0114-KDIP4-3.4012.136.2021.1.DM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2021 r. (data wpływu 2 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży Nieruchomości nr 1 oraz 2 – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nr 1 oraz 2. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni jest właścicielką działki nr1 i 2 w obrębie (…) o powierzchni 6088 m2, które znajdują się przy ulicy (…). Działka jest zabudowana dwoma budynkami jednorodzinnymi. Jeden zbudowany w latach 50-tych, drugi natomiast zbudowany przed drugą wojną światową oraz dwa budynki gospodarcze. Nieruchomość ma założoną KW nr (…). Udział w prawie własności Wnioskodawczyni uzyskała w drodze spadku po ojcu. 4 czerwca 2020 r. została podpisana umowa warunkowa przedwstępna z A. (…)dotycząca sprzedaży działki o pow. 4130 m2 powstałej w wyniku podziału działki nr 1, oraz 13 sierpnia 2020 r. została podpisana umowa przedwstępna sprzedaży pod warunkiem firmie B. spółka z o.o., (…) ul. (…), na sprzedaż pozostałej oznaczonej działki 2 wynikającej z podziału, to jest 1958 m2. A. jak i B. zobowiązują się do zakupu nieruchomości za ustaloną cenę pod warunkiem uzyskania decyzji zjazdu na drogę publiczną, uzyskania uzgodnień w sprawie przyłączy sieci infrastruktury oraz pozwoleń na budowę dla inwestycji budowy obiektu handlowego i hotelowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, miejscami parkingowymi i komunikacją. Umowa przedwstępna podpisana 4 czerwca 2020 r. pomiędzy pełnomocnikami reprezentującymi współwłaścicieli a A. przewiduje podpisanie umowy sprzedaży w przeciągu 12 miesięcy od daty podpisania umowy przedwstępnej po spełnieniu warunków wymienionych w tej umowie (zawarte w tekście umowy) dotyczy działki nr 1 obręb (…) w (…)oraz umowa przedwstępna podpisana 13 sierpnia 2020 r. z właścicielami B. spółka z o.o. na działkę (…) obręb (…). Wnioskodawczyni nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Interpretacja indywidualna dotycząca podatku od towarów i usług, dotyczy działek nabywanych przez: Nr działki 1- A. S.A. Nr działki 2 – B. Sp. z o.o. Z podpisaniem umowy przedwstępnej z A. S.A. strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu warunków zawartych w umowie: kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarcia pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskaniem decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. Z podpisaniem umowy przedwstępnej z B. Sp. z o.o. strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu warunków zawartych w umowie: kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarcia pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskaniem decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. Pełnomocnictwa do występowania przed organami administracji publicznej i do podejmowania działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń dotyczących umowy przedwstępnej zawartej dnia 4 czerwca 2020 r. pomiędzy stroną A. S.A. oraz umowy przedwstępnej zawartej dnia 13 sierpnia 2020 r. pomiędzy stroną B. Sp. z o.o., wymienionych w poprzednich punktach niniejszego pisma. W związku z udzielonymi pełnomocnictwami nabywcy są obecnie w trakcie wykonywania czynności zmierzających do uzyskania wymienionych decyzji, uzgodnień i pozwoleń, opisanych w umowach przedwstępnych zawartych pomiędzy stronami. Z inicjatywy A. S.A. z siedzibą w (…) oraz z inicjatywy B. Sp. z o.o. z siedzibą w (…), ul. (…). Działka 1 jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego dla (…)zatwierdzonej uchwałą Nr (…)Rady Miejskiej w (…)z dnia 30 marca 2000 r. (Dz. Urz. Woj. (…) nr 64 poz. 354 z późn. zm.) nieruchomość oznaczona nr ewidencyjnym 1 - obręb (…) zlokalizowana w (…)przy ulicy (…), położona jest na terenie oznaczonym symbolami: 2.42.PZ, MRj - funkcja podstawowa - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, funkcja uzupełniająca - tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo - usługową. 2.01.K - tereny komunikacji. W/w teren nie podlega opłacie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego. Rada Miasta (…)nie podjęła uchwały w trybie przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1398 z późn. zm.). Działka 2 jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego dla (…)zatwierdzonej uchwałą Nr (…)Rady Miejskiej w (…)z dnia 30 marca 2000 r. (Dz. Urz. Woj. (…)nr 64 poz. 354 z późn. zm.) nieruchomość oznaczona nr ewidencyjnym 1 - obręb (…) zlokalizowana w (…) przy ulicy (…), położona jest na terenie oznaczonym symbolami: 2.42.PZ, MRj - funkcja podstawowa - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, funkcja uzupełniająca - tereny zabudowy zagrodowej z mieszkaniowo-usługową. 