0114-KDIP3-2.4011.956.2021.2.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Dnia 26 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika z tytułu wypłaty odszkodowania. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 października 2021 r., pismem z 22 listopada 2021 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 grudnia 2021 r. (wpływ 15 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Spółka wypłaciła odszkodowanie zwolnionej pracownicy podlegającej (podczas zatrudnienia) obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Odszkodowanie to przysługiwało na podstawie uprawomocnionego wyroku Sądowego. W wyroku orzeczono, że: "Sąd Rejonowy (…) zasądza od pozwanego Spółki na rzecz powódki (…) kwotę 15.000,00 zł (piętnaście tysięcy złotych 00/100) tytułem odszkodowania za wypowiedzenie umowy o pracę z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty." Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 roku w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy, odszkodowanie przysługujące pracownikowi w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa pracy oblicza się stosując zasady obowiązujące przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, tj. na podstawie §14–18 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 roku w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop. Na potrzeby rozprawy sądowej Spółka przygotowała stosowne wyliczenie, tj. określiła miesięczne wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent za urlop w wysokości 5.542,56 zł brutto. Zasadnicze miesięczne wynagrodzenie brutto pracownicy zgodnie z ostatnią umową o pracę wynosiło 5.000,00 zł brutto. Spółka wypłaciła odszkodowanie we wskazanych terminach. Odszkodowanie netto do wypłaty było pomniejszone o podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z zapisami art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o p.d.o.f., ponieważ wysokość odszkodowania pracownicy nie wynikała wprost z przepisów (nie spełniała kryterium zwolnienia podatkowego). Dodatkowo Spółka poinformowała, że: 1)      ani w Regulaminie Pracy ani Regulaminie Wynagradzania Spółki nie ma żadnych zapisów regulujących wypłaty czy wysokości odszkodowań lub zadośćuczynień. 2)      Okres wypowiedzenia pracownicy wynosił 3 miesiące, zgodnie z art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu Pracy i umowę o pracę rozwiązano z zachowaniem 3 – miesięcznego okresu wypowiedzenia. Świadectwo pracy wskazuje rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem przez pracodawcę zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu Pracy. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Pierwszą część odszkodowania Spółka wypłaciła 2 sierpnia 2021 roku (zgodnie z nadaniem przez sąd rygoru natychmiastowej wykonalności co do kwoty 5.542,56 zł), natomiast drugą część odszkodowania Spółka wypłaciła 30 sierpnia 2021 roku (2 tygodnie od uprawomocnienia się wyroku). W momencie wypłaty odszkodowania pracownik podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Sąd w wyroku nie wskazał podstawy prawnej. W wyroku orzeczono, że: "zasądza od pozwanej Spółki na rzecz powódki (…) kwotę 15.000,00zł (piętnaście tysięcy złotych 00/100) tytułem odszkodowania za wypowiedzenie umowy o pracę z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty”. Odszkodowanie zostało przyznane przez sąd w wyroku. Ani wysokość, ani zasady ustalania odszkodowania nie wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub układów zbiorowych czy regulaminów. Miesięczne wynagrodzenie przedłożone w sądzie, uwzględnione w zaświadczeniu o dochodach wynosiło 5.542,56 zł, tymczasem zasądzono odszkodowanie w wysokości 15.000 zł (5.542,56 zł x 3 = 16.627,68 zł). Wypłacone pracownikowi odszkodowanie dotyczyło utraconych korzyści, tj. z pracownikiem została rozwiązana umowa o pracę, więc po rozwiązaniu stosunku pracy nie otrzymywał wynagrodzenia, premii oraz świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz nie mógł korzystać z pozostałych, zapewnianych pracownikom przez pracodawcę benefitów i świadczeń. Pytania Czy Spółka postąpiła prawidłowo przy dokonaniu wypłaty odszkodowania dla pracownicy, pomniejszając wypłatę tego odszkodowania o podatek dochodowy od osób fizycznych? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Spółki, postąpiła ona prawidłowo przy dokonaniu wypłaty odszkodowania dla pracownicy, pomniejszając wypłatę tego odszkodowania o podatek dochodowy od osób fizycznych. Wysokość odszkodowania nie wynikała z przepisów, tj. została ostatecznie/w toku sprawy obliczona w inny sposób, nie spełniając art. 47(1) Kodeksu Pracy. Tym samym, nie spełniono kryterium zwolnienia podatkowego. W ustawie o p.d.o.f w art. 21 ust. 1 pkt 3 czytamy, że wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw (tutaj Kodeks pracy oraz rozporządzenie MPiPS w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop). Reguły dotyczące wyliczenia odszkodowania przysługującego pracownikowi w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa pracy wylicza się na podstawie §14–18 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 roku w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop – kalkuluje się według reguł wyliczania pieniężnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Na potrzeby rozprawy sądowej Spółka przygotowała stosowne wyliczenie, tj. w kwocie 5.542,56zł brutto. Okres wypowiedzenia pracownicy wynosił 3 miesiące, zgodnie z art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu Pracy. Zatem, 5.542,56 zł x 3 = 16.627,68 zł, a nie 15.000 zł. Odszkodowanie netto do wypłaty było więc pomniejszone o podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z zapisami art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o p.d.o.f, , ponieważ wysokość odszkodowania pracownicy nie wynikała wprost z przepisów (nie spełniała kryterium zwolnienia podatkowego). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: źródłem przychodu są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 powołanej ustawy: za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. Powzięliście Państwo wątpliwość, czy odszkodowanie wypłacone na podstawie prawomocnego wyroku Sądu korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych i tym samym nie ciążą na Państwie obowiązki płatnika z tego tytułu. Według art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.), z wyjątkiem: a)    określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, b)    odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, c)     odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym, d)    odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, e)    odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, f)      odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c, g)    odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe. Zwolnieniem określonym w przytoczonym powyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, objęte są tylko odszkodowania i zadośćuczynienia, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, bądź postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 Kodeksu pracy, z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w lit. a)-g) tego artykułu. Zgodnie z art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.): ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Stosownie do treści art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy: umowę o pracę rozwiązuje się przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem). Natomiast w przypadku gdy wysokość lub zasady ustalania odszkodowania lub zadośćuczynienia nie wynikają wprost z odrębnych ustaw lub aktów wykonawczych wydanych na podstawie tych odrębnych ustaw, a podstawą ich otrzymania jest wyrok lub ugoda sądowa, wówczas odszkodowanie (zadośćuczynienie) takie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy, z wyjątkiem odszkodowań (zadośćuczynień) wymienionych w lit. a i b przytoczonego przepisu. Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy: wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień: a)    otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, b)    dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Jeżeli otrzymane odszkodowanie mieści się w pojęciu jednego z ww. wyjątków, nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. przepisu. Podstawową przesłanką zwolnienia świadczenia od opodatkowania na podstawie przytoczonego przepisu jest jego odszkodowawczy charakter. Wyżej wymieniony przepis zwalnia od podatku jedynie takie odszkodowania, które obejmują tylko odszkodowania za tzw. szkodę rzeczywistą, czyli poniesione straty, a nie dotyczy utraconych korzyści. Odszkodowanie z tytułu utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógł się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono, podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odszkodowanie jest szczególnym rodzajem świadczenia polegającego na naprawieniu szkody, czyli uszczerbku, jakiego doznaje poszkodowany we wszystkiego rodzaju dobrach przez prawo chronionych. Chodzi zarówno o uszczerbek majątkowy, jak i niemajątkowy. W praktyce szkoda może obejmować stratę polegającą na ubytku w majątku – wskutek doznania tej straty poszkodowany staje się uboższy niż był dotychczas, lub może dotyczyć utraconych korzyści, jakich poszkodowany mógłby się spodziewać, gdyby mu szkody nie wyrządzono – wówczas poszkodowany nie staje się bogatszy, jakkolwiek mógł liczyć na wzbogacenie się. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jako wyłączone ze zwolnienia, podlega odszkodowanie otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej z tytułu utraconych korzyści, które podatnik mógł otrzymać gdyby mu szkody nie wyrządzono. W treści wniosku przedstawiliście Państwo następujące informacje: 1)      W 2018 r. Spółka wypłaciła zwolnionej pracownicy m.in. odszkodowanie za wypowiedzenie umowy o pracę z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie. 2)      Odszkodowanie zostało przyznane na podstawie uprawomocnionego wyroku sądowego. 3)      Sąd w wyroku nie wskazał podstawy prawnej. 4)      Ani wysokość, ani zasady ustalania odszkodowania nie wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub układów zbiorowych czy regulaminów. 5)      Okres wypowiedzenia pracownicy wynosił 3 miesiące, zgodnie z art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu Pracy i umowę o pracę rozwiązano z zachowaniem 3 – miesięcznego okresu wypowiedzenia. Kwota odszkodowania odpowiada wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia pomniejszona o kwotę podatku dochodowego. 6)      Wypłacone pracownikowi odszkodowanie dotyczyło utraconych korzyści, tj. z pracownikiem została rozwiązana umowa o pracę, więc po rozwiązaniu stosunku pracy nie otrzymywał wynagrodzenia, premii oraz świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a także nie mógł korzystać z pozostałych, zapewnianych pracownikom przez pracodawcę benefitów i świadczeń. Tym samym, odszkodowanie przyznane byłej pracownicy wyrokiem Sądu nie jest odszkodowaniem wynikającym z przepisów odrębnych ustaw, lub układów zbiorowych czy regulaminów. Wynikająca z wyroku Sądu kwota odszkodowania ma rekompensować pracownikowi utracone przez niego korzyści w postaci wynagrodzenia za pracę. Odszkodowanie to ma więc zrekompensować zarobek, jaki były pracownik mógłby otrzymać, gdyby nadal łączył go z Państwem stosunek pracy, a więc gdyby do rozwiązania umowy o pracę nie doszło. W związku z powyższym należy uznać, że świadczenie odszkodowawcze nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłacone byłej pracownicy odszkodowanie na podstawie wyroku sądowego stanowi dla tej pracownicy przychód ze stosunku pracy, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowy od osób fizycznych. Państwo jako płatnik zobowiązani byliście do naliczenia, pobrania i odprowadzenia z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja opiera się na opisie stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku – nie potwierdza natomiast, czy opisane okoliczności rzeczywiście miały miejsce. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1.     z zastosowaniem art. 119a; 2.     w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3.     z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).