0114-KDIP4-2.4012.608.2021.1.MŻA

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 sierpnia 2021 r. (data wpływu 16 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: ‒    opodatkowania czynności nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości – jest prawidłowe; ‒    dokonania korekty podatku VAT naliczonego poniesionego z tytułu wydatków na budowę tej nieruchomości – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   16 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości oraz dokonania korekty podatku VAT naliczonego poniesionego z tytułu wydatków na budowę tej nieruchomości.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako Wnioskodawca) jest spółką ze 100% udziałem Gminy Miasta (…). Działalność Wnioskodawcy polega na zarządzie nieruchomościami własnymi i powierzonymi przez Gminę. Wnioskodawca realizuje inwestycję polegającą na rewitalizacji obiektu przeznaczonego na cele związane z obszarem działalności Wnioskodawcy, tj. zarządzania nieruchomościami poprzez ich odpłatne udostępnianie, przystosowane do działalności jednostki kultury. Na mocy trójstronnej umowy pomiędzy Gminą Miasto (…) oraz (…) Centrum (…) i Wnioskodawcą jest realizowana rewitalizacja kamienicy przy ul. (…) w (…). Inwestycja dofinansowana jest ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020 na podstawie umowy zawartej z Zarządem Województwa (…). Po rewitalizacji kamienica będzie obiektem o przeznaczeniu użytkowym (niemieszkalnym).   Wnioskodawca w ramach realizacji inwestycji dokonuje odliczenia podatku naliczonego kwalifikując ją jako związaną z działalnością gospodarczą, gdy założeniem inwestycyjnym było i jest ostateczne przeznaczenie nieruchomości na cele działalności Spółki, tj. odpłatna dzierżawa. Umowa o dofinansowanie przewiduje okres trwałości projektu wynoszący 6 lat i w tym okresie A nie może z tego tytułu pobierać czynszu. Wnioskodawca ma zamiar zawrzeć umowę z wymienioną jednostką kultury, w ramach której udostępni on nieodpłatnie nieruchomość na czas oznaczony, odpowiadający okresowi trwałości projektu. Jednocześnie umowa będzie przewidywała, że po upływie tego okresu, automatycznie i bez dodatkowych oświadczeń naliczane będą opłaty z tytułu czynszu dzierżawnego opisanej nieruchomości. Umowa przewidywać będzie wysokość czynszu dzierżawnego i warunki dzierżawy. Powyższe rozwiązanie gwarantuje Wnioskodawcy pozyskanie środków finansowych na inwestycje oraz zapewnia na okres wieloletni pozyskania dzierżawcy nieruchomości.   W celu przedstawienia sytuacji podatkowej Wnioskodawcy należy wskazać, że Spółka wykonuje czynności objęte podatkiem od towarów i usług polegające na najmie i dzierżawie nieruchomości i zarządzaniu nimi na zlecenie Gminy Miasta (…).   Nieruchomości o przeznaczeniu niemieszkalnym są udostępniane na podstawie umów skutkujących ich opodatkowaniem podatkiem VAT. Nieruchomości mieszkalne wynajmowane na cele mieszkalne są zwolnione z podatku. Realizowana inwestycja nie jest przeznaczona na cele mieszkalne lecz wyłącznie w celu wieloletniej odpłatnej dzierżawy jednostce kultury będącej stroną powołanego wyżej porozumienia.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:   1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w świetle przepisów o podatku od towarów i usług, w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę umowy, na podstawie której przed odpłatnym wydzierżawieniem jednostce kultury zostanie jej czasowo udostępniona nieruchomość do używania, istnieje obowiązek naliczania i odprowadzania przez Spółkę podatku VAT z tytułu nieodpłatnego świadczenia usług? 2.  Czy w przypadku uznania w odpowiedzi na pytanie nr 1, że w opisanym zdarzeniu przyszłym zaistnieje obowiązek naliczania i odprowadzania przez Spółkę podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w tym zakresie będzie powstawał zgodnie z art. 19a ust.2 zd. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. z upływem każdego roku podatkowego? 3.  Czy w przypadku potwierdzenia prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy w okresie nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości dokonywać korekty podatku naliczonego VAT poniesionego z tytułu wydatków na budowę tej nieruchomości, zgodnie z art. 86 ust. 2a w zw. z art. 90 i 91 ustawy o podatku od towarów i usług?   Zdaniem Wnioskodawcy:   Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 14 kwietnia 2021 r. poz. 685 ze zm.), w przedstawionym zdarzeniu przyszłym oddanie w nieodpłatne używanie nieruchomości w związku z którą służyło podatnikowi prawo odliczania podatku naliczonego VAT nie powinno być potraktowane jako odpłatne świadczenie usługi ze względu na związek tej czynności z odpłatną dzierżawą po okresie nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości. Należy wskazać, że umowa zawarta z dzierżawcą przewidywać bowiem będzie nieodpłatne korzystanie z nieruchomości przez czas oznaczony, po upływie którego świadczenie automatycznie przekształci się w czynność odpłatną, a wysokość czynszu dzierżawnego ustalona będzie i wiadoma z góry.   