0114-KDIP2-2.4011.357.2021.2.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w części dotyczącej uznania wydatków na wynajem powierzchni biurowej za koszty bezpośrednio powiązane z wytwarzaniem, ulepszeniem bądź rozwinięciem oprogramowania i uwzględnienia ich we wskaźniku nexus, w pozostałym zakresie jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 24 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 24 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box).  Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 lutego 2022 r. (data wpływu 2 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego 1.1. Informacje wstępne Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...) (dalej: „Wnioskodawca”) w ramach której świadczy usługi programistyczne. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i posiada na terytorium Polski nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa PIT”). Działalność Wnioskodawcy nie jest i nie będzie prowadzona przez zagraniczny zakład. Wnioskodawca nie posiada (oraz w przyszłości nie będzie posiadał) statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1402, ze zm.). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie nabywa oraz nie będzie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca prowadzi oraz będzie prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę wykonywane są z terytorium Polski − mogą być jednak wykonywane z dowolnie wybranego przez niego miejsca (np. w razie potrzeby z w siedzibie kontrahenta). Wnioskodawca ma oraz będzie miał pełną swobodę w wyborze sposobu i metody wykonania powierzonych mu zleceń (nie pojawia się element kierownictwa ze strony kontrahenta), a Wnioskodawca nie jest związany sztywnymi godzinami świadczenia usług. Wnioskodawca ponosi także odpowiedzialność za rezultat swojej działalności, w szczególności za wady oraz szkody powstałe w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania zleconych zadań. 1.2. Działalność Wnioskodawcy w zakresie programowania W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wytwarza, rozwija lub ulepsza oprogramowanie (rozumiane jako sekwencje instrukcji wykonywanych komputerowo, specyfikacje, moduły, obiekty, procedury, funkcje, pliki z kodem źródłowym lub pliki wykonywalnymi) lub jego części na zlecenie kontrahenta. Dla potrzeb niniejszego wniosku oprogramowanie lub jego części określane będzie zbiorczym pojęciem „program komputerowy” lub „oprogramowanie”. Do tworzenia, rozwijania i ulepszania omawianego oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje najnowsze technologie programistyczne oraz metodologie związane z projektowaniem i wytwarzaniem oprogramowania. Nie mniej istotne w całym procesie tworzenia oprogramowania są zasoby wiedzy specjalistycznej i umiejętności z zakresu języków programowania (np.: Ruby, Javascript), algorytmów, struktur danych, architektury oprogramowania, infrastruktury sieciowej oraz matematyki. Działalność Wnioskodawcy nakierowana jest pozyskanie i wykorzystanie wyżej wskazanej wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy w celu zwiększania zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (przybierających postać oprogramowania). Czynności, które wykonuje Wnioskodawca podczas tworzenia rozwijania lub ulepszania oprogramowania co do zasady nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca, wymagają zawsze indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności. Wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest utworem unikalnym (nowatorskim) każdorazowo dostosowywanym do ściśle sprecyzowanych wymagań klienta/użytkownika. Wytwarzane oprogramowanie ma charakter innowacyjny (nowatorski) − programy komputerowe będą w dostatecznie znacznym stopniu odróżniać się od dotychczas funkcjonujących w praktyce gospodarczej np. kontrahenta Wnioskodawcy gdzie są lub będą wdrażane. Innowacyjność tworzonych, rozwijany lub ulepszanych programów komputerowych będzie objawiać się np. w postaci nowych funkcjonalności, ulepszenia wydajności istniejących rozwiązań, lub nowatorskim sposobem rozwiązywania istniejących problemów. Działalność programistyczna jest (i w przyszłości będzie) prowadzona w sposób systematyczny (metodyczny), czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego. W pierwszej kolejności określany jest cel jaki ma zostać zrealizowany (zamierzenia projektowe), następnie Wnioskodawca wybiera najwłaściwszy sposób dojścia do tegoż celu (poprzez zidentyfikowanie i dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii przed rozpoczęciem działań), planuje i wykonuje prace, przeprowadza weryfikację rezultatów, a finalnie przekazuje kontrahentowi rezultat swoich działań. W ramach wykonywanych przez Wnioskodawcę prac, większe cele projektowe są zazwyczaj dzielone na mniejsze jednostki (np. tzw. epiki, taski, subtaski) stanowiące pewne wyodrębnione zadania. Postęp prac nad projektami realizowanymi przez Wnioskodawcę dokumentowany jest w postaci elektronicznej. Przykładowo: Wnioskodawca tworzy, rozwija oraz ulepsza oprogramowanie (program komputerowy oraz jego części) w postaci systemu mobilnej bankowości. Wspomniane oprogramowanie przybiera postać modułów służących do: -     uwierzytelniania tożsamości użytkownika; -     zarządzania procesami związanymi z wykonywaniem przelewów bankowych; -     zarządzania procesami związanymi z wykonywaniem transakcji za pomocą kart płatniczych; -     zarządzania procesami związanymi z przyznawaniem pożyczek; -     obsługi przez użytkownika wcześniej wytworzonych i zmodelowanych procesów. Wnioskodawca będzie tworzył, rozwijał oraz ulepszał oprogramowanie (program komputerowy oraz jego części) w postaci dystrybuowanego systemu zarządzania zasobami ludzkimi. Wspomniane oprogramowanie przybiera postać modułów służących do: -     zarządzania procesami związanymi z zatrudnianiem pracowników; -     zarządzania procesami związanymi z wypłacaniem wynagrodzeń dla pracowników; -     zarządzania procesami związanymi z generowaniem, aktualizowaniem oraz -     udostępnianiem dokumentów związanych z zatrudnianiem, wypłatą wynagrodzeń, ochroną praw autorskich; -     obsługi przez użytkownika wcześniej wytworzonych i zmodelowanych procesów. Tworzone, rozwijane lub ulepszane oprogramowanie przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi utwór (lub utwory) podlegające ochronie na podstawie Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca każdorazowo przenosi autorskie prawa majątkowe do takich utworów na swojego kontrahenta. 1.3. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę oraz prowadzenie odrębnej ewidencji Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę ustalane jest według stawki uzgodnionej z kontrahentami i każdorazowo stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług. W cenie sprzedaży usługi Wnioskodawca uwzględnia wynagrodzenie za przeniesienie na kontrahenta całości praw majątkowych (autorskich praw) do programów komputerowych wytworzonych w ramach działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca zaznacza, że autorskie prawa majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania –aż do momentu przeniesienia ich na podmiot zamawiający usługę. W przypadku ulepszania oprogramowania, o którym mowa we wniosku, Wnioskodawca nie jest jego właścicielem, ani współwłaścicielem lub użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej, tj. umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Wnioskodawcę z autorskiego prawa do programu komputerowego. W takim przypadku Wnioskodawca działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego oprogramowania. Wnioskodawca nie nabywa na własność prawa własności intelektualnej, ani licencji wyłącznej od właścicieli zlecających jego ulepszenie/modyfikację. Wnioskodawca posiada wyodrębnioną ewidencję prowadzoną dla realizowanych projektów. Ewidencja ta zapewnia wyodrębnienie wytworzonych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (tj. praw autorskich do wytworzonych programów komputerowych) oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodu i dochodu (straty) przypadającej na dane autorskie do programu komputerowego. Ewidencja spełnia również inne wymagania z art. 30cb Ustawy PIT. Wnioskodawca będzie prowadził opisaną powyżej ewidencje również w przyszłości. Wspomniana ewidencja jest prowadzona na bieżąco. Prowadzona ewidencja o której mowa powyżej, pozwoli Wnioskodawcy na obliczenie wskaźnika nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 Ustawy PIT i tym samym ustalenie wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnych osiągniętych w roku podatkowym. Wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę (oprócz wynagrodzenia za przeniesieni praw autorskich) może obejmować również wynagrodzenie za inne czynności (zadania). Ustalenie tego, jaka dokładnie część wynagrodzenia jest należna z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich, będzie możliwe na podstawie wspomnianej wyżej ewidencji proporcjonalnie do czasu poświęconego przez Wnioskodawcę na ich wytworzenie. 1.4. Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę W toku działalności Wnioskodawcy (świadczenia usług programistycznych) ponosi on (lub może ponosić) szereg kosztów: 1)  wydatki na zakup komputerów przenośnych (laptopów) oraz podzespołów komputerowych (płyt głównych, pamięci RAM, procesorów, kart graficznych, dysków twardych, zasilaczy), jak urządzeń peryferyjnych (myszy, klawiatury oraz monitorów) − wydatki te są niezbędne w celu wytwarzania, rozwijania lub ulepszania programów komputerowych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie przy użyciu sprzętu komputerowego (bez użycia sprzętu komputerowego niemożliwe byłoby w ogóle stworzenie, zapisanie czy też odtworzenie programów komputerowych). Korzystanie z nowoczesnego sprzętu komputerowego zapewnia wydajne i efektywne tworzenie oprogramowania. W zależności od wartości początkowej danego składnika majątku może (będzie mógł) stanowić on środek trwały Wnioskodawcy (gdy wartość składnika majątku przekracza 10 000 zł a przewidywany czas jego użytkowania przekroczy 1 rok) od którego dokonywane będą odpisy amortyzacyjne. 2)  wydatki na raty leasingowe pojazdów (dot. leasingu operacyjnego) oraz koszty użytkowania pojazdów (paliwo, serwis) − wydatki te umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport (np. do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy też na spotkania z kontrahentami). 3)  wydatki na zakup sprzętu telekomunikacyjnego (telefonów komórkowych/smartfonów) – podobnie, jak w przypadku sprzętu komputerowego wydatki te są niezbędne w celu tworzenia i testowania oprogramowania. Jeżeli jest to określone przez klienta, Wnioskodawca musi zapewnić płynne działanie wytwarzanego oprogramowania również na urządzeniach mobilnych. Sprzęt telekomunikacyjny nie stanowi/nie będzie stanowił środków trwałych. 4)  wydatki na nabycie usług telekomunikacyjnych (abonament za Internet oraz telefon) − wydatki te umożliwiają konsultację z kontrahentami Wnioskodawcy m.in. w celu personalizacji tworzonego oprogramowania i dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta; 5)  wydatki na wynajem powierzchni biurowej − w celu świadczenia usług programistycznych konieczne może być wynajęcie powierzchni biurowej, aby zapewnić Wnioskodawcy miejsce do wykonywania zleconych mu zadań oraz ewentualnego odbywania spotkań z kontrahentami. W ramach prowadzonej ewidencji, o której mowa w pkt 1.3 wniosku, Wnioskodawca przypisuje i będzie przypisywał konkretny koszt do przychodów ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, Wnioskodawca ustala faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np.: na podstawie czasochłonności prowadzonych prac. Na potrzeby opisu dotyczącego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prosi o przyjęcie, że przedstawione we wniosku okoliczności/informacje/dane będą obowiązywać także w przyszłości. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca chce skorzystać z preferencyjnej stawki podatku począwszy od roku podatkowego 2021 oraz w następnych latach podatkowych. W ramach prowadzonych prac nad Oprogramowaniem Wnioskodawca nie prowadzi/nie będzie prowadził badań naukowych. Wytwarzanie/rozwijanie/ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania lub jego części stanowi/ będzie stanowić przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Wydatki wskazane w pkt 1.4 wniosku są/będą związane zarówno z pracami nad oprogramowaniem jak i z pozostałą działalnością Wnioskodawcy. Z tego względu Wnioskodawca dokonuje/będzie dokonywał stosownej alokacji kosztów w sposób przedstawiony w pkt 1.4 wniosku, tj.: w przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego wydatku (kosztu) przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, Wnioskodawca ustala faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np.: na podstawie czasochłonności prowadzonych prac. Ewidencja wskazana w pytaniu prowadzona jest od 1 stycznia 2021 r. W przypadku gdy Wnioskodawca będzie spełniał warunki do zastosowania preferencyjnej stawki 5%, zamierzona on korzystać z ww.  preferencji także w następnych latach podatkowych. Okoliczności uzyskiwania dochodów będą tożsame z tymi