0114-KDIP4-2.4012.476.2021.2.MB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNANa podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 czerwca 2021 r. (data wpływu 30 czerwca 2021 r.), uzupełnionym 6 września 2021 r., (data wpływu 14 września 2021 r.), na wezwanie tut. Organu z 30 sierpnia 2021 r. (doręczone 3 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży działki nr 1  – jest prawidłowe.UZASADNIENIE 30 czerwca 2021 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży działki nr 1. Wniosek został uzupełniony pismem z 6 września 2021 r. (data wpływu 14 września 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 30 sierpnia 2021 r. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy od (…) r. Gospodarstwo o areale (…) ha Wnioskodawca otrzymał od rodziców. Wnioskodawca zajmuje się uprawą ziemi i sprzedaje płody rolne. W związku z budową drogi ekspresowej (…) część gruntów została podzielona, przekształcona i wywłaszczona pod budowę wyżej wymienionej drogi.   W wyniku podziału przez Administrację Państwową działki nr 1/1 powstała działka nr 1 i 2. Wnioskodawca planuje sprzedaż działki nr 1 obręb (…) o powierzchni (…) ha za kwotę (…) zł.   Przedmiotowa Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Nr (…) Rady Miejskiej w (…), zgodnie z którym działka gruntu nr 1 oznaczona jest na rysunku planu symbolem 11.K.18UH - z przeznaczeniem pod usługi handlu. W ewidencji gruntów działka nr 1 oznaczona jest jako łąki trwałe (ŁIV) pow. (…) ha, grunty orne (RIVa) pow. (…) ha, grunty orne (RV) pow. (…) ha. Działka jest niezabudowana. W celu sprzedaży działki Wnioskodawca nie prowadzi i nie prowadził działań marketingowych, a także nie korzystał z usług biur nieruchomości.   W (…) roku w celu poprawy płynności prowadzonego gospodarstwa rolnego Wnioskodawca sprzedał część działki nr 3 o powierzchni (…)ha za kwotę (…)zł wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego. Działkę o nr ewidencyjnym 3 obręb (…) Wnioskodawca podzielił na 3/1 i 3/2 - sprzedana została działka nr 3/1, pozostałą część działki nr 3 Wnioskodawca użytkuje nadal w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego.   W piśmie uzupełniającym z 6 września 2021 r. Wnioskodawca doprecyzował opis stanu faktycznego i wskazał, że: Działkę nr 1 (która powstała w wyniku podziału przez Administrację Państwową działki nr 1/1) Wnioskodawca nabył w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Od dnia przekazania gospodarstwa do dnia dzisiejszego wyżej wymienioną działkę użytkował rolniczo w celu prowadzenia upraw rolnych.Wnioskodawca nieruchomość nabył w drodze umowy przekazania gospodarstwa rolnego (…) r. Repertorium A nr (…) sporządzonym w Państwowym Biurze Notarialnym w (…)przed notariuszem (…).Nabycie ww. nieruchomości nie było udokumentowane fakturą.Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.Wnioskodawca nie jest i nie był zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, posiada status rolnika ryczałtowego.Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku VAT.Działkę nr 1 przez cały okres posiadania Wnioskodawca wykorzystywał rolniczo w celu prowadzenia upraw rolnych.Wnioskodawca nie zamierza przed sprzedażą prowadzić działań zachęcających do nabycia opisanego gruntu.Wnioskodawca nie występował o uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego,Opisana nieruchomość nie była udostępniania osobom trzecim.Wnioskodawca nie udzielił i nie zamierza udzielić pełnomocnictwa do działania w Jego imieniu w związku ze sprzedażą nieruchomości.Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, które zamierza sprzedać. Wnioskodawca dokonał następującej sprzedaży nieruchomości: działka nr 3/1, która powstała w wyniku podziału działki nr 3 obręb(…), gmina (…), powiat (…).działkę nr 3 (i tym samym działkę nr 3/1) Wnioskodawca otrzymał w drodze umowy przekazania gospodarstwa rolnego (…)r. przez rodziców Wnioskodawcy,nieruchomość od dnia nabycia do dnia sprzedaży była wykorzystywana rolniczo w celu upraw rolnych,Wnioskodawca dokonał sprzedaży (…)r. akt notarialny nr (…) sporządzony w Kancelarii Notarialnej (…) w (…) . Przyczyną sprzedaży była oferta zakupu złożona przez nabywcę ze wskazaniem powierzchni nieruchomości (…) m2. W związku z powyższym Wnioskodawca dokonał podziału działki nr 3 i wyodrębnił nieruchomość o powierzchni (…) m2,Wnioskodawca sprzedał jedną nieruchomość oznaczoną nr 3/1 i była to działka niezabudowana,z tytułu sprzedaży Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT; nieruchomość sprzedał za kwotę (…) zł W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:Czy sprzedaż gruntu oznaczonego działką ewidencyjną nr 1 o powierzchni (…)ha, obręb (…) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy:  Opisany grunt był wykorzystywany wyłącznie w celach rolniczych przez wiele lat, w związku z czym nie ma przesłanek, by uznać Wnioskodawcę jako podatnika podatku od towarów i usług.   