0114-KDWP.4011.32.2026.2.ŁZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 2 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 marca 2026 r. (wpływ 14 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Od urodzenia do dnia dzisiejszego podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej (w latach dotyczących wniosku tj. 2024-2025) podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej Oświadcza Pani, że jest matką A.A. ur. (...) 2018 r. w (…). W 2024 r. rozwiodła się Pani z byłym mężem. W wyroku rozwodowym z dnia 16.12.2024 r., opatrzonego stemplem prawomocności dnia 14.03.2025 r. z jednoczesną adnotacją „niniejsze orzeczenie jest prawomocne z dniem 24.12.2024 r.” Sąd: rozwiązał przez rozwód związek małżeński bez orzekania o winie,orzekł, że kosztami utrzymania małoletniego A.A. obciąża oboje rodziców i zasądził alimenty od ojca dziecka w konkretniej kwocie,orzekł, że wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim A.A. powierza obojgu rodzicom i ustala miejsce pobytu małoletniego w każdorazowym miejscu zamieszkania jego matki,Kontakty z dzieckiem ustalił na pierwszy i trzeci weekend miesiąca począwszy od soboty od godz. 10:00 do niedzieli do godziny 17:00 poza miejscem zamieszkania jego matki oraz ustalił kontakty w wakacje, ferie zimowe, Boże Narodzenie, Sylwester, Nowy Rok, Święto Zmarłych, 11 listopada, Święta Wielkanocne, Boże Ciało. W dniu 12.03.2024 r. wraz z synem A.A. wyprowadziła się Pani z mieszkania w (…), w którym mieszkała Pani razem z byłym mężem i od tego też dnia (12.03.2024 r.) mieszka Pani sama z synem w mieszkaniu w (…), które wynajmuje Pani były mąż mieszka w (…). Ojciec dziecka regularnie co miesiąc przelewa na Pani konto bankowe zasądzoną w wyroku rozwodowym kwotę alimentów. Kontakty z dzieckiem od momentu Pani i Państwa syna wyprowadzki i do momentu podpisania Rodzicielskiego Planu Wychowawczego, czyli do dnia 27.06.2024 r. Pani były mąż realizował w taki sposób, że przyjeżdżał do (…) do syna w te weekendy, które mu odpowiadały, ale nie brał syna na noc. Spędzał z nim tylko kilka godzin w ciągu dnia. Po podpisaniu wspomnianego Rodzicielskiego Planu Wychowawczego (od dnia 27.06.2024 r.) do dnia rozprawy rozwodowej (16.12.2024 r.), Pani były mąż realizował kontakty z Państwa synem zgodnie z tym, co zostało ustalone w Planie Wychowawczym, czyli Pani były mąż widywał się z synem w drugi, trzeci i czwarty weekend każdego miesiąca, począwszy od soboty od godz. 10:00 do niedzieli do godz. 17:00 (1 noc) poza Pani miejscem zamieszkania. Następnie od dnia rozprawy rozwodowej (16.12.2024 r.) kontakty z synem Pani były mąż realizował w zasądzone przez Sąd pierwszy i trzeci weekend każdego miesiąca. Pani były mąż od dnia rozprawy rozwodowej oraz od dnia uprawomocnienia się wyroku rozwodowego realizuje kontakty z Państwa synem, ale nie wszystkie. Kontakty weekendowe oraz pojedyncze wykazane w wyroku dni oraz Święta były i są realizowane przez byłego męża, jednak kontakty w ferie zimowe oraz wakacje letnie nie były i nie są realizowane. Ojciec dziecka nie sprawuje nad nim faktycznej władzy rodzicielskiej, nie uczestniczy w ich życiu szkolnym (nie ma kontaktu z nauczycielami), jeden raz przyjechał na przedstawienie z okazji dnia ojca i matki, nie odpowiada za organizację zajęć dodatkowych oraz spotkań w poradni psychologiczno-pedagogicznej (nie ma kontaktu z osobami prowadzącymi zajęcia), nie interesował się kiedy będą spotkania syna ze specjalistami z poradni psychologiczno-pedagogicznej. Pani sama z własnej woli zawsze informuje byłego męża o tym, kiedy syn ma spotkanie w poradni itd. Dokumenty do uzyskania orzeczenie o kształceniu specjalnym również Pani organizuje, tzn. składa odpowiednie wymagane wnioski i dokumenty w celu uzyskania orzeczenia dla syna. Na zebrania z wychowawcą chodzi tylko Pani. Z uwagi na to, że syn został odroczony od obowiązku szkolnego w roku 2025/2026 r., również Pani wszystkie formalności dopełniała Pani, na rozmowy z dyrekcją szkoły podstawowej, do której syn zacznie uczęszczać od 9.2026 r. również tylko Pani chodzi i dokłada wszelkich starań, aby zapewnić synowi miejsce w wybranej placówce szkolnej. Pani były mąż nie odpowiada za opiekę zdrowotną syna (za wizyty u lekarzy), nie odpowiada za żaden aspekt ich prawidłowego rozwoju. Pani osobiście i samodzielnie odpowiada za zapewnienie wszystkich potrzeb dziecka, od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. To Pani zajmuje się wychowaniem dziecka. To Pani codziennie zaprowadza syna do przedszkola (do oddziału zerówki) i odbiera go z placówki. Syn mieszka tylko z Panią, nie ma Pani pomocy od nikogo innego. Przez wychowanie rozumie Pani zapewnienie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego poprzez aktywne uczestniczenie w wychowaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Tego wszystkiego ojciec dziecka nie robi. Uważa się Pani od dnia 24.12.2024 r. (data uprawomocnienia