0114-KDIP2-1.4011.74.2021.2.JS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 kwietnia 2021 r. (data wpływu 20 kwietnia 2021 r.) uzupełnionym pismem z 1 lipca 2021 r. (data nadania 1 lipca 2021 r., data wpływu 1 lipca 2021 r.) na wezwanie z 23 czerwca 2021 r. nr 0114-KDIP2-1.4011.74.2021.1.JS (data nadania 23 czerwca 2021 r., data doręczenia 24 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy: prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT (pytanie Nr 1), podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT (pytanie Nr 2), dochód ze zbycia prawa autorskiego do Oprogramowania uzyskiwany na podstawie umów cywilnoprawnych oraz dochód z należności wynikających z umów licencyjnych na Oprogramowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (pytanie Nr 3), Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę związane z Oprogramowaniem może zostać uznane w całości za przychód wykorzystywany do obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (pytanie Nr 4), ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających do Wynagrodzenia z Oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku, można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (pytanie Nr 5), Czy ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z Oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku) (pytanie Nr 6), - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej oraz ulgi „IP Box”. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą na terytorium Polski jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), zarejestrowaną w (…) Wnioskodawca posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to tzw. podatek liniowy 19%. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych samodzielnie projektuje i tworzy oprogramowanie (zwane dalej „Oprogramowaniem”). Tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.; zwana dalej „ustawą o prawie autorskim”) i jest udostępniane przez Wnioskodawcę na rzecz jego klientów poprzez przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania lub w modelu SaaS (Software as a Service - z ang. oprogramowanie jako usługa). Dominującą działalnością Wnioskodawcy, określoną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca wytworzone Oprogramowanie udostępnia na podstawie umów cywilnoprawnych lub umów licencyjnych. Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie na zlecenie podmiotów trzecich lub w wyniku indywidualnej identyfikacji zapotrzebowania na rynku. W przypadku sprzedaży Oprogramowania na podstawie umów cywilnoprawnych prawa autorskie do finalnego produktu są przenoszone na podmiot zlecający jego wykonanie. Natomiast Oprogramowanie udostępniane na podstawie umów licencyjnych jest wyłączną własnością Wnioskodawcy i jest chronione prawem autorskim, postanowieniami konwencji międzynarodowych oraz innymi prawami o ochronie prawa własności intelektualnej. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za Oprogramowanie powstałe w wyniku prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej ponosi wyłącznie Wnioskodawca. Wykonując czynności z zakresu tworzenia Oprogramowania, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze. Wnioskodawca samodzielnie tworzy i/lub rozwija Oprogramowanie. Proces tworzenia i/lub rozwijania Oprogramowania przez Wnioskodawcę jest jego własną, twórczą i indywidualną działalnością. Oprogramowanie sprzedawane przez Wnioskodawcę w formie umów licencyjnych dedykowane jest przedsiębiorstwom działającym w sektorze e-handlu, sprzedającym produkty wysyłkowo (dalej zwane „Klientami”). Główne projekty powstałe w wyniku prac rozwojowych Wnioskodawcy, polegających na tworzeniu i/lub rozwijaniu Oprogramowania, to: aplikacja F. - jest to oprogramowanie umożliwiające Klientom automatyczną komunikację z serwisem (…).com (serwis ten jest powszechnie używany przez przedsiębiorców z branży e-handlu, gdyż dostarcza dane o sprzedaży, tj. nazwę produktu, ilość, cenę i stawkę VAT) a następnie przesłanie tych danych na drukarkę fiskalną oraz automatyczne wydrukowanie paragonu fiskalnego bez ingerencji pracy ludzkiej. Następnie numer wydrukowanego paragonu fiskalnego jest automatycznie przesyłany do serwisu (…).com. F. jest aplikacją „okienkową” (działa w tle i automatycznie sprawdza, czy dostępne są nowe dane do przesłania na drukarkę fiskalną) współpracującą z systemem operacyjnym Windows oraz obsługującym protokoły …; aplikacja C. - jest to oprogramowanie umożliwiające Klientom automatyczne przesyłanie dokumentów w formacie pdf lub raw, na dowolną drukarkę podłączoną do aplikacji oraz ich wydrukowanie. Przy zastosowaniu aplikacji Klienci mają możliwość poprzez jedno kliknięcie w serwisie (…).com wydrukowanie dokumentu - program … ma za zadanie odbiór w tle danych o wydruku i przesłanie na lokalną drukarkę, także drukarkę etykiet (jest to tak zwane „drukowanie z aplikacji webowej”, czyli drukowanie z przeglądarki internetowej bez otwierania pliku); dalej zwane „Programami”. Tworzone Programy powstają w celu automatyzacji powtarzalnych czynności, wykonywanych przy drukowaniu danych z serwisu (…).com. Klienci przy pomocy Programów zastępują pracę ludzką, oszczędzając jednocześnie czas oraz minimalizując ryzyko popełnienia błędu. Z zastosowaniem Programów Klienci nie muszą m.in. ręcznie wystawiać paragonów na drukarce fiskalnej, a cały proces odbywa się automatycznie w tle. Program F. zapewnia m.in.: automatyczne pobieranie danych o sprzedaży co 3 sekundy; automatyczne przesyłanie danych o sprzedaży na drukarkę fiskalną; zwracanie numeru wydrukowanego paragonu do systemu (…); drukowanie kodu kreskowego ułatwiającego przyporządkowanie paragonu do zamówienia. Program C. zapewnia m.in.: automatyczne wykrywanie dostępnych drukarek i przesyłanie do listy wyboru; pobieranie w tle plików w formacie pdf lub raw oraz przesyłanie na drukarkę; natychmiastowy i automatyczny wydruk przesłanego pliku. Oprócz wytworzenia powyżej opisanych Programów, działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na opracowywaniu w ramach działalności rozwojowej Oprogramowania, także w postaci innych programów komputerowych lub aplikacji. Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że każdorazowo opracowanie Oprogramowania wiąże się z takim samym procesem wytwórczym, tj. identyfikacją potrzeb, ustaleniem celów Oprogramowania, analizą możliwych do wykorzystania rozwiązań technicznych, doborem najodpowiedniejszego w danej sytuacji narzędzia programistycznego, a w fazie implementacji, weryfikacji początkowych założeń oraz dokonywanie niezbędnych zmian. Oprogramowanie w postaci programów komputerowych i aplikacji, do którego prawo autorskie posiada wyłącznie Wnioskodawca, jest i będzie udostępniane w taki sam sposób, tj. na podstawie umów licencyjnych. Drugi obszar działalności Wnioskodawcy, polega na wytwarzaniu Oprogramowania na zlecenie podmiotów trzecich. Zlecający wskazuje Wnioskodawcy jedynie ogólne wytyczne, jakie ma spełniać Oprogramowanie (np. jego cel), natomiast dobranie metod i sposobu wytworzenia Oprogramowania jest pozostawione do wyboru Wnioskodawcy. Wnioskodawca w szczególności musi znaleźć najbardziej optymalny sposób wytworzenia Oprogramowania, gdyż zazwyczaj nie ma jednego, modelowego rozwiązania, przy pomocy którego można wytworzyć zlecone Oprogramowanie. Następnie, Wnioskodawca tworzy zaprojektowane przez siebie Oprogramowanie, wybierając najbardziej adekwatną zdaniem Wnioskodawcy metodę oraz na każdym etapie testuje, czy zamierzone cele mogą zostać osiągnięte. Cały proces jest realizowany w sposób planowy, uporządkowany i metodyczny. Prawo autorskie do Oprogramowania wytworzonego przez Wnioskodawcę na zlecenie podmiotów trzecich jest każdorazowo przenoszone na podmiot zlecający. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę nie było wcześniej stosowane przez Wnioskodawcę, w szczególności w żadnym wypadku Oprogramowanie nie jest kopią wytworzonych wcześniej rozwiązań, co wiąże się z indywidualnym charakterem każdego projektu, w którym Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie. Zlecone Wnioskodawcy projekty wymagają tworzenia Oprogramowania w taki sposób, aby było dostosowane do konkretnych, indywidualnych potrzeb zleceniodawcy i jego środowiska, dlatego też nie ma możliwości, aby Wnioskodawca korzystał z istniejących już rozwiązań. Oprogramowanie zawsze stanowi nowatorski pomysł Wnioskodawcy. W przypadku Programów, potwierdzeniem nowatorstwa wytworzonego Oprogramowania jest fakt niewystępowanie tego typu rozwiązań u Klientów - większość Klientów wykonywała ręcznie czynności, które zapewnia Oprogramowanie, przykładowo ewidencjonowanie fiskalne sprzedaży z pomocą Oprogramowania zajmuje jedną sekundę, natomiast wykonanie tej samej czynności ręcznie jest niemożliwe w takim czasie. Prace nad tworzeniem i rozwijaniem Oprogramowania nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz umiejętności korzystania z narzędzi i technologii. Wnioskodawca tworzy i rozwija Oprogramowanie w oparciu o jego indywidualne pomysły, przy doborze właściwych, w jego ocenie, metod i sposobów. W procesie tworzenia Oprogramowania dąży się do osiągnięcia celu, jaki ma spełnić Oprogramowanie, jednak realizowane przez Wnioskodawcę działania nigdy nie mają charakteru pewnego i ostatecznego. Wynika to z faktu, że niemożliwe jest stworzenie uniwersalnego kodu źródłowego, pozbawionego błędów, chociażby ze względu na niedające się przewidzieć zachowanie użytkowników. Natomiast Wnioskodawca, dzięki posiadanej wiedzy i doświadczeniu jest w stanie zminimalizować ryzyko występowania nieprawidłowości. Tworzenie Oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy m.in. wiedzy o procesach zachodzących w przedsiębiorstwach z branży e-handlu, znajomości przepisów prawa dotyczących dokumentowania sprzedaży, antycypowania potencjalnych błędów oraz zachowania użytkowników. Ponadto Wnioskodawca przy tworzeniu i/lub rozwijaniu Oprogramowania wykorzystuje wiedzę nt. zarządzania serwerami www oraz bezpieczeństwa sieci. Zatem aby osiągnąć zamierzony cel w postaci nowego rozwiązania programistycznego, Wnioskodawca staje przed koniecznością wcześniejszego rozwiązania wielu problemów, w tym analitycznych, matematycznych i programistycznych. Brak modelowych metod wytwórczych wiąże się również z niepewnością co do uzyskanego efektu badawczego. W związku z tym często zachodzi potrzeba zmiany wcześniejszych założeń i wytyczonego kierunku badań, opracowanie nowych i skuteczniejszych metod wytwórczych w postaci np. nowego kodu, struktur danych, skryptów i algorytmów. Ze względu na szybko zmieniające się zapotrzebowanie na rynku informatycznym oraz jego szybki rozwój, konieczne jest tworzenie i rozwijanie nowych, ulepszonych rozwiązań. Tworzenie Oprogramowania jest w pewnym sensie procesem iteracyjnym, bazującym na poprzednich doświadczeniach np. w przypadku wymyślenia przez Wnioskodawcę nowej funkcjonalności, rozwiązania optymalizującego lub w zakresie uodporniania kodu na potencjalne błędy użytkowników, czy użyteczności poszczególnych komponentów. Jednakże nawet w przypadku wykorzystywania poprzednich doświadczeń lub wersji programów, Oprogramowanie nigdy nie będzie kopią innych rozwiązań (bloków kodu), gdyż za każdym razem musi być dostosowane do bieżących potrzeb i celów. Wnioskodawca stale rozwija swoją wiedzę w zakresie technicznych i naukowych nowości. Tworzone oraz rozwijane Oprogramowanie jest efektem łączenia i wykorzystania dostępnych zasobów wiedzy oraz umiejętności w zakresie technologii informatycznych. Tylko w ten sposób Wnioskodawca jest w stanie dostarczyć Oprogramowanie, które spełni wysokie i specyficzne oczekiwania Klientów lub zlecających. Opracowanie i rozwijanie Oprogramowania byłoby bardzo trudne lub praktycznie niemożliwe, gdyby Wnioskodawca nie rozwijał swojej wiedzy. W przypadku programów komputerowych lub aplikacji, wszelkie prawa autorskie (majątkowe) do utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę (Oprogramowania) są wyłącznie jego własnością i nie podlegają przeniesieniu na Klientów. Natomiast w przypadku Oprogramowania tworzonego na zlecenie, wszelkie prawa autorskie (majątkowe) do utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę (Oprogramowania) są przenoszone