0114-KDIP3-1.4011.460.2021.4.AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 maja 2021 r.(data wpływu 18 maja 2021 r.), uzupełnionym pismem z 19 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przeniesienia udziałów w spółce z o.o. z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do ich majątków osobistych – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 maja 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przeniesienia udziałów w spółce z o.o. z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do ich majątków osobistych. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 30 lipca 2021 r. Znak:  0111-KDIB2-2.4015.62.2021.2.MM 0114-KDIP3-1.4011.460.2021.3.AK wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 19 sierpnia 2021 r.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni jest wspólniczką wraz z Panem K. w spółce cywilnej. Wspólnicy partycypują w zyskach i stratach ww. spółki po 1/2. Jako wspólnicy ww. spółki, na prawach wspólności łącznej posiadają 500 udziałów o wartości 100 zł każdy w spółce z o.o. Wolą wspólników jest, aby wyprowadzić ww. udziały w spółce z o.o. do majątków osobistych Wnioskodawczyni i Pana K. Causą dla tej czynności byłaby umowa darowizny ww. udziałów (darczyńca - spółka cywilna, obdarowana - Wnioskodawczyni). Na tej podstawie - zmieniłby się skład udziałowców w spółce z o.o. z : Wnioskodawczyni i Pana K., jako wspólników spółki cywilnej - jako posiadacza 500 udziałów w spółce z o.o. na Wnioskodawczynię jako posiadacza 250 udziałów w ww. spółce i Pana K. - jako posiadacza 250 udziałów w ww. spółce. Skutkiem wyżej opisanej transakcji nie nastąpi przysporzenie majątkowe po żadnej ze stron, gdyż przysporzenie Wnioskodawczyni będzie nieodpłatne: w zamian za nabycie udziałów Wnioskodawczyni utraci ich współwłasność w 1/2 części, jako wspólnik spółki cywilnej. Zmianie ulegnie jedynie rodzaj prawa własności (współwłasność łączna 500 udziałów zmieni się na własność wyłączną po 250 udziałów na każdego wspólnika). Pomiędzy stronami (wspólnikami) nie ma zależności rodzinnych (pokrewieństwa). W uzupełnieniu wniosku wskazano, że czynność, na podstawie której Wnioskodawczyni nabędzie do majątku osobistego 250 udziałów w spółce z o.o. będzie stanowiła umowę darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego. Ponadto Wnioskodawczyni wyjaśniła, że w ramach planowanej transakcji, opisanej we wniosku, Wnioskodawczyni nie uzyska przysporzenia majątkowego, polegającego na przyjęciu darowizny udziałów w spółce z o.o. od spółki cywilnej do jej majątku osobistego, bowiem zmieni się jedynie rodzaj współwłasności w stosunku do nieruchomości, będącej przedmiotem opisanej czynności.   W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania: 1.  Czy darowizna dokonana przez wspólników spółki cywilnej Wnioskodawczynię i Pana K. udziałów jakie posiada ta spółka w spółce z o.o. odpowiednio na rzecz Wnioskodawczyni i na rzecz Pana K. będzie opodatkowana podatkiem od spadków i darowizn?   2.  Czy po stronie obdarowanej Wnioskodawczyni powstanie przychód z rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?   Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie ustawy o podatku od spadków i darowizn zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymana przez nią darowizna 250 udziałów w spółce z o.o. nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawczyni wraz z wspólnikiem Panem K, ustalili formę faktycznego zniesienia współwłasności - umowę darowizny, a zatem - nie stosuje się do tej transakcji ustawy o PIT. Z kolei ustawa o podatku od spadków i darowizn - podlega nabycie m.in. praw majątkowych. Planowana transakcja nastąpi wprawdzie na podstawie umowy darowizny, stypizowanej w kodeksie cywilnym lecz nie będzie się wiązała z nieodpłatnym przysporzeniem Wnioskodawczyni, gdyż jednocześnie w zamian za nabycie prawa własności 250 udziałów w spółce z o.o. - utraci ona współwłasność łączną co do 500 udziałów, jakie służyły jej wraz z drugim wspólnikiem, jako udziałowcom. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT: przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Skoro Wnioskodawczyni oraz spółka cywilna, której jest udziałowcem (w roli darczyńcy) jako formę faktycznego zniesienia współwłasności łącznej w ramach spółki cywilnej zastosują co do udziałów w spółce z o.o. - umowę darowizny, to zdaniem Wnioskodawczyni - nie stosuje się do opisywanej transakcji przepisów ustawy o PIT, ale relewantne będą przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie zaś z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: "Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy". Tymczasem w uwarunkowaniach opisywanej transakcji, nabycie udziałów nastąpi na podstawie umowy darowizny, ale de facto nie będzie to nabycie wiążące się dla obdarowanego z nieodpłatnym przysporzeniem majątkowym, gdyż w zamian za nabycie udziałów s spółce z o.o. Wnioskodawczyni utraci prawo do współwłasności łącznej stosunkowej tej części majątku spółki cywilnej (majątek spółki zmniejszy się, a co za tym idzie po stronie obdarowanego nastąpi ekwiwalentne uszczuplenie majątku).   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.).   Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług (art. 861 § 1 ww. Kodeksu).   