0115-KDIT3.4011.583.2021.2.AWO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja  podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza,   że   stanowisko   przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2021 r.(data  wpływu   25  czerwca 2021 r.) uzupełnionym w dniu 10 września 2021 r., o  wydanie  interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od  osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 25 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10  września 2021 r., o wydanie indywidualnej interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w  zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku.   We wniosku tym, po uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca od 2020 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą według przeważającego kodu PKD 62.02.Z (Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki).   Wnioskodawca specjalizuje się w architekturze systemów informatycznych, wytwarzaniu i  rozwijaniu wysokiej jakości i wysoce zabezpieczonych programów komputerowych i aplikacji. W ramach umowy z zagraniczną spółką kapitałową prowadzi działalność związaną z tworzeniem nowych funkcjonalności, zebraniu wymagań, pomysłów, potrzeb oraz problemów klienta oraz  przygotowanie specyfikacji wymagań nowych funkcjonalności by programista mógł pobrać zadanie, zakodować je w języku skryptowym oraz przetestować w środowisku operacyjnym. Program komputerowy lub aplikacja będące efektem prac Wnioskodawcy to wyrażony w formie wizualizacji - diagramy oraz backlog nowej funkcjonalności - bardzo dokładny, zrozumiały dla programistów opis co dokładnie ma zostać zakodowane, tzw. specyfikacja wymagań.   Wnioskodawca w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych wykorzystuje nowoczesne oraz nowatorskie narzędzia, takie jak:   ·           A. - tworzenie backlogu projektu, przygotowanie opisu zadań dla programistów: specyfikacji wymagań, opis funkcjonalności opracowanej innowacji, kryteria akceptacji; ·           B. - tworzenie diagramów komponentów z jakich system ma się składać, przepływ działania systemu i poszczególnych komponentów, wyjścia, wejścia, przepływ danych; ·           C. - system do wersjonowania kodu źródłowego aplikacji - przegląd kodu źródłowego w ramach testowania zakodowanego przez programistów rozwiązania; ·           D. - system do przeglądania kodu źródłowego aplikacji (testowanie powstałej implementacji nowego rozwiązania). Wnioskodawca realizuje zadania, w zakres których wchodzi: a) analiza wymagań projektowych; b) modelowanie i wizualizacja architektury systemów informatycznych; c) projektowanie systemów informatycznych; d)  optymalizacja istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, projektowanie i implementacja baz danych; e) tworzenie dokumentacji technicznej; f)  konsultacje w zakresie projektowania; g) wizualizacja i testowanie aplikacji i systemów informatycznych; h) konsultacje w innych aspektach związanych z wytwarzaniem oprogramowania; i) opracowanie nowych funkcjonalności; j) weryfikacja pomysłów, dalsze szukanie rozwiązań; k) planowanie prac developerów (odpowiedzialność za proces ...).   Działalność Wnioskodawcy w szczególności polega m.in. na projektowaniu i wizualizacji, jak  również ulepszaniu, rozwijaniu oprogramowania komputerowego z domeny branży ..., które w sposób informatyczny wykorzystują wiedzę Wnioskodawcy z dziedziny: a) sztucznej inteligencji; b) machine learningu, używanym do automatyzacji procesów wykonywanych uprzednio manualnie; c) informatyki, matematyki, ekonomii oraz dziedzin pokrewnych - analiza rynku, obserwacja zachowań, opracowanie nowych funkcjonalności na podstawie danych zebranych z analiz.   Prace wykonywane przez Wnioskodawcę mają na celu wyeliminowanie naukowej lub technicznej niepewności oraz znalezienie nowych rozwiązań dla zaadresowanych problemów. Realizacja  postępu dokonuje się poprzez: a) tworzenie nowych lub bardziej wydajnych algorytmów w oparciu o nowe techniki tworzone na bieżąco. Prace Wnioskodawcy w dużej mierze związane są z poprawą wydajności, do czego wykorzystywane są nowe algorytmy, np.  krótszy czas działania algorytmów w rezultacie powoduje możliwość zastosowania przyspieszenia czasu reakcji systemu. Nie bez znaczenia jest tutaj fakt obniżenia czasu pracy procesora użytkowników końcowych co w praktyce bezpośrednio przekłada się na szybszą reakcję osób korzystających z systemu, a także zmniejszone zużycie prądu w przedsiębiorstwach, które korzystają z systemu, zwiększenie wydajności pracy oraz przyspieszenie procesów kontrolowania; b) tworzenie nowej dotychczas nieosiągalnej funkcjonalności; c) wizualizację nowych sposobów rozwiązywania problemów projektowych; d) testowanie rozwiązań prototypowych.   W powyższym zakresie praca Wnioskodawcy sprowadza się m.in. do łączenia, kształtowania i  wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w szczególności w  zakresie  narzędzi informatycznych i oprogramowania, m.in do projektowania i tworzenia, jak  również ulepszenia oprogramowania komputerowego, w ramach prowadzonych prac. Działalność ta  podejmowana jest przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W praktyce na co dzień Wnioskodawca musi w drodze doświadczeń, testów, zdobywać, poszerzać i łączyć wiedzę z nauk podstawowych (matematyka, statystyka, fizyka, biologia i psychologia), jak i stosowanych (informatyka, ekonomia) i następnie wykorzystywać ją  przy tworzeniu programów. Wykorzystywane przez Wnioskodawcę innowacyjne rozwiązania, dynamicznie się zmieniają i wymagają stałego poszerzania wiedzy w oparciu o aktualny stan technologii. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi utwór podlegający ochronie prawnej na podstawy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   Przedmiotem  umowy z zagraniczną spółką kapitałową jest sprzedaż usług, których efektem jest  oprogramowanie, w którego cenie uwzględniona jest opłata za prawo do własności intelektualnej Wnioskodawcy. Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, zostało wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, spełniającej definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Prowadzi podatkową księgę przychodów i  rozchodów, a w związku z tym będzie wykazywał wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji. Wnioskodawca czynności związane z oprogramowaniem wykonuje w ramach działalności gospodarczej w Polsce. Wnioskodawca tworzy rozwiązania zarówno dla całości oprogramowania, jak również jego części, w tym aplikacje. Wnioskodawca podkreśla jednak, że  nawet w przypadku, gdy ulepsza oprogramowanie tworząc jego nowe funkcjonalności (kody,  algorytmy), są one odrębnym przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o  prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wytworzenie, ulepszenie i modyfikacja prawa własności intelektualnej będącego przedmiotem zapytania ma miejsce w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową od dnia 3 sierpnia 2020 r. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.  5a  pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w  szczególności jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny, to jest w sposób metodyczny, zaplanowany i  uporządkowany, a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub  prace  rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz  wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   Tworzone oraz  rozwijane systemy komputerowe powstają przy użyciu najnowszych rozwiązań technologicznych. Prowadzi to do ciągłego rozwoju Wnioskodawcy oraz przyswajania nowej wiedzy i umiejętności. Z każdym projektem, zadaniem i funkcją Wnioskodawca rozwija swoje umiejętności i wiedzę w pracy. Każdy projekt, zadanie i funkcja wymaga również zastosowania unikalnego zestawu wzorców projektowych lub architektur. Istotą prac jest dopasowanie do  danego projektu, aplikacji, program, nie tylko odpowiednich technologii, ale także wzorców, które pozwalają utrzymywać kod czystym, przejrzystym i możliwym do ciągłego rozwoju. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowych, ani okresowych zmian. Wnioskodawca opracowuje nowe i ulepszone produkty, procesy i usługi. Wnioskodawca  nie jest właścicielem oprogramowania, które ulepszał. Był nim jego kontrahent, który to ulepszenie zlecił Wnioskodawcy. W związku z powyższym Wnioskodawca posiadał prawo   do korzystania z tego oprogramowania za zgodą swojego zleceniodawcy. Natomiast  Wnioskodawca chce podkreślić, że właścicielem fragmentu oprogramowania, które  powstało w drodze ulepszenia, był Wnioskodawca. Jak zaznaczył we wniosku sprzedawał te prawa majątkowe, z czego osiągnął dochód i na co posiada dowody w postaci stosownej umowy wytwarzania oprogramowania z przeniesieniem praw autorskich. Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że nie jest użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z oprogramowania na  podstawie umowy licencyjnej. Wnioskodawca wskazuje we wniosku, że ulepszenie i/lub  rozwinięcie oprogramowania, które Wnioskodawca wykonuje ma miejsce na podstawie umowy z kontrahentem, który zleca te prace Wnioskodawcy. Wnioskodawcy będą do momentu przeniesienia na rzecz zleceniodawcy prawa do programu, przysługiwały prawa majątkowe do  składowych (części oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe funkcjonalności (części oprogramowania, kody  algorytmy), to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, na podstawie art. 74 ustawy. Wnioskodawca współtworzy nowe oprogramowanie, które to oprogramowanie staje się w momencie jego wytworzenia własnością Wnioskodawcy, która to od razu przechodzi na rzecz zleceniodawcy wskutek wykonania z nim umów. Jest to jedna z trzech typów płaszczyzn jego działalności. Kolejnymi są ulepszenia i rozwijanie oprogramowania, często tego, które sam współtworzył. Nie  będzie On więc właścicielem oprogramowania modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego, to  nowe funkcjonalności, które są osobnym oprogramowaniem, więc owe dodane funkcjonalności są częściami oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie. Co za tym idzie, Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności (kody, algorytmy), które ulepszają programy zleceniodawcy i które są odrębnym przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Chwilowo więc do momentu przeniesienia owych części oprogramowania będzie ich  właścicielem i następnie przeniesienie własności owych części podlegających osobnej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych na  zleceniodawcę. W wyniku ulepszenia są tworzone nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Dochodem osiąganym w  związku z wytworzeniem, ulepszeniem, rozwinięciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (oprogramowania) są dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, na podstawie art.  30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Wnioskodawca uzyskał pozytywną interpretację podatkową w zakresie możliwości opodatkowania dochodów z kwalifikowalnych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP Box) wydaną dnia (…).   Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca ponosi i planuje ponosić w przyszłości koszty:   a)     użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacja pojazdu; b)     usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet); c)     prowadzenie księgowości; d)     sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych; e)     urządzeń i materiałów biurowych; f)      materiałów oraz doskonalenia zawodowego.   W 2020 r., 2021 r. oraz w kolejnych latach Wnioskodawca chciałby jako koszty określone w art. 30ca ustawy o PIT uznać i rozliczać następujące koszty:   a)     użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacji pojazdu; b)     usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet); c)     prowadzenie księgowości; d)     sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych; e)     urządzeń i materiałów biurowych; f)      materiałów oraz doskonalenia zawodowego.   Jako, że w zupełnie przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z  działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź  części oprogramowania wytworzonych przez Niego to wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są  per  se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami realizowanymi przez Wnioskodawcę. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia majątkowego prawa autorskiego do oprogramowania bądź części oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie czasochłonności prowadzonych prac.   Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem oprogramowania, gdyż  stanowią one koszty działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania. W  przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów Wnioskodawca nie mógłby wykonywać prac, których realizacja skutkuje powstaniem prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów do konkretnego prawa własności intelektualnej. Koszty te są bezpośrednio związane z realizacją tych prac. Bez ich poniesienia, prace nie mogłyby być realizowane, a tym samym nie powstałoby prawo własności intelektualnej. Tworzenie kodu wymaga zarówno sprzętu oraz ponoszenia dodatkowych, wskazanych we wniosku kosztów.   Wszystkie koszty związane z eksploatacją/używaniem samochodu to koszty eksploatacyjne (wymiana płynów plus płyny, serwis samochodowy, opony, wymiana opon), rata amortyzacji, zakup paliwa, mycie samochodu (usługa i potrzebne środki/narzędzia), koszty pokrywające działania mające na celu zadbanie o jak najdłuższe życie samochodu i zachowanie go  w  jak  najlepszym stanie (zabezpieczenie lakieru, zabezpieczenie wnętrza samochodu) oraz koszty ubezpieczenia. Samochód został wniesiony do działalności gospodarczej w formie oświadczenia z dnia 3 sierpnia 2020 r. Samochód wykorzystywany jest w sposób mieszany, jest to samochód osobowy, wobec którego Wnioskodawca stosuje ewentualne ograniczenia wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 46-47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Urządzenia, materiały i sprzęty biurowe to: komputer oraz urządzenia peryferyjne. Komputer  jest podstawowym narzędziem pracy twórcy kodu komputerowego, dzięki niemu Wnioskodawca może tworzyć kod, który objęty jest prawem własności intelektualnej. Urządzenia peryferyjne są niezbędne do działania komputera lub optymalizują efektywność pracy Wnioskodawcy. W tym: komputer, myszka, monitor, ekran TV, klawiatura, urządzenia do przechowywania/przenoszenia danych (Napęd CD/DVD, dysk przenośny); drukarka, słuchawki/głośniki, mikrofon, kamera internetowa (służą do komunikacji online ze zleceniodawcami w celu określenia wymagań i zakresu prac, prezentacji postępów oraz dyskusji nad poszczególnymi rozwiązaniami), modem internetowy/router wifi – pozwala na korzystanie z internetu, co jest w dzisiejszych czasach wymagane do pracy przy tworzeniu kodu; listwy oraz okablowanie potrzebne do podłączenia wymienionych urządzeń; telefon komórkowy oraz urządzenia peryferyjne - w dzisiejszych czasach jest to  nieodzowna część pracy twórcy kodu komputerowego, który potrzebuje środka telekomunikacyjnego do kontaktu ze zleceniodawcami, aby zebrać informacje potrzebne do określenia wymagań dotyczących sporządzanego rozwiązania technologicznego. Urządzenia peryferyjne usprawniają komunikację lub są zwyczajnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania telefonu. W tym: słuchawki (do rozmowy podczas jazdy, w ruchu), ładowarka, ochronne etui - w celu zabezpieczenia stanu telefonu, fotel biurowy i biurko - sprzęty niezbędne do ergonomicznej pracy podczas tworzenia kodu komputerowego.   Materiały biurowe - niezbędne przy tworzeniu/szkicowaniu architektury rozwiązań programistycznych, które wraz z dokumentacją i kodem komputerowym stanowią rozwiązanie zadanych przez zleceniodawcę problemów. Są to: długopisy, markery, papier do drukarki, toner  do drukarki, zszywacze i zszywki, agrafki, koszulki i segregatory na dokumenty.   Prowadzona odrębna ewidencja przez Wnioskodawcę pozwala na ustalenie, przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający określenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.   Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencją na potrzeby IP Box od dnia 3 sierpnia 2020 r. Obejmuje ona okres od 3 sierpnia 2020 r. i jest prowadzona na bieżąco. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za rezultat oraz wykonywanie czynności wobec zleceniodawcy. W  analizowanym stanie faktycznym i zdarzeniach przyszłych brak jest osób trzecich. Wnioskodawca wykonuje prace w sposób samodzielny bez bezpośredniego nadzoru i  kierownictwa. Prace nie są wykonywane w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego. Działa w sposób samodzielny, swobodny i jako niezależny przedsiębiorca. Ma swobodę wyboru miejsca świadczonych usług, w zależności od ich charakteru. Ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzona działalnością gospodarczą.   W złożonym uzupełnieniu wskazano natomiast, że:   1)     poszczególne koszty uzyskania przychodów są funkcjonalnie związane z przychodami osiąganymi z przeniesienia praw autorskich tworzonego oprogramowania. ˗            Koszt użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacja pojazdu ponoszony jest by umożliwić dojazdy służbowe związane z tworzeniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności. ˗            Koszt usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet) ponoszony jest w celu tworzenia oprogramowania korzystając z połączenia z internetem oraz stałej komunikacji w zespole Zleceniodawcy. ˗            Koszt prowadzenia księgowości pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. ˗            Koszt sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych ponoszony jest jako narzędzie do pracy w celu tworzenia oprogramowania. ˗            Koszt urządzeń i materiałów biurowych ponoszony jest przy bieżącej pracy nad tworzeniem rozwiązań programistycznych. ˗            Koszt materiałów oraz doskonalenia zawodowego ponoszone są by zdobytą wiedzę odnieść do pracy nad oprogramowaniem. 2)     Koszt zdefiniowany jako „usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny i internet)” dotyczy wyłącznie wydatku ponoszonego na abonament telefoniczny i abonament internetowy. 3)     Za koszt prowadzenia księgowości należy rozumieć miesięczny koszt stały za prowadzenie księgowości (zakup usług obsługi księgowej) oraz ewidencji IP BOX. Koszt ten nie dotyczy konkretnych czynności wytwarzania konkretnych kwalifikowanych IP. 4)     Wydatek opisany jako koszt „sprzętu komputerowego” uwzględnia komputer oraz monitor. Zakup komputera oraz monitora nie został ujęty jako środek trwały. 5)     Wskazane we wniosku wydatki opisane jako urządzenia peryferyjne wyczerpują kategorię kosztu. Wyrażenie „komputer” w tym przypadku odnosiło się do laptopa, a „ekran TV” to forma monitora podłączonego do komputera. 6)     Wydatki opisane jako urządzenia i materiały biurowe opisane we wniosku wyczerpują kategorię kosztu. Fotel biurowy jest fotelem obrotowym. Wydatek dotyczy zakupu jednego egzemplarza fotela i biurka. 7)     W odniesieniu do wydatków na zakup materiałów oraz doskonalenia zawodowego w  pojęciu „materiały” mieści się literatura fachowa w zakresie programowania oraz nauk podstawowych wykorzystywana przy tworzeniu programów. W pojęciu „doskonalenia zawodowego” Wnioskodawca rozumie szkolenia techniczne podejmowane w celu zdobycia specjalistycznej wiedzy z zakresu tworzenia oprogramowania w ramach współpracy ze Zleceniodawcą. 8)     Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, w ramach której tworzy kwalifikowane IP. W tym celu ponosi bezpośrednio związane z tą działalnością koszty, zgodnie z opisem we wniosku. ˗            Koszt użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacja pojazdu ponoszony jest by umożliwić dojazdy służbowe związane z tworzeniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności. ˗            Koszt usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet) ponoszony jest w celu tworzenia oprogramowania korzystając z połączenia z internetem oraz stałej komunikacji w zespole Zleceniodawcy. ˗            Koszt prowadzenia księgowości pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. ˗            Koszt sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych ponoszony jest jako narzędzie do pracy w celu tworzenia oprogramowania. ˗            Koszt urządzeń i materiałów biurowych ponoszony jest przy bieżącej pracy nad tworzeniem rozwiązań programistycznych. ˗            Koszt materiałów oraz doskonalenia zawodowego ponoszone są by zdobytą wiedzę odnieść do pracy nad oprogramowaniem. 9)     Wskazane we wniosku wydatki, które zostały już poniesione to: a)     wydatki poniesione na użytkowanie samochodu w tym koszty paliwa i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacja pojazdu; c)     wydatki poniesione na prowadzenie księgowości, d)     wydatki poniesione na zakup sprzętu komputerowego, e)     wydatki poniesione na zakup urządzeń i materiałów biurowych.   Powyższe koszty zostały już poniesione, ale również będą nadal ponoszone na bieżąco w ramach prowadzonej działalności. Wnioskodawca planuje w przyszłości zakup dodatkowego komputera i monitora oraz telefonu komórkowego.   10)  „Sformułowanie należy rozumieć tak, że większość przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę pochodzi z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania wytworzonych przez Wnioskodawcę, które są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc wymienione we wniosku koszty uzyskania przychodu ponoszone w ramach działalności gospodarczej uznawane są za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, jako wydatki bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Jednocześnie należy zaznaczyć, że koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności są wydatkami bezpośrednio związanymi z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do   przychodów przypadających ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do przychodów ogółem, np. na podstawie czasochłonności prowadzonych prac” - odpowiedź na pytanie: „czy przez sformułowanie: „Jako, że w zupełnie przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania wytworzonych przez niego to wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami realizowanymi przez Wnioskodawcę” ˗ należy rozumieć, że  są  to  koszty prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo˗rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?”