0114-KDIP4-1.4012.68.2026.3.AM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 8 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek powstałych z podziału działek nr 1 i 2. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go Pan pismami: ·      z 20 marca 2026 r. (wpływ 26 marca 2026 r.); ·      z 21 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca od 1997 roku prowadzi działalność gospodarczą handlową - handel samochodami, handel (…), sprzęt budowlany. W zakresie tej działalności Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej nie prowadzi obrotu nieruchomościami. W dniu 1 września 2016 r. Wnioskodawca nabył położone w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…) działki nr 1 zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkami gospodarczymi oraz niezabudowaną działkę nr 1. W akcie nabycia, o którym mowa powyżej, Wnioskodawca oświadczył, że nabycia dokonuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym nieruchomości te nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w tej działalności. Przy nabyciu ww. nieruchomości nie występował podatek VAT, a tym samym Wnioskodawca nie dokonał odliczenia tego podatku. Dla działek nr 1 i 2 Wnioskodawca uzyskał warunki zabudowy na 4 działki budowlane i drogę wewnętrzną. Następnie zamierza podzielić te działki na 4 działki budowlane i drogę wewnętrzną. Po dokonaniu podziału zostaną pozyskane warunki zabudowy, dla każdej z wydzielonych działek. Wnioskodawca w stosunku do nieruchomości będących przedmiotem zapytania nie podejmował i nie będzie podejmował czynności takich jak uzbrojenie, ogrodzenie terenu, czy budowa drogi. Wnioskodawca nie udzielał i nie zamierza udzielać pełnomocnictwa do dokonywania przez osobę trzecią czynności wskazanych w zdaniu poprzednim. W odniesieniu do zbywanych działek Wnioskodawca nie wyklucza zawierania przedwstępnych umów sprzedaży, przy czym to zależeć będzie od nabywcy i co do zasady jego sytuacji finansowej i sposobu finansowania nabycia nieruchomości. W umowach tych zostanie określony jedynie przedmiot umowy, tj. docelowy numer działki, kwota sprzedaży, kwota wpłaconego zadatku/zaliczki, termin zapłaty za nieruchomość, termin zawarcia umowy przenoszącej własność oraz termin wydania nieruchomości. Poza powyższymi ustaleniami przedwstępne umowy nie będą zawierały innych praw i obowiązków zarówno po stronie Nabywcy jak i Sprzedającego. W umowach przedwstępnych nie zostaną zawarte żadne dodatkowe warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży. W przedwstępnych umowach nie będą określane żadne warunki, które muszą zostać spełnione przez Wnioskodawcę w celu zawarcia ostatecznej umowy zbycia, przenoszącej prawo własności nieruchomości na nabywcę, mogą być jedynie warunki dotyczące sposobu finansowania przez nabywcę. Wnioskodawca nie będzie udzielać żadnych zgód ani pełnomocnictw nabywcy nieruchomości, nie będzie upoważniać, ani udzielać żadnych pełnomocnictw nabywcy, dlatego nabywca nie będzie podejmował do momentu nabycia nieruchomości żadnych czynności. Wnioskodawca planuje zlecić sprzedaż działek do biura nieruchomości. Działki będą oferowane do sprzedaży przy pomocy wyłącznie pośrednika głównie poprzez umieszczanie ogłoszeń na portalach internetowych. Na terenie poszczególnych działek nie wykluczone jest również umieszczenie banneru informującego o możliwości zakupu działki z numerem telefonu pośrednika. Nie przewiduje się ogłoszeń w radio, wykonywania prospektów reklamowych, folderów, udziału w targach itp. 1.  Poza będącymi przedmiotem pytania prawnego nieruchomościami Wnioskodawca jest właścicielem: działek 3/1-3/12 powstałych z podziału działki nr 3 położonej w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…). Wnioskodawca nabył udział 1/4 w ww. działce nr 3 na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z dnia (…) stycznia 2020 r. o stwierdzenie nabycia spadku. Natomiast pozostałe udziały w ww. nieruchomości Wnioskodawca nabył w dniu (…) grudnia 2022 r. aktem notarialnym w ten sposób, że udział 1/2 nabył w formie darowizny od swojej matki, natomiast udział 1/4 nabył w formie umowy kupna - sprzedaży po 1/8 udziałów od dwóch swoich siostrzeńców, którzy nabyli te udziały w wyniku spadkobrania. Nieruchomość ta wykorzystywana jest jako działka rolna, łąka, która jest koszona. 