na zleceniodawców. W zamian za udostępnienie licencji do użytkowania programu …Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie. Wynagrodzenie płatne jest przez Klientów jednorazowo, przed udostępnieniem im programu (…). Program (…) jest nową aplikacją Wnioskodawcy, dlatego w początkowej fazie istnienia jest udostępniany do użytkowania Klientom bezpłatnie, na podstawie umowy licencyjnej, jednakże Wnioskodawca zamierza pobierać wynagrodzenie także za udostępnienie programu (…), w postaci miesięcznego abonamentu. W przypadku innych programów komputerowych lub aplikacji udostępnianych na podstawie umów licencyjnych, Wnioskodawca pobiera lub będzie pobierał wynagrodzenie, analogicznie jak opisano powyżej, wedle uznania Wnioskodawcy w formie płatności jednorazowej lub abonamentu. W zamian za wykonanie zlecenia polegającego na wytworzeniu Oprogramowania, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie płatne na podstawie faktur. Wynagrodzenie to obejmuje należności za przeniesienie wszelkich autorskich praw majątkowych na zleceniodawcę. Dalej łącznie zwane „Wynagrodzeniem”. Wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca jest w całości związane z Oprogramowaniem, a więc w całości powinno być objęte preferencyjnym opodatkowaniem. Dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z działalności innej niż związanej z Oprogramowaniem, nie będą obejmowane preferencyjnym opodatkowaniem. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników ani nie zleca wykonania prac na rzecz podmiotów trzecich. W praktyce Wnioskodawca samodzielnie tworzy i/lub rozwija Oprogramowanie. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca ponosi koszty, m.in. na: materiały i meble biurowe, np. zakup biurka; Internet; koszty związane z utrzymaniem samochodu, np. paliwo; usługi księgowe, dalej łącznie zwane są „Kosztami”. Koszty są bezpośrednio związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą oraz są niezbędne w tworzeniu Oprogramowania. W przypadku niemożliwości alokacji konkretnego Kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej tylko do przychodu z Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje je do przychodów z Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania w danym roku do ogółu przychodów Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w tym samym okresie. Wnioskodawca na potrzeby obliczenia współczynnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (tj. tzw. wskaźnika nexus), uwzględnia w odrębnej ewidencji informacje o: kosztach faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem Oprogramowania (lit. a we wzorze wskazanym w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT); kosztach nabycia prac badawczo-rozwojowych związanych z Oprogramowaniem od podmiotu niepowiązanego/powiązanego w rozumieniu ustawy o PIT (lit. b oraz c we wzorze wskazanym w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT); kosztach nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d we wzorze wskazanym w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT). Zważywszy na to, że prace nad stworzeniem Oprogramowania są realizowane wyłącznie osobiście przez Wnioskodawcę, nie ponosi on kosztów wskazanych w lit. b, c oraz d we wzorze wskazanym w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Koszty te wynoszą u Wnioskodawcy zero. Do kosztów wskazanych pod lit. a we wzorze wskazanym w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, jako wydatki na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, Wnioskodawca zalicza opisane powyżej Koszty. W odniesieniu do tych kosztów, w przypadku niemożliwości alokacji konkretnego Kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej tylko do przychodu z Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje je do przychodów z Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej, z którymi te Koszty były związane. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy ww. wskaźnik nexus wynosi u niego 1. Wnioskodawca, prowadząc księgę przychodów i rozchodów, prowadzi także odrębną ewidencję w arkuszu kalkulacyjnym, w której uwzględnia informacje o: zbywanym Oprogramowaniu lub sprzedanych dostępach do Oprogramowania na podstawie umów licencyjnych, w danym okresie; przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania lub przychodach wynikających z umów licencyjnych do Oprogramowania, w danym okresie; kosztach poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę, związanych z Oprogramowaniem (Koszty); kosztach uwzględnionych w tzw. wskaźniku nexus; dalej zwana „Ewidencją”. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco od 5 marca 2019 r., czyli od momentu kiedy Wnioskodawca rozpoczął działalność (także badawczo-rozwojową) i faktycznie zaczął ponosić pierwsze koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia Oprogramowania z którego Wnioskodawca osiągnie dochód opodatkowany na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT. W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami tzw. IP Box, Wnioskodawca chce skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, na podstawie art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wnioskodawca chciałby zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania, o której mowa powyżej, do dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, osiąganych od 5 marca 2019 r. Pismem z dnia 1 lipca 2021 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek wskazując, że w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Tworzenie Oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności opisanej we wniosku o interpretację. Działalność ta w rozumowaniu Wnioskodawcy nosi znamiona działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „Ustawa o PIT”). Wnioskodawca we wniosku zwraca się z prośbą o potwierdzenie prawidłowości przyjętego stanowiska, czy prowadzona przez niego działalność jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT (kwestia oceny, czy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo- rozwojową jest przedmiotem pytania 2 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej) w oparciu o przedstawiony przez niego stan faktyczny, zawierający dokładny opis działań podejmowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność opisaną we wniosku, która w jego rozumowaniu nosi znamiona działalności badawczo-rozwojowej i uzyskuje dochody z tej działalności od marca 2019 r. Tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania i jego części stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Autorskie prawa do tworzonego, modyfikowanego oraz ulepszonego przez Wnioskodawcę Oprogramowania podlegają/podlegały ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.). Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych operacji w toku. Wnioskodawca wskazuje, że jak wskazano w treści wniosku o interpretację, prace Wnioskodawcy nad Oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz umiejętności korzystania z narzędzi i technologii, ale Wnioskodawca tworzy i rozwija Oprogramowanie w oparciu o jego indywidualne pomysły. Aby osiągnąć zamierzony cel w postaci nowego rozwiązania programistycznego, Wnioskodawca staje przed koniecznością wcześniejszego rozwiązania wielu problemów np. analitycznych, matematycznych, programistycznych. Brak modelowych metod wytwórczych wiąże się również z niepewnością co do uzyskanego efektu. W związku z tym często zachodzi potrzeba zmiany wcześniejszych założeń i wytyczonego kierunku, opracowanie nowych i skuteczniejszych metod wytwórczych w postaci np. nowego kodu, struktur danych, skryptów i algorytmów. Ze względu na szybko zmieniające się zapotrzebowanie na rynku informatycznym oraz jego szybki rozwój, konieczne jest tworzenie i rozwijanie nowych i ulepszonych rozwiązań. Tworzone oraz rozwijane Oprogramowanie jest efektem łączenia, kształtowania i wykorzystania dostępnych zasobów wiedzy oraz umiejętności w zakresie technologii informatycznych. Wnioskodawca tworzy i rozwija Oprogramowanie w oparciu o jego indywidualne pomysły (jest to działalność twórcza, której efektem jest nowatorskie Oprogramowanie). Prace objęte wnioskiem o interpretację nie stanowią rutynowych i okresowych zmian. W efekcie należy przyjąć, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe. Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie prawidłowości tego stanowiska. Działania Wnioskodawcy polegające na modyfikacji/ulepszeniu/rozwijaniu Oprogramowania zmierzają/zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego Oprogramowania. W przypadku rozwijania Oprogramowania stanowiącego w pełni funkcjonalne programy komputerowe, które zostały w całości wytworzone przez Wnioskodawcę (np. F., C.), posiada on wyłączne prawo do Oprogramowania, tj. Wnioskodawca jest właścicielem tego Oprogramowania. Wnioskodawca nie modyfikuje/rozwija/ulepsza oprogramowania należącego do podmiotów trzecich. Wnioskodawca nie jest/był użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. Wnioskodawca nie ulepsza/rozwija oprogramowania należącego do podmiotów trzecich. Wnioskodawca ulepsza/rozwija wyłącznie swoje programy/aplikacje (np. F., C.). Jak przedstawiono w treści stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wniosku o interpretację, zdarza się, że Wnioskodawca, na zlecenie podmiotów trzecich, tworzy nowe Oprogramowanie, tj. nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej, do którego Wnioskodawcy jako twórcy przysługują prawa autorskie podlegające ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca następnie na podstawie umów przenosi prawa autorskie do wytworzonego Oprogramowania na podmiot zlecający jego wykonanie. Wnioskodawca uważa, że prawo autorskie do Oprogramowania, z którego uzyskuje dochody jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT (kwestia niniejszej oceny jest przedmiotem pytania 1 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej). W rozumieniu Wnioskodawcy, uzyskiwany dochód można zaliczyć do osiągniętego z: opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - w odniesieniu do tworzonych przez Wnioskodawcę Programów opisanych w treści wniosku o interpretację, udostępnianych do użytkowania klientom Wnioskodawcy na podstawie umów licencyjnych; kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi - w związku z tworzeniem Oprogramowania na zlecenie podmiotów trzecich, do których prawo autorskie przenoszone jest na podstawie umów na podmiot zlecający. Rozliczenia w modelu SaaS, w przypadku udostępnienia Programów klientom, polegają na jednorazowej płatności dokonywanej na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę lub płatności są/będą dokonywane comiesięcznie na podstawie umowy zawartej pomiędzy klientem a Wnioskodawcą - niniejsze płatności nie stanowią należności za rozwój i modyfikacje Programu. Klienci otrzymują prawo do korzystania z określonego Programu na podstawie umowy licencyjnej. Zgodnie z postanowieniami umowy licencyjnej nabywana przez klienta licencja na korzystanie z danego Programu nie może być przeniesiona na inny podmiot, ani wykorzystywana na potrzeby innego przedsiębiorstwa. Należność jednorazowa oraz opłaty abonamentowe, które są/będą płacone Wnioskodawcy w związku z udostępnieniem licencji na korzystanie z danego Programu, ustalane są przez Wnioskodawcę. Udostępnienie licencji na korzystanie z Programu nie jest ograniczone czasowo. Umowa licencyjna jest zawierana na czas nieokreślony. Z tym, że w przypadku Programów udostępnionych w ofercie abonamentowej niedokonanie okresowej płatności powodować będzie rozwiązanie umowy, a tym samym wyłączenie licencji na korzystanie z Programu. Umowa licencyjna na korzystanie z danego Programu reguluje zakres możliwości korzystania z Programu, mianowicie licencja jest udzielana na jeden klucz licencyjny, a licencjobiorca (klient) może ją wykorzystywać wyłącznie na potrzeby własnego przedsiębiorstwa (nie może w żaden sposób rozpowszechniać Programu bez pisemnej zgody Wnioskodawcy). Przez wydatki/koszty na „materiały i meble biurowe, np. zakup biurka” należy rozumieć m.in. zakup biurka z elektryczną regulacją wysokości, fotela biurowego. Przez wydatki/koszty na „internet” należy rozumieć m.in. koszt abonamentu internetowego oraz koszt dzierżawy