychody. Powyższe działania Spółki niewątpliwie wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu. Zatem, wydatki takie stanowią/mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Ponadto, nie znajdą się one również w negatywnym katalogu wymienionym w art. 16 ustawy o CIT.” ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 maja 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.46.2020.3.BD), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 marca 2020 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.27.2020.1.JF), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2019 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.74.2019.3.JC), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2019 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.65.2019.1.AS), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 marca 2018 r. (sygn. 0111-KDIB2- 1.4010.47.2018.1.BJ), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 kwietnia 2016 r. (sygn. IBPB-1-3/4510-259/16/TS), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 grudnia 2015 r. (sygn. ILPB3/4510-1-441/15-3/KS), ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 marca 2015 r. (sygn. ILPB3/423-718/14-3/PR).   Równie istotnym argumentem przemawiającym za zasadnością zaliczenia wparcia finansowego przekazywanego Gminie w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych do kosztów uzyskania przychodu jest konieczność realizacji rekomendacji zawartych w raporcie ESMP, do czego Spółka została zobowiązana przez bank w związku z zawarciem Facility Agreement, na podstawie której zostało jej udzielone finansowanie niezbędne do kontynuowania budowy Farmy wiatrowej oraz jej dalszej eksploatacji. Jak zostało wcześniej wskazane, ww. rekomendacje odnoszą się do działań na rzecz lokalnej społeczności, które są wypełniane m.in. poprzez przekazanie Gminie wsparcia finansowego na realizację Inwestycji Kompensacyjnych.   Zgodnie z art. 89 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, dalej: „k.c.”), z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek). Natomiast jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2019 r. (sygn. akt I CSK 531/18): „Warunkowa czynność prawna skutkuje związaniem stron czynnością prawną dotąd, dopóki zdarzenie przyszłe i niepewne się nie ziści. Oznacza to, że oświadczenia stron są definitywne w chwili zawarcia umowy, tylko jej skuteczność zależna jest od spełnienia warunku. Ziszczenie się (lub nieziszczenie) zdarzenia, od tego momentu i bezpośrednio powoduje uzyskanie, zmianę lub utratę praw lub obowiązków (zobowiązań) przez strony umowy.”   W związku z powyższym, należy zwrócić uwagę, że brak ziszczenia się warunków przewidzianych w Facility Agreement, co do zasady, może skutkować niewystąpieniem czynności prawnej, o której mowa w tej umowie, tj. stwierdzeniem nieważności umowy zawartej między stronami i w najgorszym przypadku koniecznością natychmiastowego zwrotu otrzymanego finansowania. Natomiast, warunkiem takim jaki został wskazany w Facility Agreement jako niezbędny do spełnienia przed lub po jej zawarciu jest spełnienie rekomendacji zawartych w raporcie ESMP.   W związku z powyższym, Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że w przypadku niewywiązania się przez niego ze zobowiązań wynikających z Facility Agreement mogą wystąpić problemy z brakiem skuteczności umowy zawartej przez strony. Każdorazowa niezgodność lub niezaistnienie określonego zdarzenia przyszłego (w tym m.in. spełnienia rekomendacji zawartych w ESMP) może wpłynąć na konieczność podejmowania dodatkowych działań w celu uzyskania niezbędnego finansowania na realizację Inwestycji. W praktyce może to oznaczać w szczególności możliwość wstrzymania wypłaty transz Pożyczki, wystąpienie opóźnień w jej realizacji, lub też konieczność dodatkowych negocjacji.   Tym samym, podjęcie odpowiednich działań związanych z raportem ESMP stało się warunkiem koniecznym również do prawidłowego wypełnienia obowiązków wynikających z umowy o finansowanie Inwestycji Spółki. Na podstawie powyższych rozważań można również twierdzić, że przekazanie Gminie wsparcia finansowego na realizację Inwestycji Kompensacyjnych w związku z realizacją rekomendacji z raportu ESMP, z uwagi na zobowiązanie się przez Spółkę do ich podjęcia, w związku z zawartą umową Facility Agreement będą miały wpływ na wysokość przychodów uzyskiwanych przez Spółkę z eksploatacji Inwestycji (sprzedaż energii).   