0115-KDIT2.4011.56.2021.2.ŁS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2021 r. (data wpływu 14 stycznia 2021 r.), uzupełnionym w dniu 20 kwietnia 2021 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi termomodernizacyjnej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 20 kwietnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi termomodernizacyjnej. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W 2019 r. Wnioskodawca ukończył inwestycję termomodernizacyjną polegającą na montażu instalacji fotowoltaicznej na domie mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni użytkowej 180 m2 w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, którego jest współwłaścicielem wraz z żoną. Od 2001 r. budynek jest ukończony, odebrany i użytkowany. Na ten cel Wnioskodawca poniósł wydatki w wysokości 22 874,06 zł, które odliczył od dochodu w zeznaniu rocznym za 2019 r. Dodatkowo w 2019 r. Wnioskodawca zamontował kocioł gazowy kogeneracyjny o wartości 11 022,48 zł, który od dochodu za 2019 r. odliczyła żona Wnioskodawcy. Między Wnioskodawcą a żoną istnieje małżeńska wspólnota majątkowa. Nie prowadzą działalności gospodarczej. Korzystają ze wspólnego opodatkowania według skali podatkowej. Uzyskują dochody ze stosunku pracy, a żona dodatkowo z emerytury. Wszystkie wydatki w 2019 r. potwierdzone były fakturami VAT wystawionymi przez podatników niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku. W 2020 r. Wnioskodawca otrzymał częściowy zwrot poniesionych wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej w wysokości 5 000 zł z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który doliczy do dochodu podatkowego za 2020 r. W 2020 r. Wnioskodawca ukończył kolejną inwestycję termomodernizacyjną polegającą na montażu w ww. budynku mieszkalnym klimatyzacji inwerterowej typu split z funkcją ogrzewania. W chwili obecnej dogrzewa dom klimatyzacją zasilaną energią elektryczną pozyskiwaną ze źródeł odnawialnych (instalacja fotowoltaiczna) ograniczając przy tym zużycie paliw kopalnianych. Jest to zgodne z celem termomodernizacji: -ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych w rozumieniu art. 2 pkt 2 podpunkt a ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków oraz art. 2 pkt 2 podpunkt d tejże ustawy – całkowita lub częściowa zmiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji. Na usługę termomodernizacyjną dotyczącą zakupu i montażu instalacji klimatyzacji z funkcją ogrzewania Wnioskodawca poniósł wydatek w wysokości 8 000 zł brutto. Powyższy wydatek jest potwierdzony fakturą VAT wystawioną w 2020 r. przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Wydatek na omawiane przedsięwzięcie nie jest sfinansowany ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej ani nie został Wnioskodawcy zwrócony w jakiejkolwiek formie. W związku z tym, iż Wnioskodawca oraz Jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej, wydatek ten nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów ani odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględniony w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Zamontowana klimatyzacja posiada wszystkie cechy pozwalające na zakwalifikowanie jej do grupy „pomp ciepła” typu powietrze-powietrze. Ze względu na sposób działania klimatyzacja inwerterowa typu split jest pompą ciepła. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że klimatyzator z funkcją ogrzewania jest odwracalną pompą ciepła, ma wbudowane takie same elementy konstrukcyjne jak pompa ciepła, a mianowicie: wentylatory, dwa wymienniki ciepła – parownik i skraplacz, sprężarkę zasilaną prądem elektrycznym z sieci, zawór rozprężny (którym w typie X jest rurka kapilarna), czujniki, system sterowania i krążący w obiegu czujnik roboczy o niskiej temperaturze wrzenia. Dostosowanie do dwóch trybów pracy możliwe jest dzięki zastosowaniu zaworu czterodrogowego, dzięki któremu instalacja może działać zarówno w trybie grzania jak i chłodzenia. Z normalnego klimatyzatora powstaje urządzenie grzewcze zwane pompą ciepła z powietrzem zewnętrznym jako źródłem ciepła. Według definicji – pompa ciepła „powietrza-powietrza” jest to urządzenie, które ciepło zwarte w powietrzu atmosferycznym zwanym dolnym źródłem przekazuje po przekonwertowaniu w wyniku procesów fizyczno-chemiczno-mechanicznych do górnego źródła, którym jest powietrze wewnątrz pomieszczenia. Klimatyzator typu split składa się z dwóch jednostek: jednostki wewnętrznej zawierającej parownik z wentylatorem i systemem sterowania mającej za zadanie ogrzewanie lub chłodzenie powietrza w pomieszczeniu oraz jednostki zewnętrznej składającej się ze sprężarki, skraplacza zaworu rozprężnego, zaworu czterodrogowego, wentylatora i płytki elektronicznej z czujnikami. Obecnie jednostki połączone rurami tworzą szczelnie