serwera www. Przez „koszty związane z utrzymaniem samochodu, np. paliwo” należy rozumieć m.in. wydatki na zakup paliwa do samochodu wykorzystywanego w działalności Wnioskodawcy, opłaty związane z przeglądami oraz serwisem samochodu, ubezpieczenie samochodu. Przez wydatki / koszty na „usługi księgowe” należy rozumieć koszty obsługi księgowej, tj. wydatki związane z prowadzeniem księgowości dla celów działalności polegającej na tworzeniu Oprogramowania, o której mowa we wniosku o interpretację. Oprócz dochodów związanych z tworzeniem Oprogramowania, prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza może generować dochody także z innych usług. Wówczas koszty są ponoszone także w związku z przychodami z tytułu tych innych usług (niezwiązanych z procesem tworzenia Oprogramowania). Jak wskazano w treści stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wniosku o wydanie interpretacji, w przypadku niemożliwości alokacji konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej tylko do przychodów z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Oprogramowania lub ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje je do przychodów z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Oprogramowania i ze zbycia Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Oprogramowania oraz ze zbycia Oprogramowania, do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Koszty, które są kosztami faktycznie poniesionymi przez Wnioskodawcę na działalność w zakresie opisanym we wniosku związaną z tworzeniem Oprogramowania, stanowią: materiały i meble biurowe, np. zakup biurka; internet; koszty związane z utrzymaniem samochodu, np. paliwo; usługi księgowe, Bez wymienionych kosztów, Wnioskodawca nie mógłby prowadzić swojej działalności. Główną przesłanką świadczącą o bezpośrednim powiązaniu wymienionych Kosztów z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością opisaną we Wniosku, jest to, iż bez ich poniesienia wytworzenie/ulepszenie /rozwój Oprogramowania byłby niemożliwy lub bardzo utrudniony. Zakup materiałów i mebli biurowych, będzie zdaniem Wnioskodawcy zaliczony do kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem Oprogramowania, ponieważ wpływają one na ergonomię i komfort miejsca pracy, co przekłada się na zwiększenie wydajności Wnioskodawcy. Koszty internetu służą Wnioskodawcy m.in. do bezpośredniej komunikacji z klientami oraz do przesyłania wytworzonego Oprogramowania klientom i zleceniodawcom. Dzierżawa serwera www pozwala na umieszczenie na nim skryptów, które wymieniają dane i przetwarzają dane ze stworzonymi Programami. Wydatki związane z utrzymaniem samochodu osobowego są niezbędne w procesie tworzenia Oprogramowania, ponieważ samochód jest podstawowym środkiem transportu Wnioskodawcy. Umożliwia mu to bezpośredni kontakt z klientami, w celu dokładniejszego omówienia oferty, czy skonsultowania realizowanego projektu. Usługi księgowe umożliwiają Wnioskodawcy wypełnienie przewidzianych prawem obowiązków w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do wytworzenia/rozwinięcia/modyfikacji Oprogramowania. W przypadku niemożliwości alokacji konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej tylko do przychodów z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Oprogramowania lub ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje je do przychodów z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Oprogramowania i ze zbycia Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z tytułu udzielenia licencji na korzystanie z Oprogramowania oraz ze zbycia Oprogramowania, do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjną stawkę podatku 5% w stosunku do dochodów osiąganych od marca 2019 r., a także do dochodów osiąganych w przyszłych okresach. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT? Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT? Czy dochód ze zbycia prawa autorskiego do Oprogramowania uzyskiwany na podstawie umów cywilnoprawnych oraz dochód z należności wynikających z umów licencyjnych na Oprogramowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT? Czy Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę związane z Oprogramowaniem może zostać uznane w całości za przychód wykorzystywany do obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT? Czy ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających do Wynagrodzenia z Oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku, można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT? Czy ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z Oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku)? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule (zob. art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT). Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga by spełnione zostały dwa kryteria: przedmiot ochrony powinien być wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej; oraz prawo własności intelektualnej powinno podlegać ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Zgodnie z ustawą o prawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, w tym w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności. Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej Ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Odnosząc się do powyższych konstrukcji prawnych przewidzianych w Ustawie o prawie autorskim, należy uznać, że oprogramowanie komputerowe stanowi przedmiot ochrony praw autorskich i to już z momentem jego wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Warto w tym miejscu odnieść się do objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX (dalej zwanymi „Objaśnieniami MF”), które podkreślają, że w ustawie o PIT nie znajdziemy definicji pojęcia „programu komputerowego” a także brak w świetle polskiego prawa wyczerpującego zdefiniowania „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Jednocześnie, zgodnie z Objaśnieniami MF praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczowa pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności interpretacyjnych (Objaśnienia MF, akapit 74). W Objaśnieniach MF wskazuje się także, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Zatem należy przyjąć, że obejmuje jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Tworzenie i rozwijanie (ulepszanie) Oprogramowania polega na tworzeniu przez Wnioskodawcę kodu źródłowego lub zestawu instrukcji kierowanych do komputera. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca tworzy i rozwija Oprogramowanie w oparciu o autorskie i indywidualne pomysły, a prace nad Oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz narzędzi i technologii. Powstające Oprogramowanie jest (subiektywnie) nowym wytworem intelektu Wnioskodawcy, dzięki któremu Wnioskodawca przyczynia się do wzbogacenia dotychczasowego stanu rzeczy o nowe treści. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, tworzone oraz rozwijane przez niego Oprogramowanie jest programem komputerowym w rozumieniu Ustawy o prawie autorskim. Oprogramowanie zostało wytworzone oraz rozwinięte przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności, która w opinii Wnioskodawcy stanowi działalność badawczo-rozwojową (na co wskazuje w uzasadnieniu do pytania 2). Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Oprogramowanie, będące rezultatem pracy Wnioskodawcy: jest wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT - tj. programem komputerowym podlegającym ochronie na podstawie Ustawy o prawie autorskim, oraz zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej (na co wskazuje w uzasadnieniu do pytania 2). W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Ad. 2 Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 53 pkt 38-40 ustawy o PIT. W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo- rozwojowej - oznacza ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z brzmieniem art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, badaniami naukowymi są: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; dalej zwana „PSWiN”) - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 PSWiN - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast, zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 PSWiN, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Przytoczone wyżej przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność badawczo-rozwojową. Przy czym, kryteria te powinny być spełnione łącznie. Zgodnie z tymi kryteriami, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe; mieć twórczy charakter; być podejmowana w sposób systematyczny; być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Warto w tym miejscu odwołać się również do kryteriów działalności badawczo-rozwojowej przedstawionych w tzw. Podręczniku Frascati (GUS (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, Paryż: OECD Publishing). Podręcznik Frascati wyjaśnia, że działalność B+R jest zawsze ukierunkowana na nowe odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach. Z reguły nie ma pewności co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku. Aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową, musi ona spełniać pięć podstawowych kryteriów. Działalność taka musi być: nowatorska; twórcza; nieprzewidywalna; metodyczna; możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, wskazać należy, że działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na: tworzeniu nowego i rozwoju Oprogramowania, w szczególności tworzeniu nowych funkcjonalności; lub tworzeniu nowego i rozwoju Oprogramowania w odpowiedzi na zapotrzebowanie podmiotów trzecich. Przy czym, przez rozwijanie i ulepszanie Oprogramowania Wnioskodawca rozumie tworzenie nowego kodu źródłowego, nowego zestawu instrukcji kierowanych do komputera, które stanowią ulepszoną i rozwiniętą wersję poprzedniej funkcjonalności istniejącej u Wnioskodawcy. Zdaniem Wnioskodawcy, działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przywołanych ustaw, gdyż polegają na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, nieistniejących dotychczas na rynku, a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie klientów i zleceniodawców. Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę spełnia opisane szczegółowo poniżej cechy działalności badawczo-rozwojowej. a. nowatorskość i twórczość Zdaniem Wnioskodawcy, tworzone i rozwijane przez niego Oprogramowanie jest autorskim rozwiązaniem. Posiada indywidualny i niepowtarzalny charakter, będący odpowiedzią na zmienne zapotrzebowania i dynamicznie zmieniający się rynek informatyczny (tzw. rynek IT). Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, prace nad Oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy, oraz umiejętności korzystania z narzędzi i technologii, ale Wnioskodawca tworzy i rozwija Oprogramowanie w oparciu jego indywidualne pomysły. W przypadku Oprogramowania tworzonego na zlecenie, Wnioskodawcy mogą być przedstawione ogólne założenia Oprogramowania, natomiast wybór metod i sposobu wytworzenia Oprogramowania jest pozostawiony do wyboru Wnioskodawcy. Podejmowane czynności nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionego, ulepszonego lub nowego Oprogramowania. W szczególności, na nierutynowy charakter podejmowanych działań wskazuje fakt, że aby osiągnąć zamierzony cel w postaci nowego rozwiązania programistycznego, Wnioskodawca staje przed koniecznością wcześniejszego rozwiązania wielu problemów np. analitycznych, matematycznych, programistycznych. Brak modelowych metod wytwórczych wiąże się również z niepewnością co do uzyskanego efektu badawczego. W związku z tym często zachodzi potrzeba zmiany wcześniejszych założeń i wytyczonego kierunku badań, opracowanie nowych, lepszych i skuteczniejszych metod wytwórczych w postaci nowego kodu, struktur danych, skryptów i algorytmów. Powstałe Oprogramowanie nie jest skutkiem ubocznym działań podejmowanych rutynowo, nie polega także na utrzymaniu i obsłudze już wdrożonych rozwiązań. Pomysły na opracowanie nowych funkcjonalności lub zagadnień badawczych często powstają w wyniku prób wykorzystania metod poznanych w literaturze fachowej, podczas wydarzeń branżowych, itd. b. nieprzewidywalność W trakcie tworzenia