0115-KDIT3.4011.467.2021.2.MJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 11 maja 2021 r. (data wpływu: 11 maja 2021 r.), uzupełnionym pismami z 19 lipca 2021 r. (data wpływu: 19 lipca 2021 r.), z 23 lipca 2021 r. (data wpływu: 23 lipca 2021 r.) oraz z 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu: 23 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP Box) - jest w zakresie pytań nr 1, 2, 3 i 5 prawidłowe, w zakresie pytania nr 4 nieprawidłowe. UZASADNIENIE 11 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w ww. zakresie. Wniosek został uzupełnionym pismami z 19 lipca 2021 r. (data wpływu: 19 lipca 2021 r.), z 23 lipca 2021 r. (data wpływu: 23 lipca 2021 r.) oraz z 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu: 23 sierpnia 2021 r.). W ww. wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny: (1) Ustalenia wstępne Wnioskodawca od 28 maja 2018 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi związane z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z.). Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję na potrzeby IP BOX. Ewidencja zapewnia ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnia koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. (2) Przedmiot działalności Działalność Wnioskodawcy skupia się na działaniach programistycznych, polegających na: wytwarzaniu, rozwijaniu, ulepszaniu programów komputerowych (oprogramowania bądź jego części). W głównej mierze jest to: wytwarzanie oprogramowania, polegające na projektowaniu i pisaniu kodu aplikacji, wytwarzanie części oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania określonego programu komputerowego. Z kontrahentami Wnioskodawca współpracuje w ramach umów o świadczenie usług (współpracy). Wnioskodawca przed stworzeniem oprogramowaniu bądź jego części planuje działania projektowe. Wnioskodawca podejmuje samodzielnie decyzje co do sposobów wykonywania czynności oraz użytych rozwiązań. Realizowane przez Wnioskodawcę zlecenia programistyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu (możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach) i czasie wyznaczonym przez kontrahentów. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach zawieranych umów. Ponadto kontrahenci mają prawo wystąpić do Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym, w związku z nienależytym wykonaniem umowy. Zaznaczyć należy, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym. (3) Specyfika prowadzonej działalności programistycznej Wnioskodawca przy tworzeniu oprogramowania korzysta z następujących języków programowania (¬…). W rozwiązaniach często pojawiają się chmurowe zasoby (…) oraz (…). Wnioskodawca wykorzystuje znajomość zagadnień IT (technicznych), umiejętności ich zastosowania w praktyce pod konkretny przypadek oraz podejścia do wytwarzania oprogramowania i znajomości języków programowania oraz dobrych praktyk. Wnioskodawca realizował zadania programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, w roku : 2019 w ramach projektu X, Wnioskodawca: opracował, a następnie dokonał implementacji modułów umożliwiających dogłębne testowanie pod kątem jakościowym i wydajnościowym zarówno bazowej aplikacji klienta, jak i dodatków partnerów - był to duży projekt wymagający sporych zmian w architekturze systemu, implementował oraz rozwinął funkcjonalności w jednym z wiodących systemów (…), 2019 i 2020 w ramach projektu Y Wnioskodawca stworzył: aplikację umożliwiającą podejmowanie decyzji/prognozowanie cen na (…) - jest to wielomodułowa, złożona aplikacja napisana w języku C#, (…) - aplikację umożliwiającą autonomiczny handel (…) - jest to aplikacja napisana w języku C#. We współczesnym handlu aktywami coraz większą rolę odgrywają rozwiązania informatyczne. Handel wykorzystujący takie rozwiązania nazywamy handlem robotycznym, a same rozwiązania (…) lub po prostu robotami, (…) - aplikację umożliwiającą (…). Aplikacja napisana została w języku C#, jednak ze względu na wyjątkowe wymogi optymalizacyjne, pewne jej części napisane zostały w Javie, C++ oraz w języku Rust. Aplikacja działała na wielu węzłach chmurowych zasobów (…) oraz (…). Tworzone oprogramowanie bądź jego części wymaga od Wnioskodawcy twórczego podejścia, indywidualnych, autorskich pomysłów zmierzających do znalezienia nowych rozwiązań dla zaadresowanych problemów i obejmują m.in.: szeroko pojętą optymalizację oprogramowania (zarówno pod kątem technologicznym jak i algorytmicznym), umożliwiającą konkurowanie na europejskim hurtowym rynku (…), interdyscyplinarne podejście, umożliwiające połączenie najbardziej nowatorskich rozwiązań IT ze światem handlu (…), budowę skomplikowanych zabezpieczeń chroniących zleceniodawcę przed stratami podczas handlu autonomicznego, selekcję i prezentację kluczowych dla procesu cenotwórczego danych, ciągłego śledzenia trendów w świecie oprogramowania, dużej znajomości zagadnień związanych z kryptografią, zabezpieczeniami oraz przetwarzaniem danych, głębokiej wiedzy o architekturze oprogramowania oraz znajomości najnowocześniejszych praktyk w dziedzinie testowania i tworzenia oprogramowania, wiedzy z zakresu rozwiązań chmurowych. Prowadzona działalność w zakresie tworzenia programu komputerowego, podejmowana jest w sposób systematyczny rozumiany jako: metodyczny, uporządkowany i zaplanowany. Wnioskodawca planuje działania na przyszłość i dokumentuje prowadzone projekty, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego (cel projektu, jego przebieg oraz ostateczny wynik). Wnioskodawca prowadził projekty, które doprowadziły do powstania: aplikacji wspomagającej handel (…), robotów wspomagających handel (…), modułów umożliwiających zaawansowane testy jakościowe oraz wydajnościowe aplikacji głównej klienta oraz dodatków partnerów w systemie ERP, implementację szeregu udogodnień ułatwiających pracę w systemie ERP (…). Innowacyjność projektu X polega na tym, że stworzone moduły umożliwiają przeprowadzenie automatycznych testów jakościowych oraz wydajnościowych, pozwalają uzyskać zupełnie nową jakość oprogramowania, która stanowi dużą wartość zarówno dla zespołów deweloperskich, jak i klientów końcowych. Powstające jeszcze kilka lat temu projekty nie uwzględniały możliwości testowania oprogramowania w sposób automatyczny, w związku z czym często jakość większych projektów stopniowo spada. Wnioskodawca przeprojektował aplikację klienta