W myśl art. 862 Kodeksu cywilnego, jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Przywołany przepis oznacza zobowiązanie się wspólnika do przeniesienia własności rzeczy na współwłasność łączną wspólników (w tym i jego) oraz wydania wspólnikom (spółce) tej rzeczy bez zapłaty ceny.   Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku (art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego).   W przypadku wniesienia do spółki cywilnej wkładu w postaci składnika majątku stanowiącego wyłączną własność jednego wspólnika, bądź też będącego współwłasnością wszystkich wspólników tej spółki, wyłączna własność wspólnika bądź współwłasność w częściach ułamkowych z chwilą wniesienia do spółki przekształca się we współwłasność łączną. Współwłasność ta ma charakter bezudziałowy, a każdemu ze wspólników przysługują równe prawa do całego majątku. Spółka cywilna nie posiada własnego majątku. W spółce tej właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej.   Spółka cywilna jest spółką prawa cywilnego, która nie ma osobowości prawnej. Spółka cywilna nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   W związku z powyższym, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka tylko poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce cywilnej ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.   Powyższe wynika z faktu, że spółka cywilna – na podstawie definicji zawartej w art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.) – stanowi spółkę niebędącą osobą prawną.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu: pozarolnicza działalność gospodarcza oraz odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł, c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.   Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.   Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni oraz Pan K. partycypują w zyskach i stratach spółki cywilnej w równych udziałach. Jako wspólnicy spółki cywilnej posiadają w ramach wspólności łącznej 500 udziałów w spółce z o.o. Wspólnicy zamierzają udziały w spółce z o.o. przenieść do swoich majątków osobistych. W konsekwencji udziałowcem w spółce z o.o. będzie Wnioskodawczyni i Pan K. posiadający po 250 udziałów każdy. Wnioskodawczyni wskazała, że czynność, na podstawie której nabędzie do majątku osobistego 250 udziałów w spółce z o.o. będzie stanowiła umowę darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego. Jednakże Wnioskodawczyni nie uzyska przysporzenia majątkowego, ponieważ zmieni się jedynie rodzaj prawa własności.   W dniu 20 września 2021 r. została wydana dla Wnioskodawczyni interpretacja indywidualna nr 0111-KDIB2-2.4015.62.2021.3.MM w zakresie podatku od spadków i darowizn. W interpretacji tej organ nie uznał stanowiska Wnioskodawczyni za prawidłowe i wskazał, że „co do zasady – nabycie przez osoby fizyczne tytułem darowizny, jako czynność wymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Podstawową cechą umowy darowizny (o której mowa w art. 888 Kodeks cywilny)  jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego - świadczenie musi wzbogacić obdarowanego. Istota ekonomiczna podatku od spadków i darowizn tkwi właśnie w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym. W rozpatrywanej sprawie nie dojdzie jednak do wzbogacenia obdarowanego kosztem zubożenia majątku darczyńcy. Wnioskodawczyni współwłasność łączną do 500 udziałów w spółce z o.o. zamieni na prawo własności do 250 udziałów. Opisana we wniosku czynność przeniesienia własności udziałów z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do ich majątków prywatnych, nie będzie zatem stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze wzbogaceniem Wnioskodawczyni. Nie będzie zatem zachodziła okoliczność, która determinowałaby przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn a więc nabycie tytułem darowizny”.   Wobec powyższego nie można potwierdzić stanowiska Wnioskodawczyni, że w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówiący o tym, iż przepisów ww. ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Ponieważ planowana czynność zniesienia współwłasności łącznej udziałów posiadanych w spółce cywilnej nie stanowi darowizny w świetle przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn i tym samym nie podlega regulacjom przedmiotowej ustawy, w analizowanej sprawie zastosowania nie znajdzie przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Mając na uwadze, że planowana operacja wycofania wskazanych we wniosku udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni nie będzie nosić w istocie cech zbycia, jak również nie będzie posiadać przymiotu odpłatności, to wycofanie to nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie uzyska przysporzenia majątkowego w związku z planowaną czynnością wycofania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z majątku spółki cywilnej do jej majątku prywatnego.   Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że wycofanie wskazanych we wniosku udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego Wnioskodawczyni , będzie dla Niej – jako wspólnika spółki cywilnej – neutralne podatkowo i nie będzie skutkować powstaniem przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Tym samym odnosząc się do powyższego stanowiska należało uznać je za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.