Podatnikami, według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Moim zdanie zasadne jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.   Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.   Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.   W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.   Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.   Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.   W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca, w celu dokonania sprzedaży opisanego we wniosku gruntu podejmował/będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w  rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.   Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy od (…) r., które otrzymał od rodziców. Wnioskodawca zajmuje się uprawą ziemi i sprzedaje płody rolne. W związku z budową drogi ekspresowej (…) część gruntów została podzielona, przekształcona i wywłaszczona pod budowę drogi. W wyniku podziału przez Administrację Państwową działki nr 1/1  powstała działka nr 1 i nr 2. Wnioskodawca planuje sprzedaż działki nr 1, obręb (…) o powierzchni (…) ha. Przedmiotowa Nieruchomość jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Nr (…)Rady Miejskiej w (…) z (…) roku, zgodnie z którym działka gruntu nr 1 oznaczona jest na rysunku planu symbolem 11.K.18UH - z przeznaczeniem pod usługi handlu. W ewidencji gruntów działka nr 1 oznaczona jest jako łąki trwałe (ŁIV) pow. (…) ha, grunty orne (RIVa) pow. (…) ha, grunty orne (RV) pow. (…)ha. Działka jest niezabudowana. W celu sprzedaży działki Wnioskodawca nie prowadzi i nie prowadził działań marketingowych, a także nie korzystał z usług biur nieruchomości. Działkę nr 1 (która powstała w wyniku podziału przez Administrację Państwową działki nr 1/1) Wnioskodawca nabył w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Od dnia przekazania gospodarstwa do dnia dzisiejszego wyżej wymienioną działkę użytkował rolniczo w celu prowadzenia upraw rolnych. Wnioskodawca nieruchomość nabył w drodze umowy przekazania gospodarstwa rolnego (…)r. Nabycie ww. nieruchomości nie było udokumentowane fakturą. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest i nie był zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, posiada status rolnika ryczałtowego. Wnioskodawca nie zamierza przed sprzedażą prowadzić działań zachęcających do nabycia opisanego gruntu. Wnioskodawca nie występował o uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Opisana nieruchomość nie była udostępniania osobom trzecim. Wnioskodawca nie udzielił i nie zamierza udzielić pełnomocnictwa do działania w Jego imieniu w związku ze sprzedażą nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, które zamierza sprzedać. Wnioskodawca dokonał sprzedaży nieruchomości niezabudowanej działki nr 3/1, która powstała w wyniku podziału działki nr 3, obręb (…) , gmina (…), powiat (…). Pozostałą część działki nr 3 Wnioskodawca użytkuje nadal w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy planowana transakcja sprzedaży działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.  Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.   W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy działa On w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.   Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.   W niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawca sprzedając działkę nr 1 będzie korzystać z przysługującego Mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji dokonując sprzedaży działki nr 1, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego Mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawa działki nr 1 cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a;2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.  Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).  Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 3 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 3 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.  Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.