. 11)  Prowadzona ewidencja jest ewidencją odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Ewidencja ta jest prowadzona od dnia 3 sierpnia 2020 r., natomiast pierwszy koszt o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT poniesiony został 5 sierpnia 2020 r. 12)  We wskazanej ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. 13)  Dochody niezwiązane wprost z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nie  zostają uwzględnione jako składnik przychodu z tytułu „kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, na podstawie art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. 14)  Opisane i wyeksponowane we wniosku oraz uzupełnieniu informacje/dane/warunki – miały miejsce/dojdzie do ich spełnienia w całym okresie, którego dotyczy wniosek (2020 i lata następne).   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.   Czy wymienione przez Wnioskodawcę koszty ponoszone i te które zamierza ponosić w  celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w  rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, można uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?   Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z  kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: [(a + b) x 1,3]/[a + b + c + d] w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:  a.     Prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b.     Nabycie wyników prac badawczo- rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c.      Nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d.     Nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca wskazał, że do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które  nie  są  bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Wnioskodawca podkreślił również, że na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jak podał Wnioskodawca, przedmiotem wykonywanej przez niego działalności gospodarczej jest w  przeważającym zakresie tworzenie oprogramowania, do którego prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez niego wydatki opisane we wniosku, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania bądź części oprogramowania, przy  zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.   W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:   a)     wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)     polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)     polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4˗9.   Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 przywołanej wyżej ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:   1)     odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)     są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)     wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.   Zgodnie z art. 5a pkt 38 cytowanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo˗rozwojowej ˗ oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   Stosownie do art. 5a pkt 39 wskazanej wyżej ustawy, przez badania naukowe rozumieć należy:   a)     badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), b)     badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Ilekroć w ustawie mowa jest o pracach rozwojowych ˗ oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. ˗ Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP Box).   Na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   Stosownie do art. art. 30ca ust. 2 tej ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (czyli tzw. kwalifikowanymi IP) są:   1)     patent, 2)     prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)     prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)     prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)     dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)     prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)     wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), 8)     autorskie prawo do programu komputerowego -        podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w  ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.   Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Wyeksponować w tym miejscu również należy, że stosownie do ust. 4 art. 30ca tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:   a + b x 1,3 a + b + c + d   w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:   a ˗ prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b ˗ nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c ˗ nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d ˗ nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Wyżej wskazany wzór służy do obliczenia tzw. wskaźnika nexus, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.   Przyjęto bowiem, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo˗rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Do stosowania preferencji IP Box niezbędne będzie więc wyliczenie, jaka część dochodów z kwalifikowanego IP ma związek z pracami badawczo˗rozwojowymi.   Stosownie do art. 30ca ust. 6 cytowanej ustawy, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.   Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 przywołanej wyżej ustawy).   Zgodnie natomiast z treścią art. 30ca ust. 7 omawianej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:   1)     z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)     ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)     z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)     z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić na bieżąco szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo˗rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.   Zatem, w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca omawianej ustawy, podatnik ma obowiązek na bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Fakt sporządzenia (przedstawienia czy posiadania) odrębnej ewidencji dopiero na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box, tj. np. po zakończeniu roku podatkowego nie wypełnia przesłanki z art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy. Rzetelne dokumentowanie wszystkich operacji finansowych dotyczących IP Box nie może bowiem polegać na zaewidencjonowaniu i wyodrębnieniu ich na koniec okresu rozliczeniowego. Stworzenie w przyszłości odrębnej ewidencji tylko po to, aby wypełnić obowiązek wynikający z powołanego przepisu, nawet w sytuacji kiedy na jej podstawie możliwe będzie prawidłowe określenie podstawy opodatkowania stawką 5%, uniemożliwia zastosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów.   Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:   1)     wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)     prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)     wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)     dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)     dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2˗4.   Na podstawie art. 30cb ust. 2 wskazanej ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.   Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku, gdy  na  podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.   Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy zamierzają opodatkować kwalifikowane dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów.   Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest natomiast ochroną na mocy art. 74 ustawy z  dnia  4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z  późn. zm.).   Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.   W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za  kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo˗rozwojowych.   Z okoliczności sprawy, tj. informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika m.in, że:   ·           Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową od dnia 3 sierpnia 2020 r. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.  5a  pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w  szczególności jest to działalność o  charakterze twórczym obejmująca prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny, to jest w sposób metodyczny, zaplanowany i  uporządkowany, a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub  prace  rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz  wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. ·           Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku, zostało wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, spełniającej definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. ·           Wnioskodawca tworzy rozwiązania zarówno dla całości oprogramowania, jak również jego części, w tym aplikacje. Wnioskodawca podkreśla jednak, że  nawet w przypadku, gdy ulepsza oprogramowanie tworząc jego nowe funkcjonalności (kody,  algorytmy), są one odrębnym przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o  prawie autorskim i prawach pokrewnych. ·           Dochodem osiąganym w  związku z wytworzeniem, ulepszeniem, rozwinięciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (oprogramowania) są dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, na podstawie art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. ·           Prowadzona ewidencja jest ewidencją odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Ewidencja ta jest prowadzona od dnia 3 sierpnia 2020 r., natomiast  pierwszy  koszt o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT poniesiony został  5 sierpnia 2020 r. We wskazanej ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. ·           Prowadzona odrębna ewidencja przez Wnioskodawcę pozwala na ustalenie, przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o  których  mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający określenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.   Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy – stosownie do treści zadanego pytania – jest  okoliczność, czy wymienione przez Wnioskodawcę koszty ponoszone i te które zamierza ponosić w  celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, można uznać za koszty do  obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy  o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?   W 2020 r., 2021 r. oraz w kolejnych latach Wnioskodawca chciałby jako koszty określone w art. 30ca ustawy o PIT uznać i rozliczać następujące koszty:   a)     użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacji pojazdu; b)     usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet); c)     prowadzenie księgowości; d)     sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych; e)     urządzeń i materiałów biurowych; f)      materiałów oraz doskonalenia zawodowego.   