0114-KDIP3-3.4011.393.2019.2.MT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2019 r. (data wpływu 9 sierpnia 2019 r.) uzupełnione pismem z dnia 25 września 2019 r. (data wpływu 25 września 2019 r.) będącego odpowiedzią na wezwanie z dnia 24 września 2019 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.393.2019.1.MT (data nadania 24 września 2019 r., data odbioru 24 września 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 24 września 2019 r. (data nadania 24 września 2019 r., data doręczenia 24 września 2019 r.) Nr 0114-KDIP3-3.4011.393.2019.1.MT, tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych. Pismem z dnia 25 września 2019 r. (data nadania 25 września 2019 r., data wpływu 25 września 2019 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważającą działalnością Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem i tej działalności dotyczy wniosek. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania dla swoich klientów. Razem z oprogramowaniem Wnioskodawca sprzedaje klientom wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania, w tym do wszystkich opracowań, projektów dokumentów i innych produktów intelektu. Prace Wnioskodawcy dotyczą projektowania, planowania, implementacji i modyfikacji oprogramowania. Realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, które wcześniej Wnioskodawca musi wymyślić i zaprojektować. Realizacja zadań związana jest z projektem, w ramach którego wykonywane są zlecone prace. Projekty Wnioskodawca dobiera na podstawie swoich kompetencji i poziomu doświadczenia. Projekty dotyczą aplikacji mobilnych na system (...) i wymagają stworzenia autorskiego oprogramowania wspomagającego ich proces tworzenia i rozwijania. Klientami Wnioskodawcy są najczęściej firmy z sektora bankowego i płatniczego. Ze względu na sektor, w którym działa Wnioskodawca, projekty są bardzo rygorystycznie chronione. Kod źródłowy jest przechowywany na komputerach z zaszyfrowanym dyskiem, natomiast o dostęp zdalny dba połączenie …. W umowie z klientami Wnioskodawca ma zakaz udostępniania jakichkolwiek informacji na temat projektów. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia. W celu wytworzenia, rozszerzenia lub ulepszenia oprogramowania Wnioskodawca musi najpierw wykonać pracę badawczo-rozwojową, która pozwoli opracować Wnioskodawcy najlepiej dopasowane rozwiązanie do jego potrzeb, a następnie wykorzystać je w projekcie. Wiodące technologie, przy użyciu których powstaje oprogramowanie, to: - Narzędzie służące jako zintegrowane środowisko projektowe dla aplikacji mobilnych, które umożliwia przegląd jej struktury, projektowanie/tworzenie oprogramowania oraz uruchamianie aplikacji mobilnej na emulowanym środowisku, - Tożsame z powyższym, lecz posiadający inne potrzebne funkcje, - Narzędzie do projektowania i tworzenia programowania w środowisku … oraz …, - Systemy zarządzania bazami danych oparte na języku programowania …, - Obiektowe języki programowania, głównie … oraz …. Działalność Wnioskodawcy ma prowadzoną księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych. W związku z nowymi regulacjami IP BOX Wnioskodawca chciałby skorzystać z nowych przepisów, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, m in. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8). W odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 września 2019 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.393.2019.1.MT Wnioskodawca doprecyzował, że: Ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca mieszka na terytorium Polski, posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. z 2010 r. nr 51, poz. 307, z późn. zm„ dalej: ustawa o PIT): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Na co dzień Wnioskodawca zmierza się z zadaniami wytworzenia, rozszerzenia lub ulepszenia oprogramowania. Żeby to zadanie wykonać Wnioskodawca wykonuje prace rozwojowe zwiększające jego wiedzę, którą następnie wykorzystuje w celu opracowania nowego zastosowania. Prace rozwojowe polegają na zdobywaniu specjalistycznej wiedzy z dziedziny programowania między innymi poprzez badanie implementacji programistycznych, analizowanie dokumentacji technicznych, testowanie różnych algorytmów czy też eksploracja kodu źródłowego aplikacji. W ramach swojej działalności Wnioskodawca wytwarza, rozszerza lub ulepsza oprogramowanie. Ze względu na to, że Wnioskodawca działa w sektorze bankowym i płatniczym, zastosowania opracowane przeze niego, są często innowacyjne na skalę krajową lub nawet światową. Opracowane zastosowania to między innymi rozszerzanie i ulepszanie aplikacji mobilnej dla jednego z największych polskich banków, czy też praca nad wytworzeniem innowacyjnego sposobu płatności kartami zbliżeniowymi … i ... W celu wytworzenia, rozszerzenia lub ulepszenia oprogramowania Wnioskodawca musi najpierw wykonać pracę badawczo-rozwojową, która pozwoli Wnioskodawcy opracować najlepiej dopasowane rozwiązanie do jego