przedstawionymi w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku. Pytania: 1)  Czy opisane w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym działalność Wnioskodawcy polegająca na wytwarzaniu, rozwoju lub ulepszaniu oprogramowania spełnia przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT? 2)  Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT i tym samym można uznać, że Wnioskodawca osiąga dochody z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej? 3)  W przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na Pytanie 1 oraz Pytanie 2, czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, wobec dochodu uzyskanego ze kwalifikowanych praw własności intelektualnych uwzględnionych w cenie usług Wnioskodawcy, Wnioskodawca jest uprawniony do opodatkowania dochodu 5% stawką podatku na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT? 4)  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na Pytanie 1 i Pytanie 2 − czy wymienione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 Ustawy PIT (także przy zachowaniu proporcjonalnej metody alokacji opisanej we wniosku)? 5)  Czy wymienione w pkt  1.4 niniejszego Wniosku wydatki (w zakresie w jakim ponoszone są na wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie autorskich prawa do programu komputerowego) można uznać za koszty przy obliczeniu wskaźnika Nexus − tj. koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 Ustawy PIT, w tym także przy zachowaniu proporcjonalnej metody alokacji kosztu opisanej we wniosku? Pana stanowisko w sprawie: W zakresie Pytania 1: Wnioskodawca uważa, że w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym wykonywane przez niego prace polegające na tworzeniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej o której mowa w art. 5a pkt 38 przepisach Ustawy PIT. W zakresie Pytania 2: Wnioskodawca uważa, że w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT, a Wnioskodawca osiąga dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W zakresie Pytania 3: Wnioskodawca uważa, że w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z opodatkowania dochodu uzyskanego z kwalifikowanych praw własności intelektualnych uwzględnionych w cenie usług Wnioskodawcy 5% stawką podatku na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT. W zakresie Pytania 4: Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione w pkt  1.4 wniosku wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 Ustawy PIT − w tym także przy zachowaniu proporcjonalnej metody alokacji kosztu opisanej we wniosku. W zakresie Pytania 5: Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione w pkt  1.4 wniosku wydatki (w zakresie w jakim ponoszone są na wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie autorskich praw do programu komputerowego) można uznać za koszty przy obliczeniu wskaźnika Nexus − tj. koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 Ustawy PIT. Koszty te mogą stanowić koszty o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 Ustawy PIT również przy zastosowaniu proporcjonalnej metody alokacji kosztu opisanej we wniosku. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 : Zgodnie z art. 5a pkt 38 Ustawy PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej − oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 Ustawy PIT poprzez odesłanie do definicji zawartych w art. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z art. 4 ust. 2 powołanej ustawy badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Z kolei stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Odwołując się do Objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej − IP BOX (dalej „Objaśnienia”) z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy działalność jest twórcza, obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana jest w sposób systematyczny w celu tworzenia nowych zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji do przesłanek determinujących uzasadnienie prowadzenia działalności badawczo rozwojowej należy zaliczyć: twórczość; badania przemysłowe lub prace rozwojowe; systematyczność; oraz zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie prowadzona działalność spełnia cechy prac rozwojowych o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT. Przez prace rozwojowe rozumie się działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Należy podkreślić, że prowadzone przez Wnioskodawcę prace, cechuje nowatorskość i twórczość. W zależności od potrzeb kontrahenta, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie od podstaw, jak i modernizuje stworzone już wcześniej, poprzez dodawanie różnego rodzaju funkcjonalności. Każda ze sfer działalności Wnioskodawcy opiera się na niepowtarzalnych, autorskich pomysłach. Przy tworzeniu oprogramowania Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy wiedzę z nauk podstawowych (np. matematyka) jak i stosowanych (informatyka), aby następnie wykorzystywać tę wiedzę przy tworzeniu oprogramowania. Wspomniane zdobywanie i poszerzanie wiedzy odbywa się także poprzez prowadzenie testów i doświadczeń (w postaci weryfikacji przyjętych hipotez roboczych). Zdaniem Wnioskodawcy nie realizuje on badań naukowych w rozumieniu art. 5a pkt 39 Ustawy PIT. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przesłanek twórczości, systematyczności oraz działania w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, zostało przedstawione w kolejnych pkt  4.1.1 − 4.1.3. 4.1.1. Przesłanka twórczości Przesłanka twórczości oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Ponadto zgodnie z Objaśnieniami twórczość działalności badawczo − rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Tym samym zdaniem Wnioskodawcy, przez działalność twórczą należy rozumieć działalność, której rezultat powinien: być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie (między innymi niezależnie od sposobu wyrażenia), przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie, oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości, mającej charakter zbiorowy;mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności;mieć charakter oryginalny (wnosić obiektywnie nową wartość; stanowić „nowy wytwór intelektu”), przy czym oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (tj. rezultat pracy nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło). Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy wykonuje on prace o charakterze twórczym. W ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstają indywidualne i autorskie rozwiązania, opracowane z wykorzystaniem i przez połączenie różnych koncepcji programistycznych. Wszystkie prace są pracami twórczymi, wymagającymi indywidualnego podejścia, które doprowadziły do opracowania oryginalnych rozwiązań (odróżniających się w dostateczny sposób od istniejących już rozwiązań). Wszystkie rozwiązania (np. w postaci dystrybuowanego systemu zarządzania zasobami ludzkimi i architektury systemów są od początku do końca projektowane przez Wnioskodawcę (przy czym rozwiązania programistyczne tworzone przez Wnioskodawcę odpowiadają na aktualne potrzeby rynku. Wytworzony przez Wnioskodawcę kod źródłowy wszystkich ww. rozwiązań jest efektem indywidualnej pracy Wnioskodawcy w oparciu o najlepszą w danym czasie wiedzę z zakresu wytwarzania oprogramowania. Ponadto zaproponowane rozwiązania musiały być dogłębnie przemyślane pod kątem spójności z wymaganiami kontrahenta, skalowalności, wydajności i zapewnienia bezpieczeństwa. Stworzone rozwiązania łączą nowe i używane wcześniej technologie i wiedzę w nowy sposób, co przejawia się w nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Powyżej opisane prace nad danym oprogramowaniem lub jego częściami nie stanowią prac rutynowych i odtwórczych. Wymagają one od Wnioskodawcy zastosowania indywidualnego podejścia i kreatywności. Prace mają ponadto charakter oryginalny np.: zastosowane technologie przekładają się na zwiększoną wydajność i skalowalność rozwiązania oraz sprawiają, że wytworzone oprogramowanie jest dla potencjalnego użytkownika w pełni dostępne przez przeglądarkę internetową i/lub aplikację mobilną na telefon. Tym samym przesłankę twórczości należy uznać za spełnioną. 4.1.2. Przesłanka systematyczności Z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie z Objaśnieniami dla uznania spełnienia przesłanki systematyczności wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wnioskodawca realizuje prace badawcze nad rozwiązaniem informatycznym według z góry określonych założeń i celów. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (pkt 1.2) prace Wnioskodawcy prowadzone są w usystematyzowany sposób cechujący się określonym porządkiem działania. Założenia projektu są każdorazowo określone przed przystąpieniem do prac, zgodnie z harmonogramem realizacji całego projektu oraz nastawione na osiągnięcie zdefiniowanego celu. Tym samym przesłankę systematyczności należy uznać za spełnioną. 4.1.3. Przesłanka zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań Opracowanie nowych rozwiązań informatycznych, wymaga wykorzystywania istniejących rozwiązań w oryginalny, nietypowy dla danego narzędzia sposób, w celu stworzenia rozwiązań lub usług, które stanowią postęp techniczny lub technologiczny tj. zdobycia nowych zasobów wiedzy i ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Należy przy tym zauważyć, że wykorzystując pewne elementy wiedzy w nowatorski sposób, konieczne jest stworzenie koncepcji i weryfikacja możliwości jej wykorzystania, a więc de facto zdobycie nowych zasobów wiedzy o samej możliwości, ale i sposobie implementacji w celu osiągnięcia postępu technicznego lub technologicznego. Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac pozyskuje i wykorzystuje aktualną dostępną wiedzę w postaci znanych języków programowania (np.: Ruby, Javascript), wiedzę algorytmiczną i matematyczną. Mimo stosowania języków programowania istniejących na rynku, każdorazowo w wyniku prac Wnioskodawcy powstaje indywidualny program komputerowy, którego powstanie jest uzależnione od rozwiązania zagadnień/wyzwań technicznych lub technologicznych, które są podyktowane stopniem zaawansowania i innowacyjności nowatorskich rozwiązań wdrażanych w ramach usług zleconych Wnioskodawcy. Podejmowane przez Wnioskodawcę działania ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które będą wykorzystywane w obecnie prowadzonych lub kolejnych projektach. Tym samym, wiedza uzyskana podczas prowadzenia poszczególnych prac wykorzystywana jest następnie w innych pracach projektowych. Dodatkowo Wnioskodawca realizując zlecenia zdobywa nowe umiejętności z dziedziny technologii IT i ich zastosowania w działalności biznesowej, które następnie mogą zostać wykorzystane do projektowania nowych produktów i usług oferowanych klientom (np. w formie oprogramowania lub aplikacji). Prace programistyczne Wnioskodawcy mają charakter twórczy i ukierunkowane są na tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Stworzenie kodu źródłowego każdorazowo wymaga pozyskania wiedzy (np. z fachowej literatury, istniejących dokumentacji technicznych, powszechnie dostępnych baz danych) i połączenia tak zdobytej wiedzy w celu opracowania koncepcji tworzonego oprogramowania i jego części, a także późniejszego koordynowania prowadzonych prac i wytworzenia programu komputerowego. Tym samym przesłankę zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań należy uznać za spełnioną − w ocenie Wnioskodawcy (w przypadku prowadzenia prac rozwojowych) wystarczającym jest aby Wnioskodawca zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług. Reasumując − Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez niego działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy PIT. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2: Zdaniem Wnioskodawcy, dochody uzyskiwane ze zbywania praw autorskich do programów komputerowych (uwzględnionych w cenie usług Wnioskodawcy) są kwalifikowanymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o której mowa w art. 30ca ustawy o PIT. Uzasadniając niniejsze stanowisko Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: a) patent, b) prawo ochronne na wzór użytkowy, c)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, d) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, e) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, f)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, g) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), h) autorskie prawo do programu komputerowego − podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W przypadku Wnioskodawcy kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT, opracowywane w ramach opisanej w pkt 4.1 działalność badawczo-rozwojowej. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. Elementy programu komputerowego chronione prawem autorskim to przede wszystkim: forma programów (rozumiana jako określone przedstawienie zarówno kodu jak i instrukcji), a więc informacje zawarte w kodzie źródłowym programu komputerowego i opisie procedur operacyjnych, zestawieniu danych, w informacjach konwersacyjnych i dialogowych. Wszystkie powyższe elementy zaliczane są do elementów twórczych, co uzasadnia ich ochronę przez prawo autorskie;interfejsów (oparta na analogicznych podstawach jak ochrona innych składników programu) − gdy informacje, które zostały uzyskane na podstawie dekompilacji danego interfejsu nie pozwalają na opracowanie interfejsu zastępczego, to w takiej sytuacji należy wykreować możliwość przeniesienia interfejsu do innego kompatybilnego programu, gdyż sam interfejs nie stanowiłby samodzielnego przedmiotu ochrony. Odwołując się do literatury specjalistycznej i praktyki budowania i stosowania programów komputerowych, oprogramowanie jest definiowane jako zestaw instrukcji (rozkazów) zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio na komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu (W. Machała i M. R. Sarbiński (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne, Komentarz). W związku z powyższym oprogramowanie komputerowe podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.  Ponadto, zgodnie z akapitem 10 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych: „Rolą programu komputerowego jest wejście w kontakt i wspólne funkcjonowanie z innymi częściami składowymi systemu komputerowego i użytkownikami, w tym celu wymagane są logiczne i tam, gdzie to właściwe, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie, tak aby pozwolić wszystkim elementom oprogramowania i sprzętu komputerowego funkcjonować z innym oprogramowaniem, sprzętem komputerowym i użytkownikami we wszelkich formach działania, do jakich są przeznaczone. Części programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie między elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod nazwą „interfejsów”. Natomiast zgodnie z Objaśnieniami pojęcie „program komputerowy”  nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe np.: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy, czy też interfejs. Opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (pkt 1.2 wniosku) oprogramowanie stanowi zestaw instrukcji wykonywanych komputerowo, specyfikacji, modułów, obiektów, procedur funkcji lub plików z kodem źródłowym/plików wykonywalnych. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego działalność Wnioskodawcy polega zatem na tworzeniu, rozwijaniu lub ulepszaniu oprogramowania komputerowego (w ramach działalności badawczo-rozwojowej) − tym samym wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT. Ponieważ Wnioskodawca uwzględnia wynagrodzenie za przeniesienie praw własności intelektualnej (stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej) w cenie sprzedaży usług, należy uznać, że Wnioskodawca będzie osiągał dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi (dochód ten zostanie obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 Ustawy PIT). Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 3 Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy − Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w Ustawie PIT dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do Ustawy PIT oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX, Innovation Box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z powyższego wynika, iż do skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca musi spełnić poniższe warunki: 1) prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą; 2) osiągać dochody uzyskiwane z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej; 3) prawa własności intelektualnej muszą być kwalifikowane; 4) prowadzić działalność badawczo-rozwojową związaną z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 5) prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową. 4.3.1. Warunek prowadzenia działalności gospodarczej W przypadku Wnioskodawcy warunek ten jest spełniony − prowadzi on działalność gospodarcza na podstawie wpisu w CEIDG. 4.3.2. Warunek osiągania dochodów uzyskiwanych z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej. Wnioskodawca czerpie dochody ze stworzonego − w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej kodu źródłowego programu komputerowego będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Dochody uzyskiwane są poprzez sprzedaż usług, w cenie których zawarte jest wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych na kontrahenta. Jak wskazano w pkt  1.3 wniosku autorskie prawa majątkowe do opracowanego oprogramowania przysługują pierwotnie w całości Wnioskodawcy jako twórcy oprogramowania. W przypadku ulepszania rozwijania i ulepszaniem oprogramowania, o którym mowa we wniosku, Wnioskodawca nie jest jego właścicielem, ani współwłaścicielem lub użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej. W takim wypadku Wnioskodawca działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego oprogramowania. Tym samym opisany warunek należy uznać za spełniony. 4.3.3. Warunek wystąpienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej W ocenie Wnioskodawcy ten warunek jest spełniony, gdyż wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez niego oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego. Dla uzasadnienia swojego stanowiska w tym zakresie Wnioskodawca odwołuje się do argumentacji przedstawionej w pkt 4.2 wniosku (zakwalifikowanie wytwarzanego przez Wnioskodawcę oprogramowanie jako kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT jest przedmiotem pytania nr 2). Tym samym opisany warunek należy uznać za spełniony. 4.3.4. Warunek prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Jako że efektem pracy Wnioskodawcy jest kod źródłowy programu komputerowego Wnioskodawca wytwarza prawa własności intelektualnej. Jak wskazano w pkt 1.2 wniosku częścią działalności wnioskodawcy jest także rozwijanie i ulepszanie istniejącego oprogramowania. Zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność badawczo-rozwojową − dla uzasadnienia swojego stanowiska w tym zakresie Wnioskodawca odwołuje się do argumentacji przedstawionej w pkt 4.1 wniosku (dot. pytania 1) Tym samym opisany warunek należy uznać za spełniony. 4.3.5. Warunek prowadzenia szczegółowej ewidencji rachunkowej Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 30cb ust. 1 Ustawy PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca Ustawy PIT są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej − w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług − w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym wskazał, iż prowadził szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania preferencyjną stawką 5%. Prowadzona ewidencja spełnia wymowy z art. 30cb Ustawy PIT oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 Ustawy PIT − tym samym Wnioskodawca uważa, że w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z opodatkowania dochodu uzyskanego z kwalifikowanych praw własności intelektualnych uwzględnionych w cenie usług Wnioskodawcy 5% stawką podatku na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT. Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania 4: Podstawę opodatkowania dla celów stosowania preferencji IP Box stanowi suma kwalifikowanych dochodów osiągniętych w roku podatkowym ze wszystkich kwalifikowanych praw własności intelektualnej − tym samym dla prawidłowego obliczenia kwalifikowanego dochodu mogącego korzystać z preferencyjnych zasad opodatkowania niezbędne jest określenie kosztów uzyskania przychodów związanych przychodami osiągniętymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy PIT). W pierwszej kolejności należy zweryfikować czy wydatki wskazane w pkt  1.4 niniejszego wniosku stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 22 Ustawy PIT. Zdaniem Wnioskodawcy warunek ten jest spełniony, gdyż wszystkie wymienione w pkt  1.4 wniosku mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki wskazane w pkt  1.4 są lub będą: -    poniesione przez Wnioskodawcę, -    miały charakter definitywny (bezzwrotny), -    pozostawać w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę podatnika działalnością gospodarczą w zakresie świadczenia usług programistycznych, -    poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów − cel poniesienia wydatków został szczegółowo wskazany w pkt  1.4, -    nie są wprost wyłączone z zakresu kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 Ustawy PIT, -    właściwie udokumentowany. W przypadku, gdy składnik majątku stanowić będzie środek trwały, kosztem uzyskania przychodu będą wyłącznie odpisy amortyzacyjne dokonane w danym roku podatkowym. W drugiej kolejności należy ustalić, czy koszty uzyskania przychodów mają związek z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zdaniem Wnioskodawcy również ta przesłanka jest i będzie spełniona − wszystkie wydatki wymienione w pkt 1.4 wniosku służą wytworzeniu, rozwinięciu lub ulepszeniu przez Wnioskodawcę autorskich praw do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Bez poniesienia wydatków wymienionych w pkt 1.4 niemożliwe byłoby wydajne i efektywne tworzenie oprogramowania (w sposób twórczy, systematyczny i zapewniający łączenie najnowszej wiedzy w celu wytworzenia oprogramowania). Tym samym wspomniane wydatki można uznać (w zakresie w jakim ponoszone są na wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie autorskich prawa do programu komputerowego) za koszty uzyskania przychodu dot. kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 Ustawy PIT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, niekiedy może dochodzić do sytuacji, gdy z obiektywnych przesłanek przypisanie określonej kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe tzn. dany wydatek będzie dotyczył kilku kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W takiej sytuacji zdaniem Wnioskodawcy prawidłowym działaniem będzie ustalenie faktycznego kosztu poniesionego w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego oprogramowania według odpowiedniej proporcji, np.: na podstawie czasochłonności prowadzonych prac. Zdaniem Wnioskodawcy proporcja ta w sposób najbardziej adekwatny obrazować będzie przyczynienie się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnych. Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania 5: Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 Ustawy PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a − prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b − nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT, c − nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 Ustawy PIT, d − nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Z uwagi na charakterystykę działalności Wnioskodawcy, pod uwagę bierze on jedynie ponoszenie kosztów na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojowa związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. do powyższych kosztów wnioskodawca nie zalicza i nie będzie zaliczał które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W przypadku gdy składnik majątku stanowić będzie środek trwały kosztem przy obliczaniu wskaźnika Nexus będą wyłącznie odpisy amortyzacyjne dokonane w danym roku podatkowym. Zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5: koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT. Tym samym w ocenie Wnioskodawcy, wydatki wymienione w pkt 1.4 wniosku, mogą stanowić koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowe (przy założeniu ich faktycznego poniesienia). W związku z powyższym Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska odnoszącego się do opisanych stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe w części dotyczącej uznania wydatków na wynajem powierzchni biurowej za koszty bezpośrednio powiązane z wytwarzaniem, ulepszeniem bądź rozwinięciem oprogramowania i uwzględnienia ich we wskaźniku nexus, w pozostałym zakresie jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei art. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że ilekroć w ustawie jest mowa o: 38) działalności badawczo-rozwojowej − oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań; 39) badaniach naukowych − oznacza to: a)      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), b)      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; 40) pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.): 2.   Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. 3.   Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro-i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji i jego uzupełnienia wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wytwarza Pan, rozwija oraz ulepsza oprogramowanie lub jego część na zlecenie Kontrahenta. Pana działalność jest działalnością twórczą i obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Nie obejmuje natomiast rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Jest to również działalność prowadzona w sposób systematyczny (metodyczny), nakierowana na pozyskanie i wykorzystanie Pana wiedzy i umiejętności w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (przybierających postać oprogramowania). Opracowuje Pan nowe, modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Tworzone, rozwijane lub ulepszane przez Pana oprogramowanie stanowi utwór (lub utwory) podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062). Przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, podejmowana przez Pana działalność polegająca na wytwarzaniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,  6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,  7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),  8) autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Według art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 omawianej ustawy: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W myśl art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. W myśl art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: -        podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i -        prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: -        dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, -        dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, -        dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, szczególne  obowiązki po stronie podatników – w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie to powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do opisu sprawy, należy wskazać, że: 1)    w ramach działalności gospodarczej tworzy, rozwija lub ulepsza Pan oprogramowanie lub jego części; 2)    wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3)    w wyniku prowadzonych przez Pana prac związanych z tworzeniem, ulepszaniem i rozwijaniem oprogramowania komputerowego powstaje nowe, odrębne oprogramowanie lub jego część podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; 4)    uzyskuje Pan dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi; 5)    prowadzi Pan na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. od 1 stycznia 2021 r., odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wyodrębnia w niej: -        każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; -        koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadające na każe ww. prawo, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Jak stanowi art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (części oprogramowania), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że może Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania według stawki 5% dochodów z tego tytułu, od 1 stycznia 2021 r., tj. od momentu rozpoczęcia prowadzenia na bieżąco odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy w tym miejscu wyeksponować, że opodatkowaniu preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% może podlegać wyłącznie dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnych uzyskany w danym roku podatkowym. Ponadto, o ile podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP. Wymaga przy tym zaznaczenia, że opodatkowaniu 5% stawką nie będzie podlegał cały uzyskany przez Pana dochód z prowadzonej działalności i świadczenia usług na rzecz zleceniodawcy, lecz suma przemnożonych przez wskaźniki nexus dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich praw do programów komputerowych uwzględnionych w cenie sprzedaży świadczonej usługi na rzecz zleceniodawcy. Stosownie do art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o stosuje się odpowiednio. Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej „zawartego” w cenie danego produktu lub usługi winien być ustalany na podstawie zasady ceny rynkowej (zgodnie z przepisami art. 23o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Przez odpowiednie stosowanie zasad cen transferowych do obliczenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej rozumie się również stosowanie metod weryfikacji cen transferowych oraz przepisów wykonawczych w tym zakresie. Należy zatem stwierdzić, że dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie produktu/usługi weryfikuje się, stosując metodę najbardziej odpowiednią w danych okolicznościach i wybraną spośród wymienionych w art. 23p ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym autorskie prawo do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzane/rozwijane/ulepszane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 osiąga Pan dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Dochód ze zbycia tego prawa lub jego części stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest więc Pan uprawniony do skorzystania z opodatkowania wynoszącego 5% podstawy opodatkowania wobec dochodu uzyskanego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, na zasadach określonych w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od  1 stycznia 2021 r., jeżeli dochód ten ewidencjonuje Pan „na bieżąco” w odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i nr 3, należało uznać za prawidłowe. Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Organ wyjaśnia, co następuje. Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: •      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i •      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: •      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz •      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że: „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.  Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP. W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: •        pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, •        nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, •        być właściwie udokumentowany. Z informacji przedstawionych w treści wniosku oraz z jego uzupełnienia wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi Pan następujące koszty: 1)    na zakup komputerów przenośnych (laptopów) oraz podzespołów komputerowych (płyt głównych, pamięci RAM, procesorów, kart graficznych, dysków twardych, zasilaczy), jak i urządzeń peryferyjnych (myszy, klawiatury oraz monitorów), 2)    na raty leasingowe pojazdów (dot. leasingu operacyjnego) oraz koszty użytkowania pojazdów (paliwo, serwis), 3)    na zakup sprzętu telekomunikacyjnego (telefonów komórkowych/smartfonów), 4)    na nabycie usług telekomunikacyjnych (abonament za Internet oraz telefon), 5)    na wynajem powierzchni biurowej. Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W odniesieniu do kosztów eksloatacji pojazdów należy mieć na uwadze ograniczenia w zaliczaniu takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów zawarte w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: •   wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, •   kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz •   dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. W przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogą zostać uwzględnione we wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane w roku podatkowym, w którym będzie Pan korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej. Wydatki które Pan ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu odpowiedniej metody alokacji, są/będą kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego poniesionego kosztu w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich, może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do Pańskich przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Należy jednak zaznaczyć, wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej. W opisanej przez Pana sprawie kosztami uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich do wytworzonego oprogramowania uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, będą wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową, tj. koszty poniesione na: 1)  zakup komputerów przenośnych (laptopów) oraz podzespołów komputerowych (płyt głównych, pamięci RAM, procesorów, kart graficznych, dysków twardych, zasilaczy), jak i urządzeń peryferyjnych (myszy, klawiatury oraz monitorów), 2)  raty leasingowe pojazdów (dot. leasingu operacyjnego) oraz koszty użytkowania pojazdów (paliwo, serwis), 3)  zakup sprzętu telekomunikacyjnego (telefonów komórkowych/smartfonów), 4)  nabycie usług telekomunikacyjnych (abonament za Internet oraz telefon), 5)  wydatki na wynajem powierzchni biurowej. Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4, należało uznać za prawidłowe. W sprawie Pana wątpliwości dotyczących ustalania wskaźnika nexus (możliwości uznania wydatków wymienionych w złożonym wniosku za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej – art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), wskazać należy, że istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: ·         wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ·         kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz ·         dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, powinien Panrównież ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z powołanym wcześniej art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Jak wskazuje Minister Finansów w Objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik Nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Jeżeli zatem poniósł Pan rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez Pana na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym kosztami przy obliczeniu wskaźnika nexus – w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będą wydatki ponoszone przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na: 1) zakup komputerów przenośnych (laptopów) oraz podzespołów komputerowych (płyt głównych, pamięci RAM, procesorów, kart graficznych, dysków twardych, zasilaczy), jak i urządzeń peryferyjnych (myszy, klawiatury oraz monitorów), 2) raty leasingowe pojazdów (dot. leasingu operacyjnego) oraz koszty użytkowania pojazdów (paliwo, serwis), 3) zakup sprzętu telekomunikacyjnego (telefonów komórkowych/smartfonów), 4) nabycie usług telekomunikacyjnych (abonament za Internet oraz telefon), ponieważ są to wydatki poniesione w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa IP, czyli istnieje związek tych wydatków z kwalifikowanym prawem IP oraz z uzyskanym dochodem z tego prawa. Może Pan tym samym ww. koszty − przy zachowaniu właściwej proporcji – uwzględniać przy ustalaniu wskaźnika/wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Należy również podkreślić, że przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych uzyskuje Pan także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box. Odnosząc się natomiast do wydatków ponoszonych przez Pana na wynajem powierzchni biurowej należy wskazać na treść powołanego powyżej art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym ustawodawca wskazał, że koszty związane z nieruchomościami nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Do tej kategorii kosztów należy zaliczyć wszystkie ponoszone przez podatnika wydatki pozostające w związku z nieruchomościami, w których wytwarzane jest kwalifikowane IP. Nie może Pan uznać za bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP wydatków ponoszonych na wynajem powierzchni biurowej – pomimo, że są niezbędne do wykonywania zleconych zadań programistycznych, bo zapewniają miejsce pracy i służą do odbywania spotkań z kontrahentami, gdyż nie ma okoliczności wskazujących na bezpośredni związek tych wydatków z wytworzeniem IP. Nie wykazał Pan bezpośredniego związku powyższych kosztów z wytworzeniem kwalifikowanego IP − wskazane we wniosku i jego uzupełnieniu okoliczności nie wskazują na taki bezpośredni związek, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym – wskazane przez Pana koszty wynajmu powierzchni biurowej nie mogą zostać uznane za koszt bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i uwzględniony przy obliczaniu wskaźnika nexus. Wobec powyższego wymienione w opisanym wyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty ponoszone są przez Pana na: 1)  zakup komputerów przenośnych (laptopów) oraz podzespołów komputerowych (płyt głównych, pamięci RAM, procesorów, kart graficznych, dysków twardych, zasilaczy), jak i urządzeń peryferyjnych (myszy, klawiatury oraz monitorów), 2)  raty leasingowe pojazdów (dot. leasingu operacyjnego) oraz koszty użytkowania pojazdów (paliwo, serwis), 3)  zakup sprzętu telekomunikacyjnego (telefonów komórkowych/smartfonów), 4)  nabycie usług telekomunikacyjnych (abonament za Internet oraz telefon), − przy zachowaniu właściwej proporcji, stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez Pana na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Ww. wydatki z punktów 1-4, które ponosi Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Natomiast wydatki ponoszone na wynajem powierzchni biurowej, nie są kosztami bezpośrednio związanymi z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, zatem nie stanowią koszów, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie może Pan ich uznać za koszty przy obliczeniu wskaźnika nexus. W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 5 : ·      w części dotyczącej uznania wydatków na wynajem powierzchni biurowej za koszty bezpośrednio powiązane z wytwarzaniem, ulepszeniem bądź rozwinięciem oprogramowania i uwzględnienia ich we wskaźniku nexus− jest nieprawidłowe, ·      w pozostałym zakresie − jest prawidłowe. Końcowo należy dodać, że wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: •   stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz •   zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).