0114-KDIP3-2.4011.65.2021.2.MG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2021 r. (data wpływu 25 stycznia 2021 r.) uzupełnione pismem z dnia 25 marca 2021 r. (data wpływu 25 marca 2021 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 17 marca 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.65.2021.1.MG (data nadania 17 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 17 marca 2021 r. (data nadania 17 marca 2021 r.) Nr 0114-KDIP3-2.4011.65.2021.1.MG, tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. (data wpływu 25 marca 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek. We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. Od 3 kwietnia 2018 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.) są utworami i podlegają ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.) Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Rzeczypospolitej Polskiej i jako formę opodatkowania od dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej wybrał podatek liniowy. W roku 2020 Wnioskodawca świadczył usługi w ramach umowy ze spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanymi dalej spółkami), wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, polegające na projektowaniu, tworzeniu, ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania. Oprogramowanie, jak i treści wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności, sprzedawane jest w całości spółkom wraz z przekazaniem wszelkich praw autorskich, na podstawie zawartych umów. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Część przychodów Wnioskodawcy pochodzi ze sprzedaży praw autorskich spółkom (oprogramowania) i Wnioskodawca nie nabywał wyników prac b+r prowadzonych przez inne firmy, ani praw autorskich wytworzonych przez inne firmy. Dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę ze sprzedaży ww. oprogramowania podlegają opodatkowaniu w Polsce. Podczas wykonywania wszystkich prac programistycznych Wnioskodawca wykorzystuje obiektowy język programowania (…) oraz (…) ((…), (…), (…), (…) i inne), narzędzia bazodanowe ((…), (…)), narzędzia integracyjne ((…), (…), (…), (…)) i inne narzędzia programistyczne ((…), (…)). W roku 2020 Wnioskodawca pracował nad realizacją dwóch projektów ramach dwóch różnych umów ze spółkami. Od 13 stycznia 2020 r. do 31 marca 2020 r. Wnioskodawca realizował projekt dla branży telekomunikacyjnej, którego celem były automatyzacja i rozwój procesu sprzedaży usług telekomunikacyjnych, wprowadzające nowe rozwiązania. Od 1 kwietnia 2020 r. do dziś Wnioskodawca pracuje w projekcie, którego celem jest rozwój autorskiego i innowacyjnego na rynku IT oprogramowania do zarządzania portfelem projektów. Dodatkowo, dla jednej ze spółek, która zajmuje się szkoleniami IT, świadczy usługi jako mentor/nauczyciel i tworzył treści szkoleniowe w zakresie mikroserwisów. Tworzone oprogramowanie, realizowane zgodnie z ww. umowami, było i jest częścią większych projektów, realizowanych w większym zespole, zaś praca Wnioskodawcy miała i ma systematyczny charakter, a proces tworzenia oprogramowania był i jest zorganizowany, i prowadzony w metodyce scrum oraz przy użyciu praktyki CI/CD (continous integration/continous deployment). Wytwarzanie tego typu oprogramowania wymaga korzystania z najnowocześniejszych technologii programistycznych, w celu poznania których konieczne jest ciągłe poszerzanie i zdobywanie wiedzy o samych technologiach i technikach programowania. Nieustanne zwiększanie zasobów wiedzy oraz poznawanie technik jej wykorzystania w praktyce odbywa się w przypadku Wnioskodawcy za sprawą czytania książek o tematyce programistycznej, uczestnictwa w kursach internetowych, czytania blogów programistycznych, uczestnictwa w konferencjach i spotkaniach wiedzowych, czytania dokumentacji wykorzystywanych technologii. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie usług programistycznych jest więc działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe. W jej ramach Wnioskodawca opracowuje nowe i ulepsza produkty i procesy niewystępujące dotychczas w działalności spółek, z którymi współpracuje. Są to rozwiązania w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już funkcjonujących, a część z nich jest innowacyjna. Oprogramowanie komputerowe, będące efektem działań Wnioskodawcy, polegające na tworzeniu, ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania, podlegają ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie prawa do programu komputerowego, o których mowa w niniejszym wniosku, zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Prawa te, jeśli chodzi o okres po 1 kwietnia 2020 r., są nadal przez Wnioskodawcę wytwarzane, rozwijane i ulepszane w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Prawa te podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191, z późń.zm.), jako, że jest to autorskie prawo do programu komputerowego. Prawa majątkowe do programów komputerowych tworzonych przez Wnioskodawcę, zgodnie z umowami współpracy, przysługują spółką, na rzecz których Wnioskodawca świadczył lub świadczy swoje usługi programistyczne. Od stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną ewidencję wszystkich wykonywanych prac w ramach działalności gospodarczej (w postaci codziennych raportów z prowadzonych przez Wnioskodawcę prac, zapisanych w arkuszu kalkulacyjnym), co umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a zatem wyodrębnienie i ustalenie dochodów, kosztów uzyskania przychodu oraz przychodów, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30 ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o: - przychodach uzyskiwanych ze zbycia oprogramowania w danym okresie, tj. wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania; - kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio działalność związaną z wytworzeniem oprogramowania; - dochodzie ze zbycia oprogramowania obliczonym, jako różnica pomiędzy przychodami i kosztami. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu umowy o świadczenie usług wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonanie prac. Wnioskodawca ponosi też odpowiedzialność za prawidłowe i terminowe wykonanie usług objętych umowami z wyżej wspomnianymi spółkami. Prace związane z działalnością Wnioskodawcy podejmuje On w sposób systematyczny, w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy odznacza się tym, że realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych na rynku rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Tworzenie, ulepszanie i modyfikowanie oprogramowania dokonywane jest przez Wnioskodawcę na podstawie wymienionych w niniejszym wniosku umów, na podstawie których, jeżeli w związku ze świadczeniem usług stanowiących jej przedmiot powstanie utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Wnioskodawca zobowiązany jest przenieść na zamawiającego z chwilą ustalenia utworu wszelkie prawa majątkowe do takich utworów, na wszystkich istniejących w dniu przeniesienia polach eksploatacji, w tym sprzedaży, najmu, dzierżawy osobom trzecim. Prowadząc działalność w związku z usługami świadczonymi na rzecz spółek Wnioskodawca ponosi następujące koszty: koszty utrzymania samochodu - zakup paliwa, części eksploatacyjnych (samochód jest Wnioskodawcy niezbędny do dojazdu do klientów), zakup komputera, tabletu i podzespołów komputerowych (są one niezbędne do przygotowania stanowiska pracy Wnioskodawcy, przy ich wykorzystaniu Wnioskodawca tworzy oprogramowanie i prowadzi szkolenia) oraz niezbędnych środków wyposażenia biura. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona, jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. (data wpływu 25 marca 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 17 marca 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.65.2021.1.MG Wnioskodawca doprecyzował przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenia przyszłe poprzez wskazanie: Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Nie są to działania rutynowe ani okresowe (nie jest to utrzymanie techniczne produktu), natomiast wymagają one nieustannego podnoszenia kwalifikacji zawodowych poprzez samodokształcanie i podnoszenie kwalifikacji (kursy, książki, dokumentacje techniczne, konferencje), zdobywanie wiedzy na temat nowych technologii i możliwości ich zastosowań przy wytwarzaniu i ulepszaniu oprogramowania. Tworzenie i ulepszanie oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy projektowania i implementacji zaawansowanych mechanizmów informatycznych, w celu dostarczenia wysokiej jakości komponentów systemu informatycznego, które są innowacyjne zarówno w działalności Wnioskodawcy, jak i dla Spółki, na której zamówienie wytwarza oprogramowanie. W związku z wytworzeniem i rozwinięciem (ulepszeniem) oprogramowania Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej pochodzący ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ramach świadczonych usług oraz z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Działania Wnioskodawcy polegające na ulepszaniu/modyfikacji oprogramowania zmierzają zarówno do poprawy użyteczności jak i funkcjonalności tego oprogramowania. Działania te mają często charakter innowacyjny. Właścicielem ulepszanego (rozwijanego) oprogramowania jest Spółka (Zleceniodawca), natomiast Wnioskodawca dokonuje jedynie jego ulepszenia, rozwinięcia, dodania nowych funkcjonalności i rozwiązań oraz zwiększenia wydajności istniejących rozwiązań. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi, Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania. Wnioskodawcy nie przysługują (także pochodzące z licencji) prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku jego dalszego rozwijania/ulepszania. Do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawców, Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie bądź zwiększenie funkcjonalności danego oprogramowania. W związku z tym Wnioskodawca nie jest użytkownikiem prawa na podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej. Nie jest więc właścicielem oprogramowania ulepszanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności, które są osobnym oprogramowaniem. Wnioskodawca nie posiada licencji wyłącznej i niewyłącznej na korzystanie z wytworzonego oprogramowania. Całość praw autorskich przechodzi na Zleceniodawcę. Ulepszanie bądź rozwijanie istniejącego oprogramowania następuje na podstawie zlecenia zgodnie z zawartą ze Spółką (Zleceniodawcą) umową. W ramach umowy ze spółką Wnioskodawca zobowiązuje się przenieść na Zleceniodawcę wszelkie autorskie prawa majątkowe i prawa pokrewne (w tym wyłączne prawo zezwalania na wykonywanie zależnych praw autorskich) do projektów, oprogramowania, raportów i dokumentacji powstałych w wyniku realizacji