W związku z tym, w opisanym jako zdarzenie przyszłe przypadku Wnioskodawcy, działanie takie nie skutkuje obowiązkiem opodatkowania podatkiem VAT usługi oddania nieruchomości do używania.   Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu jeżeli: ‒    nie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz ‒    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.   Aby zatem nieodpłatne oddanie budynku do używania przez Wnioskodawcę stanowiło czynność opodatkowaną podatkiem VAT, muszą być spełnione łącznie oba warunki. Pierwszy z warunków nie jest spełniony, bowiem Wnioskodawca jest powołany do realizowania gospodarki nieruchomościami Gminy Miasta (…), a więc przede wszystkim zarządzanie lokalami użytkowymi stanowi czynność związaną z prowadzonym przedsiębiorstwem. Tym samym nie można uznać iż opisana nieruchomość jest oddawana do używania na cele nie związane z przedsiębiorstwem Wnioskodawcy.   Zatem usługa taka jako nieodpłatna, ale związana z prowadzonym przedsiębiorstwem, nie podlega powołanym przepisom ustawy VAT. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.   Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę, a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.   Nieodpłatne świadczenie usług, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.   Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się także nieodpłatne świadczenie usług nie będące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osoby prawne, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części.   Zatem aby nieodpłatne świadczenie usług było objęte opodatkowaniem podatkiem VAT muszą być spełnione łącznie dwa warunki. Po pierwsze ustawa wyraźnie wskazuje ze nie ma podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Przez usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których Świadczenie odbyto się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.   Drugim warunkiem objęcia nieodpłatnych usług podatkiem VAT jest istnienie prawa podatnika do odliczenia całości lub części podatku nałożonego związanego ze świadczonymi usługami.   Z powyższego wynika, że warunkiem opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług jest łączne spełnienie powyższych przesłanek. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca oddaje przedmiot inwestycji w dzierżawę na rzecz jednostki kultury. Dzierżawa ma charakter odpłatny jednak przez okres trwałości inwestycji dofinansowanej ze środków Unii Europejskiej zostanie ona udostępniona do używania nieodpłatnie (na podstawie tej samej umowy). Umowa przewidywać będzie okres nieodpłatnego używania nieruchomości, a także określać jednoznacznie należny czynsz dzierżawny.   Z uwagi na fakt, że przedmiotem działalność Wnioskodawcy jest szeroko rozumiana gospodarka nieruchomościami wniesionymi do jego przedsiębiorstwa, to zawarcie i realizacja Umowy, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego wpisuje się w przedmiot jego działalności.   Podsumowując, świadczenie usług polegających na czasowym nieodpłatnym udostępnieniu nieruchomości jednostce kultury w celu późniejszej realizacji odpłatnej jej dzierżawy jest związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.   Zatem zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na pytanie 1 powinna być negatywna gdyż nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu VAT w opisanym w zdarzeniu przyszłym przypadku.   Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że odpowiedź na zapytanie nr 3 objęte mniejszym wnioskiem winna być również negatywna. Postanowienia art. 86 ust. 2a dotyczą sytuacji w której nabyte towary i usługi mają związek jednocześnie ze sprzedażą opodatkowaną VAT i czynnościami pozostającymi poza zakresem opodatkowania. Powołany przepis stanowi bowiem, iż w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5. W przypadku, o którym mowa w tym przepisie gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.   Działalność gospodarcza na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Natomiast zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy w stosunku do towarów i usług które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.   Jak zostało wykazane w opisie zdarzenia przyszłego, umowa przewidująca czasowe nieodpłatne korzystanie przez jednostkę kultury z nieruchomości zawierana jest przez Wnioskodawcę w celu zabezpieczenia przychodów z odpłatnej dzierżawy, co nastąpi w sposób automatyczny po upływie oznaczonego w umowie okresu sprzężonego z okresem trwałości inwestycji. Z uwagi zatem na fakt, że zawarcie umowy następuje w wykonaniu działalności gospodarczej Wnioskodawcy, przepis art. 88 ust. 2a ustawy o VAT oraz obowiązki w zakresie korekty podatku naliczonego nie znajdą w tym stanie rzeczy zastosowania.   