w taki sposób, aby tworzenie testów (jednostkowych, integracyjnych, wydajnościowych) było możliwe i proste. Z kolei integracja aplikacji z zewnętrznymi serwisami stanowi bardzo ważny krok, dzięki któremu silosowe systemy stają się częścią wielkiego strumienia danych. Integracja z serwisami (…) pozwala w błyskawiczny i bezbłędny sposób zweryfikować/pobrać dane kontrahentów (w tym potwierdzić status VAT). Integracja z serwisami (…), moduły do obsługi poczty/smsingu umożliwiały komunikację systemu ze światem zewnętrznym. Procesy cenotwórcze na rynku (…) są bardzo złożone i wymagają przetwarzania w czasie rzeczywistym bardzo dużej ilości danych. Innowacyjność projektu Y polega na tym, że jest to aplikacja wspomagająca podejmowanie decyzji handlowych w sposób unikalny, selekcjonuje, przetwarza i przedstawia dane z wielu źródeł, dzięki czemu osoby zajmujące się obrotem (…) mają spójny wgląd w rynek, co przekłada się na powtarzalne osiąganie wyników. Aplikacja wspomaga handel na rynku (…). Z kolei roboty umożliwiają autonomiczny handel na rynku (…), wykorzystują zarówno elementy behawioralne oraz skomplikowane algorytmy. Dzięki handlowi autonomicznemu realizowane są trzy bardzo ważne cele: odciążenie pracowników, pozbawioną emocji realizację wcześniej założonych strategii, możliwość bardzo szybkiego podejmowania decyzji i zawierania transakcji. W walce o (…) mogą brać udział firmy z całej Europy i jedynie najlepsze rozwiązania mają szanse na zwycięstwo. Rozwiązanie, które Wnioskodawca stworzył było zoptymalizowaniem na każdej możliwej płaszczyźnie, co przełożyło się na spory sukces firmy kontrahenta. Wnioskodawca tworząc oprogramowanie bądź jego części na rzecz danego kontrahenta opracowywał nowe funkcjonalności, z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, w szczególności: tworzy dotychczas nieosiągalne funkcjonalności, w szerokim zakresie i w najlepszej jakości wykonania, implementuje nowe sposoby rozwiązywania problemów projektowych, tworzy nowe lub bardziej wydajne algorytmy w oparciu o nowe techniki tworzone na bieżąco. Wnioskodawca podkreśla, że nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Zatem działalność na rzecz danego kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. (4) Przychody ze zbycia autorskiego prawa do programu komputerowego Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu wykonanych usług. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej faktury. Wszystkie prace realizowane w ramach tworzenia programów komputerowych, w szczególności czas ich trwania, są rejestrowane w stosownych systemach do zarządzania zadaniami, dzięki czemu Wnioskodawca ma informacje, jak czasochłonne były poszczególne projekty. Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania bądź jego części, w momencie zakończenia etapu lub całości zlecenia, przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie, na wskazanych w umowie polach eksploatacji. W przypadku realizacji przez Wnioskodawcę umów wystąpiła sytuacja, w której: projekt był rozciągnięty w czasie i można przypisać do niego kilka faktur sprzedażowych, wówczas część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, będzie przychodem za poszczególną część oprogramowania, prowadzone były w tym samym czasie prace nad kilkoma projektami, wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów, przypadających na poszczególne oprogramowania bądź ich części. Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. (5) Koszty uzyskania przychodu a współczynnik Nexus W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na działaniach programistycznych, Wnioskodawca w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, ponosi następujące wydatki na: literaturę fachową - pozwala na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru programowania, co przekłada się na działania w pracy i pozwala na przyswojenie różnych podejść do danego problemu, poszerza horyzonty i daje większą swobodę w doborze rozwiązań programistycznych, koszty transportu - w szczególności raty wynikające z umowy leasingu samochodu osobowego, koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, czy serwisowania, a także koszty zakupu roweru elektrycznego (stanowiący transport śródmiejski dla Wnioskodawcy), które to umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport do kontrahenta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Precyzując, takie środki transportu pozwalają na konsultacje z kontrahentem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań, dzięki czemu Wnioskodawca jest w stanie świadczyć usługi programistyczne efektywniej i lepszej jakości, wpływając na mocniejszą pozycję na rynku zleceń informatycznych, opłaty za dostęp do platformy e-learningowej … - jest to platforma learningowa specjalizująca się w podnoszeniu kompetencji programistycznych, umożliwia poszerzenie wiedzy z zakresu szeroko rozumianego programowania, co przekłada się na swobodę wyboru rozwiązań programistycznych dla kontrahenta, usługi księgowe - koszty poniesione na usługi księgowe dotyczą prowadzenia ksiąg podatkowych oraz ewidencji dodatkowej IP Box, do których na podstawie przepisów prawa zobowiązany jest Wnioskodawca, usługi doradztwa w zakresie IP Box - koszty poniesione na usługi doradcze dotyczą możliwości skorzystania z ulgi IP Box, jak i samego złożenia wniosku o interpretację, w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową, dzierżawa serwerów na platformach (…) - są kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności programistycznej i umożliwiają one tworzenie baz danych o większej pojemności, sprzęt komputerowy, jak laptop, monitor, sprzęt peryferyjny - zakup sprzętu komputerowego jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie, ale nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania, stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane urządzenie poprzez zakup sprzętu komputerowego. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy. Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu komputerowego, ponieważ stanowią koszty działalności Wnioskodawcy. W przypadku nie ponoszenia wskazanych we wniosku kosztów nie mógłby on prowadzić prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej. Koszty te są bezpośrednio związane z realizacją projektu. Bez ich poniesienia, projekt nie mógłby być realizowany, a tym samym nie powstałoby prawo własności intelektualnej. Tworzenie kodu wymaga ponoszenia powyżej wskazanych kosztów. (6) Podsumowanie W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 roku regulacjami dotyczącymi preferencji podatkowej IP Box, Wnioskodawca planuje zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W uzupełnieniu wniosku podano poniższe informacje: Na pytanie organu: - Czy wobec wskazania w opisie zdarzenia przyszłego wniosku m.in. informacji, że: ” Wnioskodawca tworząc oprogramowanie bądź jego części na rzecz danego kontrahenta opracowywał nowe funkcjonalności, z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, w szczególności: - tworzy dotychczas nieosiągalne funkcjonalności, w szerokim zakresie i w najlepszej jakości wykonania, - implementuje nowe sposoby rozwiązywania problemów projektowych, - tworzy nowe lub bardziej wydajne algorytmy w oparciu o nowe techniki tworzone na bieżąco.” - oznacza, że podejmowana bezpośrednio przez Pana działalność, o której mowa we wniosku, w okresie którego ma on dotyczyć obejmuje: a) prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), tj. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń? Odpowiedziano: Wnioskodawca opisał we wniosku na czym polega specyfika prowadzonej przez niego działalności - zakres działań podejmowanych w ramach prowadzonej przez siebie działalności (patrz pkt (3) str. 2-4 wniosku). Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, zostało wytworzone lub rozwinięte, ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej o wskazanych we wniosku cechach: stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze - wymaga od Wnioskodawcy twórczego podejścia, indywidualnych, autorskich pomysłów zmierzających do znalezienia nowych rozwiązań dla zaadresowanych problemów (wyraz własnej twórczości intelektualnej), obejmuje prace rozwojowe. Wnioskodawca przy tworzeniu oprogramowania korzysta z następujących języków programowania (…). W rozwiązaniach często pojawiają się chmurowe zasoby (…) oraz (…). Wnioskodawca wykorzystuje znajomość zagadnień IT (technicznych), umiejętności ich zastosowania w praktyce pod konkretny przypadek oraz podejścia do wytwarzania oprogramowania i znajomości języków programowania oraz dobrych praktyk. Powyższe, pozwala Wnioskodawcy, w ramach prac nad tworzeniem oprogramowania, na łączenie tych obszarów, przez tworzenie wydajnego oprogramowania, którego celem jest rozwiązywanie problemów przed tym oprogramowaniem postawionych. Wnioskodawca opracowuje nowe, ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, podejmowana jest w sposób systematyczny rozumiany jako: metodyczny, uporządkowany i zaplanowany, opracowuje nowe funkcjonalności z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności (wykorzystuje znajomość zagadnień IT (technicznych), umiejętności ich zastosowania w praktyce pod konkretny przypadek oraz podejścia do wytwarzania oprogramowania i znajomości języków programowania oraz dobrych praktyk), polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Wnioskodawca podkreślił, że działalność prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę obejmuje prace rozwojowe. b) badania naukowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 ww. ustawy? Jeśli tak to należy wyjaśnić konkretnie czy są i będą to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne)? badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy (rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń)? Odpowiedziano: Wnioskodawca podkreśla, że działalność prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę nie obejmuje badań naukowych. 2. Na pytanie organu: - Czy wszystkie efekty Pana prac, w związku z którymi uzyskuje/będzie Pan uzyskiwał dochody, których dotyczy wniosek, zostały/zostaną przez Pana wytworzone w związku z działalnością obejmującą ww. działania? Odpowiedziano: Tak. 3. Na pytanie organu: - Czy wszystkie tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe stanowią utwór podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Odpowiedziano: Tak. 4. Wnioskodawca rozwija (modyfikuje) oprogramowanie komputerowe lub jego część, wytworzone przez siebie. 5. W przypadku gdy Wnioskodawca na podstawie stosownych umów realizuje działalność polegającą na rozwijaniu oprogramowania, podstawą ingerencji przez Wnioskodawcę w istniejące oprogramowanie jest stosowna umowa bądź zlecenie zobowiązujące Wnioskodawcę do wykonania określonych prac. Wnioskodawca nie jest w takich sytuacjach właścicielem, współwłaścicielem rozwijanego oprogramowania, ani też nie posiada licencji na korzystanie z tego oprogramowania. Wnioskodawca nie jest użytkownikiem takiego oprogramowania na własne potrzeby, wobec czego stosowna umowa licencyjna nie jest wymagana. Wnioskodawca pragnie doprecyzować, że rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania dotyczy procesu tworzenia oprogramowania, w ramach którego Wnioskodawca, tworząc oprogramowanie rozwija je (zgodnie z potrzebami kontrahenta, które w trakcie procesu tworzenia oprogramowania może się zmieniać), ulepsza (modyfikuje) poprzez poprawianie tworzonego przez siebie kodu (w ramach tzw. samokontroli jakości i poprawności kodu źródłowego). Tym samym rozwijanie lub ulepszanie (modyfikacja) oprogramowania dokonywana jest w ramach procesu tworzenia oprogramowania. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania bądź jego części (kodu źródłowego) kontrahentowi, Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz prawa autorskie majątkowe do tego oprogramowania bądź jego części. Ochrona programów komputerowych obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia, w szczególności kod źródłowy. 6. Na pytanie organu: - Czy w wyniku rozwijania oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej? Odpowiedziano: Tak. 7. Na pytanie organu: - Czy w przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija/ulepsza oprogramowanie komputerowe, to czy w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstaje odrębny od tego oprogramowania utwór, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Odpowiedziano: Tak. 8. Na pytanie organu: - Czy Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych na rzecz podmiotów (Kontrahentów) do tworzonego i rozwijanego oprogramowania lub jego części? Odpowiedziano: Tak. 9. Na pytanie organu: - Czy uzyskiwane przez Wnioskodawcę dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej są wyłącznie dochodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego? Odpowiedziano: Nie. Wnioskodawca wyjaśnił, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może uzyskiwać również przychody pozostałe z wykonywania innych usług informatycznych, które nie prowadzą do stworzenia oprogramowania o określonych parametrach i przeniesienia majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania na rzecz kontrahenta. Przychody pozostałe nie są jednak przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. 