potrzeb, a następnie wykorzystać je w projekcie. Autorskie prawo do programu komputerowego w przypadku Wnioskodawcy nie mogłoby zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone bez działalności badawczo-rozwojowej. Bez działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca nie byłby w stanie wykonywać swojej pracy. Prace rozwojowe polegają na zdobywaniu specjalistycznej wiedzy z dziedziny programowania między innymi poprzez badanie implementacji programistycznych, analizowanie dokumentacji technicznych, testowanie różnych algorytmów czy też eksplorację kodu źródłowego aplikacji. Dziedzina działalności badawczo-rozwojowej jest bezpośrednio związana z dziedziną działalności wytwarzania, rozszerzenia czy ulepszania oprogramowania. Oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Oprócz tego, zgodnie z artykułem 74, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do: 1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego; 2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała; 3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii. Razem z oprogramowaniem Wnioskodawca sprzedaje klientom wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania, w tym do wszystkich opracowań, projektów dokumentów i innych produktów intelektu. Cena sprzedaży usługi uwzględnia wszystkie wymienione produkty intelektu. Poza podatkową księgą przychodów i rozchodów Wnioskodawca prowadzi ewidencję księgową wyodrębniającą dochody i koszty poniesione w wyniku pracy nad programem komputerowym, który jest rezultatem prac twórczych i rozwojowych, od innych poniesionych dochodów i kosztów. Ewidencja jest prowadzona w postaci arkusza kalkulacyjnego. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością, która skupia się na tworzeniu autorskiego oprogramowania i rozwijania go wykorzystując wiedzę oraz rozwiązania nabyte podczas prac badawczo-rozwojowych, Wnioskodawca może zastosować 5% stawkę opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, m.in prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8)? Zdaniem Wnioskodawcy, autorskie oprogramowanie, stworzone i rozwijane przez firmę Wnioskodawcy, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie oprogramowanie, o którym mowa powyżej, jest tworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że może zastosować 5% stawkę opodatkowania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. (...) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. (…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy). Według art. 30cb ust. 3 ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Z informacji przedstawionych we wniosku i uzupełnieniu wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania dla swoich klientów. Razem z oprogramowaniem Wnioskodawca sprzedaje klientom wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania, w tym do wszystkich opracowań, projektów dokumentów i innych produktów intelektu. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca mieszka na terytorium Polski, posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Na co dzień Wnioskodawca zmierza się z zadaniami wytworzenia, rozszerzenia lub ulepszenia oprogramowania. Żeby to zadanie wykonać Wnioskodawca wykonuje prace rozwojowe zwiększające jego wiedzę, którą następnie wykorzystuje w celu opracowania nowego zastosowania. W ramach swojej działalności Wnioskodawca wytwarza, rozszerza lub ulepsza oprogramowanie. Ze względu na to, że Wnioskodawca działa w sektorze bankowym i płatniczym, zastosowania opracowane przeze niego, są często innowacyjne na skalę krajową lub nawet światową. Autorskie prawo do programu komputerowego w przypadku Wnioskodawcy nie mogłoby zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone bez działalności badawczo-rozwojowej. Bez działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca nie byłby w stanie wykonywać swojej pracy. Oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprócz tego, zgodnie z artykułem 74, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Razem z oprogramowaniem Wnioskodawca sprzedaj klientom wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania, w tym do wszystkich opracowań, projektów dokumentów i innych produktów intelektu. Cena sprzedaży usługi uwzględnia wszystkie wymienione produkty intelektu. Poza podatkową księgą przychodów i rozchodów Wnioskodawca prowadzi ewidencję księgową wyodrębniającą dochody i koszty poniesione w wyniku pracy nad programem komputerowym, który jest rezultatem prac twórczych i rozwojowych, od innych poniesionych dochodów i kosztów. Ewidencja jest prowadzona w postaci arkusza kalkulacyjnego. Odnosząc powyżej przedstawiony opis do zanalizowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191, z późn. zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Mając powyższe na uwadze, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 dnia października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.