usług, co następuje w ramach wynagrodzenia za wykonanie tych usług określoną na umowie kwotą bezwarunkowo i bezzwłocznie z chwilą wniesienia przez Zleceniodawcę opłaty za usługi. Do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawcy prawa do programu, Wnioskodawcy przysługują prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie (nowe rozwiązania, funkcjonalności), które to oprogramowanie staje się w momencie jego stworzenia własnością Wnioskodawcy, która przechodzi na rzecz Zleceniodawcy wskutek wykonania z nim umów. Ponadto Wnioskodawca ulepsza i rozwija oprogramowanie, często tego, które sam stworzył oraz istniejące oprogramowanie. Wnioskodawca nie jest właścicielem oprogramowania modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności, które są osobnym oprogramowaniem. Dodawane funkcjonalności są częściami oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie. W wyniku tworzenia/rozwinięcia oprogramowania tworzone są nowe kody, algorytmy oraz powstają nowe prawa własności intelektualnej. Wnioskodawcy przysługują i będą przysługiwały prawa autorskie do ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi następujące koszty: koszt zakupu sprzętu elektronicznego (komputer, tablet, rysik do tabletu, słuchawki, akcesoria tj. klawiatura, mysz, skaner, kable, karty pamięci, napęd DVD, toner do drukarki, papier do drukarki, podstawka pod komputer, etui do tabletu), koszty zakupu przyłącza internetowego i usług internetowych oraz telekomunikacyjnych (koszty abonamentu za internet i telefon), koszt zakupu pakietu biurowego (…), koszty usług księgowych, składki na ubezpieczenia społeczne, koszty książek i kursów online (służą samokształceniu), koszty związane z samochodem (środek trwały, m.in. paliwo, przegląd, ubezpieczenie OC/AC – samochód służy do dojazdów do biura kontrahenta), koszt polisy ubezpieczeniowej OC od działalności gospodarczej. Pod pojęciem „niezbędne środki wyposażenia biura” Wnioskodawca rozumie te wydatki, które są związane z prowadzoną działalnością, i są niezbędne do świadczenia usług na wymaganym przez kontrahentów poziomie jakości. Są to: wymieniony sprzęt elektroniczny wraz z akcesoriami, (wymienione w punkcie a) oraz koszt zakupu pakietu biurowego (wymienionego w punkcie b) oraz koszty poniesione na zakup przyłącza internetowego i usług internetowych i telekomunikacyjnych (punkt c). Wnioskodawca ponosi koszty na działalność badawczo-rozwojową i pozostałą prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność gospodarczą i w żaden sposób nie da się tych kosztów przypisać jednoznacznie do określonych źródeł dochodów, gdyż świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie są usługami o charakterze materialnym. A zatem wskazane wydatki i koszty nie są poniesione wyłącznie na działalność badawczo-rozwojową. Koszty i wydatki poniesione na „wyposażenie biura” (sprzęt komputerowy, internet, telefon, akcesoria komputerowe) pozwalają Wnioskodawcy świadczyć usługi programistyczne i są niezbędne do świadczenia tych usług na jak najwyższym poziomie jakości, jaki jest wymagany też przez kontrahentów. Ze względu na niematerialny charakter świadczonych przez Wnioskodawcę usług, oraz że działalność gospodarcza nie ma wyłącznie charakteru badawczo-rozwojowego, Wnioskodawca nie jest w stanie przyporządkować konkretnej wartości kosztu do wytworzenia, ulepszenia czy rozwinięcia konkretnego oprogramowania czy jego części. Aby móc osiągać przychody z prowadzonej działalności gospodarczej w obszarze IT, niezbędne jest poniesienie wymienionych przez Wnioskodawcę w odpowiedzi na pytanie 7 w punktach 1-3 wydatków i kosztów. Jest to przede wszystkim sprzęt komputerowy i akcesoria oraz pakiet biurowy (…), a także konieczny jest stały dostęp do internetu i telefon komórkowy. Bez sprzętu komputerowego oraz dostępu do internetu całkowicie niemożliwe byłoby świadczenie usług. Pozostałe koszty Wnioskodawca ponosi na zwiększenie wydajności swojej pracy oraz podniesienie jej komfortu, co ma wpływ na jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług, a tym samym na jakość wytwarzanego przez Wnioskodawcę oprogramowania. Z komputera, który został zakupiony w 2020 roku, Wnioskodawca korzysta na podstawie leasingu operacyjnego, zaś w koszty wliczane są opłaty leasingowe. Pozostały sprzęt komputerowy/elektroniczny oraz akcesoria są środkiem trwałym w prowadzonej działalności gospodarczej. Wykorzystywany jest zarówno do prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej jak i pozostałej działalności prowadzonej w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nadmienia, że w ramach jego działalności gospodarczej wykonuje On przeglądu kodu (code review) innych członków zespołu, odbywa liczne spotkania i konferencje online, jest zobowiązany do raportowania wykonanej pracy oraz robienia dokumentacji, co nie jest działalnością badawczo-rozwojową, a wymaga sprzętu komputerowego. Wnioskodawcy wydaje się natomiast, że istnieje proporcja między kosztami poniesionymi na działalność badawczo-rozwojową, a dochodem z tejże działalności. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy w przedstawionym stanie faktycznym prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części, wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy w przedstawionym stanie faktycznym dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy w przedstawionym stanie faktycznym wydatki na: koszty utrzymania samochodu, zakup komputera i podzespołów komputerowych oraz koszty zakupu wyposażenia biura w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy w związku z nowymi regulacjami IP BOX (ustawa z dnia 23 października 2018 r. Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) Wnioskodawca może objąć preferencyjną stawką dochody osiągnięte ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności, korzystając z przepisów, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z autorskiego prawa do programu komputerowego za rok podatkowy 2020? Zdaniem Wnioskodawcy, Ad. 1) Prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego przez Wnioskodawcę samodzielnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej działalności na rzecz spółek, zalicza się do kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Ad. 2) Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego oraz ulepszaniu starego oprogramowania komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe spółki i jej ewentualnych klientów. Działalność ta polega na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowana nowych, ulepszonych rozwiązań. Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, działalność Wnioskodawcy spełnia cechy takowej: nowatorskość i twórczość – Wnioskodawca tworzy oprogramowane od podstaw, jak i modyfikuje, poprzez dodawanie nowych funkcjonalności, stare oprogramowania, w zależności od potrzeb spółki, z którą współpracuje lub jej klientów; nieprzewidywalność - spółki, z którymi Wnioskodawca współpracował lub współpracuje, oczekują od Wnioskodawcy wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzona danych rozwiązań, pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań; metodyczność – Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach umów ze spółkami do ścisłej zgodności z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami spółki; możliwość przeniesienia lub odtworzenia – celem Wnioskodawcy w ramach wykonywanej przez niego działalności na rzecz spółki jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na ową spółkę, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia przez spółkę. Biorąc powyższe pod uwagę można stwierdzić, że tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie oraz modernizacja innych programów poprzez ich ulepszanie, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte w podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX- "wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot" oraz "Zatem twórczość działalność gospodarczej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika". Wobec czego, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale nie zawsze tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej - są one innowacyjne w skali przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, chociaż niektóre z rozwiązań są również innowacyjne na skalę światową i wykorzystywane przez klientów na całym świecie. Ad. 3) W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: - z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; - ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; - z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Zgodnie z postanowieniami umów ze spółkami: jeżeli w związku ze świadczeniem usług stanowiących przedmiot umowy powstanie utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Wnioskodawca przenosi na Spółkę z chwilą ustalenia utworu wszelkie prawa majątkowe do takich utworów, na wszystkich istniejących w dniu przeniesienia polach eksploatacji, w tym sprzedaży, najmu, dzierżawy osobom trzecim. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód otrzymany ze zbycia oprogramowania w ramach świadczenia usług informatycznych na podstawie umów ze Spółką stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on bowiem dochód z oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad. 4) Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie zostaną przenoszone w wykonaniu umów na spółki. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z wykonywaną działalnością gospodarczą Wnioskodawca ponosi wydatki na: koszty utrzymania samochodu, zakup komputera, tabletu, podzespołów komputerowych oraz koszty zakupu wyposażenia biura. Powyższe wydatki ponoszone są również kosztami w rozumieniu art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku braku możliwości ulokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem oprogramowania, według odpowiedniej proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad. 5) Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej za rok podatkowy 2020 i może objąć tą preferencyjną stawką dochody osiągnięte ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, gdyż działalność gospodarcza Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu, modyfikacji lub ulepszaniu oprogramowania, stanowi działalność b+r, a autorskie oprogramowanie, które jest przez Wnioskodawcę tworzone i rozwijane, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w niniejszym wniosku Wnioskodawca dla pewności zadaje pytanie 1 i pytanie 2, czy Jego wnioskowanie jest prawidłowe. Oprogramowanie jest elementem znacznie szerszego procesu b+r prowadzonego w ramach większych projektów, zaś prace programistyczne Wnioskodawcy dążą do dokonania rozwoju poprzez reorganizacje istniejących systemów, wprowadzanie nowych i innowacyjnych funkcjonalności, integrację z zewnętrznymi systemami, migracje danych z systemów klienckich oraz tworzenie nowych lub bardziej wydajnych rozwiązań i algorytmów w oparciu o nowe techniki w celu poprawy wydajności systemów. W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo - rozwojową bezpośrednio związaną z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Działalność ta ma twórczy charakter, gdyż jej celem jest tworzenie od podstaw nowych, oryginalnych i efektywnych rozwiązań, zaś po stronie Wnioskodawcy leży inwencja i ich zaprojektowanie. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace spełniają również kryterium prac rozwojowych, gdyż do ich wykonania niezbędna jest wiedza Wnioskodawcy i nabywane umiejętności w zakresie technologii i narzędzi informatycznych oraz oprogramowania do projektowania i implementacji nowego oprogramowania, będącego innowacyjnym produktem, dostępnym dla klientów. Prace Wnioskodawcy cechuje również systematyczny i zewidencjonowany charakter, a z uwagi na postępujące zmiany technologiczne oraz konieczność sprostania rozwijającym się wymaganiom, nie mają charakteru incydentalnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.), badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85): badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Tymczasem z opisu sprawy przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji wynika, że od 3 kwietnia 2018 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.) są utworami i podlegają ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Praca Wnioskodawcy miała i ma systematyczny charakter. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie usług programistycznych jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Nie są to działania rutynowe ani okresowe (nie jest to utrzymanie techniczne produktu), natomiast wymagają one nieustannego podnoszenia kwalifikacji zawodowych poprzez samodokształcanie i podnoszenie kwalifikacji, zdobywanie wiedzy na temat nowych technologii i możliwości ich zastosowań przy wytwarzaniu i ulepszaniu oprogramowania. Tworzenie i ulepszanie oprogramowania wymaga od Wnioskodawcy projektowania i implementacji zaawansowanych mechanizmów informatycznych, w celu dostarczenia wysokiej jakości komponentów systemu informatycznego, które są innowacyjne zarówno w działalności Wnioskodawcy, jak i dla Spółki, na której zamówienie wytwarza oprogramowanie. W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Reasumując podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy  Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 ------------------- a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30ca ust. 11 ww. ustawy, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: Wnioskodawca w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy, ulepsza i modyfikuje programy komputerowe; Wnioskodawca wykonuje powyższe czynności w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac związanych z tworzeniem, ulepszaniem i modyfikowaniem oprogramowania komputerowego powstaje nowe, odrębne oprogramowanie lub jego część podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; Wnioskodawca przenosi za wynagrodzeniem całość praw autorskich do oprogramowania lub jego części; Wnioskodawca od stycznia 2019 r. prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca chciałby skorzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5% w odniesieniu do dochodu z autorskiego prawa do programu komputerowego uzyskanego w 2020 r. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Reasumując powyższe – autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane/ulepszane/modyfikowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 i pkt 3 osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Dochód ze zbycia tego prawa lub jego części stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Wnioskodawca, będzie mógł skorzystać w zeznaniu rocznym z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu za 2020 rok według 5% stawki podatku dochodowego. Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia kosztów prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z objaśnień wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Tym samym kosztami – w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będą koszty utrzymania samochodu, zakup komputera i podzespołów komputerowych oraz koszty zakupu wyposażenia biura, o ile są to wydatki poniesione w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa IP, czyli istnieje związek tych wydatków z kwalifikowanym prawem IP oraz z uzyskanym dochodem z tego prawa. Należy również podkreślić, że przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych Wnioskodawca uzyskuje także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box. Zatem wydatki te ponoszone przez Wnioskodawcę, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Reasumując – wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę na utrzymania samochodu, zakup komputera i podzespołów komputerowych oraz koszty zakupu wyposażenia biura, stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Należy dodać, że wybór metody ustalenia odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postepowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postepowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.