2.  Udziału do 1/36 części w prawie własności zabudowanej kompleksem garażowym działki nr 4 położonej w (…), z prawem użytkowania boksu garażowego nr 1, a nabycia dokonał (…) czerwca 2000 r. 3.  Zabudowanej działki nr 5 położonej w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…). Nabycie ww. działki nastąpiło w formie darowizny od rodziców (…) stycznia 1994 r. 4.  Działek nr 7 i 8 położonych w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…), powstałych z podziału działki nr 6, której nabycia dokonał (…) lipca 2003 r. na podstawie umowy kupna-sprzedaży. 5.  Działek powstałych z podziału działki nr 9, położonych w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…). Nabycia ww. działki nr 9 dokonał (…) lipca 2003 r. na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Ponadto Wnioskodawca posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu wraz z wkładem budowlanym, które nabył 22 stycznia 1996 r. na podstawie umowy darowizny. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w związku z planowaną sprzedażą działek nie podejmował, ani nie planuje podjąć obecnie do momentu sprzedaży jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości ww. nieruchomości. Działki nr 1 i 2 były od momentu ich nabycia odłogowane. Powstała z wydzielenia działka nr 10 zabudowana jest budynkiem i będzie wykorzystywana na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy, poprzedzone remontem nieruchomości. Działki 1 i 2 nie były udostępniane. Wnioskodawca na moment składania wniosku nie ma celu nabywania w przyszłości nieruchomości. Wnioskodawca nie dokonywał zbycia wcześniej jakichkolwiek nieruchomości. Wnioskodawca posiada inne nieruchomości, które chce przeznaczyć do sprzedaży: działki nr 9 oraz 12 położone w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…) nabyte w dniu (…) lipca 2003 r. na podstawie umowy kupna sprzedaży. Działka była wykorzystywana na cele udostępnienia rolnikowi na cele rolnicze i w taki sposób była wykorzystywana. Przy czym udostępnienie miało charakter nieodpłatny, a korzystającym z tej działki był brat Wnioskodawcy. Działki powstałe z podziału działek nr 13 i 12 przeznaczone na sprzedaż mają charakter działek niezabudowanych, przeznaczonych pod zabudowę. Nabycie działek nr 13 i 12 nastąpiło celem zabezpieczenia sytuacji majątkowej Wnioskodawcy.działka nr 3 - Wnioskodawca nabył udział 1/4 w działce nr 3 położonej w (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…) na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z dnia 29 stycznia 2020 r. o stwierdzenie nabycia spadku. Natomiast pozostałe udziały w ww. nieruchomości Wnioskodawca nabył w dniu (…) grudnia 2022 r. aktem notarialnym w ten sposób, że udział 1/2 nabył w formie darowizny od swojej matki, natomiast udział 1/4 nabył w formie umowy kupna - sprzedaży po 1/8 udziałów od dwóch swoich siostrzeńców, którzy nabyli te udziały w wyniku spadkobrania. Nieruchomość ta była wykorzystywana jako działka rolna, łąka, która jest koszona. Wnioskodawca korzystał z nich wyłącznie do celów spędzania czasu na łonie natury, a w przyszłości, jak wskazano powyżej część terenu ma służyć zabudowie mieszkalno-rekreacyjnej Wnioskodawcy. Działka została nabyta na cele rekreacyjno-mieszkaniowe. Działki podlegające w przyszłości sprzedaży są działkami niezabudowanymi pod zabudowę mieszkaniową. Na działkach nr 1 i 2 nie była prowadzona działalność rolnicza. Funkcjonalność działek nie dawała możliwości wykorzystywania na cele rolnicze. Nigdy nie były sprzedawane płody rolne z działek nr 1 i 2, gdyż na tej nieruchomości nie były prowadzone uprawy rolne. Nabycia działek nr 1 i 2 Wnioskodawca dokonał na podstawie umowy kupna - sprzedaży z dnia (…) września 2016 r. Wnioskodawca wyjaśnia jednocześnie, że w związku z podziałem działek nr 1 i 2 nastąpiła zmiana numeracji na działki nr 14 - dojazdowa, nr 10 - działka pod domem do remontu (własne cele mieszkaniowe), nr 15, 16 i 17 - na sprzedaż. Wnioskodawca nie dokonywał zaliczenia żadnych kosztów związanych z nieruchomościami nr 1 i 