0115-KDIT3.4011.982.2021.2.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe   Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   28 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 28 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży samochodu osobowego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 lutego 2022 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   W dniu 22 sierpnia 2019 r. działająca jako jednoosobowa działalność gospodarcza „P.” o numerze NIP …, REGON … rozliczająca się w ramach tej działalności podatkiem liniowym 19% zawarła Pani spełniającą warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku pochodowym od osób fizycznych umowę leasingu operacyjnego NR … z firmą X. SA na samochód osobowy Toyota Rav4 oznaczony w umowie leasingu „TOYOTA RAV4 18- 2.0” na następujących warunkach: Wartość początkowa samochodu wynosiła 107 642,27 zł Netto. Wpłata własna wynosiła 43 056,91 zł Netto. Zgodnie z warunkami leasingu po zakończeniu umowy przysługuje Pani prawo do wykupu pojazdu w kwocie 1% początkowej wartości samochodu Netto. Pozostała kwota Netto została podzielona na 48 miesięcznych rat odpowiadających opłatom za korzystanie z przedmiotu leasingu. Raty te składają się z kwoty kapitałowej oraz odsetkowej zgodnie z oprocentowaniem umowy leasingu opartym  o zmienną stawkę WIBOR 1M, wynoszącą na dzień podpisania umowy leasingu 1,6400 %. Do podanych powyżej kwot firma leasingowa dolicza podatek VAT wynoszący 23% wystawiając do zapłacenia fakturę z kwotą Brutto. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT usługi lekarza zwolnione są z podatku VAT. Tak więc wszystkie koszty Brutto prowadzenia działalności zostają zaliczone przez Panią w Księdze Przychodów i Rozchodów (KPiR) do kosztów uzyskania przychodu według obowiązujących zasad pomniejszania przychodu. Następnie w ten sposób pomniejsza się podstawa służąca do wyliczenia należnego podatku dochodowego obliczanego według stawki 19%, który następnie pomniejszany jest o możliwą do odliczenia kwotę zapłaconej składki zdrowotnej (wynoszącą 7,75% podstawy ubezpieczenia zdrowotnego). Począwszy od dnia podpisania umowy leasingu wszystkie koszty Brutto umowy leasingu oraz wszystkie koszty Brutto użytkowania przedmiotu leasingu zostały przez Panią ujęte w KPiR jako koszt uzyskania przychodu według obowiązujących zasad pomniejszania przychodu. 22 listopada 2021 r., po zapłaceniu łącznie: wpłaty własnej, 26 rat miesięcznych, kosztów użytkowania przedmiotu leasingu (koszty eksploatacyjne, ubezpieczenie etc.) i zaliczeniu tych kwot Brutto do kosztów uzyskania przychodu wystąpiła Pani o symulację rozwiązania umowy leasingu. Otrzymała Pani propozycję rozwiązania umowy leasingu i wykupu pojazdu na następujących warunkach: Wartość wykupu Netto:  32 844,44 zł. Opłata dodatkowa za aneks Netto: 750 zł. Faktura wykopowa pojazdu wraz  z naliczonym podatkiem VAT na wyżej wymienioną kwotę zostanie wystawiona jeszcze  w bieżącym roku podatkowym. Faktury tej nie zamierza Pani ujmować w KPiR, nie będzie ona stanowić kosztów uzyskania przychodu. Samochód od dnia wystawienia faktury będzie przeznaczony do użytkowania w celach prywatnych niezwiązanych z prowadzoną działalnością. Pojazd nie zostanie ujęty w wykazie środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Od momentu wystawienia ww. faktury koszty użytkowania samochodu nie będą ujmowane w KPiR jako koszt uzyskania przychodu. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że samochód został wykupiony do dnia 31 grudnia 2021 z leasingu. Dokładna data wykupu to 29 listopada 2021 r.   Pytanie   Czy sprzedaż samochodu po upływie pół roku licząc od końca miesiąca, w którym został wykupiony od leasingodawcy nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?   Pani stanowisko w sprawie   W sytuacji, gdy zakupiony po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego samochód nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej i nie zostanie zaliczony do składników majątku firmy, wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód uzyskany ze sprzedaży tego samochodu nie będzie stanowił przychodu z działalności gospodarczej. Przychód ze sprzedaży nie powstanie, jeżeli zbycie samochodu osobowego będzie miało miejsce po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie ww. samochodu nastąpi przed upływem ww. terminu, to przychód uzyskany z tej sprzedaży będzie stanowił przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.   Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.   Z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy wynika, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:   a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych  i prawnych, d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.   Odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodu jest wymienione  w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie,  z zastrzeżeniem ust. 2:   a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, ‒    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,  w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa  w cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d tej ustawy, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.   Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Wyłączenie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 obejmuje w szczególności te składniki majątku, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej lub zostały z niej wycofane, a przy tym spełniają warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1, a więc podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W tym miejscu wskazać należy, że ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105 ; dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadziła m.in. zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.   I tak, do art. 10 ust. 2 dodano pkt 4, zgodnie z którym, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Natomiast do art. 14 do ust. 2 dodano m.in. punkt 19, na podstawie którego przychodem  z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1  i art. 19 stosuje się odpowiednio.   Wskazać jednak należy, że na podstawie art. 51 ustawy zmieniającej, przepisy art. 10 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie do składników nabytych po dniu 31 grudnia 2021 r.   Tym samym, zmiana ta dotyczy osób prowadzących działalność gospodarczą, które dokonają zbycia składników będących uprzednio przedmiotem leasingu operacyjnego, nabytych po  31 grudnia 2021 r. i następnie wycofanych z działalności.   Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że 22 sierpnia 2019 r. zawarła Pani spełniającą warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku pochodowym od osób fizycznych umowę leasingu operacyjnego na samochód osobowy Toyota Rav4. 22 listopada 2021 r., wystąpiła Pani o symulację rozwiązania umowy leasingu. Przedmiotowy samochód wykupiła Pani z leasingu 29 listopada 2021 r. i posiada fakturę potwierdzającą ten wykup. Samochód od dnia wystawienia faktury będzie przeznaczony do użytkowania w celach prywatnych niezwiązanych z prowadzoną działalnością. Pojazd nie zostanie ujęty w wykazie środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej.   Mając na uwadze powyższe informacje stwierdzam, że jeżeli – w istocie – wykupiony  29 listopada 2021 r., po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego samochód, o którym mowa we wniosku nie będzie przez Panią wykorzystywany w działalności gospodarczej i nie będzie stanowił składnika majątku firmy, wymienionego w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód uzyskany ze sprzedaży tego samochodu nie będzie stanowił przychodu z działalności gospodarczej.   Wówczas skutki podatkowe sprzedaży takiego samochodu należy rozważyć pod kątem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli odpłatnego zbycia rzeczy. W konsekwencji, planowana sprzedaż samochodu będzie skutkować powstaniem przychodu z tego źródła, jeżeli nastąpi przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpi jego nabycie. Natomiast obowiązek podatkowy nie powstanie u Pani, jeżeli zbycie samochodu będzie miało miejsce po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie tego samochodu (wykup z leasingu).   Reasumując, sprzedaż samochodu osobowego, jako niezwiązanego z prowadzoną działalnością i nieużytkowanego na jej potrzeby, po upływie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił wykup (nabycie samochodu), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musi się Pani zastosować do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).