0115-KDIT3.4011.774.2021.2.KP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 7 września 2021 r. (data wpływu: 7 września 2021 r.), uzupełnionym pismem z 31 października 2021 r. (data wpływu 31 października 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.     UZASADNIENIE   7 września 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Wniosek został uzupełniony w dniu 31 października 2021 r.   W ww. wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawczyni planuje założyć jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu gabinetu psychoterapii i pomocy psychologicznej (PKD 86.90.E Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana). W celu poprawienia jakości świadczonych usług, poszerzenia oferty, jak również zwiększenia prestiżu, co przełoży się na większą liczbę pacjentów oraz wyższe opłaty za świadczone usługi, planuje uzyskanie certyfikatu zawodowego (certyfikat psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej - PTPPd). Jednym z wymogów uzyskania certyfikatu psychoterapeuty PTPPd (i nie tylko w tej organizacji - jest to standardowy warunek również w innych Towarzystwach skupiających psychologów i psychoterapeutów) jest przejście własnego doświadczenia psychoterapeutycznego u akredytowanego terapeuty. Na ten moment Wnioskodawczyni spełnia już większość kryteriów wymaganych do podejścia do egzaminu certyfikacyjnego, pozostaje Jej między innymi właśnie odbycie 250 godzin własnego doświadczenia terapeutycznego.   W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wyjaśniła dodatkowo, że rozpoczęcie działalności planuje w dniu 2 listopada 2021 roku.   Wydatek na własną terapię będącą elementem uzyskania certyfikatu zawodowego będzie ponoszony miesięcznie od miesiąca rozpoczęcia działalności gospodarczej.   Wydatek związany z odbyciem własnego doświadczenia terapeutycznego będzie ponoszony miesięcznie rozpoczynając od pierwszego roku podatkowego, w którym Wnioskodawczyni uzyska pierwszy przychód ze źródła, jednocześnie Wnioskodawczyni oczekuje, że terapia będzie trwać dłużej niż 1 rok.   Poniesiony wydatek zostanie poniesiony przez Wnioskodawczynię i nie zostanie zrefundowany w żaden sposób.   Poniesiony wydatek na własną terapię będzie związany z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w zakresie zdobycia certyfikatu zawodowego - certyfikat psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej - PTPPd, jak również zdobywaniem wiedzy i umiejętności w zakresie prowadzenia terapii psychologicznej, co jest bezpośrednio związane z planowaną działalnością gospodarczą polegającą na prowadzeniu gabinetu psychoterapii i pomocy psychologicznej (PKD 86.90.E Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana).   Wydatek ponoszony jest w celu zdobycia certyfikatu zawodowego - certyfikatu psychoterapeuty PTPPd oraz wiedzy i umiejętności w zakresie prowadzenia terapii psychologicznej, co wiążę się bezpośrednio z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w zakresie prowadzenia terapii psychologicznej, co jest bezpośrednio związane z planowaną działalnością gospodarczą polegającą na prowadzeniu gabinetu psychoterapii i pomocy psychologicznej, dlatego w ocenie Wnioskodawczyni nie stanowi to wydatku o charakterze osobistym związanym z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy.   Przejście własnego doświadczenia psychoterapeutycznego u akredytowanego terapeuty jest przede wszystkim niezbędne do zdobycia certyfikatu zawodowego - certyfikatu psychoterapeuty PTPPd, co wynika wprost z regulaminu towarzystwa (podobne wymogi są również zawarte w regulaminach innych organizacji skupiających psychologów  i psychoterapeutów). Uzyskanie certyfikatu zawodowego bezpośrednio przekłada się na uzyskiwane przez Wnioskodawczynię przychody z działalności gabinetu psychoterapii. Certyfikat psychoterapeuty zapewni Wnioskodawczyni wpis na ogólnodostępną listę certyfikowanych i akredytowanych psychoterapeutów Towarzystwa PTPPd, jak również pozwoli Wnioskodawczyni posługiwać się tytułem certyfikowanego psychoterapeuty. Powyższe zapewni większą rozpoznawalność marki Wnioskodawczyni, jak również podniesie zaufanie klientów  i potencjalnych klientów do świadczonych przez Wnioskodawczynię usług i oferty. Powyższe pozwoli również na uzyskiwanie lepszej stawki za świadczone usługi. Jednocześnie w ramach własnego doświadczenia terapeutycznego Wnioskodawczyni pozyska dodatkową wiedzę  i umiejętności w zakresie prowadzenia terapii oraz lepsze zrozumienie procesu psychoterapii  i jego wpływu na pacjentów, co poprawi jakość świadczonych usług, co również pozytywnie wpłynie na markę Wnioskodawczyni i pozyskiwanie nowych klientów (poprzez polecenia), jak również pozwoli na uzyskiwanie lepszej stawki za świadczone usługi. Ponadto uzyskanie certyfikatu daje możliwość rozpoczęcia szkolenia w kierunku zdobywania kolejnych uprawnień - zostania superwizorem, co pozwoli Wnioskodawczyni na poszerzenie oferty gabinetu  o świadczenie usług superwizji dla innych terapeutów, co również wpłynie na dodatkowe przychody w kolejnych latach.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy wydatek poniesiony na terapię własną, będącą elementem uzyskania certyfikatu zawodowego, mogę zaliczyć w koszty uzyskania przychodu w planowanej działalności gospodarczej?   