0115-KDIT2.4011.490.2021.1.ŁS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 2 lipca 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 13 września 2021 r. (data wpływu 14 września 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Posiada Pan polskie obywatelstwo, ma miejsce zameldowania i zamieszkania w Polsce. W Polsce mieszka na stałe i przebywa dłużej niż 183 dni w roku. Dnia 3 września 2016 r. zmarł Pana ojciec. Spadek po nim – na podstawie ustawy, zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 24 lutego 2017 r., sporządzonym przez notariusza – nabyli: jego żona T. B. oraz J. B. i Pan w udziałach wynoszących 1/3 (jedna trzecia) części każdy. W wyniku tego spadkobiercy stali się współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej o obszarze 0,0690 ha, w udziałach wynoszących: 14/24 (czternaście dwudziestych czwartych) części — żona zmarłego – T. B., 5/24 (pięć dwudziestych czwartych) części —J. B., 5/24 (pięć dwudziestych czwartych) części — Pan. W trakcie trwania związku małżeńskiego Pana ojciec wraz z żoną – na podstawie umowy sprzedaży z dnia 23 listopada 1993 r. – nabyli tę nieruchomość w ten sposób, że 1/4 weszła do majątku osobistego Pana ojca oraz 3/4 do majątku objętego ustrojem wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, która to wspólność ustała z chwilą śmierci Pana ojca dnia 3 września 2016 r. Nadto spadkobiercy są współwłaścicielami nieruchomości niezabudowanej o łącznym obszarze 0,3243 ha, w udziałach wynoszących: 4/6 (cztery szóste) części — żona ojca – T. B., 1/6 (jedna szósta) części — J. B., 1/6 (jedna szósta) części — Pan. Ww. nieruchomość została nabyta w trakcie trwania związku małżeńskiego Pana ojca i jego żony T. B. na podstawie umowy sprzedaży z dnia 28 października 1992 r. do majątku objętego ustrojem wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, która to wspólność ustała z chwilą śmierci ojca dnia 3 września 2016 r. Niezależnie od tego spadkobiercy stali się współwłaścicielami majątku ruchomego po zmarłym. Spadkobiercy zgodnie dokonali – 21 lipca 2017 r. – działu spadku po zmarłym, w ten sposób, że: a)  prawo własności zabudowanej nieruchomości nabyli: żona zmarłego — w udziale do 14/24 części oraz J. B. - w udziale do 10/24 części; b)  prawo nieruchomości niezabudowanej nabył w całości Pan. Dokonany został także wcześniej podział pozostałego majątku ruchomego, wchodzącego w skład spadku po Pana zmarłym ojcu. Podział majątku wspólnego oraz dział spadku jest całkowity i nastąpił bez jakichkolwiek spłat i dopłat na rzecz któregokolwiek ze spadkobierców. Wartość nabywanego przez żonę zmarłego – T. B. – udziału ustalono na kwotę: 618 334 zł (słownie: sześćset osiemnaście tysięcy trzysta trzydzieści cztery złote). Wartość nabywanego przez J. B. udziału ustalono na kwotę 441 666 zł (słownie: czterysta czterdzieści jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt sześć złotych). Wartość nabywanego przez Pana udziału ustalono na kwotę 190 000 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt tysięcy złotych). Jako jedyny właściciel nieruchomości niezabudowanej zbył Pan ją 2 czerwca 2021 r., co potwierdza umowa sporządzona w formie aktu notarialnego. Tym samym w 2021 r. uzyskał Pan przychód ze zbycia nieruchomości. W uzupełnieniu wniosku podaje Pan, że majątek ruchomy został podzielony w następujący sposób: ‒    Wyposażenie domu i wszystkie przedmioty stanowiące majątek ruchomy pozostawiono wdowie po zmarłym mężu – T. B. ‒    Środki pieniężne jakie posiadali spadkodawca i jego żona to kwota 47 873,70 zł (słownie: czterdzieści siedem tysięcy osiemset siedemdziesiąt trzy zł 70/100). Do podziału przypada kwota po zmarłym ojcu 23 936,85 zł (słownie: dwadzieścia trzy tysiące dziewięćset trzydzieści sześć zł 85/100), co stanowi 1/2 wartości środków pieniężnych wspólnych. Spadek nabyli: 1)    żona spadkodawcy T. B. w udziale 1/3, kwota 7 978,95 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt osiem zł 95/100), 2)    córka spadkodawcy J. B. w udziale 1/3, kwota 7 978,95 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt osiem zł 95/100), 3)    Pan w udziale 1/3, kwota 7 978,95 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt osiem zł 95/100). Pytanie Czy we wskazanym stanie faktycznym podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze dziedziczenia oraz działu spadku i sprzedanej przed upływem 5 lat od daty nabycia spadku, jest należny? Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie z chwilą otwarcia spadku powstaje pomiędzy spadkobiercami wspólność majątku spadkowego traktowanego jako całość. Spadkobierca ma bowiem udział w spadku, a nie w poszczególnych składnikach spadku. Nie oznacza to jednak, że pojęcie nabycia w drodze działu spadku mieści się w pojęciu nabycia w drodze spadku i przesądza o jednej dacie nabycia, tj. otwarcia spadku, a nie jego działu. Tak byłoby tylko wówczas, gdyby na skutek działu spadku każdy ze spadkobierców uzyskał składniki majątkowe odpowiadające wartości jego udziału w spadku, a żaden z nich nie zostanie wzbogacony kosztem innego spadkobiercy (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2836/12, CBOSA). W wyniku działu spadku następuje konkretyzacja praw majątkowych przysługujących poszczególnym spadkobiercom. Prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, stosownie do ich udziałów spadkowych, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Innymi słowy celem działu spadku jest likwidacja tej wspólności. Czasami, aby do tego doszło, niezbędne jest ustalenie zasad wzajemnych rozliczeń, na przykład z tytułu spłaconych długów spadkowych, czy też dokonanych spłat na rzecz pozostałych spadkobierców. W konsekwencji prowadzi to do nabycia prawa własności ponad przysługujący spadkobiercy udział – nabycie tego prawa nie może więc nastąpić w dacie nabycia spadku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji ustawowej użytego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a pojęcia nabycia nieruchomości. Zatem aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu określonego w analizowanej normie prawnej, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Jak zostało wcześniej powiedziane umowa o dziale spadku stanowi tytuł własności rzeczy, które w dziale spadku przypadły poszczególnym spadkobiercom i nie może tego zmienić fakt, że dział spadku jest czynnością wtórną do nabycia spadku. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich przyznania na wyłączną własność –  które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku i ustania wspólności majątku spadkowego, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, ale tylko wtedy, jeżeli wartość otrzymanej przez spadkobiercę nieruchomości lub prawa w wyniku działu spadku mieści się w udziale, jaki przysługuje mu w majątku objętym wspólnością. Gdy w wyniku działu spadku i zniesienia wspólności, udział spadkobiercy ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jego majątku osobistego. Tym samym nabycie w wyniku działu spadku części majątku spadkowego, który należał do innych spadkobierców, tj. otrzymanie z tego majątku udziałów przekraczających pierwotny udział spadkowy, jest równoznaczne z nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., nawet jeśli następuje bez wzajemnych spłat i dopłat (por. wyroki NSA z 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt  II FSK 984/12 i z 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 3034/12, CBOSA). Za stanowiskiem, że nabycia w drodze spadku nie można utożsamiać z nabyciem w drodze działu spadku przemawiają również rezultaty wykładni systemowej wewnętrznej ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych. W obu z przywołanych aktów prawnych ustawodawca określając zakres przedmiotowy enumeratywnie wymienił czynności cywilnoprawne, które podlegają opodatkowaniu. Ustawy te w żaden sposób nie są względem siebie konkurencyjne - jak w pewnym zakresie ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych i ustawa o podatku od towarów i usług - lecz nawzajem się uzupełniają. Wśród czynności cywilnoprawnych objętych opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn brak jest działu spadku. Inaczej natomiast wygląda sytuacja na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f tej ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podlegają umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat. Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy zakresem przedmiotowym objęte są również orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują takie same skutki prawne jak czynności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy. Z przytoczonych regulacji (będących przecież odzwierciedleniem norm Kodeksu cywilnego) jednoznacznie wynika odrębność obu ww. tytułów prawnych nabycia własności rzeczy i praw majątkowych (por. wyrok WSA w Poznaniu z 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Po 1133/13, CBOSA). Tak więc co do zasady, dział spadku i zniesienie wspólności majątku spadkowego jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w ich wyniku podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Do dnia 31 grudnia 2019 r. [powinno być 2018 r. – dopisek organu], przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określał, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub określonych praw majątkowych lub udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej czy prawa wieczystego użytkowania gruntów powstawał wtedy, gdy zbycie następuje przed upływem 5 lat liczonych od końca roku, w którym miało miejsce nabycie. Przepis obejmował również osoby, które nabyły nieruchomość w drodze spadku i jeśli ją sprzedały przed upływem 5 lat od jej nabycia musiały zapłacić podatek. Do tej zmiany 5-letni termin był liczony od dnia śmierci spadkodawcy. Nowy art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – który obowiązuje od 1 stycznia 2019 r. – przewiduje, że w przypadku zbycia nieruchomości lub określonych praw majątkowych nabytych w drodze spadku, 5-letni okres liczony będzie od daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Obecnie zatem pięcioletni termin będzie liczony od daty nabycia lub też zbudowania nieruchomości przez spadkodawcę. Powyższy przepis wprowadziła nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 23 października 2018 r. i stosuje się go do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. W konsekwencji, jeżeli spadkobierca odziedziczył nieruchomość, którą spadkodawca nabył wcześniej niż 5 lat przed śmiercią, to spadkobierca nie będzie musiał płacić podatku od sprzedaży tej nieruchomości. Ojciec zmarł 3 września 2016 r., udziały w majątku wspólnym z małżonką w zakresie nieruchomości nabył w 1992 r. oraz w 1993 r. Miało to miejsce ponad 5 lat od daty zbycia nieruchomości przez Pana. Jako spadkobierca odziedziczył Pan w spadku udział w 1/3. W skład spadku weszło: udział ojca 4/8 w nieruchomości zabudowanej oraz udział 5/8 w nieruchomości niezabudowanej – udział 2/8 jako majątek osobisty oraz udział 3/8 w majątku wspólnym. Wartość obydwu nieruchomości to 1 250 000 zł. Przy czym wartość nieruchomości zabudowanej określono na kwotę 950 000 zł, zaś wartość nieruchomości niezabudowanej na kwotę 300 000 zł. Zatem wartość masy spadkowej to kwota 743 750  zł (4/8 z 950 000 zł oraz 5/8 z 300 000 zł). Udział Pana w spadku wynosił 1/3, czyli 247 917 zł. W wyniku działu spadku otrzymał Pan udział o wartości 190 000 zł. Niewątpliwie więc nie nabył w chwili działu spadku większej wartość niż odziedziczył w momencie otwarcia spadku. Zatem bez wątpienia nie było to w chwili działu spadku nabycie, przekraczające udział przysługujący Panu w spadku; co oznacza, że udział w spadku co do nieruchomości niezabudowanej nabył Pan w dacie nabycia spadku. W aktualnej konstrukcji polskiego podatku dochodowego od osób fizycznych przychód odzwierciedla zwiększenie stanu mienia osoby w ciągu roku podatkowego, czyli przyrost czystego majątku podatnika. Jeżeli w wyniku działu spadku nie doszło do przyrostu mienia spadkobiercy w stosunku do nabytego uprzednio udziału spadkowego, to nie nastąpiło nabycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uważa,  Pan że we wskazanym stanie faktycznym oraz stanie prawnym, zarówno udział w nieruchomości niezabudowanej (jak i całość tej nieruchomości) nabył w dacie otwarcia spadku, zatem okres 5 letni liczy się od daty nabycia nieruchomości przez jego ojca (jako spadkodawcę). Wobec powyższego zbycie ww. nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie należy się podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości nabytej przez Pana w drodze dziedziczenia oraz działu spadku i sprzedanej przed upływem 5 lat od daty nabycia spadku. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pana we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, ze zm.) Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Stosownie do treści art. 10 ust. 5 ww. ustawy W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Zgodnie zaś z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Z kolei art. 10 ust. 7 ww. ustawy stanowi, że: nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie w wyniku działu spadku nabył Pan udział w nieruchomości należy odnieść się do regulacji zawartych w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Zgodnie z art. 922  § 1 Kodeksu cywilnego Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Stosownie do art. 926 § 1 ww. Kodeksu Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Z kolei art. 925 Kodeksu cywilnego stanowi, że Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W myśl zaś art. 924 