Oprogramowania, Wnioskodawca staje przed koniecznością rozwiązania sytuacji charakteryzujących się niepewnością badawczą. Wymagają one zmierzenia się z opracowaniem koncepcji danego rozwiązania lub funkcjonalności, które nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania, w tym rozważenie czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod informatycznych. Tworzenie Oprogramowania jest pracą, której skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (Oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację dotychczasowych rozwiązań. c. metodyczność Prace są prowadzone w sposób zaplanowany i systematyczny. Każda faza prac począwszy od zebrania informacji, przez opracowanie koncepcji aż po przekazanie rozwiązania z rekomendacjami do wdrożenia jest przez Wnioskodawcę realizowana w sposób planowy, uporządkowany i metodyczny. Opracowanie Oprogramowania jest procesem złożonym, wymagającym określonej systematyki oraz ustalonego harmonogramu. Proces tworzenia Oprogramowania rozpoczyna się już w momencie zebrania informacji o wymaganiach i oczekiwaniach podmiotów zlecających lub w momencie spisywania danych o nowym programie komputerowym lub aplikacji, które wymyśla Wnioskodawca. Następnie, Wnioskodawca przystępuje do fazy opracowywania koncepcji, tj. w szczególności musi znaleźć optymalne rozwiązanie, które zazwyczaj nie ma swojego modelowego rozwiązania. Następnie, Wnioskodawca tworzy zaprojektowane przez siebie Oprogramowania, wybierając najbardziej adekwatną zdaniem Wnioskodawcy metodę, oraz na każdym etapie testuje, czy zamierzone cele mogą zostać osiągnięte. Końcowym etapem prac nad Oprogramowaniem jest przekazanie rozwiązania z rekomendacjami do wdrożenia. Cały proces jest realizowany w sposób planowy, uporządkowany i metodyczny. d. możliwość przeniesienia lub odtworzenia Jednocześnie każdy etap podejmowanej przez Wnioskodawcę działalności jest w odpowiedni sposób utrwalany, by możliwe było jego odtworzenie. Utwór (Oprogramowanie lub jego część) powstający w wyniku działania twórczego Wnioskodawcy jest możliwy do przeniesienia, co wynika już z samej jego istoty oraz z umów cywilnoprawnych zawieranych przez Wnioskodawcę ze zlecającymi. Natomiast programy komputerowe lub aplikacje tworzone przez Wnioskodawcę są zapisywane w pamięci komputerów i udostępniane na podstawie umów licencyjnych. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Ad. 3 Dochód ze zbycia prawa autorskiego do Oprogramowania uzyskiwany na podstawie umów cywilnoprawnych oraz dochód z należności wynikających z umów licencyjnych na Oprogramowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Ad. 4 Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę związane z Oprogramowaniem może zostać uznane w całości za przychód wykorzystywany do obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Ad. 3 i 4 W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje zlecenia polegające na tworzeniu Oprogramowania lub z własnej inicjatywy tworzy Oprogramowanie w postaci programów komputerowych i aplikacji. Biorąc pod uwagę, że: działalność Wnioskodawcy polega na tworzeniu nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych (Oprogramowania); prawa autorskie do wytworzonego łub rozwiniętego Oprogramowania są przenoszone na zleceniodawców, a w przypadku programów komputerowych lub aplikacji wytworzonych z własnej inicjatywy Wnioskodawcy, są one udostępniane na podstawie umów licencyjnych; Wnioskodawca otrzymuje Wynagrodzenie związane z Oprogramowaniem; Wynagrodzenie, w przypadku wytworzenia Oprogramowania na zlecenie, obejmuje także honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych, - zdaniem Wnioskodawcy, Wynagrodzenie z tytułu umów cywilnoprawnych dotyczących tworzenia i/lub rozwijania Oprogramowania na zlecenie jest w całości wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do Oprogramowania, natomiast Wynagrodzenie za udostępnienie programów komputerowych i aplikacji stanowi należności z tytułu umów licencyjnych. Zatem, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodów związanych z wytworzeniem Oprogramowania, uzyskane Wynagrodzenie stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz z należności wynikających z umów licencyjnych, które dotyczą kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy o PIT. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dochód ze zbycia prawa autorskiego do Oprogramowania uzyskiwany na podstawie umów cywilnoprawnych oraz dochód z należności wynikających z umów licencyjnych na Oprogramowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę związane z Oprogramowaniem może zostać uznane w całości za przychód wykorzystywany do obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Ad. 5 Ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających do Wynagrodzenia z Oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku, można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Ad. 6 Ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z Oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku). Ad. 5 i 6 Stawkę 5% podatku PIT można zastosować do osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (art. 3oca ust. 1 ustawy o PIT). Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W praktyce zatem, w celu obliczenia dochodu do opodatkowania preferencyjną stawką 5% niezbędne jest: ustalenie jakie przychody przypadające na Oprogramowanie uzyskuje Wnioskodawca (określone w uzasadnieniu do pytania 3 i 4) oraz jakie ma z tymi przychodami związane koszty ich uzyskania (w tym ich obliczenie); oraz obliczenie współczynnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w którym należy uwzględnić koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową, związaną z każdym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Koszty uzyskania przychodów z Oprogramowania W części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów, zdaniem Wnioskodawcy, należy uwzględnić koszty zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami z kwalifikowanych praw (zgodnie z art. 22 i art. 23 ustawy o PIT). Zatem, kosztami związanymi z przychodami z Oprogramowania, będą