0115-KDIT1.4011.209.2021.2.MR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 marca 2021 r., uzupełnionym 12 i 14 maja 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – jest prawidłowe. UZASADNIENIE 1 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca od 2 marca 2020 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważająca działalność gospodarcza (zgodnie z kodem PKD 62.01.Z) Wnioskodawcy to działalność związana z oprogramowaniem. Adres korespondencji to …. Wnioskuje o uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zastosowania przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania kwalifikowanych dochodów z praw autorskich do programów komputerowych przenoszonych odpłatnie na wymienionych we wnioskach kontrahentów w ramach podpisanych z nimi umów wymienionych poniżej preferencyjną 5% stawką podatkową na zasadach wskazanych w tych przepisach w zeznaniu podatkowym za 2020 r., jak i jeżeli istotne elementy stanu faktycznego nie ulegną zmianie również w zeznaniu za 2021 r. Wnioskuje o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości skorzystania z ulgi IP Box co do dochodu z świadczenia usług w ramach poniżej wymienionych umów: Umowy z dnia 2 marca 2020 r. z kontrahentem D. Sp. z o.o.; Umowy z dnia 25 stycznia 2021 r. z kontrahentem R. Sp. z o.o. Wnioskodawca tworzy oraz tworzył oprogramowanie w ramach kilku projektów, jednym z nich jest zintegrowanie biblioteki natywnej z aplikacją mobilną na systemy Android wykonywane na rzecz kontrahenta D. Innowacyjność przedsięwzięcia polega na stworzeniu mostu pomiędzy natywnym kodem … a …. Most pozwala na wymianę danych pomiędzy systemem monitorowania czasu pracy a urządzeniem mobilnym. Kolejnym projektem było stworzenie modułu aplikacji mobilnej odpowiedzialnej za parowanie osób mając na uwadze ich wspólne zainteresowania w celu zjedzenia wspólnie posiłku w pracy. Aplikacja służyła integracji pomiędzy pracownikami. Ostatnim projektem w ramach współpracy z D. jest oprogramowanie tworzone dla branży handlowej i dotyczy zdalnych zamówień artykułów z marketu. Oprogramowanie przetwarza zamówienia klientów oraz wymienia dane pomiędzy klientem a serwerem. Umożliwia ono zdalne zakupy w markecie. W ramach współpracy z kontrahentem R. Wnioskodawca pracując w zespole tworzy aplikację mobilną na systemy … dla branży farmaceutycznej oraz medycznej, umożliwiającą skanowanie kodów kreskowych. Funkcjonalność zapewnia łatwiejsze ustalenie lokalizacji obiektów, dzięki zespoleniu ich z indywidualnym kodem kreskowym. Rozwiązanie znajduje szerokie zastosowanie w branży, pomagając w organizacji placówek medycznych poprzez łatwiejszą kontrolę nad przepływem leków, produktów bądź osób w formie pacjentów. W ramach powyższych stosunków z kontrahentami Wnioskodawca zdobywał, poszerzał i łączył interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania. Wytwarzanie oprogramowania miało miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny czyli metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność związana z oprogramowaniem obejmuje prace rozwojowe, gdyż Wnioskodawca nabywał, łączył i wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę do tworzenia oprogramowania. Wytwarzanie oprogramowania miało miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny czyli metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wnioskodawca przenosił całość praw autorskich do programu komputerowego, które podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231) na Zamawiającego w ramach zawartych umów, w związku z którymi otrzymywał wynagrodzenie. Reasumując: Wnioskodawca na podstawie umów B2B przenosił całość praw autorskich do wskazanego przedmiotu umów na kontrahentów. Przedmiot umów, tj. tworzone przez Wykonawcę oprogramowanie, ma indywidualny, twórczy charakter w rozumieniu ustawy o prawach autorskich. Działania Wnioskodawcy zmierzały do poprawy użyteczności, funkcjonalności oraz rozwoju oprogramowania. Wnioskodawca tworzy i rozwija autorskie oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosił całość praw autorskich do programu komputerowego, które podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych na Zamawiającego w ramach zawartych umów, w związku z którymi otrzymywał wynagrodzenie. Wnioskodawca uzyskuje na podstawie powyższych umów przychody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi. Wnioskodawca nabywał, łączył, kształtował i wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności do projektowania i tworzenia ulepszonych bądź nowych produktów, co jest pracą rozwojową w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca zajmował się nowatorskim oprogramowaniem. Oprogramowanie, które wytwarza Wnioskodawca jest tworzone od podstaw i jest ciągle rozwijane, tj. projektuje architekturę kodu. Wnioskodawca, pragnie wskazać, że dochody uzyskane na podstawie wyżej wskazanych umów były owocem pracy rozwojowej. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów. Omawiane oprogramowanie było i jest tworzone, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, zgodnie z harmonogramem, w ramach codziennej pracy, w zespole. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Usługi programistyczne wynikające z wyżej wymienionych umów świadczone są przez Wnioskodawcę w sposób zdalny dla wskazanych kontrahentów. Wnioskodawca wskazuje na następujące koszty, które są związane z realizacją umowy z dnia 2 marca 2020 z kontrahentem D, Sp. z o.o., które chciałby zaliczyć na poczet działalności (B+R): Koszt komputera stacjonarnego, Koszt zakupu laptopów, Koszt usług księgowych, Koszt zakupu telefonu (zakup aparatu), Koszt zakupu słuchawek, Koszt studiów informatycznych, Koszt usług prawnych, Koszt zakupu myszki, monitora oraz klawiatury (koszt przyszły), Koszt ubezpieczeń społecznych (ZUS), Część kosztów leasingu pojazdu osobowego (koszt raty leasingowej, koszt ubezpieczenia, koszt amortyzacji oraz wydatków eksploatacyjnych (naprawy, paliwo, opony)) - ponieważ pojazd użytkowany będzie zarówno na potrzeby firmy jak i do celów prywatnych (koszt przyszły). Wnioskodawca wskazuje na następujące koszty, które są związane z realizacją umowy z dnia 25 stycznia 2021 z kontrahentem R. Sp. z o.o., które chciałby zaliczyć na poczet działalności (B+R): Koszt komputera stacjonarnego, Koszt zakupu laptopów, Koszt usług księgowych, Koszt zakupu telefonu (zakup aparatu), Koszt zakupu słuchawek, Koszt studiów informatycznych, Koszt usług prawnych, Koszt zakupu myszki, monitora oraz klawiatury (koszt przyszły), Koszt ubezpieczeń społecznych (ZUS), Część kosztów leasingu pojazdu osobowego (koszt raty leasingowej, koszt ubezpieczenia, koszt amortyzacji oraz wydatków eksploatacyjnych (naprawy, paliwo, opony)) - ponieważ pojazd użytkowany będzie zarówno na potrzeby firmy jak i do celów prywatnych (koszt przyszły). W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową i uzyskuje z tego tytułu dochody od 2 marca 2020 r. Każde tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Odrębne programy komputerowe powstały w efekcie realizacji wszystkich zleceń Wnioskodawcy. W związku z rozwijaniem oprogramowania każdorazowo powstaje odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efektem prac podejmowanych przez Wnioskodawcę w związku ze świadczeniem usług na rzecz kontrahentów jest każdorazowo tworzenie oprogramowania, które ma charakter twórczy. Działalność Wnioskodawcy wiąże się z każdorazowym powstaniem nowego wytworu intelektu. Jest to działanie twórcze co najmniej na skalę przedsiębiorstwa – to znaczy, iż działania podejmowane przez Wnioskodawcę stanowią rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej danego przedsiębiorstwa. Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian do produktów, ponieważ każde działanie Wnioskodawcy wiąże się z tworzeniem architektury kodu źródłowego, a co za tym idzie jest związane z powstaniem nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wszystkie efekty prac, w związku z którymi Wnioskodawca uzyskuje/będzie uzyskiwał dochody, których dotyczy wniosek zostały/zostaną przez niego wytworzone w związku z działalnością obejmującą ww. działania. Wnioskodawca prowadzi bezpośrednio działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za daną część współtworzonego programu komputerowego, która stanowi odrębne autorskie prawo do programu komputerowego i podlega ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Program komputerowy, którego jest współtwórcą podlega ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Część/fragment/element, których Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą, a które w połączeniu z innymi częściami/fragmentami/elementami tworzą program komputerowy, którego jest on współtwórcą stanowią odrębny program komputerowy i podlegają ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do ww. programów