0115-KDIT2.4011.901.2021.1.RS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pan ojcem małoletniego dziecka (urodzonego … 2008 r.), uzyskał Pan rozwód przed 2020 r., a orzeczenie uprawomocniło się. Sąd w wyroku rozwodowym powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem obojgu rodzicom. Jednocześnie Sąd ustalił zasady styczności rodziców z dzieckiem w ten sposób, że dziecko przebywa tydzień u ojca i tydzień u matki, zmiana następuje w każdą niedzielę. Dodatkowo w okresie wakacji dziecko ma przebywać przez połowę czasu u każdego z rodziców. Sąd obciążył kosztami utrzymania dziecka obydwoje rodziców. W praktyce rodzice zajmują się dzieckiem naprzemiennie i przekazują sobie dziecko w każdą niedzielę, a w okresie wakacji dziecko przebywa przez połowę czasu u każdego z rodziców. W czasie, który Panu przypada, zajmuje się Pan dzieckiem samodzielnie bez pomocy innych osób. Bierze czynny udział w wychowaniu dziecka – rozwój emocjonalny, nauka, odrabianie prac domowych, wspólne zabawy, wyjazdy wakacyjne itp. Ponosi Pan koszty utrzymania dziecka, w tym bieżącego, gdy dziecko u Niego przebywa oraz zakupu przedmiotów typu ubrania, buty, zabawki, sprzęt sportowy, wyjazdy itp. Pytanie Czy przysługuje Panu prawo do skorzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r.? Pana stanowisko w sprawie W Pana ocenie, może Pan skorzystać z rozliczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tzw. wspólnego rozliczenia z dzieckiem może skorzystać osoba rozwiedziona, która samotnie wychowuje dziecko. Uważa Pan, że za 2020 r. może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przytoczonych przepisów. Przez wychowywanie dziecka rozumie się kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2011 r. II FSK 30/10). Oznacza to, że wychowywaniem nie jest samo zapewnianie dziecku utrzymania. Natomiast za osobę samotną należy uznać taką osobę, która nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z partnerem życiowym i taki partner nie pomaga jej w wychowaniu dziecka. Co więcej samotne wychowywanie nie musi trwać przez cały rok podatkowy, gdyż przepis stanowi, że wychowywanie to musi mieć miejsce "w roku podatkowym", a nie "przez cały rok podatkowy" (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 11 lutego 2010 r. ITPB2/415-929/09/BK). Stan, w którym czynności polegające na wychowywaniu dziecka wykonuje wprawdzie oboje rodziców, lecz nie jednocześnie, można więc zakwalifikować jako samotne wychowywanie dziecka. Po pierwsze bowiem w procesie wychowywania dziecka nie korzysta Pan ze wsparcia matki, lecz w okresach, w których dziecko przebywa u Pana, wychowuje je samodzielnie (matka ma bowiem inne miejsce zamieszkania). Po drugie, skoro wystarczające jest samotne wychowywanie dziecka choćby przez jeden dzień w roku, to z całą pewnością z samotnym wychowywaniem mamy do czynienia w sytuacji, kiedy zgodnie ze stanem faktycznym i wyrokiem rozwodowym, dziecko przebywa u Pana przez połowę czasu w roku. Stanowisko takie jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem sądowym i interpretacjami indywidualnymi KAS. Wydane interpretacje KAS: - 0113-KDIPT3.4011.156.2019.8.PPK, z dnia 29 grudnia 2020 r. - IPPB4/4511-498/16/20-5/S/MS z dnia 9 grudnia 2020 r. Orzeczenia : Wyrok NSA z 6 maja 2021 r., II FSK 412/19, LEX nr 3184617: „Treść art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. wskazuje na to, że każdy z rodziców rozwiedzionych, chcąc skorzystać z preferencyjnego rozliczenia dochodów, musi w roku podatkowym faktycznie samotnie wychowywać dzieci, m.in. małoletnie i nie może realizować przesłanki negatywnej określonej w ust. 8 ww. ustawy. Skoro przepis ten nie stawia wymogu, aby dany rodzic był osobą samotnie wychowującą dzieci przez cały rok podatkowy możliwe jest uznanie za osoby samotnie wychowujące dzieci każdego z rodziców, którzy wychowują dzieci w systemie naprzemiennym.” Wyrok WSA w Gliwicach z 21 października 2020 r., I SA/Gl 465/20, LEX nr 3080493: „Określone w art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. kryterium samotnego wychowywania dzieci