10. Na pytanie organu: - Dochody osiągnięte z jakiego tytułu określonego w art. 30ca ust. 7 pkt 1-4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zamierza Pan, w okresie którego ma dotyczyć wniosek, objąć preferencyjną 5% stawką podatkową ? Odpowiedziano: Wnioskodawca przenosi (sprzedaje) autorskie prawa majątkowe do wytwarzanego lub rozwijanego, ulepszanego oprogramowania na rzecz kontrahentów i w odniesieniu do dochodów ze sprzedaży autorskiego prawa majątkowe do wytwarzanego lub rozwijanego, ulepszanego oprogramowania zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatku. 11. Na pytanie organu: - Wobec podania w opisie sprawy informacji: „Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu wykonanych usług. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej faktury.” oraz jednoczesnym zaznaczeniem, iż „umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania bądź jego części, w momencie zakończenia etapu lub całości zlecenia, przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie (...)” należy wyjaśnić: a) z jakich elementów składa się wynagrodzenie Wnioskodawcy? Odpowiedziano: Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie IT polegające na programowaniu, tworzeniu oprogramowania (przygotowanie koncepcji rozwiązania informatycznego odpowiadającego stawianym wymaganiom oraz zaplanowania procesu tworzenia oprogramowania) wraz z przeniesieniem majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania za wynagrodzeniem przewidzianym w umowie. Szczegółowy zakres prac nad aplikacjami albo też innego rodzaju oprogramowaniem ustalany jest na bieżąco stosownie do zapotrzebowania kontrahenta (zlecenie). Umowy zawierają postanowienia, w oparciu o które Wnioskodawca przenosi na rzecz kontrahenta autorskie prawa majątkowe do tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca przenosi (sprzedaje) autorskie prawa majątkowe do wytwarzanego oprogramowania na rzecz kontrahenta i w odniesieniu do dochodów z kwalifikowanego IP, zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatku. b) w jaki sposób majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych są przez Wnioskodawcę „przenoszone” na Kontrahenta (proszę wskazać, jak wygląda przeniesienie tych praw, jakie czynności obejmuje i w którym momencie następuje)? Odpowiedziano: Wnioskodawca przenosi na kontrahenta majątkowe prawa autorskie do oprogramowania (utworu), które obejmuje wyrażające go elementy, w szczególności dokumentację projektową, techniczną oraz kody źródłowe. Prawa te przechodzą na kontrahenta z chwilą wydania utworu. Nabycie praw obejmuje nabycie prawa do wykonywania praw zależnych przez kontrahenta (w tym wprowadzania do obrotu), zezwalania na wykonywanie zależnych praw autorskich oraz nabycie prawa własności nośników, na których utrwalono utwór. Przeniesienie materialnych praw autorskich do programów komputerowych na kontrahenta odbywa się na polach eksploatacji wskazanych w umowach. c) czy sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy? Odpowiedziano: Tak. d) czy w relacjach z Kontrahentem następuje indywidualizacja i konkretyzacja tych praw, tj. Kontrahent wie, jakie konkretnie majątkowe prawa autorskie nabywa, w którym momencie, do jakich utworów, za jaką cenę i na jakich polach eksploatacji? Odpowiedziano: Tak. 12. Na pytanie organu: - Czy Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję od początku realizacji działalności w powyższym zakresie, czy prowadził ją na bieżąco w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu? Należy wskazać, od kiedy jest ona prowadzona? Odpowiedziano: Tak. Ewidencja odrębna prowadzona jest od 1 stycznia 2019 r. 13. Na pytanie organu: - W odniesieniu do kosztów, które Wnioskodawca chciałby uwzględnić we wskaźniku nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatki na: literaturę fachową, koszty transportu - w szczególności raty wynikające z umowy leasingu samochodu osobowego, koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, czy serwisowania, a także koszty zakupu roweru elektrycznego (stanowiący transport śródmiejski dla Wnioskodawcy, opłaty za dostęp do platformy e-learningowej … , usługi księgowe, usługi doradztwa w zakresie IP Box , dzierżawa serwerów na platformach (…), sprzęt komputerowy, jak laptop, monitor, sprzęt peryferyjny należało wskazać, o jaki konkretnie sprzęt peryferyjny chodzi Wnioskodawcy oraz doprecyzować zakres kosztów transportu nie posługując się sformułowaniem „w szczególności”, gdyż zakres kosztów winien być skonkretyzowany, stanowić katalog zamknięty? należało wskazać, czy wszystkie wymienione koszty są kosztami uzyskania przychodu faktycznie poniesionymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej? Które z nich przyczyniły się w sposób bezpośredni, a które w sposób pośredni - do powstania przychodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (należało odnieść się odrębnie do każdego z wymienionych kosztów)? Odpowiedziano: a) Pod pojęciem peryferiów komputerowych Wnioskodawca rozumie zakup: monitora, drukarki, skanera, słuchawek. Koszty transportu - raty wynikające z umowy leasingu samochodu osobowego, koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, czy serwisowania, a także koszty zakupu roweru elektrycznego (raty leasingowe). b) Tak, wszystkie wymienione koszty są kosztami uzyskania przychodu faktycznie poniesionymi, funkcjonalnie związanymi z przychodami osiąganymi z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na działaniach programistycznych, Wnioskodawca w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, ponosi następujące wydatki na: literaturę fachową - pozwala na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru programowania, co przekłada się na działania w pracy i pozwala na przyswojenie różnych podejść do danego problemu, poszerza horyzonty i daje większą swobodę w