komputerowych w postaci części, stanowiących odrębne programy komputerowe. Kontrahentowi przysługuje na tej podstawie prawo do części oprogramowania, z którego następnie, mając inne nabyte tą drogą elementy od innych podmiotów tworzy program komputerowy. W wyniku, iż są w nim wskazane i opisane we wniosku programy komputerowe stworzone przez Wnioskodawcę jest on współtwórcą. Wnioskodawca z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, którego jest współtwórcą nie osiąga dochodu, gdyż przeniósł za wynagrodzeniem owe prawa wcześniej do wytworzonej wyłącznie przez siebie części oprogramowania, będącej odrębnym autorskim prawem do programu komputerowego. Efekty pracy Wnioskodawcy są chronione na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco i od początku prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności ponosi Zleceniodawca (kontrahent). Czynności zlecone Wnioskodawcy nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności – kontrahenta. Wnioskodawca wykonując usługi programistyczne na podstawie wskazanej we wniosku umowy ze zleceniodawcą ponosi ryzyko gospodarcze z niej wynikające poprzez na przykład zapisy o karach finansowych w niej zawarte z kontrahentem za niewywiązanie się z warunków umowy, jak i odpowiedzialność cywilnoprawną zgodnie z normami prawa cywilnego. Wnioskodawca wskazuje na następujące bezpośrednie powiązanie każdego z kosztów z wytworzeniem programu komputerowego. Koszt komputera stacjonarnego, laptopów czy też słuchawek oraz przyszły koszt zakupu myszki, monitora oraz klawiatury związany jest bezpośrednio z tworzeniem oprogramowania, ponieważ dotychczasowo stworzone oprogramowanie zostało wykonane w ramach pracy na komputerze stacjonarnym. Przyszła działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy wymaga zakupu nowego sprzętu, aby działania Wnioskodawcy mogły odbywać się z wykorzystaniem najnowszych zasobów zarówno wiedzy jak i technicznych i aby działalność ta miała innowacyjny charakter. Koszt usług księgowych został poniesiony aby rozliczyć działalność badawczo-rozwojową, w związku z którą bezpośrednio wytwarzane jest oprogramowanie. Koszt zakupu telefonu (zakup aparatu) jest powiązany bezpośrednio z działalnością badawczo-rozwojową, ponieważ telefon oraz aparat konieczne były do testowania oprogramowania w ramach aplikacji mobilnej. Koszt konsultacji prawniczych został poniesiony na konsultację dotyczące praw autorskich Wnioskodawcy, mających wyraz w tworzonym przez niego oprogramowaniu. Koszt studiów informatycznych związany jest bezpośrednio z koniecznością zwiększenia zasobów wiedzy niezbędnych do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. Część kosztów leasingu pojazdu osobowego (koszt raty leasingowej, koszt ubezpieczenia, koszt amortyzacji oraz wydatków eksploatacyjnych (naprawy, paliwo, opony) – zakup ten przede wszystkim ma usprawnić komunikację Wnioskodawcy w zakresie przedsięwzięć jego działalności badawczo-rozwojowej, w ramach której wytwarza oprogramowanie. Samochód osobowy oraz związane z nim koszty są konieczne również w zakresie dojazdu do kontrahentów, gdzie wykonywana jest również działalność badawczo-rozwojowa. Koszt ubezpieczeń społecznych (ZUS) - opłacany ZUS stanowi niezbędny element w prowadzeniu jednoosobowej działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy w opisanym wyżej zdarzeniu dotyczącym kontrahenta D. Sp. z o.o. Wnioskodawca ma możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką podatkową na zasadach wskazanych w tych przepisach kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnych w latach podatkowych 2020 oraz 2021? Czy w opisanym wyżej zdarzeniu dotyczącym kontrahenta R. Sp. z o.o. Wnioskodawca ma możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką podatkową na zasadach wskazanych w tych przepisach kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnych w roku podatkowym 2021? Czy wymienione koszty związane z wytworzeniem oprogramowania opisanego powyżej na rzecz kontrahentów, ponoszone oraz mające zostać poniesione przez Wnioskodawcę stanowią koszty, o których mowa we wzorze z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność B+R? Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach wskazanej powyżej działalności na rzecz kontrahentów kwalifikuje się do skorzystania z ulgi IP Box. Wnioskodawca zajmuje stanowisko, iż w opisanych wyżej zdarzeniach dotyczących kontrahentów D. oraz R. Wnioskodawca ma możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką podatkową na zasadach wskazanych w tych przepisach kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnych w latach podatkowych 2020 oraz 2021. Wnioskodawca uważa, że w ramach umów tworzył i rozwijał autorskie oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca w ramach swojej działalności świadczy wysoko wyspecjalizowane usługi, będące przejawem pracy twórczej i innowacyjnej. Wnioskodawca wskazuje, że przeniósł prawa autorskie na kontrahentów z którymi zawarł umowę, w ramach której otrzymał wynagrodzenie. Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie. Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zdaniem Wnioskodawcy tworzone przez niego Utwory mają innowacyjny i indywidualny charakter. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w ramach prowadzonej przez niego działalności, która jest działalnością badawczo-rozwojową, bezpośrednio związaną z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności w ramach usług programistycznych ponosi zleceniodawca. Wnioskodawca uważa wskazane koszty jako konieczne do uzyskania przychodów z działalności B+R. Koszty te są bezpośrednio powiązane z wytworzeniem, ulepszeniem oraz rozwojem oprogramowania. Wskazane koszty wnioskodawca uznaje jako bezpośrednio związane z osiąganym przychodem z działalności B+R. Zdaniem Wnioskodawcy stanowią one koszty, o których mowa we wzorze z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność B+R. Wnioskodawca prowadzi rejestr kosztów związanych z przychodami B+R, księgę przychodów i rozchodów oraz odrębną ewidencję dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Wnioskodawca planuje w przyszłości koszty w takim zakresie jak wskazane we wniosku. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zawierającą wszystkie elementy, o których mowa w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w której wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i która pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy). Jak stanowi ust. 4 art. 30ca tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 ---------------- a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Według natomiast art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Należy jednak podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę ani też całość prowadzonej przez Niego działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu. W rozpatrywanej sprawie należy więc stwierdzić, że tworzone w ramach działalności Wnioskodawcy utwory będące programami komputerowymi podlegającymi ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – w zakresie w jakim stanowią nowe i indywidualne rozwiązania będące bezpośrednim efektem prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawcy – są kwalifikowanym IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskane przez Wnioskodawcę dochody z tytułu odpłatnego przeniesienia na kontrahentów autorskich praw majątkowych do programów komputerowych kwalifikują się do kategorii dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ww. ustawy. Podkreślenia przy tym wymaga, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP. Podsumowując, w opisanych okolicznościach faktycznych Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonych w ramach jego działalności badawczo-rozwojowej kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci programów komputerowych podlegających ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wymaga to jednak wyliczenia podstawy opodatkowania preferencyjną stawką 5% z uwzględnieniem zasad określonych w omówionych przepisach. Odnosząc się natomiast do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących ustalania wskaźnika nexus (możliwości uznania wydatków wymienionych we wniosku za koszty prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej) wyjaśnić należy, że istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wobec tego, opisane we wniosku wydatki związane z realizacją umów z kontrahentami – które jak wskazuje Wnioskodawca są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu komputerowego – podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy). Końcowo należy wskazać, że samodzielne prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej nie było przedmiotem interpretacji indywidualnej, bowiem okoliczność ta stanowiła element stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.