Zdaniem Wnioskodawcy – doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku – wydatek poniesiony na terapię własną, będącą elementem uzyskania certyfikatu zawodowego stanowi koszty uzyskania przychodu w planowanej działalności gospodarczej.   Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1509), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.   Powyższy przepis ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki, w których wydatek:   -     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (warunek spełniony, powiązanie jest jednoznaczne: działalność będzie polegać na świadczeniu usług psychoterapii, kosztem jest opłata za własne doświadczenie terapeutyczne psychologa  w celu uzyskania wyższych uprawnień - certyfikatu zawodowego - koszt i działalność mają związek, wydatek ma służyć rozwojowi prowadzonej działalności), -     został poniesiony przez podatnika (warunek będzie spełniony, usługa będzie odpłatna, koszt ponoszony przez podatnika), -     jest definitywny, a więc bezzwrotny (warunek będzie spełniony, wydatek nie będzie podlegał zwrotowi), -     pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i jest poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu (warunek spełniony: doświadczenie terapii własnej psychoterapeuty wyczerpuje tę definicję - jest to koszt, który jako jeden z wymogów, umożliwi zdobycie certyfikatu psychoterapeuty, co pomoże tym samym podnieść kwalifikacje i jakość świadczonych usług, co będzie zabezpieczeniem dla przyszłych źródeł przychodów. Poniesiony wydatek obiektywnie przeniesie się na osiągnięcie przychodów z danego źródła, poszerzając ofertę  o sesje z certyfikowanym psychoterapeutą. Na ten moment, z racji wykształcenia, Wnioskodawczyni ma prawo posługiwać się tytułem psychologa, po uzyskaniu certyfikatu zawodowego zyska tytuł certyfikowanego psychoterapeuty). W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Rozwój i podnoszenie kwalifikacji oraz poszerzanie zakresu usług - dzięki uzyskaniu tytułu certyfikowanego psychoterapeuty - jak najbardziej służy zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów. -     nie znajduje się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (warunek spełniony - koszt nie jest wymieniony na podanej liście), -     jest właściwie udokumentowany (warunek zostanie spełniony, faktury lub rachunki wystawione na podatnika).   Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło  w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości (Certyfikat psychoterapeuty, wpis na ogólnodostępną listę certyfikowanych i akredytowanych psychoterapeutów Towarzystwa PTPPd zdecydowanie zabezpieczy źródło przychodu na kolejne lata pracy, otworzy ścieżkę do dalszego poszerzania oferty usług (tak, aby dochody w dalszym ciągu mogły być uzyskiwane) - uzyskanie certyfikatu daje możliwość rozpoczęcia szkolenia  w kierunku zdobywania kolejnych uprawnień - zostania superwizorem). Certyfikat psychoterapeuty jest obligatoryjny do, akredytowanego przez zrzeszające psychoterapeutów towarzystwa, prowadzenia psychoterapii, jak również posługiwania się tytułem psychoterapeuty. Wymóg odbycia własnego doświadczenia psychoterapeutycznego jest powszechny, nie jest wyjątkowy dla Towarzystwa, w którym Wnioskodawczyni zamierza przejść proces certyfikacyjny. Poniżej Wnioskodawczyni przedstawia wyciąg z warunków uzyskania certyfikatu psychoterapeuty z wyodrębnieniem fragmentów, których dotyczy wniosek  o wydanie interpretacji własnej, w 3 Towarzystwach, w tym dwóch najbardziej znanych  w Polsce, kolejno: - Polskie Towarzystwo Psychologiczne - Polskie Towarzystwo Psychiatryczne - Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej.   Warunki uzyskania certyfikatu psychoterapeuty POLSKIEGO TOWARZYSTWA PSYCHIATRYCZNEGO I. Kto może się ubiegać o Certyfikat Psychoterapeuty PTP? O Certyfikat Psychoterapeuty PTP mogą się ubiegać lekarze, psychologowie oraz osoby posiadające inne wykształcenie wyższe na poziomie magisterskim, które: 1. Ukończyły całościowy, co najmniej  4-letni kurs psychoterapii atestowany przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. (...) 2. Uzyskały pozytywną opinię (rekomendację) superwizora Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. (...) 3. Kandydaci do certyfikatu powinni wykazać się doświadczeniem klinicznym, (superwizora Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego lub Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Co najmniej 60 sesji powinno być przeprowadzone przez superwizora rekomendującego (z Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego). (...) [Uchwała XXX SNP i SNTR 9.03.09]. 