W przypadku uznania, że do opisanego zdarzenia przyszłego miałby jednak zastosowanie art. 8 ust. 2 ustawy o podatku VAT i zaistnieje obowiązek opodatkowania usługi w okresie nieodpłatnego udostępniania nieruchomości, to zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 3 zd. 2 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Zatem w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 i uznania stanowiska Spółki za nieprawidłowe, zachodziłby obowiązek w którym usługa będzie świadczona. Obowiązek podatkowy w tym zakresie powstawały z końcem każdego roku podatkowego skutkując zapłatą podatku VAT od nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości w roku podatkowym zrównanego z odpłatnym świadczeniem usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie: ‒    opodatkowania czynności nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości – jest prawidłowe; ‒    dokonania korekty podatku VAT naliczonego poniesionego z tytułu wydatków na budowę tej nieruchomości – jest nieprawidłowe.   Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).   Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.   Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; 2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.   Należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.   Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych ściśle określonych przypadkach również nieodpłatna dostawa towarów i nieodpłatne świadczenie usług uznać należy za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług , które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.   Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.   Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką ze 100% udziałem Gminy Miasta (…). Działalność Wnioskodawcy polega na zarządzie nieruchomościami własnymi i powierzonymi przez Gminę. Wnioskodawca realizuje inwestycję polegającą na rewitalizacji obiektu przeznaczonego na cele związane z obszarem działalności Wnioskodawcy, tj. zarządzania nieruchomościami poprzez ich odpłatne udostępnianie, przystosowane do działalności jednostki kultury. Na mocy trójstronnej umowy pomiędzy Gminą Miasto (…) oraz (…) Centrum (…) i Wnioskodawcą jest realizowana rewitalizacja kamienicy przy ul. (…) w (…). Inwestycja dofinansowana jest ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020 na podstawie umowy zawartej z Zarządem Województwa (…). Po rewitalizacji kamienica będzie obiektem o przeznaczeniu użytkowym ( niemieszkalnym). Wnioskodawca w ramach realizacji inwestycji dokonuje odliczenia podatku naliczonego kwalifikując ją jako związaną z działalnością gospodarczą, gdy założeniem inwestycyjnym było i jest ostateczne przeznaczenie nieruchomości na cele działalności Spółki, tj. odpłatna dzierżawa. Umowa o dofinansowanie przewiduje okres trwałości projektu wynoszący 6 lat i w tym okresie A nie może z tego tytułu pobierać czynszu. Wnioskodawca ma zamiar zawrzeć umowę z wymienioną jednostką kultury, w ramach której udostępni on nieodpłatnie nieruchomość na czas oznaczony, odpowiadający okresowi trwałości projektu. Jednocześnie umowa będzie przewidywała, że po upływie tego okresu, automatycznie i bez dodatkowych oświadczeń naliczane będą opłaty z tytułu czynszu dzierżawnego opisanej nieruchomości. Umowa przewidywać będzie wysokość czynszu dzierżawnego i warunki dzierżawy. Powyższe rozwiązanie gwarantuje Wnioskodawcy pozyskanie środków finansowych na inwestycje oraz zapewnia na okres wieloletni pozyskania dzierżawcy nieruchomości. W celu przedstawienia sytuacji podatkowej Wnioskodawcy należy wskazać, że Spółka wykonuje czynności objęte podatkiem od towarów i usług polegające na najmie i dzierżawie nieruchomości i zarządzaniu nimi na zlecenie Gminy Miasta (…). Realizowana inwestycja nie jest przeznaczona na cele mieszkalne lecz wyłącznie w celu wieloletniej odpłatnej dzierżawy jednostce kultury będącej stroną powołanego wyżej porozumienia.   Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą określenia, czy czasowe nieodpłatne udostępnienie opisanej wyżej nieruchomości na rzecz (…) Centrum (…) stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.   Dla ustalenia, czy konkretna, nieodpłatna czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w związku z uznaniem jej za odpłatne świadczenie usług, istotny jest cel jej świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegającej opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Ponadto z powyższego wynika, że opodatkowaniu VAT podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie usług, które nie ma żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika.   Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlega jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.   Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.   Przy czym, za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.   Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez dany podmiot.   Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług nieodpłatnych, które spełniają warunek w nim wymieniony tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.   W odniesieniu do sytuacji Wnioskodawcy należy zauważyć, że świadczenie polegające na nieodpłatnym udostępnianiu przez Wnioskodawcę nieruchomości zabudowanej budynkiem na rzecz (…) Centrum (…), odbywa się w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.   Nieodpłatne udostępnianie nieruchomości ma związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, bowiem jego celem jest po upływie okresu nieodpłatnego udostępnienia zapewnienie automatycznie Wnioskodawcy wieloletniej odpłatnej dzierżawy nieruchomości. Jest to zatem nieodpłatna czynność wykonywana w związku z działalnością przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Uwzględniając powyższe, wymieniona czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako nieodpłatne świadczenie usługi.   Mając na uwadze powyższe, w kontekście niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wykonywana przez Wnioskodawcę czynność nieodpłatnego udostępnienia przedmiotowej nieruchomości zabudowanej budynkiem na rzecz (…) Centrum (…), nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, należało uznać za prawidłowe.   Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również określenia, czy w okresie nieodpłatnego udostępniania nieruchomości Wnioskodawca powinien dokonywać korekty podatku naliczonego VAT poniesionego z tytułu wydatków na budowę tej nieruchomości.   W odniesieniu do prawa do odliczenia podatku naliczonego należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.   W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.   Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.   Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.   Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.   Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 90 ustawy.   Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.   Przepis art. 90c ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.   W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku (art. 90c ust. 2 i 3 ustawy).   Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.   Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).   Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.   Jak wskazano na wstępie, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.   Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług z działalnością uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli generującą podatek należny.   Jak zostało wykazane w opisie zdarzenia przyszłego, umowa o dofinansowanie przewiduje okres trwałości projektu wynoszący 6 lat i w tym okresie Wnioskodawca nie może z tego tytułu pobierać czynszu. Wnioskodawca ma zamiar zawrzeć umowę z wymienioną jednostką kultury, w ramach której udostępni on nieodpłatnie nieruchomość na czas oznaczony, odpowiadający okresowi trwałości projektu. Ponadto, jak już wskazano, czasowe nieodpłatne udostępnienie nieruchomości przez Wnioskodawcę na rzecz (…) Centrum (...) nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Należy wskazać, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż, jak wskazał we wniosku zawierając umowę o dofinansowanie przewidującą okres trwałości projektu wynoszący 6 lat, w którym Wnioskodawca nie może tytułu najmu pobierać czynszu.   W konsekwencji w momencie podpisania umowy o dofinansowanie Spółka posiadała wiedzę co do tego, że w okresie trwałości projektu jego efekty nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. Zatem Wnioskodawca ponosząc wydatki związane z rewitalizacją kamienicy dokonywał zakupów związanych z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu.   W związku z tym, skoro towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę nie będą przez Niego wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu w okresie trwałości projektu, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.   Zatem, w okresie nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonywania korekty podatku naliczonego wynikającego z realizowanej inwestycji w trybie art. 91 ustawy.   Jednakże w związku z tym, że w opisie sprawy wskazano, że Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku w ramach realizacji inwestycji, a jak wyżej rozstrzygnięto Wnioskodawcy nie przysługuje takie prawo, powinien On dokonać stosownych korekt deklaracji, w których dokonano odliczenia, zgodnie z art. 81 § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Stosownie bowiem art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje poprzez złożenie deklaracji korygującej.   Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należało uznać za nieprawidłowe.   Wskazać należy, że z uwagi na to iż uznano stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości za prawidłowe odpowiedź na pytanie nr 2 jest bezprzedmiotowa.   Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Ponadto tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.