jest spełnione również wtedy, gdy rozwiedziony rodzic wychowuje dzieci naprzemiennie z drugim rodzicem, tj. w odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci oraz bez jego udziału wykonuje czynności stanowiące proces wychowania w innym miejscu i czasie niż drugi rodzic.” Wyrok WSA w Łodzi z 6 maja 2021 r., I SA/Łd 170/21, LEX nr 3177425: „Nie można zaaprobować stanowiska, że gdy sąd powierzył sprawowanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, matki nie można uznać za osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f., a w konsekwencji, iż nie przysługuje jej prawo preferencyjnego rozliczenia jako osobie samotnie wychowującej dziecko.” „Brzmienie art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f., nie zawiera zastrzeżenia, że chodzi wyłącznie o jednego z rodziców, stąd status taki może mieć każde z rodziców dziecka, spełniających pozostałe wymagania określone w tym przepisie.” Wyrok WSA w Szczecinie z 14 kwietnia 2021 r., I SA/Sz 198/21, LEX nr 3171745: „Brzmienie art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f., nie zawiera zastrzeżenia, że chodzi wyłącznie o jednego z rodziców, stąd status taki może mieć każde z rodziców dziecka, spełniających pozostałe wymagania określone w tym przepisie.” Wyrok WSA w Gdańsku z 12 stycznia 2021 r., I SA/Gd 785/20, LEX nr 3105882: „Brzmienie art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera zastrzeżenia, że chodzi wyłącznie o jednego z rodziców, stąd status osoby samotnie wychowującej dzieci może mieć każde z rodziców rozwiedzionych spełniających pozostałe wymagania określone w tym przepisie.” Wyrok WSA w Poznaniu z 17 grudnia 2020 r., I SA/Po 452/20, LEX nr 3115242: „Brzmienie art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. nie zawiera zastrzeżenia, że chodzi wyłącznie o jednego z rodziców, stąd status taki może mieć każde z rodziców rozwiedzionych spełniających pozostałe wymagania określone w tym przepisie.” Wyrok WSA w Łodzi z 15 września 2020 r., I SA/Łd 360/20, LEX nr 3057613: „Jeśli rozwiedziony rodzic nie wykonuje w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych, to wręcz nielogiczne jest twierdzenie, że czyni to wspólnie z drugim rodzicem. Wychowanie jest realizowane samotnie przez każdego z rodziców w czasie, gdy dzieci z nim przebywają i są pod jego opieką.” Wyrok NSA z 20 maja 2020 r., II FSK 383/20, LEX nr 3012098: „Literalna, celowościowa i systemowa wykładania art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. prowadzi do wniosku, że określone w tym przepisie kryterium samotnego wychowywania dzieci jest spełnione również wtedy, gdy rozwiedziony rodzic wychowuje dzieci naprzemiennie z drugim rodzicem, tj. w odosobnieniu od drugiego rodzica dzieci oraz bez jego udziału wykonuje czynności stanowiące proces wychowania w innym miejscu i czasie niż drugi rodzic.” Wyrok WSA w Opolu z 15 maja 2019 r., I SA/Op 112/19, LEX nr 2681559: „Status "osoby samotnie wychowującej dzieci" od 1 stycznia 2011 r. może mieć każde z rodziców.” Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 lutego 2018 r., I SA/Wr 1234/17, LEX nr 2450454: „Jeżeli proces wychowywania dzieci jest realizowany samotnie przez każdego z rodziców w sytuacji, w której rodzice nie wychowują i nie opiekują się dziećmi wspólnie, lecz każdy z nich oddzielnie, w innym miejscu, w wyznaczonym czasie, bez udziału drugiego, to w tej sytuacji prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania wynikającego z art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f. może mieć de facto każde z rodziców uczestniczących w takim naprzemiennym systemie wychowania dziecka.” Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1)  małoletnie, 2)  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej -     podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie. W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Stosownie do art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących małoletnie dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków: -      posiadania statusu osoby samotnej, -      wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka), -      nie uzyskiwania przez rodzica i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny. Przepis art. 6 ust. 4 ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby. Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Przystępując do oceny możliwości rozliczania się przez Pana w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dziecko zaznaczyć należy, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. W konsekwencji, podatnikowi przysługuje prawo do jej zastosowania, jeśli spełni warunki dla niej określone, a w szczególności, jeśli w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowywał dziecko. Z opisanego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pan ojcem małoletniego dziecka (ur. 2008 r.), uzyskał Pan rozwód przed 2020 r., a orzeczenie uprawomocniło się. Sąd w wyroku rozwodowym powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem obojgu rodzicom. Jednocześnie Sąd ustalił zasady styczności rodziców z dzieckiem w ten sposób, że dziecko przebywa tydzień u ojca i tydzień u matki, zmiana następuje w każdą niedzielę. Dodatkowo w okresie wakacji dziecko ma przebywać przez połowę czasu u każdego z rodziców. Sąd obciążył kosztami utrzymania dziecka obydwoje rodziców. W praktyce rodzice zajmują się dzieckiem naprzemiennie i przekazują sobie dziecko w każdą niedzielę, a w okresie wakacji dziecko przebywa przez połowę czasu u każdego z rodziców. W czasie, który Panu przypada, zajmuje się Pan dzieckiem samodzielnie bez pomocy innych osób. Bierze czynny udział w wychowaniu dziecka – rozwój emocjonalny, nauka, odrabianie prac domowych, wspólne zabawy, wyjazdy wakacyjne itp. Ponosi Pan koszty utrzymania dziecka, w tym bieżącego, gdy dziecko u Niego przebywa oraz zakupu przedmiotów typu ubrania, buty, zabawki, sprzęt sportowy, wyjazdy itp. Zauważyć należy, że w opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że Sąd w wyroku rozwodowym powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom i ustalił zasady styczności z dzieckiem po równo, naprzemiennie. A zatem zamiarem Sądu było, aby proces wychowywania dziecka przeprowadzony był wspólnie przez matkę i ojca. Konsekwencją orzeczenia Sądu jest fakt, że zarówno Pan jako ojciec, jak i matka dziecka, współuczestniczą w wychowaniu wspólnego dziecka. Każdy z rodziców jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka, co oznacza, że dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich. Nie sposób bowiem uznać, że w tak zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza matka, gdy dziecko przebywa z matką, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy dziecko przebywa z ojcem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców. Jak wynika z opisu stanu faktycznego, zaangażowanie w opiekę ponosi Pan w stopniu porównywalnym z matką dziecka. W rezultacie, w przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że którykolwiek z rodziców jest osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, że któremukolwiek z rodziców przysługuje prawo preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Preferencja ta uzależniona jest bowiem nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od faktycznego samotnego wychowywania dziecka. Biorąc pod uwagę powyższe oraz opisany we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że okoliczność, iż dwie osoby – Pan i Pana była żona – wychowują to samo dziecko w wyżej przedstawiony sposób, wyklucza możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób wychowuje dziecko samotnie. Prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje bowiem wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wyłącznie tym, które samotnie wychowują te dzieci. Nie spełnia Pan zatem warunków określonych w art. 6 ust. 4 tej ustawy. Oznacza to, że za 2020 r. nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. W odniesieniu zaś do przywołanych przez Pana wyroków wskazać należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osądzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).