2.01.K - tereny komunikacji. W/w teren nie podlega opłacie z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu miejscowego. Rada Miasta (…)nie podjęła uchwały w trybie przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1398 z późn. zm.). Działka 1 - Nie nastąpiło z inicjatywy Wnioskodawczyni (Uchwała Nr (…)Rady Miejskiej w (…)z dnia 30 marca 2000 r. (Dz. Urz. Woj. (…) nieruchomość oznaczona nr ewidencyjnym 1 - obręb (…). Działka 2 - Nie nastąpiło z inicjatywy Wnioskodawczyni (Uchwała Nr (…)Rady Miejskiej w (…)z dnia 30 marca 2000 r. (Dz. Urz. Woj. (…)nieruchomość oznaczona nr ewidencyjnym 1 - obręb (…). Działka 1 jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Działka 2 jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego. Działka 1 - Niepodlegających opodatkowaniu podatku VAT - cele mieszkaniowe i gospodarstwo rolne. Działka 2 - Niepodlegających opodatkowaniu podatku VAT - cele mieszkaniowe i gospodarstwo rolne. Działka 1 - Działka objęta zakresem wniosku nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię na cele działalności gospodarczej. Działka 1 - Działka objęta zakresem wniosku nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię na cele działalności gospodarczej. Działka 1- jest udostępniona A. S.A. w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie. Działka 2 - jest udostępniona B. Sp. z o.o. w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie. Udostępniono dla A. S.A. (1) od 4 czerwca 2020 r. do 4 czerwca 2021 r.; udostępniono dla B. Sp. z o.o. (2) od 13 sierpnia 2020 r. do 10 czerwca 2021 r. Działka 1 - dzierżawa przez A. S.A. REPETYTORIUM A NR - (…)z dnia 4 czerwca 2020 r.; działka 2 - dzierżawa przez B. Sp. z o.o. REPETYTORIUM A Nr -(…)z dnia 13 sierpnia 2020 r. Działka 1 - dzierżawa przez A. S.A. – płatna; działka 2 - dzierżawa przez B. Sp. z o.o. – bezpłatna. Działka 1 - Wnioskodawczyni nie przyczyniła się/nie zamierza przyczynić się do jakiegokolwiek działania dotyczącego zwiększenia wyżej wymienionej działki. Działka 2 - Wnioskodawczyni nie przyczyniła się/nie zamierza przyczynić się do jakiegokolwiek działania dotyczącego zwiększenia wyżej wymienionej działki. Wnioskodawczyni nie dokonała sprzedaży żadnej działki i nie posiada żadnej działki. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich i innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Budynek jednorodzinny zbudowany w latach 50-tych znajduje się na działce 2, budynek zbudowany przed II wojną światową oraz budynki gospodarcze znajdują się na działce 1 jak i na działce 2. Budynek z lat 50-tych jak i budynek sprzed II wojny światowej oraz budynki gospodarcze są trwale związane z gruntem. Zasiedlenie budynku z lat 50-tych nastąpiło w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy podatku od towarów i usług. Zasiedlenie budynku sprzed II wojny światowej nastąpiło w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towaru i usług. Od dnia pierwszego zasiedlenia budynków do czasu ich zbycia upłynie okres dłuższy niż 2 lata na działce 1 jak i budynku na działce 2. Wnioskodawczyni wykorzystywała budynki dla celów mieszkalnych i rolniczych niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała budynków do jakiejkolwiek działalności. Wnioskodawczyni w budynku z lat 50-tych nie ponosiła żadnych nakładów. Wnioskodawczyni w budynku sprzed II wojny światowej nie ponosiła żadnych nakładów. Przed dniem sprzedaży nie nastąpi rozbiórka jakiegokolwiek budynku znajdującego się na działce 1 i 2. A. S.A. i B. Sp. z o.o. wraz z wnioskami o wydanie decyzji z pozwoleniem na budowę wystąpią o pozwolenia na rozbiórkę wszystkich budynków znajdujących się na działce 1 i 12. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy Wnioskodawczyni przy sprzedaży nieruchomości (działka 1) będzie działała jako podatnik VAT? Czy Wnioskodawczyni przy sprzedaży nieruchomości (działka 2) będzie działała jako podatnik VAT? Czy sprzedaż nieruchomości (1) będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług? Czy sprzedaż nieruchomości (2) będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawczyni: Przy sprzedaży zabudowanej nieruchomości (działka 1) Wnioskodawczyni nie będzie działała jako podatnik VAT. Przy sprzedaży zabudowanej nieruchomości (działka 2) Wnioskodawczyni nie będzie działała jako podatnik VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. 2020 r. poz. 535; tekst jednolity z dnia 9 grudnia 2019 r. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczająca przesłanką, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmioty pozyskujące zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również wykorzystanie wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z działalnością gospodarczą. Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie czy nieruchomość była wykorzystywana w sposób ciągły do celów zarobkowych, oraz czy została nabyta z przeznaczeniem do działalności handlowej. Podkreślić należy, że zwłaszcza w przypadku działalności handlowej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć faktu, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez osobę fizyczną majątku prywatnego. Sprzedaż majątku nabytego na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem uznania tej osoby za podatnika VAT. Konkludując Wnioskodawczyni przy sprzedaży nieruchomości (działka 1) i nieruchomości (działka 2) nie będzie działała jako podatnik VAT. Sprzedaż nieruchomości (działka nr 1) nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż nieruchomości (działka nr 2) nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Tak więc dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji: gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Jak wskazano wyżej nie zawsze sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Sprzedaż nieruchomości nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy jest ona dokonywana przez podmioty niebędące podatnikami VAT, lub przez podmioty będące co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności. W przedmiotowej sprawie dostawa ma nastąpić w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a Wnioskodawczyni w celu dokonania dostawy nieruchomości nie podjęła aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. W orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawach C-180/10 i C-181/10 Trybunał stwierdził, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży nieruchomości angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbytu nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego typu obrotem tj. działanie wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przy czym środki te muszą tworzyć ciąg działań, a nie pojedyncze zdarzenie. Trybunał stwierdził, że czynności dokonywane prywatnie znajdują się poza zakresem stosowania dyrektywy. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała nieruchomości mających być przedmiotem sprzedaży do celów zarobkowych. Przedmiotowe nieruchomości (działka 1 i działka 2) stanowią majątek osobisty Wnioskodawczyni, który nie jest i nie był przedmiotem żadnej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni również nie prowadzi i nie prowadziła na tych nieruchomościach działalności gospodarczych. Wnioskodawczyni posiada udział w wysokości 1/30 części nieruchomości - działka 1 i 1/30 nieruchomości - działka 2. Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni dostawę przedmiotowych działek należy uznać za transakcję okazjonalną, jednorazową, czyli taką, która nie jest czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Tym samym zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, jak również Wnioskodawczyni nie można uznać, w odniesieniu do tej sprzedaży, za podatnika o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11 grudnia 2006 r., s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: określone udziały w nieruchomości, prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości, udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części. Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 z późn. zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności. W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Zatem, w zakresie pojęcia towarów (gruntów) mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej. W konsekwencji, towarem jest udział w prawie własności nieruchomości. Należy więc stwierdzić, że właściciel udziału jest równocześnie właścicielem części ułamkowej wspólnego prawa (prawa własności). W przypadku zbycia udziału w nieruchomości, dotychczasowy współwłaściciel przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel, w zakresie, w jakim uprawniała go do tego wysokość jego udziału. Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału we współwłasności nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), a także udziałów w nich, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatnikami – według art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni jest właścicielką działek o nr 1 i 2. Działki zabudowane są dwoma budynkami jednorodzinnymi. Jeden zbudowany w latach 50-tych drugi natomiast zbudowany przed drugą wojną światową oraz dwa budynki gospodarcze. Udział w prawie własności Wnioskodawczyni uzyskała w drodze spadku po ojcu. Wnioskodawczyni 4 czerwca 2020 r. podpisała warunkową umowę przedwstępną z A. S.A. dotyczącą sprzedaży działki nr 1 oraz 13 sierpnia 2020 r. podpisała warunkową umowę przedwstępną sprzedaży działki 2 z firmą (…) spółka z o.o. (…) jak i (…) zobowiązują się do zakupu nieruchomości za ustaloną cenę pod warunkiem uzyskania decyzji zjazdu na drogę publiczną, uzyskania uzgodnień w sprawie przyłączy sieci infrastruktury oraz pozwoleń na budowę dla inwestycji budowy obiektu handlowego i hotelowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, miejscami parkingowymi i komunikacją. Umowa przedwstępna podpisana 4 czerwca 2020 r. pomiędzy pełnomocnikami reprezentującymi współwłaścicieli a A. Polska S.A. przewiduje podpisanie umowy sprzedaży w przeciągu 