Jak wskazał Wnioskodawca:   ·           prowadzi On działalność badawczo-rozwojową w ramach której tworzy kwalifikowane IP tym celu ponosi bezpośrednio związane z tą działalnością koszty, zgodnie z opisem we wniosku. ·           Wszystkie koszty związane z eksploatacją/używaniem samochodu to koszty eksploatacyjne (wymiana płynów plus płyny, serwis samochodowy, opony, wymiana opon), rata amortyzacji, zakup paliwa, mycie samochodu (usługa i potrzebne środki/narzędzia), koszty pokrywające działania mające na celu zadbanie o jak najdłuższe życie samochodu i zachowanie go  w  jak  najlepszym stanie (zabezpieczenie lakieru, zabezpieczenie wnętrza samochodu) oraz koszty ubezpieczenia. Samochód został wniesiony do działalności gospodarczej w formie oświadczenia z dnia 3 sierpnia 2020 r. Samochód wykorzystywany jest w sposób mieszany, jest to samochód osobowy, wobec którego Wnioskodawca stosuje ewentualne ograniczenia wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 46-47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. ·           Koszt użytkowania samochodu w tym koszty paliwa, koszty napraw i inne koszty związane z jego eksploatacją oraz amortyzacja pojazdu ponoszony jest by umożliwić dojazdy służbowe związane z tworzeniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności. ·           Koszt zdefiniowany jako „usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny i internet)” dotyczy wyłącznie wydatku ponoszonego na abonament telefoniczny i abonament internetowy. ·           Koszt usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet) ponoszony jest w celu tworzenia oprogramowania korzystając z połączenia z internetem oraz stałej komunikacji w zespole Zleceniodawcy. ·           Za koszt prowadzenia księgowości należy rozumieć miesięczny koszt stały za prowadzenie księgowości (zakup usług obsługi księgowej) oraz ewidencji IP BOX. Koszt ten nie dotyczy konkretnych czynności wytwarzania konkretnych kwalifikowanych IP. ·           Koszt prowadzenia księgowości pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. ·           Urządzenia, materiały i sprzęty biurowe to: komputer oraz urządzenia peryferyjne. Komputer  jest podstawowym narzędziem pracy twórcy kodu komputerowego, dzięki niemu Wnioskodawca może tworzyć kod, który objęty jest prawem własności intelektualnej. Urządzenia peryferyjne są niezbędne do działania komputera lub optymalizują efektywność pracy Wnioskodawcy. W tym: komputer, myszka, monitor, ekran TV, klawiatura, urządzenia do przechowywania/przenoszenia danych (Napęd CD/DVD, dysk przenośny); drukarka, słuchawki/głośniki, mikrofon, kamera internetowa (służą do komunikacji online ze zleceniodawcami w celu określenia wymagań i zakresu prac, prezentacji postępów oraz dyskusji nad poszczególnymi rozwiązaniami), modem internetowy/router wifi – pozwala na korzystanie z internetu, co jest w dzisiejszych czasach wymagane do pracy przy tworzeniu kodu; listwy oraz okablowanie potrzebne do podłączenia wymienionych urządzeń; telefon komórkowy oraz urządzenia peryferyjne - w dzisiejszych czasach jest to  nieodzowna część pracy twórcy kodu komputerowego, który potrzebuje środka telekomunikacyjnego do kontaktu ze zleceniodawcami, aby zebrać informacje potrzebne do określenia wymagań dotyczących sporządzanego rozwiązania technologicznego. Urządzenia peryferyjne usprawniają komunikację lub są zwyczajnie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania telefonu. W tym: słuchawki (do rozmowy podczas jazdy, w ruchu), ładowarka, ochronne etui - w celu zabezpieczenia stanu telefonu, fotel biurowy i biurko - sprzęty niezbędne do ergonomicznej pracy podczas tworzenia kodu komputerowego. ·           Wydatek opisany jako koszt „sprzętu komputerowego” uwzględnia komputer oraz monitor. Zakup komputera oraz monitora nie został ujęty jako środek trwały. Wskazane we wniosku wydatki opisane jako urządzenia peryferyjne wyczerpują kategorię kosztu. Wyrażenie „komputer” w tym przypadku odnosiło się do laptopa, a „ekran TV” to forma monitora podłączonego do komputera. ·           Koszt sprzętu komputerowego i urządzeń peryferyjnych ponoszony jest jako narzędzie do pracy w celu tworzenia oprogramowania. ·           Materiały biurowe - niezbędne przy tworzeniu/szkicowaniu architektury rozwiązań programistycznych, które wraz z dokumentacją i kodem komputerowym stanowią rozwiązanie zadanych przez zleceniodawcę problemów. Są to: długopisy, markery, papier do drukarki, toner  do drukarki, zszywacze i zszywki, agrafki, koszulki i segregatory na dokumenty. ·           Koszt urządzeń i materiałów biurowych ponoszony jest przy bieżącej pracy nad tworzeniem rozwiązań programistycznych. ·           Wydatki opisane jako urządzenia i materiały biurowe opisane we wniosku wyczerpują kategorię kosztu. Fotel biurowy jest fotelem obrotowym. Wydatek dotyczy zakupu jednego egzemplarza fotela i biurka. ·           W odniesieniu do wydatków na zakup materiałów oraz doskonalenia zawodowego w  pojęciu „materiały” mieści się literatura fachowa w zakresie programowania oraz nauk podstawowych wykorzystywana przy tworzeniu programów. W pojęciu „doskonalenia zawodowego” Wnioskodawca rozumie szkolenia techniczne podejmowane w celu zdobycia specjalistycznej wiedzy z zakresu tworzenia oprogramowania w ramach współpracy ze Zleceniodawcą. ·           Koszt materiałów oraz doskonalenia zawodowego ponoszone są by zdobytą wiedzę odnieść do pracy nad oprogramowaniem.   