Ponadto, Wnioskodawca zwraca uwagę, że przekazanie Gminie wsparcia finansowego na realizację Inwestycji Kompensacyjnych w ramach Porozumienia jest istotne z punktu widzenia realizacji polityki prospołecznej Spółki oraz banku udzielającego Pożyczki, co ma również znaczenie z perspektywy Facility Agreement. W ocenie Wnioskodawcy, jest to dodatkowy argument przemawiający za uznaniem przedmiotowych wydatków za spełniające definicję kosztów uzyskania przychodów w myśl ustawy o CIT.   Mając na uwadze powyżej poniesione rozważania, Spółka stoi na stanowisku, że wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych będzie stanowić koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. b. Brak możliwości wyłączenia ponoszonych kosztów z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT   W celu dopełnienia analizy oraz przedstawienia przez Spółkę argumentów, wskazujących jej zdaniem na spełnienie ostatniej z przesłanek warunkujących zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów, tj. uzasadnienia, że wydatki ponoszone w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych nie są wydatkami znajdującymi się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, kluczowe w ocenie Spółki jest wskazanie, że nie stanowią one darowizny lub kosztów reprezentacji.   W myśl art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.   Darowizna to bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego, kosztem swojego majątku (art. 888 § 1. Kodeksu Cywilnego). Podmiot przekazujący darowiznę nie oczekuje od obdarowanego osiągnięcia jakiejkolwiek korzyści z tego tytułu.   W związku z powyższym, w ocenie Spółki, wsparcie finansowe udzielane przez Spółkę w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych nie jest darowizną wyłączoną z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 Ustawy CIT bowiem brak jest - po stronie Spółki - tzw. "causa donandi", tj. chęci obdarowania innego podmiotu kosztem swojego majątku bez oczekiwania na osiągnięcie jakiejkolwiek korzyści z tego tytułu. Celem Spółki, jak już zostało powyżej podkreślone jest zrównoważony rozwój społeczny, w szczególności najbliższego regionu, w celu długofalowego zabezpieczenia źródła przychodu. Na brak bezinteresowności w przypadku wydatków dokonywanych przez Spółkę wskazują więc korzyści związane z realizacją strategii CSR, które zostały wcześniej wspomniane. Inwestycje Kompensacyjne mają również na celu zapobieganie lub minimalizację wszelkich negatywnych skutków i zjawisk społecznych związanych z realizacją Inwestycji jakie mogłyby wystąpić po stronie lokalnej społeczności, władz oraz mediów. Ponadto poniesienie wydatków na ten cel będzie wynikać z realizacji rekomendacji zawartych w raporcie ESMP.   Powyżej opisany wniosek Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe dotyczących działań w zakresie CSR: ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 lipca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.186.2020.1.BD): „Mając na uwadze powyższe podkreślić jednak należy, że ograniczenie wymienione w powołanym art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT ma zastosowanie m.in. do przekazanych darowizn, których istotnym elementem jest bezinteresowność. Zauważyć jednak należy, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z czynnością ekwiwalentną, bowiem przekazanie Gminie placów zabaw, na których umieszczona będzie informacja o wykonawcy projektu dokonywane w ramach strategii społecznej odpowiedzialności biznesu będzie prowadziło do zwiększenia rozpoznawalności Spółki jako działacza społecznego, co nie stanowi działania jednostronnego. Aktywność ta w konsekwencji wpłynie na poprawę wizerunku firmy, a także wzrost konkurencyjności Spółki na rynku, co przełoży się również na wzrost uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów.” ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 lipca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.186.2020.1.BD): „Wydatki Spółki ponoszone w związku z budową placu zabaw według stanowiska Spółki nie są darowizną wyłączoną z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 Ustawy CIT bowiem brak jest - po stronie Spółki - tzw. "causa donandi", tj. chęci obdarowania innego podmiotu kosztem swojego majątku bez oczekiwania na osiągnięcie jakiejkolwiek korzyści z tego tytułu. Celem Spółki, jak już zostało powyżej podkreślone jest zrównoważony rozwój społeczny, w szczególności najbliższego regionu, w celu długofalowego zabezpieczenia źródła przychodu. Wszystkie wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach CSR są ukierunkowane na osiągnięcie tego celu, a różne rodzaje aktywności świadczą o dużej świadomości społecznej Spółki oraz jej znaczeniu dla regionu. Nawet w przypadku gdy realizacja poszczególnych projektów polega na przekazaniu lub udostępnieniu określonych dóbr/usług na rzecz ich