się wyroku rozwodowego) za osobę samotnie wychowującą dziecko, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje Pani wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rozliczenie podatkowe za rok 2024 złożyła Pani indywidualnie bez uwzględnienia ulgi prorodzinnej i preferencji dla samotnie wychowujących dziecko. Roczne rozliczenie podatkowe za rok 2025 zamierza złożyć z uwzględnieniem ulgi prorodzinnej w kwocie 1112,04 zł/rok, czyli w wysokości 100% oraz zamierza rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko. W okresie, którego dotyczy wniosek tj. za lata 2024 i 2025 uzyskała Pani dochody opodatkowane z tytułu umowy o pracę. Pani dochody w latach 2024-2025 nie przekroczyły kwoty 112.000 zł. W kolejnych latach również będzie Pani samotnie wychowywać dziecko. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego Sąd w Wyroku Rozwodowym nie orzekł o opiece naprzemiennej. Świadczenie wychowawcze tzw. 800+ nie zostało ustalone po połowie. Świadczenie wychowawcze tzw. 800+ zostało przyznane tylko Pani w pełnej kwocie tj. 800 zł/miesiąc. Wniosek o świadczenie wychowawcze został złożony tylko przez Panią (czyli jednego z rodziców) zgodnie z przepisami Ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Dziecko A.A. zamieszkuje z Panią i pozostaje na Pani utrzymaniu. Jednocześnie oświadcza Pani, że drugi rodzic nie składał odrębnego wniosku i nie ubiegał się o powyższe świadczenie. Ponadto zgodnie z niniejszą ustawą świadczenie wychowawcze 800+ przysługuje matce/ojcu dziecka, jeżeli dziecko mieszka i pozostaje na utrzymaniu matki/ojca. Świadczenie wychowawcze 800+ otrzyma rodzic, który żyje w związku małżeńskim lub nieformalnym lub samotnie wychowuje dziecko. Jeśli rodzice są po rozwodzie - świadczenie wychowawcze przysługuje temu z rodziców, który faktycznie opiekuje się dzieckiem. W związku z powyższym spełnia Pani kryteria ustawy do otrzymania świadczenia wychowawczego 800+ w pełnej wysokości. W okresie, którego dotyczy wniosek tj. 2024 r. i 2025 r., oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku, nie była Pani matką ani opiekunem prawnym dla innego dziecka. Syn A.A. jest Pani jedynym dzieckiem. W 2024 r. i 2025 r. nie przysługiwała Pani ulga prorodzinna na jeszcze inne dzieci, z uwagi na to, że nie posiada Pani innych dzieci. Pomiędzy Panią a ojcem dziecka doszło do porozumienia co do sposobu podziału i rozliczenia ulgi prorodzinnej za 2024 i 2025 oraz za lata następne w następujący sposób: Pani (matka dziecka) – rozlicza 100% ulgi prorodzinnej, Ojciec dziecka - 0%, czyli nie rozlicza ulgi prorodzinnej. W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani syn nie posiadał, nie posiada i nie będzie posiadał orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną. W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani oraz do Pani syna nie będą miały zastosowania przepisy: art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pytania Czy w opisanym stanie faktycznym ma Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2024 – 2025 mimo że drugi rodzic formalnie posiada władzę rodzicielską i płaci co miesiąc alimenty, lecz nie sprawuje faktycznej opieki ani nie uczestniczy w wychowaniu dziecka? Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na syna na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata podatkowe 2024 i 2025? Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na syna na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 r. w pełnej wysokości tj. 100% w kwocie 1112,04 zł za rok 2024 pomimo tego, że faktycznie mieszka Pani sama z synem od 12 marca 2024 r. a wyrok rozwodowy uprawomocnił się 24 grudnia 2024 r.? Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na syna na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. w pełnej wysokości tj. 100% w kwocie 1112,04zł za rok? Pani stanowisko w sprawie Uważa Pani, że ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2024 i 2025, ponieważ to Pani osobiście i samodzielnie odpowiada za zapewnienie wszystkich potrzeb dziecka, od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. To Pani zajmuje się wychowaniem dziecka. To Pani codziennie zaprowadza syna do przedszkola (do oddziału zerówki) i odbiera go z placówki. Syn mieszka tylko z Panią, nie ma Pani pomocy od nikogo innego. Przez wychowanie rozumie Pani zapewnienie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego poprzez aktywne uczestniczenie w wychowaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Tego wszystkiego ojciec dziecka nie robi. Uważa Pani się od dnia 24 grudnia 2024 r. ( data uprawomocnienia się wyroku rozwodowego) za osobę samotnie wychowującą dziecko, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, więc przysługuje mi preferencyjne rozliczenie dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2024 r. ( ponieważ na dzień 31 grudnia 2024 r. spełniała Pani warunki do tego rozliczenia) oraz za 2025 r. również