0115-KDIT3.4011.892.2021.2.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe   Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu z wykupu po zakończeniu umowy leasingu z przeznaczeniem na cele osobiste - jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   26 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży samochodu z wykupu po zakończeniu umowy leasingu z przeznaczeniem na cele osobiste. Wniosek uzupełnił Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 13 stycznia 2022 r. (data wpływu 18 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   W okresie od listopada 2017 r. do maja 2021 r. korzystał Pan w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej z samochodu osobowego na podstawie umowy leasingu. Zgodnie z umową pojazd stanowił własność leasingodawcy. W maju 2021 r. dokonał Pan wykupu przedmiotowego pojazdu samochodowego z leasingu i uznał, że pojazd ten będzie wykorzystywał jedynie do swoich prywatnych potrzeb. W takich okolicznościach uznał Pan, iż nie mam podstaw prawnych do ujęcia przedmiotowego pojazdu w środkach trwałych skoro nie będzie on wykorzystywany w działalności a tym samym nie spełnia on definicji środka trwałego. Za jakiś czas, tj. za rok czy też dwa może dojść do sprzedaży tego pojazdu, a tym samym uzyska Pan przychód z tego tytułu.   W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że zawarta umowa leasingu samochodu osobowego dotyczyła leasingu operacyjnego (określonego w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Pytanie   Czy przychód uzyskany ze sprzedaży pojazdu samochodowego, który w okresie wcześniejszym na podstawie umowy leasingu był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, będzie stanowił źródło przychodu z działalności gospodarczej jeśli po jego wykupie na własność nie został wprowadzony do środków trwałych i nie był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej?   Pana stanowisko w sprawie   Uważa Pan, że w przypadku sprzedaży tego pojazdu uzyskany przychód nie jest przychodem z działalności gospodarczej.   W artykule 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca określił moment uzyskania przychodów jak też wymienił przychody, które to należy uznać za przychody z działalności gospodarczej. Wśród wymienionych przychodów zostały wymienione przychody uzyskane ze sprzedaży środków trwałych w okresie 6 lat od dnia wycofania środka trwałego z działalności bądź w okresie 6 lat od dnia likwidacji działalności. Pojazd, który zamierza Pan sprzedać w okresie jego wykorzystywania w działalności gospodarczej nie stanowił środka trwałego, a jedynie był wykorzystywany na podstawie umowy leasingu. Po zakończeniu leasingu pojazd został wykupiony i stał się Pana własnością. Z uwagi na podjęte decyzje o zaprzestaniu korzystania z niego w działalności nie mógł zostać uznany za środek trwały - brak spełnienia warunków, o których mowa w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że:   ‒    korzystał Pan w okresie od listopada 2017 r. do maja 2021 r. w prowadzonej działalności gospodarczej z samochodu osobowego na podstawie umowy leasingu operacyjnego; ‒    pojazd stanowił własność leasingodawcy; ‒    w maju 2021 r. wykupił Pan przedmiotowy samochód osobowy i uznał, że będzie go wykorzystywał jedynie do swoich prywatnych potrzeb; ‒    samochód ten nie stanowił środka trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej i nie był on wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.   Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedaż w przyszłości samochodu osobowego, który był wcześniej wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej w ramach leasingu, a następnie został przez Pana wykupiony i przeznaczony na cele prywatne spowoduje powstanie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.   Z uwagi na to, że przedmiotem Pana wątpliwości jest sprzedaż przedmiotowego samochodu osobowego za rok lub dwa należy odnieść się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.   W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.),   opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Zgodnie z art. 10 ust. 1 wskazanej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:  ‒    pozarolnicza działalność gospodarcza, ‒    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,d)  innych rzeczy, ‒    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.   Zatem, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej – jeżeli sprzedaż ta nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy.   Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 wskazanej ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy 1)  przychodem z działalności gospodarczej jest również przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, będących: a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych‒    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.   Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się również do odpłatnego zbycia:   składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Zgodnie zaś z art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującym od 1 stycznia 2022 r. przychodem z działalności gospodarczej są również:   przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.   W myśl art. 51 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105)   przepisy art. 10 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie do składników nabytych po dniu 31 grudnia 2021 r.   Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy zakupiony do 31 grudnia 2021 r. po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego samochód osobowy nie jest przez podatnika wykorzystywany w pozarolniczej działalności gospodarczej i nie został zaliczony do składników majątku tej działalności, wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód uzyskany ze sprzedaży tego samochodu nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przedmiotowy przychód należy wówczas zakwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) wskazanej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy. W takiej sytuacji obowiązek podatkowy nie powstanie, jeżeli zbycie rzeczonego samochodu będzie miało miejsce po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie.   Odpowiadając zatem wprost na zadane przez Pana pytanie wskazać należy, że sprzedaż samochodu osobowego (wykupionego po zakończonej umowie leasingu operacyjnego w maju 2021 r.) z majątku prywatnego, niewprowadzonego do środków trwałych działalności nie spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.   Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień 1 stycznia 2022 r.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:   Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:   1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).   Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).