beneficjentów, zdaniem Wnioskodawcy nie wyklucza to możliwości zaliczenia wydatków z tym związanych do kosztów uzyskania przychodów ze względu na szerszy kontekst projektów stanowiących działalność CSR Spółki, czyli działań nakierowanych na uzyskanie korzyści, o których mowa powyżej.” Należy również zwrócić uwagę, co wynika z zapisów Umowy, że w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych, Gmina zobowiązała się do podjęcia pewnych działań, które stanowią niewątpliwe korzyści dla Spółki, tj.: -        zobowiązała się na koszt Spółki do umieszczenia i utrzymywania w miejscu widocznym dla osób trzecich tablicy informującej, że dana Inwestycja Kompensacyjna została zrealizowana w ramach wsparcia finansowego przekazanego Gminie przez Spółkę w związku z realizacją Inwestycji na terenie Gminy. Dokładna treść tablicy informacyjnej dla danej Inwestycji Kompensacyjnej zostanie każdorazowo uzgodniona ze Spółką; -        zobowiązała się powstrzymać od wszelkich zachowań, których celem, przedmiotem albo skutkiem (bezpośrednim, pośrednim lub chociażby ewentualnym) mogłoby być zaistnienie albo zwiększenie przeszkód albo negatywnych dla Wnioskodawcy okoliczności dotyczących realizacji, utrzymania lub eksploatowania Inwestycji,   Wnioskodawcy z kolei, po uprzednim spełnieniu warunków przewidzianych w Umowie, przysługuje prawo do wypowiedzenia Umowy w sytuacji niewywiązania się ze zobowiązań przez Gminę.   Dodatkowym argumentem przemawiającym za brakiem wyłączenia analizowanych wydatków z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT jest ich udokumentowanie na podstawie innej umowy niż umowa darowizny. Podejście takie znajduje również potwierdzenie interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 sierpnia 2019 r. (sygn. ITPB3/4510-506/15/19-S/PS), w której podniesiono m. in., że: „Odnosząc się do charakteru ww. wydatków, a zwłaszcza tej ich części, która związana jest ze wspieraniem wydarzeń kulturalnych czy też sportowych, dodać trzeba, że podejmowane przez nią działania w tym zakresie nie są i nie będą realizowane na podstawie umów darowizny. [...] [...]- stwierdzić należy, że wydatki ponoszone w ramach CSR mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Celem realizowanego działania Wnioskodawcy (między innymi pobudzanie aktywności kulturalno- rekreacyjno-sportowej) jest bowiem zaangażowanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego w sprawy społeczności lokalnej oraz sąsiadującego otoczenia zewnętrznego.”   W dalszej kolejności, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.   Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r. (sygn. akt II FSK 702/11). Sąd ten stwierdził, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny.   Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii terminu reprezentacja. Wyraz "reprezentacja" pochodzi od łacińskiego "repraesentatio" oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że "reprezentacja" w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie "reprezentacji" kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.   Stanowisko zaprezentowane przez Sąd zostało potwierdzone w interpretacji ogólnej wydanej przez Ministra Finansów w dniu 25 listopada 2013 r. (Nr DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521).   Dokonując oceny kwalifikacji wydatków w okolicznościach konkretnej sprawy należy posłużyć się również dynamiczną wykładnią funkcjonalną, spowodowaną zmieniającą się rzeczywistością gospodarczą. To co dawniej mogło zostać uznane za reprezentację do takiej kategorii nie zostanie zaliczone obecnie ze względu na zmieniające się realia prowadzenia działalności gospodarczej, przyjęte w tym zakresie dobre praktyki i obyczaje. Dotyczy to akceptowanych i stosowanych powszechnie zachowań, bez których nie jest możliwe prowadzenie działalności gospodarczej. Każdy wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub jego zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W innej sytuacji zbędne stają się rozważania dotyczące dalszej kwalifikacji konkretnego wydatku ze względu na dodatkowe kryteria wprowadzone w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.   