zamknięty układ wypełniony czynnikiem chłodniczym. Pilotem zdalnego sterowania zmienia się tryb pracy klimatyzatora „cool-chłodzenie” lub „heat-grzanie”. Wybór funkcji ogrzewanie powoduje zmianę kierunku biegu czynnika roboczego R32 za pomocą zaworu czterodrogowego i tym samym zmianę kierunku przepływu ciepła. Skraplacz i parownik zamieniają się rolami. Omówienie funkcji podstawowych elementów konstrukcyjnych: Parownik – jest to wymiennik ciepła, w którym zachodzi proces odbioru ciepła z najbliższego otoczenia przez czynnik roboczy krążący w obiegu. Skraplacz – to wymiennik ciepła, w którym zachodzi proces skraplania czynnika roboczego i oddawanie ciepła. Sprężarka – urządzenie, które spręża czynnik roboczy w postaci pary, co powoduje wzrost jego ciśnienia i temperatury. Zawór rozprężny – jego zadaniem jest rozprężanie czynnika zestawu ciekłego do ciśnienia parowania, pełni on 2 funkcje: dławienie czynnika roboczego, by umożliwić sprężarce uzyskanie wymaganego ciśnienia w skraplaczu oraz rozprężanie gdy powtarza się obieg termodynamiczny. Czynnik roboczy – jest to czynnik chłodniczy krążący w obiegu zamkniętym, który zmienia stan skupienia w warunkach różnej temperatury i ciśnienia, ma niską temperaturę wrzenia 40oC. Mechanizm działania klimatyzatora w funkcji ogrzewania: W jednostce zewnętrznej parownik (który w funkcji chłodzenia jest skraplaczem) zasysa powietrze atmosferyczne z pomocą wentylatora. Ciepło pozyskane z otoczeniem przekazywane jest w parowniku do czynnika roboczego będącego w stanie pary (gazu). Następnie przez zawór czterodrogowy gaz trafia do sprężarki, która powoduje wzrost jego ciśnienia i temperatury. Sprężony gaz trafia do skraplacza w jednostce wewnętrznej (który jest parownikiem w funkcji chłodzenia) gdzie zaczyna się skraplać oddając ciepło i przechodząc w stan cieczy. Oddane ciepło za pomocą wentylatora i systemu nadmuchu kierowane jest do pomieszczenia. Czynnik chłodniczy jako ciecz trafia do zaworu rozprężnego (rurki kapilarnej), która rozpręża ciecz zmniejszając jej ciśnienie i temperaturę, tak aby mogła ponownie przyjąć energię od powietrza zewnętrzengo. Rozprężony czynnik chłodniczy ponownie trafia do parownika gdzie paruje w niskiej temperaturze wrzenia i pobiera ciepło z powietrza zewnętrznego otoczenia, cykl zaczyna się na nowo. Klimatyzator w funkcji ogrzewania może pracować efektywnie w temperaturze powietrza atmosferycznego do minus 15oC. Prądem elektrycznym z sieci zasilana jest jedynie sprężarka. Całe ciepło uzyskiwane do ogrzewania pochodzi wyłącznie z powietrza atmosferycznego. Dla porównania cykl w funkcji chłodzenia wygląda następująco: Parownik w jednostce wewnętrznej (który był skraplaczem w funkcji grzania i oddawał ciepło) teraz pobiera ciepło z wewnętrznych pomieszczeń za pomocą czynnika roboczego. Przez zawór czterodrogowy gaz trafia do sprężarki gdzie następuje wzrost ciśnienia i temperatury. Sprężony gaz trafia do skraplacza w jednostce zewnętrznej (który był parownikiem) w funkcji ogrzewania i pobierał ciepło z powietrza) i teraz oddaje ciepło do otoczenia zewnętrzengo przy pomocy wentylatora. Skroplony do postaci cieczy czynnik chłodzący trafia do zaworu rozprężnego, który rozpręża ciecz zmniejszając ciśnienie i temperaturę by ponownie mógł przyjąć energię z pomieszczeń wewnętrznych. Rozprężony czynnik chłodniczy ponownie trafia do parownika w jednostce wewnętrznej i pobiera ciepło z pomieszczeń. Cykl zaczyna się na nowo. Wnioskodawca poinformował także, że nie posiada audytu energetycznego budynku, gdyż do tej pory nie wynikała taka potrzeba, a sporządzenie ekspertyzy generuje dość istotne koszty. Opierając się na dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/844 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2010/27/UE w sprawie efektywności energetycznej i ustawie z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 468), można stwierdzić, iż na efektywność energetyczną w budynkach składają się trzy istotne filary: dobrze zaizolowane przegrody zewnętrzne i stolarka o odpowiednich parametrach, źródła ciepła i chłodu, możliwość optymalizacji przepływów energii w systemach technicznych budynku a więc w systemie ogrzewania, klimatyzacji, wentylacji, ciepłej wody użytkowej i oświetlenia. Budynek mieszkalny Wnioskodawcy przeszedł gruntowną termomodernizację polegającą na ociepleniu ścian zewnętrznych styropianem, wymianie drewnianych okien i drzwi balkonowych na 5-komorowe okna i drzwi PCV, wymianie drzwi wejściowych i garażowych oraz ociepleniu stropu dodatkową warstwą styropianu. Wnioskodawca wymienił również piec gazowy służący zimą do ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej na piec kondensacyjny z automatyczną regulacją temperatury. Wnioskodawca zamontował także ogniwa fotowoltaiczne, dzięki którym pozyskuje energię odnawialną, która w okresie letnim służy do podgrzewania wody użytkowej i zasilania urządzeń elektrycznych zainstalowanych w domu a w okresach przejściowych (wiosna, jesień, łagodna zima) do zasilania pracy sprężarki klimatyzatora, którym dogrzewa dom. Urządzenia elektryczne zamontowane w domu posiadają klasę energetyczną A+/++/+++. Również klimatyzator przy funkcji ogrzewania posiada klasę A+ a przy funkcji chłodzenia A++. Wszystkie pomieszczenia oświetlone są energooszczędnymi żarówkami LED. Wymienione wyżej rozwiązania zmierzają do obniżenia nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej do możliwie najniższego poziomu a tym samym do zmniejszenia zapotrzebowania budynku na energię. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że montaż odwracalnej pompy ciepła jaką jest klimatyzator z funkcją ogrzewania przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej domu mieszkalnego, ponieważ zmniejsza zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną co w obecnych czasach jest priorytetem w krajach Unii Europejskiej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy wydatek na klimatyzację z funkcją ogrzewania mieści się w katalogu wydatków uprawniających do podatkowej ulgi termomodernizacyjnej, który Wnioskodawca może odliczyć od dochodu z zeznaniu rocznym za 2020 r.? Zdaniem Wnioskodawcy, koszt zakupu i instalacji klimatyzacji inwerterowej typu split z funkcją ogrzewania można zaliczyć do wydatków uprawniających do skorzystania z podatkowej ulgi termomodernizacyjnej za 2020 r. Uzasadnieniem jest fakt, iż ze względu na budowę i sposób działania, klimatyzacja z funkcja ogrzewania spełnia definicję przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (nazwa ustawy w obecnym brzmieniu od 1 grudnia 2020 r.) Uzasadnieniem jest także to, że klimatyzacja inwerterowa typu split dzięki wbudowanej pompie ciepła umożliwia efektywniejsze ogrzewanie, dzięki czemu następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania. Natomiast ogrzewanie poprzez wykorzystywanie energii elektrycznej dostarczonej z instalacji fotowoltaicznej pozwala na ograniczenie zużycia paliw kopalnianych, poprzez zmianę źródeł energii na źródła odnawialne. Instalacja klimatyzacji z funkcją ogrzewania mieści się w zakresie zdefiniowanym w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. a mianowicie: Punkt 1. Materiały budowlane i urządzenia: 8) materiały budowalne wchodzące w skład instalacji ogrzewczej; (pełni funkcję grzewczą), 10) materiały budowalne wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego; 11) pompa ciepła wraz z osprzętem (ze względu na sposób działania klimatyzacja inwerterowa typu split jest pompą ciepła), Punkt 2. Usługi: 7) wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, 10) montaż pompy ciepła, Wydatek na zakup i instalację potwierdzony jest fakturą VAT wystawioną w 2020 r. przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stany faktycznego jest prawidłowe. Na podstawie art. 1 pkt 4 oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 2246) w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 26h, a w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zmieniono brzmienie art. 11 ust. 1 i 2. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne korzystne rozwiązanie podatkowe dla podatników tzw. ulgę termomodernizacyjną. W myśl art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Wobec powyższego adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zgodnie z art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, z późn. zm.). Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku (art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane). Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. W myśl art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 554) użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest: ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a), do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a), całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489). Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia: materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem; węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury, kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin, kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin, zbiornik na gaz lub zbiornik na olej, kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z dnia 21 lipca 2015 r., s. 100), przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej, materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej, materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego, pompa ciepła wraz z osprzętem, kolektor słoneczny wraz z osprzętem, ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem, stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne, materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskaniem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu. Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi: wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, wykonanie analizy termograficznej budynku, wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi, wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej, docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów, wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych, wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, montaż kotła gazowego kondensacyjnego, montaż kotła olejowego kondensacyjnego, montaż pompy ciepła, montaż kolektora słonecznego, montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego, montaż instalacji fotowoltaicznej, uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin, regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji, demontaż źródła ciepła na paliwo stałe. Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, w efekcie których zaoszczędzona jest energia potrzebna do ogrzania budynku mieszkalnego. W myśl art. 26h ust. 2 kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 ww. ustawy). Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały: sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie; zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 ww. ustawy). W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W tym miejscu zauważyć należy, że w katalogu wydatków podlegających odliczeniu znajdującym się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych w części 1 w punkcie 11 została wskazana pompa ciepła wraz z osprzętem. Natomiast w części 2 w punkcie 10 wskazano montaż pompy ciepła. Tym samym prawo do ulgi (odliczenia) w ramach ulgi termomodernizacyjnej będzie przysługiwać jeżeli podatnik w ramach realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków poniósł wydatki na zakup i montaż klimatyzacji, która jest pompą ciepła lub ma wbudowaną pompę ciepła oraz wykaże związek poniesionego wydatku z ww. przedsięwzięciem termomodernizacyjnym. Z opisu sprawy wynika, w szczególności, że w 2020 r. Wnioskodawca ukończył kolejną inwestycję termomodernizacyjną polegającą na montażu w budynku mieszkalnym klimatyzacji inwerterowej typu split z funkcją ogrzewania. W chwili obecnej dogrzewa dom klimatyzacją zasilaną energią elektryczną pozyskiwaną ze źródeł odnawialnych (instalacja fotowoltaiczna) ograniczając przy tym zużycie paliw kopalnianych. Na usługę termomodernizacyjną dotyczącą zakupu i montażu instalacji klimatyzacji z funkcją ogrzewania Wnioskodawca poniósł wydatek w wysokości 8 000 zł brutto. Powyższy wydatek jest potwierdzony fakturą VAT wystawioną w 2020 r. przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Wydatek na omawiane przedsięwzięcie nie jest sfinansowany ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej ani nie został Wnioskodawcy zwrócony w jakiejkolwiek formie. W związku z tym, iż Wnioskodawca oraz Jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej, wydatek ten nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów ani odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględniony w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Zamontowana klimatyzacja posiada wszystkie cechy pozwalające na zakwalifikowanie jej do grupy „pomp ciepła” typu powietrze-powietrze. Ze względu na sposób działania klimatyzacja inwerterowa typu split jest pompą ciepła. Wnioskodawca wskazał, że klimatyzator z funkcją ogrzewania jest odwracalną pompą ciepła, ma wbudowane takie same elementy konstrukcyjne jak pompa ciepła, a mianowicie: wentylatory, dwa wymienniki ciepła – parownik i skraplacz, sprężarkę zasilaną prądem elektrycznym z sieci, zawór rozprężny (którym w typie X jest rurka kapilarna), czujniki, system sterowania i krążący w obiegu czujnik roboczy o niskiej temperaturze wrzenia. Wnioskodawca wskazuje także, że montaż odwracalnej pompy ciepła jaką jest klimatyzator z funkcją ogrzewania przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej domu mieszkalnego, ponieważ zmniejsza zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, co w obecnych czasach jest priorytetem w krajach Unii Europejskiej. Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że skoro jak wskazuje Wnioskodawca klimatyzacja inwerterowa typu split jest pompą ciepła i montaż ww. urządzenia przyczynił się do poprawy efektywności energetycznej domu mieszkalnego oraz ograniczył zużycie paliw kopalnianych to poniesione wydatki na zakup i montaż ww. klimatyzatora z funkcją ogrzewania można uznać za wydatki podlegające odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawca będzie mógł odliczyć ww. wydatki w zeznaniu rocznym składanym za 2020 r. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.