wszelkie koszty, które są funkcjonalnie związane z tymi przychodami, i które to w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Prawidłowość takiego stanowiska znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach MF (akapit 136): (...) konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności ponosi wydatki mające na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów (będące kosztami w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT), na które składają się m.in.: materiały i meble biurowe, np. zakup biurka; internet; koszty związane z utrzymaniem samochodu, np. paliwo; usługi księgowe. Wydatki te są nierozerwalnie związane z tworzeniem przez Wnioskodawcę Oprogramowania. Przykładowo, dzięki nabywanym usługom księgowym Wnioskodawca prowadzi ewidencje rachunkowe wymagane przepisami prawa podatkowego. Zdaniem Wnioskodawcy, takie koszty trzeba traktować jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto wszelkie koszty Wnioskodawcy związane z transportem są bezpośrednio związane z wytworzeniem autorskiego prawa do programu komputerowego, ponieważ pozwalają Wnioskodawcy na bezpośredni kontakt z Klientami lub zleceniodawcami w celu dokonania sprawniejszej personalizacji i ulepszenia Oprogramowania, a także zakupu potrzebnego sprzętu w celu świadczenia lepszych usług programistycznych. Może zdarzyć się, że Wnioskodawca uzyska również dochody, które nie mogą być zaliczone do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT. W takiej sytuacji do wyliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnia się koszty związane z jego powstaniem. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym roku na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z wytworzeniem Oprogramowania według odpowiedniej proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania (ze zbycia lub wynikających z należności licencyjnych) do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku. Zdaniem Wnioskodawcy, dzięki zastosowaniu proporcji w stosunku do Kosztów możliwe będzie ustalenie kosztów jakie zostały rzeczywiście poniesione przez Wnioskodawcę w związku z osiąganym przychodem z Oprogramowania, a w konsekwencji ustalenie dochodu z Oprogramowania, który jest później przemnażany przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5%. Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy o PIT. Obliczenie współczynnika nexus Zgodnie z art. 3oca ust. 4 ustawy o PIT tzw. wskaźnik nexus obliczany jest według wzoru: ((a+b)*i,3)/(a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej; nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego; nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego; nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od i, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jak wskazuje się w praktyce organów podatkowych istotne jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; kwalifikowanym prawem własności intelektualnej; dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przy czym nie chodzi tu o koszty bezpośrednie w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT, tylko o koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej, z wyjątkiem kosztów wprost wskazanych w art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT. Jak wskazano powyżej, wszystkie Koszty są niezbędne dla wytworzenia Oprogramowania - istnieje zatem związek tych Kosztów z Oprogramowaniem oraz z uzyskanym dochodem z tego Oprogramowania. Zdaniem Wnioskodawcy, zważywszy na to, że Koszty są związane z prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością polegająca na tworzeniu Oprogramowania, powinny być przypisane do litery „a” wzoru nexus. Podkreślić należy, że z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT nie wynika, w jaki sposób ww. koszty należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. Zdaniem Wnioskodawcy, w celu alokowania kosztów do przychodów z Oprogramowania można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o PIT. Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zasadę, o której mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 (art. 22 ust. 3a ww. ustawy). W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego Kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej tylko do przychodów z Oprogramowania, Wnioskodawca może przyporządkować wydatki do przychodów z Oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Reasumując, Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty, w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających do Wynagrodzenia z Oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku, można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Ponadto, Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z Oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, czy: prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT (pytanie Nr 1) podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT (pytanie Nr 2), dochód ze zbycia prawa autorskiego do Oprogramowania uzyskiwany na podstawie umów cywilnoprawnych oraz dochód z należności wynikających z umów licencyjnych na Oprogramowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (pytanie Nr 3) Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę związane z Oprogramowaniem może zostać uznane w całości za przychód wykorzystywany do obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (pytanie Nr 4), ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychów przypadających do Wynagrodzenia z Oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów z Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku, można uznać za koszty uzyskania przychodu wykorzystane do obliczenia dochodu zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT (pytanie Nr 5), Czy ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty można uznać przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z Oprogramowaniem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT (lit. a we wskaźniku) (pytanie Nr 6), – jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Należy zatem zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.