doborze rozwiązań programistycznych - koszt bezpośredni, koszty transportu - raty wynikające z umowy leasingu samochodu osobowego, koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, czy serwisowania, a także koszty zakupu (raty leasingowe) roweru elektrycznego (stanowiący transport śródmiejski dla Wnioskodawcy), które to umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport do kontrahenta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Precyzując, taki środek transportu pozwala na konsultację z kontrahentem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań, dzięki czemu Wnioskodawca jest w stanie świadczyć usługi programistyczne efektywniej i lepszej jakości, wpływając na mocniejszą pozycję na rynku zleceń informatycznych - koszt pośredni, opłaty za dostęp do platformy e-learningowej … - jest to platforma learningowa specjalizująca się w podnoszeniu kompetencji programistycznych, umożliwia poszerzenie wiedzy z zakresu szeroko rozumianego programowania, co przekłada się na swobodę wyboru rozwiązań programistycznych dla kontrahenta - koszt bezpośredni, usługi księgowe - koszty poniesione na usługi księgowe dotyczą prowadzenia ksiąg podatkowy oraz ewidencji dodatkowej IP Box, do których na podstawie przepisów prawa zobowiązany jest Wnioskodawca - koszt pośredni, usługi doradztwa w zakresie IP Box - koszty poniesione na usługi doradcze dotyczą możliwości skorzystania z ulgi IP Box, jak i samego złożenia wniosku o interpretację, w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową - koszt pośredni, dzierżawa serwerów na platformach (…) - są kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności programistycznej i umożliwiają one tworzenie baz danych o większej pojemności - koszt bezpośredni, sprzęt komputerowy, jak laptop, sprzęt peryferyjny: monitora, drukarki, skanera, słuchawek - zakup sprzętu komputerowego jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie, ale nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia oprogramowania przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania, stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane urządzenie poprzez zakup sprzętu komputerowego. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy - koszt bezpośredni. 14. W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 roku regulacjami dotyczącymi preferencji podatkowej IP Box Wnioskodawca planuje zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej do rozliczenia za 2019 r. Informacje/dane/warunki wyeksponowane we wniosku oraz uzupełnieniu miały miejsce w 2019 r. Wnioskodawca oczekuje rozstrzygnięcia w przedmiocie stanu faktycznego, w odniesieniu do 2019 r. Przedmiotowy wniosek dotyczy stanu faktycznego. W związku z powyższym opisem Wnioskodawca sformułował następujące pytania: Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza, w opisanym powyżej stanie faktycznym, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy PIT? Czy prawa autorskie do programów komputerowych tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w opisanym powyżej stanie faktycznym, są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT? Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy PIT? Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w opisanym powyżej stanie faktycznym, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy PIT, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ww. ustawy, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ? Czy możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy PIT w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad 1. Ulga IP Box przewiduje preferencje podatkowe dla podmiotów prowadzących działalność badawczo-rozwojową, dalej działalność B+R, bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż autorskich praw do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności, jest: działalnością twórczą (innowacyjność wewnętrzna), obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny, w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, a zatem spełnia kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność B+R. Ad 2. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, prawo autorskie do programów komputerowych tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ad 3. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ad 4. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ad 5. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, dochód uzyskiwany z tytułu sprzedaży autorskich praw do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności pozwala na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową, gdyż: zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które podlegają ochronie prawnej, spełnia kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność B+R, tj.: działalnością twórczą (innowacyjność wewnętrzna), obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny, w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. UZASADNIENIE PRAWNE STANOWISKA Ad 1. Artykuł 5a pkt 38 ustawy PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badaniami naukowymi są: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy PIT, pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Należy zatem udzielić odpowiedzi, kiedy prowadzona działalność gospodarcza skupiająca się w głównej mierze na wytwarzaniu oprogramowania, polegająca na projektowaniu i pisaniu kodu aplikacji oraz wytwarzaniu części oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania określonego programu komputerowego, może zostać uznana za działalność B+R? Wnioskodawca wskazał, że jego działalność gospodarcza w opisanym stanie faktycznym ma następujące cechy: 1) charakter twórczy. Wnioskodawca tworzy nowe i oryginalne rozwiązania polegające na stworzeniu programu komputerowego odpowiadającego indywidualnym potrzebom i wymaganiom jego kontrahentów. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Wnioskodawca tworząc oprogramowanie bądź jego części na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe funkcjonalności, z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, w szczególności: tworzy dotychczas nieosiągalne funkcjonalności, w szerokim zakresie i w najlepszej jakości wykonania, implementuje nowe sposoby rozwiązywania problemów projektowych, tworzy nowe lub bardziej wydajne algorytmy w oparciu o nowe techniki tworzone na bieżąco. Wnioskodawca realizując zadania programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, w roku 2019 w ramach projektu X: opracował, a następnie dokonał implementacji modułów umożliwiających dogłębne testowanie pod kątem jakościowym i wydajnościowym zarówno bazowej aplikacji klienta, jak i dodatków partnerów - był to duży projekt wymagający sporych zmian w architekturze systemu, implementował oraz rozwinął funkcjonalności w jednym z wiodących systemów (…), 2019 i 2020 w ramach projektu Y Wnioskodawca stworzył: aplikację umożliwiającą podejmowanie decyzji/prognozowanie cen na (…) - jest to wielomodułowa, złożona aplikacja napisana w języku C#, (…) - aplikację umożliwiającą autonomiczny handel (…) - jest to aplikacja napisana w języku C#. We współczesnym handlu aktywami coraz większą rolę odgrywają rozwiązania informatyczne. Handel wykorzystujący takie rozwiązania nazywamy handlem robotycznym, a same rozwiązania (…) lub po prostu robotami, (…) - aplikację umożliwiającą (…). Aplikacja napisana została w języku C#, jednak ze względu na wyjątkowe wymogi optymalizacyjne, pewne jej części napisane zostały w (..). Aplikacja działała na wielu węzłach chmurowych zasobów (…) oraz (…). Tworzone oprogramowanie bądź jego części wymaga od Wnioskodawcy twórczego podejścia, indywidualnych, autorskich pomysłów zmierzających do znalezienia nowych rozwiązań dla zaadresowanych problemów i obejmują m.in.: szeroko pojętą optymalizację oprogramowania (zarówno pod kątem technologicznym jak i algorytmicznym), umożliwiającą konkurowanie na europejskim hurtowym rynku (…), interdyscyplinarne podejście, umożliwiające połączenie najbardziej nowatorskich rozwiązań IT ze światem handlu (…), budowę skomplikowanych zabezpieczeń chroniących zleceniodawcę przed stratami podczas handlu autonomicznego, selekcję i prezentację kluczowych dla procesu cenotwórczego danych, ciągłego śledzenia trendów w świecie oprogramowania, dużej znajomości zagadnień związanych z kryptografią, zabezpieczeniami oraz przetwarzaniem danych, głębokiej wiedzy o architekturze oprogramowania oraz znajomości najnowocześniejszych praktyk w dziedzinie testowania i tworzenia oprogramowania, wiedzy z zakresu rozwiązań chmurowych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadził projekty, które doprowadziły do powstania: aplikacji wspomagającej handel na hurtowym rynku (…), robotów wspomagających handel na hurtowym rynku (…), modułów umożliwiających zaawansowane testy jakościowe oraz wydajnościowe aplikacji głównej klienta oraz dodatków partnerów w systemie ERP, implementację szeregu udogodnień ułatwiających pracę w systemie ERP (…). Twórczość przejawia się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżnia się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Twórczość należy odnosić do działalności w ramach przedsiębiorstwa, tj. działanie podatnika powinno być twórcze w odniesieniu do jego własnej działalności. Nie ma tu znaczenia czy podobne rozwiązanie (ulepszone procesy, usługi czy produkty) zostało już opracowane przez inny podmiot. Tworzone oprogramowanie nie jest nabywane od innych podmiotów, lecz stanowi oryginalny wytwór Wnioskodawcy, 2) prowadzona jest w sposób systematyczny rozumiany jako: metodyczny, uporządkowany i zaplanowany. Wnioskodawca planuje działania na przyszłość i dokumentuje prowadzone projekty, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego (cel projektu, jego przebieg oraz ostateczny wynik). Zadania są planowane z wyprzedzeniem, zgodnie ze zwinnymi metodologiami tworzenia oprogramowania. Ponadto tworzona jest dokumentacja wymagań, a działania planowane są w oparciu o system zarządzania projektami 3) spełnia przesłanki, zawarte w definicji prac rozwojowych, które są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Innowacyjność projektu X polega na tym, że stworzone moduły umożliwiają przeprowadzenie automatycznych testów jakościowych oraz wydajnościowych, pozwalają uzyskać zupełnie nową jakość oprogramowania, która stanowi dużą wartość zarówno dla zespołów deweloperskich, jak i klientów końcowych. Powstające jeszcze kilka lat temu projekty nie uwzględniały możliwości testowania oprogramowania w sposób automatyczny, w związku z czym często jakość większych projektów stopniowo spada. Wnioskodawca przeprojektował aplikację kontrahenta w taki sposób, aby tworzenie testów (jednostkowych, integracyjnych, wydajnościowych) było możliwe i proste. Z kolei integracja aplikacji z zewnętrznymi serwisami stanowi bardzo ważny krok, dzięki któremu silosowe systemy stają się częścią wielkiego strumienia danych. Integracja z serwisami (…) pozwala w błyskawiczny i bezbłędny sposób zweryfikować/pobrać dane kontrahentów (w tym potwierdzić status VAT). Integracja z serwisami (…), moduły do obsługi poczty/smsingu umożliwiały komunikację systemu ze światem zewnętrznym. Procesy cenotwórcze na rynku (…) są bardzo złożone i wymagają przetwarzania w czasie rzeczywistym bardzo dużej ilości danych. Innowacyjność projektu Y polega na tym, że jest to aplikacja wspomagająca podejmowanie decyzji handlowych w sposób unikalny, selekcjonuje, przetwarza i przedstawia dane z wielu źródeł, dzięki czemu osoby zajmujące się obrotem (…) mają spójny wgląd w rynek, co przekłada się na powtarzalne osiąganie wyników. Aplikacja wspomaga handel na rynku OTC, aukcjach dnia następnego (Day Ahead) oraz handel na rynku dnia bieżącego (Intraday). Z kolei roboty umożliwiają autonomiczny handel na rynku (…) wykorzystują zarówno elementy behawioralne oraz skomplikowane algorytmy. Dzięki handlowi autonomicznemu realizowane są trzy bardzo ważne cele: 4) odciążenie pracowników 5) pozbawioną emocji realizację wcześniej założonych strategii 6) możliwość bardzo szybkiego podejmowania decyzji i zawierania transakcji W walce (…) mogą brać udział firmy z całej Europy i jedynie najlepsze rozwiązania mają szanse na zwycięstwo. Rozwiązanie, które Wnioskodawca stworzył było zoptymalizowaniem na każdej możliwej płaszczyźnie, co przełożyło się na spory sukces firmy kontrahenta. Wnioskodawca nie wykonuje czynności o charakterze rutynowym. W praktyce Wnioskodawca wykorzystuje znajomość zagadnień IT (technicznych), wskazanych technologii, umiejętności ich zastosowania w praktyce pod konkretny przypadek oraz podejścia do wytwarzania oprogramowania i znajomości języków programowania oraz dobrych praktyk. Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne zlecane przez kontrahenta, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Tworzenie oprogramowania wymaga twórczego podejścia, bowiem każdy problem należy starannie przemyśleć, a następnie ustalić w jaki sposób go optymalnie rozwiązać za pomocą dostępnych narzędzi. Tworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy z pewnością stanowi innowacyjne rozwiązanie dla kontrahenta. Należy zwrócić uwagę na działania podejmowane przez Wnioskodawcę, które jednoznacznie wskazują, iż prowadzi prace rozwojowe, a wynikiem tej działalności jest unikalny utwór stworzony pod specjalne zamówienie kontrahenta. Co więcej, są to rozwiązania nie występujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Wnioskodawca wykorzystuje standardowe języki programowania oraz szerokie spektrum dostępnych technologii, w zakresie wykonywanej usługi. W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza rozwiązania, które są wynikiem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę wyróżnia innowacyjne podejście oraz wysoka jakość. Polegają one bowiem na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków oprogramowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, nieistniejących dotychczas na rynku, a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie klientów. 4) założeniem działalności jest uzyskiwanie przychodów z przeniesienia praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta, przy czym wynik prowadzonych projektów nie jest z góry możliwy do przewidzenia. Istotną cechą działalności jest właśnie niepewność co do powodzenia prowadzonych prac. W dalszej części stanowiska Wnioskodawca powołał wyroki sądów, dotyczące kompetencji organów podatkowych. Ponadto Wnioskodawca zawarł przykładowe sygnatury wydanych wcześniej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej „pozytywnych” interpretacji podatkowych, np.: Nr 0113-KDIPT2-3.4011.329.2020.2.AC, Nr 0113-KDIPT2-3.4011.472.2020.2.GG. Podsumowując, Wnioskodawca wskazał, że powyższe cechy spełniają definicję działalności B+R, a konkretnie prac rozwojowych, o których mowa w art. 5a ust. 38 u. PIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także kryteria w definiowaniu działalności B+R z tzw. Podręcznika Frascati (OECD, Podręcznik Frascati), do którego odniesienie znajduje się w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r., dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box. Ad 2. Art. 30ca ust. 2 ustawy PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule stanowi autorskie prawo do programu komputerowego (ust. 2 pkt 8). Przepis ten wymaga również, że aby można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, spełnione powinny zostać dwa kryteria: prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności B+R. Oprogramowanie wytwarzane jest przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej i jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji tworzone przez niego oprogramowanie stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie, definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów, podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, modyfikacja lub ulepszenie jest wynikiem prac B+R. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, zostały spełnione wszystkie ww. przesłanki, aby prawo autorskie do programów komputerowych tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zaliczyć do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT. Ad 3. Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód: z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP; ze sprzedaży kwalifikowanego IP; z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta. Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie, na wszelkich polach eksploatacji wskazanych w umowach. Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego i należy je zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 u. PIT. Ad 4. Ustawodawca wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: [(a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d), w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (lit. a), nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 (lit. b), nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 (lit. c), nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d). Przepisy ustawy PIT nie zawierają jakiegokolwiek katalogu kosztów kwalifikowanych. Natomiast zawierają odniesienie, że do kosztów kwalifikowanych nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP (art. 24d ust. 5 u. PIT) [winno być: art. 30ca ust. 5 ustawy PIT – dopisek organu]. Za koszty niezwiązane bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, są w szczególności: odsetki, opłaty finansowe oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej. Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1 przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta. Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie, obejmujące należność za sprzedaż autorskich praw majątkowych do programów komputerowych. Wnioskodawca w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w 2020 r. [winno być 2019 r. - dopisek organu] poniósł wydatki na: literaturę fachową, koszty transportu, w szczególności raty wynikające z umowy leasingu samochodu osobowego, koszty paliwa, ubezpieczenia, przeglądów technicznych, czy serwisowania, a także koszty zakupu roweru elektrycznego (stanowiący transport śródmiejski dla Wnioskodawcy), opłaty za dostęp do platformy e-learningowej ..., usługi księgowe, usługi doradztwa w zakresie IP Box, dzierżawa serwerów na platformach (...), sprzęt komputerowy, jak laptop, monitor, sprzęt peryferyjny, które są również kosztami w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu komputerowego, ponieważ stanowią koszty działalności Wnioskodawcy. W przypadku nie ponoszenia wskazanych we wniosku kosztów nie mógłby on prowadzić prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej. Koszty te są bezpośrednio związane z realizacją projektu. Bez ich poniesienia, projekt nie mógłby być realizowany, a tym samym nie powstałoby prawo własności intelektualnej. Tworzenie kodu wymaga zarówno ponoszenia kosztów podzespołów komputerowych oraz inne koszty umożliwiające realizację prac nad tworzeniem programu komputerowego. Zatem wydatki te bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami realizowanymi przez Wnioskodawcę uznane winny być za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy PIT. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w zakresie pytań nr 1, 2, 3, i 5 natomiast nieprawidłowe w zakresie pytania nr 4. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086)., badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy). Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b +c +d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwój lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku działania podejmowane przez Wnioskodawcę mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż – jak wynika z opisu stanu faktycznego – mają twórczy charakter, są podejmowane w sposób systematyczny, zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, obejmują prace rozwojowe w myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę ani też całość prowadzonej przez niego działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu. Jak zaznaczono we wniosku, utwory tworzone i modyfikowane przez Wnioskodawcę stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że autorskie prawa do ww. programów komputerowych chronionych z powyższego przepisu, tworzonych i rozwijanych w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy – w zakresie, w jakim stanowią nowe i indywidualne rozwiązania będące bezpośrednim efektem prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawcy – są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz stanowią sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Wnioskodawca uzyskuje dochody z ww. kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz, że na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box prowadzi na bieżąco od 1 stycznia 2019 r., odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. W konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania do sumy kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjnego opodatkowania wg stawki 5% w zeznaniu rocznym za 2019 r. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących ustalania wskaźnika nexus (możliwości uznania wydatków wymienionych w złożonym wniosku za koszty prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej – art. 30ca ust. 4 ustawy), wskazać należy, że istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał bezpośredni związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. W myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W uzupełnieniu opisu sprawy Wnioskodawca, na pytanie organu, które z wymienionych kosztów przyczyniły się w sposób bezpośredni, a które w sposób pośredni - do powstania przychodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, odnosząc się odrębnie do każdego z wymienionych we wniosku kosztów wskazał, że koszty transportu, usługi księgowe, usługi doradztwa w zakresie IP Box - są kosztami pośrednimi. Skoro Podatnik wykluczył te wydatki, jako mające bezpośredni wpływ na powstanie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, powyższe koszty należy uznać za koszty pośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego IP przez Wnioskodawcę i dlatego nie mogą zawierać się we wskaźniku nexus, w myśl ww. art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z treści wniosku, w związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca poniósł także koszty na: literaturę fachową, opłaty za dostęp do platformy e-learningowej ... , dzierżawę serwerów na platformach (...), sprzęt komputerowy, jak laptop, monitor, sprzęt peryferyjny – co do których Wnioskodawca wskazał, że są kosztami bezpośrednimi, które przyczyniły się do powstania przychodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że stanowią one koszty działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania. W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów Wnioskodawca nie mógłby realizować prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej. Tworzenie kodu wymaga ponoszenia wskazanych kosztów. Przyjąć więc trzeba, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które są kosztami bezpośrednio związanymi z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo–rozwojowej, to wydatki te, związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo–rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów do konkretnego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca w treści wniosku scharakteryzował ww. wydatki i ich powiązanie z prowadzoną działalnością związaną z tworzeniem programów komputerowych. Informacje te potwierdzają istnienie przesłanek świadczących o bezpośrednim powiazaniu kosztów na literaturę fachową, opłaty za dostęp do platformy e-learningowej ..., dzierżawę serwerów na platformach (...), sprzęt komputerowy (laptop, monitor, sprzęt peryferyjny) - z działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wobec tego wydatki te, jako bezpośrednio powiązane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, Wnioskodawca może uwzględnić przy ustalaniu wskaźnika/wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy) w części, w jakiej będą przypisane do przychodów przypadających ze zbycia oprogramowania. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo–rozwojową związaną z danym prawem. Podkreślić w tym miejscu należy, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym również wymaga, że opodatkowaniu 5% stawką nie będzie podlegał cały uzyskany przez Wnioskodawcę dochód w 2019 r. z prowadzonej działalności w zakresie świadczonych usług na rzecz kontrahentów, lecz suma przemnożonych przez wskaźniki nexus dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Należy jednocześnie zaznaczyć, że w przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe, koszt zakupu takich środków trwałych (które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP), nie może zostać uwzględniony w całości we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej. Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać w części za prawidłowe a w części za nieprawidłowe. Końcowo ˗ z uwagi na treść zadanych pytań (wyznaczających zakres żądania Wnioskodawcy) ˗ należy jednakże zastrzec, że niniejsze rozstrzygnięcie nie dotyczy oceny przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska w części wykraczającej poza zakreślony nimi (zadanymi pytaniami) zakres. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Należy również wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.