uważa Pani, że spełnia warunki do tej preferencji. Uważa Pani, że może rozliczyć się za rok 2024 i za 2025 jako osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust 4c ustawy o podatku dochodowym dla osoby samotnie wychowującej dziecko, tj. takiej, która faktycznie samodzielnie wychowuje dziecko (pomimo formalnego posiadania władzy przez oboje rodziców i pomimo tego, że ojciec dziecka ma okazjonalne kontakty z dzieckiem. To ja faktycznie i realnie nieprzerwanie, samodzielnie i samotnie wychowuje Pani dziecko i wykonuje obowiązki rodzicielskie i wychowawcze, bez wsparcia ojca dziecka. Dlatego też spełnia Pani kryteria preferencji podatkowej. Zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na dziecko przysługuje rodzicowi, który wykonuje władzę rodzicielską. Przez wykonywanie władzy, zgodnie z praktyką organów i sądów rozumie się realne zaangażowanie w wychowanie i utrzymanie dziecka, a nie jedynie status formalny. Skoro ojciec dziecka nie wykonuje obowiązków rodzicielskich, to nie może być uznany za osobę wykonującą władzę rodzicielska w rozumieniu art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w związku z tym nie ma prawa do ulgi na dziecko. Pani natomiast takie prawo przysługuje w pełnym zakresie zarówno za 2024 r. jak i za 2025 r. Uważa Pani, że może rozliczyć ulgę prorodzinną za 2024 r. i 2025 r. w pełnej wysokości tj. 1112,04 zł za rok 2024 i 1112,04 zł za rok 2025. Uważa Pani, że w myśl art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym: wykonywał władzę rodzicielską;pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą. Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do: jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika: a)pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł, b)niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,166,67 zł na trzecie dziecko,225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko. Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z art. 26 § 1 ww. Kodeksu wynika, że miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. Stosownie natomiast do art. 26 § 2 omawianego Kodeksu jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy. Wnosi Pani o potwierdzenie, że: ma Pani prawo do rozliczenia podatku dochodowego za lata 2024 - 2025 oraz kolejne jako osoba samotnie wychowująca dziecko;ma Pani prawo do pełnego odliczenia ulgi prorodzinnej (1112,04zł/rok) na syna za lata 2024 i 2025 oraz lata kolejne. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1)  małoletnie, 2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576). Zgodnie z art. 6 ust. 4g ww. ustawy: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, ma zastosowanie również do osób, o których mowa w art. 3 ust. 2a, samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci określone w ust. 4c, z uwzględnieniem ust. 4e, jeżeli osoby te spełniają łącznie następujące warunki: 1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; 2) osiągnęły podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego w danym roku podatkowym; 3) udokumentowały certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1)  stosuje przepisy: a)  art. 30c lub b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków: posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka (dzieci);nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Przy czym, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że: Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dziecko. Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania”, czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze psychicznej oraz zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju. Z istoty pojęcia „osoba samotnie wychowująca dzieci” należy wyprowadzić taki stan, w którym nie wystąpi konkurencja wspomnianych w analizowanym przepisie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osób. Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko. W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka częściowo wypełnia postanowienia wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem/świadczeń alimentacyjnych. Jednakże wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Zatem, prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zdarzenie oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że skoro w 2024 r. rozwiodła się Pani z byłym mężem. Wyroku rozwodowym stał się prawomocny z dniem 24 grudnia 2024 r. Sąd w Wyroku Rozwodowym nie orzekł o opiece naprzemiennej. Świadczenie wychowawcze tzw. 800+ nie zostało ustalone po połowie. Świadczenie wychowawcze tzw. 800+ zostało przyznane tylko Pani w pełnej kwocie tj. 800 zł/miesiąc. Od dnia rozprawy rozwodowej kontakty z synem Pani były mąż realizował w zasądzone przez Sąd pierwszy i trzeci weekend każdego miesiąca. Pani osobiście i samodzielnie odpowiada za zapewnienie wszystkich potrzeb dziecka, od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. To Pani zajmuje się wychowaniem dziecka. To Pani codziennie zaprowadza syna do przedszkola (do oddziału zerówki) i odbiera go z placówki. Syn mieszka tylko z Panią, nie ma Pani pomocy od nikogo innego, to spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, może Pani skorzystać w zeznaniu podatkowym za 2024 r. i 2025 r., z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych określony w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej na małoletniego syna wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym: 1) wykonywał władzę rodzicielską; 2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało; 3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą. Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy: Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do: 1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika: a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł, b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a; 2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko; 3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota: a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko, b) 166,67 zł na trzecie dziecko, c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko. W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy: Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2. Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka. Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że: Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko: 1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych; 2) wstąpiło w związek małżeński. Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy: Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się: 1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów; 2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d. Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem. Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1) odpis aktu urodzenia dziecka; 2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka; 3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą; 4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły. Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy: Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6. W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.): Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że: § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy. Stosownie do art. 92 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską. Na gruncie art. 93 § 1 ww. Kodeksu: Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Jak stanowi art. 95 § 1 ww. Kodeksu: Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw. W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. W myśl art. 97 § 1 ww. Kodeksu: Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 i § 2 ww. Kodeksu: § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia. § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia. Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy. Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi. Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka. Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej na małoletniego syna za 2024 r., 2025 r. wskazać należy, że w przypadku rodziców, którym przysługuje ulga tylko na jedno dziecko istnieje ograniczenie zastosowania tej ulgi, polegające na wprowadzeniu przez ustawodawcę limitu dochodów, stosownie do art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle zacytowanych wyżej przepisów, prawo do zastosowania ww. odliczenia w przypadku wykonywania władzy rodzicielskiej w stosunku do jednego małoletniego dziecka przysługuje, jeżeli dochody podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł. Wyjątkiem jest tu podatnik samotnie wychowujący małoletnie dziecko wymieniony w art. 6 ust. 4c i 4g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego limit kwoty dochodu wynosi 112 000 zł. Wysokość tych dochodów ustalić należy w sposób określony w powołanym art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2. W świetle przedstawionego zdarzenia oraz zacytowanych wyżej przepisów prawa uznać należy, że skoro w okresie, którego dotyczy wniosek, zawarła Pani wraz z ojcem dzieci porozumienie w sprawie stosowania ulgi na dzieci oraz Pani dochody ustalone w sposób określony w art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie przekroczyły w 2024 r. i 2025 r. kwoty 112 000 zł, to przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w tych latach w ramach ulgi prorodzinnej, wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wysokości odpowiadającej przyjętej w porozumieniu proporcji tj. 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na małoletniego syna. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionych pytań, zatem nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem zadanych pytań. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.