5. Po rozpoczęciu całościowego kursu psychoterapii odbyły 250 godzinnych sesji doświadczenia własnego, rozumianego jako indywidualna lub grupowa praca nad problematyką własną (np. zgrupowanie dydaktyczno-treningowe, psychodrama, genogram, trening interpersonalny lub terapia własna), prowadzonych przez certyfikowanych psychoterapeutów Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego lub Psychologicznego. Źródło: …   Warunki uzyskania certyfikatu psychoterapeuty POLSKIEGO TOWARZYSTWA PSYCHOLOGICZNEGO O uzyskanie certyfikatu psychoterapeuty mogą ubiegać się kandydaci, którzy poświadczonymi dokumentami potwierdzą spełnienie łącznie następujących warunków: 1. posiadanie wykształcenia wyższego w stopniu magistra, przy czym osoby o wykształceniu innym niż psychologiczne powinny przed przystąpieniem do procedury zdać egzamin z psychologii klinicznej przed podkomisją powołaną przez Komisję Certyfikatów Psychoterapeutycznych.  2. 5 lat samodzielnej pracy psychoterapeutycznej w wymiarze nie mniejszym niż 10 godzin tygodniowo, w tym co najmniej 300 godzin praktyki prowadzonej pod superwizją; 3. 1250 godzin szkolenia teoretycznego i praktycznego w zakresie psychoterapii, (...) 4. Własna psychoterapia szkoleniowa spójna z wyuczonym i stosowanym podejściem, umożliwiająca kandydatowi zwiększenie świadomości swojego osobistego wkładu w proces psychoterapii  i umożliwiająca mu kontrolę tego wkładu - co najmniej 250 godzin, w tym co najmniej 60 godzin psychoterapii indywidualnej lub co najmniej 100 godzin innych form doświadczenia rozwojowego w relacji z tą samą osobą, certyfikowaną przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne lub Psychiatryczne lub zaakceptowaną przez ośrodek szkolący. Osoba ta, ze względu na znaczenie relacji terapeutycznej, nie może pełnić wobec kandydata w trakcie całego szkolenia innych ról, np. osoby szkolącej (z wyłączeniem wykładowcy), superwizora, egzaminatora. (...) Źródło: …   Regulamin Certyfikatu Psychoterapeuty PTPPd (wymogi do certyfikatu) Obowiązuje od 1.01.2017 r. O certyfikat Psychoterapeuty PTPPd mogą starać się osoby, które spełniają następujące kryteria: 1. Są członkami zwyczajnymi PTPPd 2. Odbyły szkolenie teoretyczne  i praktyczne w zakresie psychoterapii psychodynamicznej w wymiarze łącznym 1250 godzin,  w tym co najmniej: - 50 godz. teorii z zakresu psychopatologii w ujęciu psychodynamicznym - 150 godz. superwizji (...) - 250 godz. własnego doświadczenia terapeutycznego, w tym tzw. terapii szkoleniowej, prowadzonego w paradygmacie psychodynamicznym w relacji z certyfikowanym psychoterapeutą członkiem zwyczajnym PTPPd lub przygotowującym się do egzaminu certyfikacyjnego w PTPPd pod kierunkiem superwizora PTPPd. - 300 godz. stażu klinicznego (...) Źródło: …. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.   Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane  z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.   W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku  z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.   Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza  w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.   Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.   Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:   -     pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, -     nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, -     być właściwie udokumentowany.   W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem,  a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.   Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy. Do stwierdzenia zatem, czy wydatki takie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:   -     czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy  i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają  z nią związek, -     czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego  z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.   Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.   Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni planuje od dnia  2 listopada 2021 roku rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu gabinetu psychoterapii i pomocy psychologicznej. Wnioskodawczyni planuje uzyskanie certyfikatu zawodowego psychoterapeuty. Jednym  z wymogów uzyskania ww. certyfikatu jest przejście własnego doświadczenia psychoterapeutycznego u akredytowanego terapeuty. Wydatek na przejście własnego doświadczenia psychoterapeutycznego będzie ponoszony miesięcznie od miesiąca rozpoczęcia działalności gospodarczej. Uzyskanie certyfikatu zawodowego ma na celu poprawienie jakości świadczonych usług, poszerzenie oferty, jak również zwiększenie prestiżu, co przełoży się na większą liczbę pacjentów oraz wyższe opłaty za świadczone usługi.   Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni będzie mogła do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej  od  2 listopada 2021  r.  działalności  gospodarczej zaliczyć  wydatek na przejście własnego doświadczenia psychoterapeutycznego u akredytowanego terapeuty celem zdobycia certyfikatu zawodowego – pod warunkiem prawidłowego udokumentowania – ponoszony od miesiąca rozpoczęcia działalności gospodarczej. Przedmiotowy wydatek spełnia bowiem przesłanki, o których mowa art. 22 ust. 1 ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.   Jednocześnie organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku oraz jego uzupełnieniu opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.   W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego  i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.