0114-KDIP3-1.4011.575.2021.2.MK1

 INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 lipca 2021 r. (data wpływu 10 lipca 2021 r.) uzupełnione pismem z 2 września 2021 r. (data nadania 2 września 2021 r., data wpływu 2 września 2021 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z 31 sierpnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.575.2021.1.MK1 (data doręczenia 2 września 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego przez rezydenta Tajlandii z tytułu sprzedaży akcji oraz pochodnych instrumentów finansowych na polskiej giełdzie, a także zbycia akcji w drodze skupu akcji własnych przez podmioty notowane na giełdzie papierów wartościowych - jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 10 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego przez rezydenta Tajlandii z tytułu sprzedaży akcji oraz pochodnych instrumentów finansowych na polskiej giełdzie, a także zbycia akcji w drodze skupu akcji własnych przez podmioty notowane na giełdzie papierów wartościowych. Z uwagi na braki formalne, pismem z 31 sierpnia 2021 r. (data nadania 31 sierpnia 2021 r., data doręczenia 2 września 2021 r.) Nr 0114-KDIP3-1.4011.575.2021.1.MK1, tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych. Pismem z 2 września 2021 r. (data nadania 2 września 2021 r., data wpływu 2 września 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawca w danym roku podatkowym jest rezydentem podatkowym w Królestwie Tajlandii, zamieszkuje w tym kraju na pobyt stały i w tym kraju koncentruje się jego centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Wnioskodawca posiada również zezwolenie na pracę w tym państwie oraz wydany przez władze tajskie numer identyfikacji podatkowej. Przez większą część roku przebywa na terytorium Królestwa Tajlandii i jest zatrudniony na umowę o pracę przez lokalną firmę. A stan ten może potwierdzić oryginałem certyfikatu rezydencji podatkowej za dany rok wydanym przez tajski urząd skarbowy. Wnioskodawca, zamierza kupować i sprzedawać akcje oraz instrumenty pochodne na polskiej giełdzie, a także zbywać akcje w drodze skupu akcji własnych przez podmioty notowane na GPW. Wnioskodawca oświadcza, że powyższa sprawa nie jest w trakcie postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub celno-skarbowej.   W odpowiedzi na wezwanie z 31 sierpnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.575.2021.1.MK1 Wnioskodawca doprecyzował opis przedstawionego zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie:   Czy siedziba spółek, których akcje będą przez Wnioskodawcę sprzedawane znajduje się w Polsce? Tak   Czy majątek spółek, których akcje będą przez Wnioskodawcę sprzedawane składa się głównie z majątku nieruchomego? Nie   Jakie instrumenty pochodne Wnioskodawca zamierza kupować i sprzedawać na polskiej giełdzie? Czy są to pochodne instrumenty finansowe w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.)? Tak, są to instrumenty wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; w szczególności te wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy zysk osiągnięty ze wskazanych we wniosku operacji finansowych podlega opodatkowaniu w Polsce?   Zdaniem Wnioskodawcy, we wspomnianym przypadku biorąc pod uwagę brzmienie i celowościową wykładnię umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Tajlandią oraz Konwencji Modelowej OECD, dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę ze sprzedaży akcji, operacji na instrumentach pochodnych oraz ze zbywania akcji w drodze skupu akcji własnych nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego - jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).   Stosownie do treści art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.   Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).   W myśl art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.   Jak stanowi art. 3 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość aktywów, o której mowa w ust. 2b pkt 6, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie. W przypadku spółek będących emitentami papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym wartość aktywów może być ustalana na podstawie aktywów bilansowych ujętych w raportach okresowych publikowanych na koniec ostatniego kwartału poprzedzającego kwartał roku kalendarzowego, w którym doszło do uzyskania przychodu. Zgodnie natomiast z art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych. Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających. Sposób opodatkowania tychże dochodów określa art. 30b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Z kolei w myśl art. 30b ust. 3 ww. ustawy przepisy ust. 1 i 1a stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niezapłacenie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w danym roku podatkowym jest rezydentem podatkowym w Królestwie Tajlandii. Zamieszkuje w tym kraju na pobyt stały i w tym kraju koncentruje się jego centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Wnioskodawca posiada również zezwolenie na pracę w tym państwie oraz wydany przez władze tajskie numer identyfikacji podatkowej. Przez większą część roku przebywa na terytorium Królestwa Tajlandii i jest zatrudniony na umowę o pracę przez lokalną firmę. A stan ten może potwierdzić oryginałem certyfikatu rezydencji podatkowej za dany rok wydanym przez tajski urząd skarbowy. Wnioskodawca, zamierza kupować i sprzedawać akcje oraz instrumenty pochodne na polskiej giełdzie, a także zbywać akcje w drodze skupu akcji własnych przez podmioty notowane na GPW. Siedziba spółek, których akcje będą przez Wnioskodawcę sprzedawane znajduje się w Polsce. Majątek spółek, których akcje będą przez Wnioskodawcę sprzedawane nie składa się głównie z majątku nieruchomego. Wnioskodawca zamierza kupować i sprzedawać na polskiej giełdzie instrumenty wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; w szczególności te wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa w Tajlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu podpisana w Bangkoku dnia 8 grudnia 1978 r. (Dz. U. 1983 r. Nr 37, poz. 170). Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. Umowy zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego określonego w artykule 6 ustęp 2 mogą być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym majątek ten się znajduje. Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego stanowiącego majątek zakładu, który posiada przedsiębiorstwo jednego z Umawiających się Państw w drugim Umawiającym się Państwie, włączając także zyski, które zostaną osiągnięte przy przeniesieniu własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym przedsiębiorstwem), mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie. Jednakże zyski z przeniesienia tytułu własności statków i samolotów eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej i aktywów innych niż własność nieruchoma, mających związek z eksploatacją takich statków i samolotów, mogą być opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się faktyczna siedziba zarządu przedsiębiorstwa. Należy wskazać, że przy interpretowaniu zapisów poszczególnych umów, w tym też ww. umowy za wzór służą Modelowa Konwencja OECD w sprawie Podatku od Dochodu i Majątku uchwalona przez Komitet Spraw Podatkowych OECD w 1963 r. (zmiana z 1997 r., 1992 r., 2000 r.) oraz Komentarz do tej Konwencji (Komentarz OECD do Modelowej Konwencji w sprawie Podatku od Dochodu i Majątku, wersja z lipca 2005 r., Dom Wydawniczy ABC), które wprawdzie nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy rozumieć zapisy tych umów. Na Modelowej Konwencji wzorowane są bowiem zawarte umowy międzynarodowe. Wskazane przepisy Umowy nie regulują wprawdzie, że dochody ze sprzedaży akcji i pochodnych instrumentów finansowych podlegają opodatkowaniu wyłącznie w kraju rezydencji Zbywcy, Jednakże odwołując się do brzmienia Modelowej Konwencji w sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) artykuł 13 dotyczący dochodów ze zbycia składników majątku zawiera następujący ustęp 5: „Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3 i 4 podlegają opodatkowaniu tylko w tym umawiającym się państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.” Powyższe potwierdza zatem, że podstawową zasadą jest opodatkowanie zysków majątkowych tylko w kraju rezydencji podatkowej. Natomiast możliwość opodatkowania również w drugim kraju istnieje wyłącznie w odniesieniu do ściśle określonych sytuacji wskazanych w ustępach 1 i 2 art. 13 Umowy. W związku z powyższym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że biorąc pod uwagę brzmienie i celowościową wykładnię umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Tajlandią oraz Konwencji Modelowej OECD, dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę ze sprzedaży akcji, operacji na instrumentach pochodnych oraz ze zbywania akcji w drodze skupu akcji własnych nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.