12 miesięcy od daty podpisania umowy przedwstępnej po spełnieniu warunków wymienionych w tej umowie, dotyczy działki nr 1 oraz umowa przedwstępna podpisana 13 sierpnia 2020 r. z właścicielami (…) spółka z o. o. na działkę 2. W umowie przedwstępnej zawartej z A. S.A. strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu następujących warunków: kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarciem pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskaniem decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. W umowie przedwstępnej zawartej z B. Sp. z o.o. strony zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży po spełnieniu następujących warunków: kupujący przeprowadza czynności niezbędne do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną, sprzedający wyraził zgodę na przygotowania i zobowiązał się do wspierania czynności przygotowawczych kupującego. W umowie zawarto inne warunki związane z przygotowaniem inwestycji i otwarciem pawilonu handlowego: uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskaniem decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskania warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskania warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenia charakteru nierolnego nieruchomości, złożenia wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. Pełnomocnictwa do występowania przed organami administracji publicznej i do podejmowania działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń dotyczących umowy przedwstępnej zawartej dnia 4 czerwca 2020 r. pomiędzy stroną A. S.A. oraz umowy przedwstępnej zawartej dnia 13 sierpnia 2020 r. pomiędzy stroną B Sp. z o. o. - zakres pełnomocnictwa dotyczy uzyskania pozwoleń i decyzji wskazanych w zawartych pomiędzy stronami umowach przedwstępnych. W związku z udzielonymi pełnomocnictwami Nabywcy są obecnie w trakcie wykonywania czynności zmierzających do uzyskania wymienionych decyzji, uzgodnień i pozwoleń, opisanych w umowach przedwstępnych zawartych pomiędzy stronami. Działki 1 oraz 2 są objęte planem zagospodarowania przestrzennego. Uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego nie nastąpiło z inicjatywy Wnioskodawczyni. Działki nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię na cele działalności gospodarczej. Działka 1 jest udostępniona A. S.A. w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie. Działka 2 jest udostępniona B. Sp. z o.o. w celu wystąpienia o uzyskanie uzgodnień oraz innej dokumentacji niezbędnej do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę włącznie. Działki zostały wydzierżawione Nabywcom - tyko działka 1 objęta jest płatną dzierżawą. Wnioskodawczyni nie przyczyniła się oraz nie zamierza przyczynić się do jakiegokolwiek działania dotyczącego zwiększenia wartości przedmiotowych działek. Wnioskodawczyni nie dokonała sprzedaży żadnej działki i nie posiada żadnej działki. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich i innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii, czy przy sprzedaży działek 1 oraz 2 Wnioskodawczyni będzie działać jako podatnik VAT oraz czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Jak zostało wskazane powyżej, majątek prywatny to majątek danej osoby fizycznej, który nie jest przez nią wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, a w całym okresie posiadania tego majątku osoba ta musi wykazywać zamiar wykorzystywania go w ramach majątku osobistego. W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wskazać należy, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawczyni objętych zakresem zadanych pytań, należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ww. ustawa Kodeks cywilny. Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 ustawy Kodeks cywilny). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły. Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 389 § 1 ustawy Kodeks cywilny – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ustawy Kodeks cywilny). Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości. Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 95 § 1 ustawy Kodeks cywilny, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle art. 95 § 2 ustawy Kodeks cywilny, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Zgodnie z art. 99 § 1 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl art. 99 § 2 ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ustawy Kodeks cywilny wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. W myśl art. 95 do art. 109 ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawczyni zawarła z Nabywcami umowy przedwstępne. W umowach przedwstępnych określono m.in. następujące warunki: przeprowadzenie czynności niezbędnych do uzyskania decyzji z pozwoleniem na budowę pawilonu handlowego wraz z parkingiem i infrastrukturą