2 położonymi w (…), w poczet kosztów uzyskania przychodów, a także nie deklarował żadnych przychodów z tego tytułu. Pytanie Czy sprzedaż działek powstałych z podziału działek nr 1 i 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? (pytanie nr 2 wniosku) Pana stanowisko w sprawie Transakcje sprzedaży działek objętych pytaniem prawnym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stanowisko to ma oparcie w przepisach i orzecznictwie. Należy przede wszystkim nawiązać do kryteriów określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „TSUE”) w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C‑181/10. W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE Nr L 347, str. 1 ze zm.), kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Natomiast, jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 112 należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. TSUE wskazał jedynie przykładowo okoliczności, które mogą świadczyć o tym, że dana osoba sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika podatku VAT, a podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny, liczba transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych przychodów, nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby poza zarząd majątkiem prywatnym. W świetle powołanego wyroku TSUE uznanie, czy dany podmiot działa jako podatnik VAT wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec (por. wyroki NSA z: 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07; 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 781/13; 27 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 774/13 i 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14 wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: „CBOSA”). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki NSA z: 9 października 2014 r., sygn. akt I FSK 2145/13; 3 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 636/15, publ: CBOSA). Mając na uwadze prezentowane rozumienie omówionych regulacji stanowiących materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, za prawidłowe należy uznać stanowisko, że aktywności Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego we wniosku, zbycia działek gruntu nie można uznać za aktywność porównywalną do aktywności przedsiębiorcy zajmującego się obrotem nieruchomościami. Opisane transakcje nie mają charakteru działalności stałej i oceny tej nie zmienia wielość transakcji. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza skorzystać z możliwości zbycia zgromadzonego wcześniej majątku. W zakresie zarządzania majątkiem prywatnym mieści się też aktywność polegająca na podziale działek na mniejsze działki. Zarządzenie majątkiem prywatnym nie wyklucza podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania majątku uzyskać jak najlepszą cenę. Poza tym Wnioskodawca nie podejmował ani nie planuje podejmowania działań marketingowych, nie uzbrajał i nie zamierza uzbrajać działek, nie utwardzał drogi wewnętrznej. Nie można zatem upatrywać aktywnych działań o charakterze profesjonalnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy w przypadku podziału dużej działki na mniejsze. Z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji nie wynika bowiem, aby Wnioskodawca podejmował wskazane w wyroku TSUE, jako tzw. „minimum”, działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych, pozwalające na ustalenie, że działa jako handlowiec. Reasumując, zatem ocenić należy planowane transakcje sprzedaży działek jako działanie osoby nie mającej statusu podatnika VAT w tym zakresie. Planowane transakcje nie będą podlegały więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”. Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: 6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii; 22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej. Art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C‑180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z ww. orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Pana wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek powstałych z podziału działek nr 1 i 2. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pana aktywność związana ze sprzedażą działek powstałych z podziału działek nr 1 i 2, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjął Pan w związku ze sprzedażą ww. działek powstałych z podziału nr 1 i 2 ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Wskazał Pan, że nabył działki nr 1 i 2 na podstawie umowy kupna - sprzedaży z dnia (…) września 2016 r. Dokonał Pan nabycia ww. działek w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (prowadzi Pan działalność gospodarczą handlową, w zakres której nie wchodzi obrót nieruchomościami), przy czym nieruchomości te nigdy nie były wykorzystywane przez Pana w tej działalności. W związku z planowaną sprzedażą działek nie podejmował Pan, ani nie planuje obecnie podjąć do momentu sprzedaży jakiekolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości ww. nieruchomości. Nie podejmował i nie zamierza Pan podejmować czynności takich jak: uzbrojenie terenu, ogrodzenia terenu lub budowa drogi. Działki nr 1 i 2 były od momentu ich nabycia odłogowane. Działki nr 1 i 2 nie były udostępniane. Na działkach nie była prowadzona działalność rolnicza. Funkcjonalność działek nie dawała możliwości wykorzystywania na cele rolnicze. Nigdy nie były sprzedawane płody rolne z działek nr 1 i 2, gdyż na tych nieruchomościach nie były prowadzone uprawy rolne. Dla działek nr 1 i 2 uzyskał Pan warunki zabudowy na 4 działki budowlane i drogę wewnętrzną. W związku z podziałem działek nr 1 i 2 nastąpiła zmiana numeracji na działki nr 14 - dojazdowa, nr 10 - działka pod domem do remontu (własne cele mieszkaniowe), nr 15, 16 i 17 - na sprzedaż. Zatem, w omawianej sytuacji należy wskazać, że ww. działania nie mogą świadczyć o zamiarze wykonywania przez Pana działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami skoro wyłącznie uzyskał Pan warunki zabudowy i podzielił działki, aby wydzielić grunt, który przeznaczył Pan do sprzedaży. Ponadto, wskazał Pan, że nie wyklucza zawierania przedwstępnych umów sprzedaży, przy czym to zależeć będzie od nabywcy i co do zasady jego sytuacji finansowej i sposobu finansowania nabycia nieruchomości. W umowach tych zostanie określony jedynie przedmiot umowy, tj. docelowy numer działki, kwota sprzedaży, kwota wpłaconego zadatku/zaliczki, termin zapłaty za nieruchomość, termin zawarcia umowy przenoszącej własność oraz termin wydania nieruchomości. Poza powyższymi ustaleniami przedwstępne umowy nie będą zawierały innych praw i obowiązków zarówno po stronie Nabywcy jak i Sprzedającego. W umowach przedwstępnych nie zostaną zawarte żadne dodatkowe warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży. W przedwstępnych umowach nie będą określane żadne warunki, które muszą zostać spełnione przez Pana w celu zawarcia ostatecznej umowy zbycia, przenoszącej prawo własności nieruchomości na nabywcę, mogą być jedynie warunki dotyczące sposobu finansowania przez nabywcę. Nie będzie Pan udzielać żadnych zgód ani pełnomocnictw nabywcy nieruchomości, nie będzie Pan upoważniać, ani udzielać żadnych pełnomocnictw nabywcy, dlatego nabywca nie będzie podejmował do momentu nabycia nieruchomości żadnych czynności. Planuje Pan zlecić sprzedaż działek do biura nieruchomości. Działki będą oferowane do sprzedaży przy pomocy wyłącznie pośrednika głównie poprzez umieszczanie ogłoszeń na portalach internetowych. Na terenie poszczególnych działek nie wykluczone jest również umieszczenie banneru informującego o możliwości zakupu działki z numerem telefonu pośrednika. Nie przewiduje się ogłoszeń w radio, wykonywania prospektów reklamowych, folderów, udziału w targach, itp. W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek powstałych z podziału działek nr 1 i 2 będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości nie wystąpi Pan w roli podatnika podatku od towarów i usług, a czynność sprzedaży ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Pana stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja ta rozstrzyga Pana wątpliwości wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług tj. w zakresie pytania nr 2 wniosku. Natomiast w zakresie pytania nr 1 wniosku, dotyczącego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.