0115-KDIT1.4011.6.2020.2.MST

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2020 r. (data wpływu 3 stycznia 2020 r.), uzupełnionym w dniu 26 lutego 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową, który został uzupełniony w dniu 26 lutego 2020 r. We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca od dnia 4 listopada 2019 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w ramach której świadczy usługi związane z wytwarzaniem oprogramowania (PKD 62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej rozlicza się On na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Głównym źródłem przychodów Wnioskodawcy są usługi świadczone na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką X z siedzibą w … . Spółka ta zajmuje się sprzedażą licencji do autorskiego oprogramowania, którego zadaniem jest przesyłanie rozproszonej korespondencji z gwarantowanym czasem dostarczenia do 1/4 sekundy dookoła świata. Aplikacja ta wykorzystywana jest do komunikacji dużej ilości danych w bardzo krótkim czasie z gwarancją jej dostarczenia. Rozwiązanie to używane jest m.in. w glukometrach, grach komputerowych, czy też w firmach transportowych. Umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką ma charakter consultingu, której przedmiotem jest świadczenie usług programistycznych, w ramach których zadaniem Wnioskodawcy jest pisanie „kodów źródłowych” w jednym z 70 możliwych języków programowania i jego udokumentowanie, a dodatkowo testowanie i tworzenie nowych funkcjonalności dla ww. platformy oraz naprawianie wykrytych błędów. Efektem pracy Wnioskodawcy oraz zespołu programistów, z którymi współpracuje On w trakcie procesu kontrolingu jest panel kontrolny klienta Spółki X, w którym klient może sprawdzić koszt, ruch oraz weryfikować i podglądać rozwiązania, które zastosował w swojej sieci X. Dodatkową funkcją jest panel dewelopera pozwalający na wprowadzenie różnego rodzaju udogodnień przez użytkownika. Zgodnie z powyższym, celem prac Wnioskodawcy jest stworzenie nowego „kodu źródłowego”, który zostanie wpisany do istniejącego oprogramowania, co pozwoli na uruchomienie i udostępnienie klientom nowych funkcji w postaci rozszerzenia do istniejącego panelu X lub ewentualne nadpisanie istniejącego „kodu” w celu poprawienia błędów wykrytych w procesie kontrolingu przeprowadzonego przez Wnioskodawcę. Zaznaczyć należy, że wszelkie prace Wnioskodawcy oraz wszelkie wytworzone prawa autorskie w postaci „kodu źródłowego” zostają przeniesione na Spółkę w ramach przedmiotowej umowy. Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zaznaczyć należy, że zarówno w literaturze naukowej, jak i w doktrynie oprogramowanie definiowane jest jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów, w związku z czym „kod źródłowy” należy uważać jako program komputerowy co oznacza, że podlega ochronie jak utwór, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2019 r., poz. 1231). Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania jest przedmiotem umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a przedsiębiorstwem Y, który jest wykonywany bezpośrednio przez Wnioskodawcę w ramach działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jak wynika z powyższego opisu, charakter świadczonych usług na rzecz Y spełnia przesłanki ochrony praw autorskich wynikającej z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w ramach ww. umowy są przekazywane na rzecz Y. Ponieważ na podstawie umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca przenosił i przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do „kodu źródłowego” (oprogramowania) opisanego we wniosku, w roku 2019 osiąga i osiągnie w kolejnych latach dochody z tytułu świadczenia usług na rzecz Y. W związku z powyższym, dochody uzyskane z umowy Wnioskodawca chciałby rozliczyć wykorzystując ulgę IP Box uregulowaną w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo Wnioskodawca oświadcza, że prowadzić będzie odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwoli na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na każde ww. prawo, w sposób zapewniający określenie i możliwość poprawnego rozliczenia kwalifikowanego dochodu. Ewidencja ta będzie prowadzona w formie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane będzie poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Będzie ono sporządzane w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Należy również wskazać, że Wnioskodawcę obowiązuje w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W piśmie uzupełniającym wskazano, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się produkowaniem rozwiązań, które poprawiają proces dostarczania oprogramowania, przyspieszają działanie oprogramowania, usprawniają procesy szybszego osiągnięcia przez klienta jego celów oraz poprawiają retencje klientów – są to znaczące ingerencje w cały system. Te ingerencje w system są na tyle duże, że w Polsce powstało równolegle z … firmy X. Tym samym stwierdzić można, że opracowywane przez Wnioskodawcę rozwiązania są na tyle innowacyjne, że odróżniają je od rozwiązań już istniejących (funkcjonujących). Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę obejmuje prace rozwojowe. Wobec posłużenia się w opisie stanu faktycznego czasem przyszłym w odniesieniu do prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, w uzupełnieniu wniosku wyjaśniono, że Wnioskodawca na bieżąco prowadzi ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na każde ww. prawo, w sposób zapewniający określenie i możliwość poprawnego rozliczenia kwalifikowanego dochodu. Ewidencja ta jest prowadzona na bieżąco w formie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Jest ono sporządzane w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione przez Wnioskodawcę bieżące wydatki. Ewidencja ta jest prowadzona w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego. W uzupełnieniu wskazano ponadto, że w wyniku tworzenia nowych kodów źródłowych Wnioskodawca ulepsza i rozwija już istniejące rozwiązania – nie powstaje w wyniku tego całkowicie osobny program – powstaje osobna część funkcjonalna tego programu. Jednocześnie zaznaczono, że testowanie wytworzonych nowych funkcjonalności programu i naprawianie wykrywanych podczas testowania błędów stanowi rozwijanie i ulepszanie oprogramowania komputerowego i stanowi końcowy element procesu wytworzonych funkcjonalności programu komputerowego. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego i ulepszanego oprogramowania nie mają charakteru rutynowego czy okresowego. Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem programu komputerowego w momencie jego rozwijania i ulepszania i jest to dokonywane na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego produktu. W związku z rozwijaniem i ulepszaniem programu komputerowego Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak wynika z uzupełnienia, odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonanie przez Wnioskodawcę opisanych we wniosku czynności ponosi Zleceniodawca. Czynności zlecone Wnioskodawcy w ramach świadczenia usług na rzecz Spółki nie są wykonywane w ściśle regulowanym czasie. Co do zasady prace te są wykonywane 1 dzień zdalnie, a pozostała część pracy odbywa się w biurze Zleceniodawcy, jednak nie pod Jego kierownictwem. Wnioskodawca jako wykonujący opisane we wniosku czynności ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. W przypadku błędów lub nieprawidłowego wykonania usług Zleceniodawca może negocjować wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawcy bądź też całkowicie zrezygnować z Jego usług. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy poprawne jest zastosowanie stawki opodatkowania w wysokości 5% wynikającej z ulgi IP Box z art. 30ca ustawy o podatku od osób fizycznych dla dochodów uzyskanych z tytułu umowy, której przedmiotem jest testowanie, naprawa błędów w „kodzie źródłowym” oraz wytwarzanie i przeniesienie praw autorskich kodu wprowadzającego nowe funkcjonalności dla oprogramowania stanowiącego odrębne prawo autorskie należące do Zleceniodawcy? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Aby podatnik miał prawo do skorzystania z ulgi wynikającej z art. 30ca ust. 2 ustawy, dochód przez Niego osiągany musi zostać osiągnięty: w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W przypadku kwalifikowanych praw własności, jakim jest autorskie prawo do programu komputerowego w myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód podatnika musi mieć bezpośredni związek z: autorskim prawem do programu komputerowego podlegającym ochronie na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, program ten musi zostać ulepszony, wytworzony bądź rozwinięty przez podatnika w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo rozwojowej. Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ww. ustawy i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe powinny być – zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy – rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów, badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W ocenie Wnioskodawcy, prowadzi On prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W aspekcie niniejszej sprawy istotne jest także prawidłowe zdefiniowanie programu komputerowego, który zgodnie z literaturą naukową oraz doktryną stanowi ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Tak definiowany program komputerowy stanowi przedmiot praw autorskich w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2019 poz. 1231) i podlega ochronie zgodnie z art. 74 powołanej ustawy. Definicja ta również została przytoczona w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. w interpretacji z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. 0112-KDIL3-3.4011.314.2019.2.MC oraz z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.471.2019.1.AP. Zaznaczyć należy, że obie ww. interpretacje korelują ze stanem faktycznym Wnioskodawcy, a pytania zadane przez Wnioskodawców również dotyczyły możliwości zastosowania ulgi IP Box i uzyskały aprobatę organu. Kolejnym warunkiem do skorzystania z ulgi jest możliwość wyszczególnienia dochodów oraz obowiązek prowadzenia dodatkowej ewidencji wynikającej z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalającej na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy, przypadających na każde ww. prawo i zapewniającej określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Najprostszym dostępnym rozwiązaniem jest wówczas stworzenie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięcznego zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Należy je sporządzać w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Taką formę ewidencji – zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym – będzie stosował Wnioskodawca. Reasumując, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z oprogramowaniem, a na podstawie zawartej umowy ze Spółką X rozwija innowacyjne oprogramowanie, które pozwala na przesyłanie korespondencji oraz innych danych w czasie rzeczywistym. Dochód uzyskiwany z przedmiotowej umowy spełnia wszelkie przesłanki wymienione w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego też Wnioskodawca ma prawo do skorzystania z ulgi IP Box i zastosowania preferencyjnej 5% stawki opodatkowania dla dochodów uzyskiwanych z rozwoju oprogramowania X. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX). Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 5) patent, 6) prawo ochronne na wzór użytkowy, 7) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 8) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 9) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 10) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 11) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), 12) autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Jak wynika z opisanych we wniosku okoliczności, Wnioskodawca przenosił i przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do „kodu źródłowego”. W wyniku tworzenia nowych kodów źródłowych Wnioskodawca ulepsza i rozwija już istniejące rozwiązania – nie powstaje w wyniku tego całkowicie osobny program – powstaje osobna część funkcjonalna tego programu. Testowanie wytworzonych nowych funkcjonalności programu i naprawianie wykrywanych podczas testowania błędów stanowi rozwijanie i ulepszanie oprogramowania komputerowego i stanowi końcowy element procesu wytworzonych funkcjonalności programu komputerowego. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że Wnioskodawca – wbrew Jego przekonaniu – nie będzie mógł zastosować preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do dochodów uzyskanych z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę autorskich praw majątkowych do utworów niebędących programem komputerowym, a tym samym niebędących kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ww. ustawy. Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych tutejszy organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi– Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.