0114-KDIP4-2.4012.440.2021.2.MC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 czerwca 2021 r. (data wpływu 17 czerwca 2021 r.), uzupełnionym 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu 25 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokali mieszkalnych – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   17 czerwca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokali mieszkalnych. Wniosek uzupełniony został pismem z 19 sierpnia 2021 r., złożonym 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu 25 sierpnia 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 3 sierpnia 2021 r., doręczone 16 sierpnia 2021 r.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   28 sierpnia 2020 r. Wnioskodawca dokonał zakupu dwóch lokali mieszkalnych (skan dokumentów w załączeniu) na faktury w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Od 2008 r. Wnioskodawca prowadzi usługową działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest produkcja pizzy. W chwili obecnej Wnioskodawca posiada 3 pizzerie, które znajdują się: w (...) przy (...), w (...) przy ulicy (…) oraz w (...) przy ulicy (...). Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca zatrudnia 25 pracowników. Od lat Wnioskodawca boryka się z płynnością kadrową w wyżej wymienionych pizzeriach. Zdarzyły się sytuacje, iż pracownicy nie stawili się do pracy, nie udzielając żadnej informacji. Poprzedni rok był dla gastronomii bardzo trudnym rokiem z uwagi na COVID-19, co znacznie pogorszyło sytuację odnośnie kadry Wnioskodawcy. Kupując owe lokale Wnioskodawca miał na uwadze możliwość zakwaterowania swoich pracowników w sytuacji braku kadry, z możliwością przemieszczenia pracowników z pizzerii w (...) czy z (...) do pizzerii w (...). Pizzeria z (...) przynosi największe przychody i Wnioskodawca nie może sobie pozwolić w dobie dużej konkurencji na braki kadrowe.   Ponadto, w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że: z tytułu nabycia lokali mieszkalnych Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku należnego, na rzecz pracowników Wnioskodawcy na dzień dzisiejszy nie są realizowane żadne świadczenia, w przyszłości w/w lokale będą udostępniane na podstawie umowy zakwaterowania krótkotrwałego, oddanie nieruchomości do dysponowania pracownikom nie będzie realizowało celu mieszkalnego, nabyte lokale Wnioskodawca będzie udostępniał na zasadzie umowy, do rozliczenia będzie wystawiał paragon, przesunięci pracownicy z innych miast będą mieli podniesione wynagrodzenie, pracownicy będą korzystać z w/w lokali do 14 dni, z pracownikami Wnioskodawca będzie rozliczał się na podstawie paragonu, pracownicy nie będą ponosić żadnych kosztów (czynsz, prąd, itd.).   Lokale nabyte zostały w celu krótkotrwałego zakwaterowania pracowników firmy Wnioskodawcy. Wnioskodawca prowadzi kilka lokali gastronomicznych w Polsce i czasy z pracownikami od dawna są ciężkie, dlatego Wnioskodawca musi wspomagać się opcją ich przemieszczania. Na dzień dzisiejszy lokale nie są jeszcze przystosowane do świadczenia w/w usług. Żadne świadczenia nie są realizowane w tych lokalach.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 23 sierpnia 2021 r.):   Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz jaką stawkę VAT powinien zastosować wystawiając paragon za świadczoną usługę? Zdaniem Wnioskodawcy: Zakwaterowanie pracowników na okres 3-4 tygodni jest chwilowym pobytem a nie zamieszkaniem, więc nie jest stały interes życiowy, a tylko krótkotrwały pobyt o charakterze biznesowym. Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu lokali mieszkalnych oraz usługi, które będą świadczone winny być opodatkowane stawką VAT 8%.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). W świetle art. 8 ust. 1 ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał zakupu dwóch lokali mieszkalnych na faktury w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca prowadzi usługową działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest produkcja pizzy. W chwili obecnej Wnioskodawca posiada 3 pizzerie, które znajdują się w (...), w (...) oraz w (...). Wnioskodawca zatrudnia 25 pracowników. Od lat Wnioskodawca boryka się z płynnością kadrową w tych pizzeriach. Kupując lokale mieszkalne Wnioskodawca miał na uwadze możliwość zakwaterowania swoich pracowników w sytuacji braku kadry, z możliwością przemieszczenia pracowników z pizzerii w (...) czy z (...) do pizzerii w (...). Lokale nabyte zostały w celu krótkotrwałego zakwaterowania pracowników firmy Wnioskodawcy. Obecnie na rzecz pracowników Wnioskodawcy nie są realizowane żadne świadczenia. W przyszłości lokale te będą udostępniane na podstawie umowy zakwaterowania krótkotrwałego. Oddanie nieruchomości do dysponowania pracownikom nie będzie realizowało celu mieszkalnego. Nabyte lokale Wnioskodawca będzie udostępniał na zasadzie umowy, do rozliczenia będzie wystawiał paragon, przesunięci pracownicy z innych miast będą mieli podniesione wynagrodzenie. Pracownicy będą korzystać z lokali do 14 dni. Z pracownikami Wnioskodawca będzie rozliczał się na podstawie paragonu, pracownicy nie będą ponosić żadnych kosztów (czynsz, prąd). Przedmiotem wątpliwości jest między innymi ustalenie, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokali mieszkalnych. W odniesieniu do wskazanych wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić, czy analizowanym przypadku dla świadczonych przez Wnioskodawcę przy wykorzystaniu nabytych lokali mieszkalnych usług polegających na krótkotrwałym zakwaterowaniu pracowników znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył dwa lokale mieszkalne. Lokale te będą wykorzystywane na potrzeby krótkotrwałego zakwaterowania pracowników. Przy czym, jak wskazał Wnioskodawca, oddanie nieruchomości do dysponowania pracownikom nie będzie realizowało celu mieszkalnego. Zatem stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku świadczona przez Wnioskodawcę usługa polegająca na krótkotrwałym zakwaterowaniu pracowników nie spełnia jednej z przesłanej warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku (udostępniane przez Wnioskodawcę lokale nie będą wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe). Tym samym dla świadczonej przez Wnioskodawcę usługi polegającej na krótkotrwałym zakwaterowaniu pracowników nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem usługa ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej stawki podatku. Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia opisanych we wniosku lokali mieszkalnych należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Zatem stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumenujących nabycie lokali mieszkalnych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. W analizowanym przypadku Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył dwa lokale mieszkalne. Lokale te będą wykorzystywane na potrzeby krótkotrwałego zakwaterowania pracowników. Jak ustalono powyżej, świadczona przez Wnioskodawcę usługę polegająca na krótkotrwałym zakwaterowaniu pracowników nie korzysta ze zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, lecz podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej stawki podatku. Tym samym rozpatrywanej sprawie istnieje związek pomiędzy nabyciem lokali a działalnością opodatkowaną podatkiem VAT i w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokali mieszkalnych, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Ponadto, tut. Organ wskazuje, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokali mieszkalnych, natomiast w zakresie ustalenia stawki podatku właściwej dla usługi polegającej na krótkotrwałym zakwaterowaniu pracowników zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.