ww. Kodeksu Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast zgodnie z art. 1025 § 1 ww. ustawy Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Z przepisu tego wynika zatem, że prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Artykuł 1037 § 1 ww. ustawy stanowi, że: Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Natomiast zgodnie z art. 211 Kodeksu cywilnego Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi. - (art. 212 § 1 Kodeksu cywilnego). Art. 212 § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Z ww. przepisów wynika zatem, że na skutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności i następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. W wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa –  w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością. Gdy w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, dział spadku i zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej czynności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku lub zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed ich dokonaniem, oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze działu spadku lub zniesienia współwłasności, dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. Dokonując zatem analizy przedstawionego opisu stanu faktycznego stwierdzić należy, że nabył Pan na wyłączną własność nieruchomość niezabudowaną. Poza swoim udziałem nabytym w spadku nabył Pan 2/6 udziałów w nieruchomości niezabudowanej odziedziczonych przez żonę spadkodawcy i J. B.  oraz 3/6 udziałów przypadające żonie spadkodawcy na skutek ustania wspólności majątkowej małżeńskiej. Tak więc wartość udziału w nieruchomości, (który był przedmiotem spadku) nabytego w drodze działu spadku mieści się w udziale jaki przysługiwał Panu w spadku, bowiem  wskazana we własnym stanowisku w sprawie wartość udziału Pana w masie spadkowej wynosiła  247 917 zł. Pozostały udział w nieruchomości niezabudowanej nie wchodził do masy spadkowej. W wyniku działu spadku oddał Pan natomiast na rzecz J. B. swój udział (5/24) w nieruchomości zabudowanej, który nabył w spadku. Natomiast żona spadkodawcy w wyniku podziału majątku wspólnego i działu spadku nabyła 14/24 części nieruchomości zabudowanej (z czego 9/24 stanowiło jej majątek nabyty na skutek ustania wspólności ustawowej, który nie podlegał spadkobraniu), tak więc nabyła w drodze działu spadku tylko 5/24 udziału w nieruchomości zabudowanej, co oznacza, że nabyła mniejszą wartość niż przysługujący jej udział w masie spadkowej, natomiast oddała na Pana rzecz swój udział w nieruchomości niezabudowanej i to zarówno ten który uzyskała w spadku jak i ten który uzyskała w wyniku ustania wspólności majątkowej małżeńskiej. Z kolei Pana siostra nabyła w wyniku działu spadku 10/24 części  nieruchomości zabudowanej. Czyli w wyniku działu spadku otrzymała dodatkowo 5/24 udziału w nieruchomości zabudowanej, kosztem swojego udziału w nieruchomości niezabudowanej. W Pana sprawie istotne jest, że część udziałów w nieruchomościach należała do żony spadkodawcy i nie podlegała dziedziczeniu. W związku z tym ta wartość majątku nie weszła do masy spadkowej. Ponadto do masy spadkowej wchodziły jeszcze inne składniki majątkowe jak wyposażenie domu i inne ruchomości, które ostatecznie w drodze działu spadku przypadły żonie spadkodawcy. Ich wartość nie została przez Pana wskazana. Mając zatem na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia stwierdzić należy, że odpłatne zbycie 2 czerwca 2021 r. udziału w nieruchomości niezabudowanej, nabytego w drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu, w części w jakiej wchodził on do masy spadkowej, nie stanowi dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 ww. ustawy. Od tej części nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dokonanej sprzedaży. Natomiast odpłatne zbycie udziału w nieruchomości niezabudowanej w części, który przypadł małżonce na skutek ustania wspólności ustawowej a następnie Panu w wyniku przeprowadzonego w dniu 21 lipca 2017 r. działu spadku skutkuje dla Pana powstaniem przychodu kwalifikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8  lit. a ww. ustawy, ponieważ sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. licząc od końca 2017 r.). Tym samym, dochód z odpłatnego zbycia ww. udziału w nieruchomości niezabudowanej podlega – zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, a Pan obowiązany jest do złożenia zeznania podatkowego oraz zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).