techniczną, uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę, uzyskanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu, uzyskanie decyzji zatwierdzającej podział, pozwolenia na wycięcie drzew na działce oraz w pasie drogowym kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości, potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia nieruchomości, uzyskanie warunków technicznych przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej oraz sieci energii elektrycznej, uzyskanie warunków usunięcia ewentualnych kolizji sieci infrastruktury technicznej z planowanym obiektem, potwierdzenie charakteru nierolnego nieruchomości, złożenie wniosku o założenie nowej księgi wieczystej, wymeldowanie osób zameldowanych na pobyt stały lub czasowy w budynku na nieruchomości, uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu, uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej. Ponadto, Wnioskodawczyni udzieliła Nabywcom pełnomocnictw upoważniających ich do występowania przed organami administracji publicznej i do podejmowania działań niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń wskazanych w ww. umowach przedwstępnych. Uznać zatem należy, że nabywca Działki nr 1 oraz Nabywca Działki nr 2 będą dokonywali szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą przedmiotowych nieruchomości przez Wnioskodawczynię. Pomimo że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłych właścicieli, to aby takie czynności mogły być poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, Wnioskodawczyni udzieliła nabywcom stosownych pełnomocnictw. Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawczynię, ale przez osoby trzecie nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Wnioskodawczyni. Po udzieleniu pełnomocnictw czynności wykonane przez osoby trzecie wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawczyni (mocodawcy). Z kolei osoby trzecie, dokonując ww. działań, uatrakcyjnią przedmiotową działkę stanowiącą nadal własność Wnioskodawczyni. Działania te dokonywane za pełną zgodą Wnioskodawczyni, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost ich wartości. Z uwagi na powyższe okoliczności, Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży udziałów w działkach nr 1 oraz 2, nie będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Wnioskodawczyni w taki sposób zorganizowała sprzedaż ww. działek, że niejako jej działanie, łącznie z działaniami przyszłych nabywców, stanowi pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej grunt będący własnością Wnioskodawczyni będzie podlegał wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Wnioskodawczyni. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez nabywców. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będą podlegały grunty o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umów przedwstępnych. Zatem, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawczyni podejmując ww. czynności, zaangażowała środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanym orzeczeniu w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Ponadto z opisu sprawy wynika, że w dniu 4 czerwca 2020 r. Wnioskodawczyni zawarła z Nabywcą działki 1 odpłatną dzierżawę. W tym miejscu należy wskazać, że na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki. Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. Dzierżawa przez Wnioskodawczynię przedmiotowej nieruchomości spowodowała, że straciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie przez Wnioskodawczynię w sposób ciągły dla celów zarobkowych przedmiotowej nieruchomości spowodowało, że działka nr 1 jest wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznać należy, że podejmowane przez Wnioskodawczynię działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż udziałów w przedmiotowych Nieruchomościach gruntowych w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Należy więc stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziałów w przedmiotowych nieruchomościach będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawczyni będzie działała jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe okoliczności, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Wnioskodawczyni, a sprzedaż udziału w działkach 1 oraz 2 będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Zatem planowana transakcja sprzedaży udziałów w działkach 1 oraz 2, z tytułu której Wnioskodawczyni będzie podatnikiem podatku VAT, będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż udziałów w działkach 1 oraz 2 - na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe. Ponadto tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko Wnioskodawczyni, która wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w jej sprawie, i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli przedmiotowych działek ani dla nabywców działek. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.