Stosownie do wskazania Wnioskodawcy, opisane i wyeksponowane we wniosku oraz uzupełnieniu informacje/dane/warunki – miały miejsce/dojdzie do ich spełnienia w całym okresie, którego dotyczy wniosek (2020 i lata następne).   Podkreślić w tym miejscu należy, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną 5% stawką  podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus.   Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących ustalania wskaźnika nexus wskazać należy, że istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Ważne jest zatem, aby przy ustalaniu wskaźnika nexus, pamiętać by istniał związek pomiędzy:   wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.   Podkreślić przy tym należy, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.   Przyjąć więc trzeba, że jeżeli Podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako  koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo–rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo–rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Jak podano we wniosku:   ·           Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem oprogramowania, gdyż  stanowią one koszty działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania. ·           Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową w ramach której tworzy kwalifikowane IP tym celu ponosi bezpośrednio związane z tą działalnością koszty, zgodnie z opisem we wniosku. ·           „(...) większość przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę pochodzi z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania wytworzonych przez Wnioskodawcę, które są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc wymienione we wniosku koszty uzyskania przychodu ponoszone w ramach działalności gospodarczej uznawane są za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, jako wydatki bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Jednocześnie należy zaznaczyć, że koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności są wydatkami bezpośrednio związanymi z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do   przychodów przypadających ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do przychodów ogółem, np. na podstawie czasochłonności prowadzonych prac (odpowiedź na pytanie: czy przez sformułowanie: „Jako, że w zupełnie przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania wytworzonych przez niego to wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami realizowanymi przez Wnioskodawcę”  ˗ należy rozumieć, że  są  to  koszty prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo˗rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?), ·           Dochody niezwiązane wprost z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nie  zostają uwzględnione jako składnik przychodu z tytułu „kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, na podstawie art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.   Stosownie do wskazania Wnioskodawcy, wyżej wymienione koszty są więc bezpośrednio związane z prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością badawczo–rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.   Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących możliwości uznania za koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo–rozwojowej związanej z  kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanych wyżej wydatków, należy  stwierdzić, że opisane wydatki – w zakresie w jakim przeznaczone są na działalność badawczo˗rozwojową Wnioskodawcy – mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu wskaźnika nexus.   Ze wskazanych wyżej względów, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Podsumowując, przedstawione przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego należało więc uznać za prawidłowe.   Jednocześnie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Natomiast, z uwagi na treść zadanego pytania (wyznaczającego zakres żądania Wnioskodawcy), należy zastrzec, że prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności badawczo˗rozwojowej nie było przedmiotem interpretacji indywidualnej, bowiem okoliczności te stanowiły element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Przedmiotem oceny organu – zgodnie z zakresem żądania wynikającym z zadanego we wniosku pytania – była wyłącznie możliwość uznania wskazanych we wniosku wydatków za koszty o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym  wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)     z zastosowaniem art. 119a; 2)     w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)     z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe  unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23  października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy  o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz  niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa  podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest  przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo  o  postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa  Informacja Skarbowa, ul. Teodora  Sixta 17, 43-300 Bielsko˗Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na  platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art.  54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni  od  dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w  art.  3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww.  ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w  formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na  zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.