W związku z powyższym, w ocenie Spółki, w odróżnieniu od wsparcia finansowego przekazywanego przez Spółkę na rzecz Gminy w związku z realizacją Inwestycji Kompensacyjnych, wydatki na reprezentację są ukierunkowane na konkretny podmiot i są podejmowane bezpośrednio w celu uzyskania przychodów z tytułu np. zawarcia umowy z danym kontrahentem. Natomiast dla realizacji Inwestycji Kompensacyjnych istnieje szerokie grono odbiorców związanych co do zasady z regionem, w którym Spółka prowadzi działalność gospodarczą. Ponadto należy ocenić iż nie są one ukierunkowane wprost na osiągnięcie bezpośredniego efektu, lecz są podejmowane w celu budowany pozytywnych i trwałych relacji zarówno z partnerami społecznymi jak i biznesowymi poprzez ukazanie Spółki jako społecznie odpowiedzialnego partnera biznesowego. Takie działania jak opisane w przedmiotowym stanie faktycznym mają długotrwały cel w postaci zachowania, zabezpieczenia źródła przychodu. Bez zrównoważonego rozwoju społecznego, w szczególności w najbliższym regionie, pozycja Spółki mogłaby być zagrożona, co niewątpliwie mogłoby się przyczynić do zmniejszenia jej przychodów.   W pewnym obszarze wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych związaną z jej działalnością w zakresie CSR można określać również mianem szeroko pojętej reklamy. Takie podejście w szczególności znajduje uzasadnienie ze względu na rozpowszechnianie przez Spółkę działań podjętych w ramach strategii CSR, oznakowanie logotypem Spółki tablic informacyjnych oraz zamieszczenie za pomocą różnych środków przekazu materiałów prasowych informacji o działaniach Spółki, które zostały wymienione wcześniej.   Powyższe podejście Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe: ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 lipca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.186.2020.1.BD): „Za wydatki na reprezentację należy bez wątpienia uznać te koszty, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy (czy działalności, etc.), a zatem, wykreowanie pozytywnych relacji z obecnymi czy też potencjalnymi kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Słowo "reprezentacja", w rozumieniu omawianego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu, jego reputacji. Przy tak zdefiniowanym terminie "reprezentacji" kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia. W kontekście powyższego zauważyć jednak należy, że jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, celem ponoszonych przez Spółkę wydatków związanych z realizacją założeń CSR jest zwiększenie rozpoznawalności priorytetów i działań społecznych Spółki, zwiększenie świadomości roli społecznej Spółki wśród mieszkańców regionu, a także aktywne uczestnictwo w zrównoważonym rozwoju społeczności i regionów, z którymi Spółka jest związana. Ponadto, cele te mają za zadanie pobudzanie aktywności kulturalno-rekreacyjno-sportowej społeczności lokalnej.[..] [...] Powyższe działania Spółki niewątpliwie wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu. Zatem, wydatki takie stanowią/mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Ponadto, nie znajdą się one również w negatywnym katalogu wymienionym w art. 16 ustawy o CIT.” ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 listopada 2017 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.233.2017.2): „Zatem, należy uznać, że przedstawione powyżej argumenty przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na realizację działań CSR powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie zauważyć należy, że wydatki związane z prowadzeniem działań w ramach strategii CSR nie stanowią wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.” ·         interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2019 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.74.2019.3.JC): Mając powyższe na uwadze, opisane w stanie faktycznym wydatki, w ocenie Spółki nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów jako koszt reprezentacji. Biorąc pod uwagę podniesione argumenty, w ocenie Wnioskodawcy przytoczone przez Spółkę okoliczności uzasadniają twierdzenie, że przedmiotowe wsparcie finansowe udzielane Gminie w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych będzie stanowić koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT a ponadto nie jest wymienione w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Uwzględniając przy tym, że zgodnie ze stanowiskiem Spółki, spełnia ona pozostałe warunki/przesłanki warunkujące możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia wydatków przedstawionych w stanie faktycznym niniejszego wniosku do kosztów uzyskania przychodów.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wsparcie finansowe przekazywane przez Spółkę na rzecz Gminy w celu realizacji Inwestycji Kompensacyjnych – jest prawidłowe.   Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.   Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i tylko do nich się odnoszą; w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r.  poz. 2325), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).   Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.