0115-KDWT.4011.227.2025.2.MJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: ̶        nieprawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku od kwoty umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie wydatków poniesionych ze środków własnych; ̶        prawidłowe – w pozostałym zakresie. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 29 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 grudnia 2025 roku (data wpływu). Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1.  Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A (...) 2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.B (...) Opis stanu faktycznego Dnia (...) 2007 r. oraz aneksem z (...) 2011 r. pomiędzy A.A i B.B a X. (następca prawny to Y.) z siedzibą w (...), KRS (...), zawarta została umowa kredytu budowlanego nr (...), udzielonego we frankach szwajcarskich na kwotę (…) CHF, tj. (…) zł na refinansowanie zakupu i remont domu jednorodzinnego, położonego w Z przy ul. A1. Wypłata środków dokonywana była w transzach. Spłatę kredytu określono do dnia (…) 2029 r. Zabezpieczenie kredytu stanowiła ustanowiona na ww. nieruchomości hipoteka zwykła w kwocie (…) CHF na zabezpieczenie wierzytelności głównej oraz hipoteka kaucyjna do wysokości (…) CHF na zabezpieczenie wierzytelności ubocznych (księga wieczysta KW nr (...)), weksel oraz cesja praw do odszkodowania na rzecz banku z polisy ubezpieczeniowej. Bank (z uwagi na zmianę w międzyczasie wysokości kursu franka szwajcarskiego) z przyznanej ww. kwoty kredytu wypłacił w transzach łączną kwotę (…) zł (zaświadczenie z banku z dnia (…) 2021 r., nr (...)). (…) 2022 r. z uwagi na zawarty w umowie niedozwolony charakter postanowień umowy (klauzule abuzywne) złożony został pozew o unieważnienie umowy kredytowej. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym w (...) Wydział Cywilny (sygnatura akt (...)). W trakcie prowadzonego postępowania, po około trzyletnim okresie od złożenia pozwu, bank zaproponował zawarcie ugody. Powodem propozycji ugodowej zaproponowanej przez bank była obecna linia orzecznicza w sądach powszechnych, które w znacznej większości przyznają rację kredytobiorcom frankowym uznając całe umowy lub jej postanowienia za niedozwolone i unieważniając umowy kredytowe tego rodzaju, co zawarta przez wnioskodawców. W ramach tej propozycji ustalono, że kwota pozostałego kredytu zostanie umorzona w całości, a bank zwróci część wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych jako kwotę dodatkową (propozycja ugodowa z (…) 2025 r. – Proponowane ogólne warunki zawarcia ugody). Ugoda pozasądowa została podpisana (...) 2025 r. i zgodnie z jej postanowieniem bank: 1)  przeliczył zadłużenie we frankach na walutę polską wg średniego kursu NBP z (…) 2025 t.j. (…) zł (na dzień (...) 2025 r. wysokość zadłużenia wynosiła (…) CHF, tj. (…) zł), 2)  umorzył pozostałe zadłużenie w kwocie (…) zł, 3)  wypłacił dodatkową kwotę w wysokości (…) zł, 4)  oraz (…) zł tytułem poniesionych kosztów sądowych. Przez okres obsługi kredytu do (…) 2021 r. spłacona została kwota (…) zł (t.j. (…) CHF) zaświadczenie z banku z dnia (…) 2021 r., nr (...) z czego kwotę kapitału stanowiła kwota (…) zł (t.j. (…) CHF) i odsetek (…) zł (t.j. (…) CHF). Dodatkowo od (…) 2021 do (…) 2022 (t.j. do momentu zatrzymania spłaty rat przez sąd jako zabezpieczenie) wpłacono do banku (…) zł (t.j. (…) CHF) kapitału i (…) zł ((…)CHF) odsetek (potwierdzenia przelewu) – te kwoty niestety nie były ujęte w zaświadczeniu z banku i są pominięte w kalkulacji. Bank udzielił kredytu w kwocie (…) zł. W związku z powyższym nadpłata wynikająca z różnicy pomiędzy wpłaconymi do banku ratami a udzielonym kredytem wynosi (…) zł. Otrzymana przez Państwa kwota dodatkowa (…) zł jest niższa od kwoty nadpłaty. Wskazany wyżej kredyt hipoteczny został zaciągnięty w całości na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych współkredytobiorców funkcjonujących jako jedno gospodarstwo domowe (choć niebędących małżeństwem i mających rozdzielność majątkową). Jako osoby fizyczne nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Jako strony ugody złożyli Państwo stosowne oświadczenie, że spełniają Państwo warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r., poz. 1912) umożliwiające zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie bank informuje w zawartej ugodzie, że kwota umorzonego zobowiązania t.j. (…) zł jest na mocy stosownego rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zwolniona z podatku, a dodatkowa kwota wypłacona t.j. (…) zł stanowi przychód kredytobiorcy i Bank wystawi PIT-11. Bank zrealizował postanowienia finansowe ugody (…) 2025 r., a PIT-11 nie został jeszcze dostarczony. Uzupełnienie wniosku 1.  Czy zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy ( tj. A.A i B.B) odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie? Odp.: Tak, zgodnie z zawartą umową kredytową oboje kredytobiorcy (tj. A.A i B.B) odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie. Zgodnie z tekstem umowy kredytowej bank konsekwentnie określa A.A i B.B jako jedną stronę umowy zwaną „Kredytobiorcą” i zobowiązuje obojga do spłaty kredytu wraz z odsetkami (§ 4 umowy kredytowej), oświadczenia o poddaniu się egzekucji w przypadku zaległości (§ 2 pkt 3 umowy kredytowej). Ponadto, bank ustanowił tylko jedną linię kredytową, jedno zobowiązanie i jeden harmonogram spłat i ustanowił wspólne konto operacyjne (bez podziału na dwie odrębne części dla każdej z osób), świadczące o tym, że dla banku istnieje jedno, niepodzielne solidarne zobowiązanie (§ 4 umowy kredytowej). Bank również w umowie kredytowej zobowiązał Kredytobiorcę tj. A.A i B.B do założenia hipoteki zwykłej i kaucyjnej na nieruchomości położonej przy ul. A1 w Z będącej własnością „Kredytobiorcy” (§ 6 pkt 1 umowy kredytowej). Hipoteka została ustanowiona na ww. nieruchomości, która stanowi wspólną własność A.A i B.B (współwłasność w udziałach po 50%), co potwierdzone jest w Akcie Notarialnym zakupu domu przy ul. A1 w Z Rep. (...) z dnia (...) 2006 r. Ustanowienie zabezpieczenia na nieruchomości będącej we współwłasności w równych częściach dla pokrycia całości długu potwierdza, że każda z osób odpowiada całym swoim udziałem za spłatę całego kredytu. Zabezpieczenie hipoteczne w ten sposób odzwierciedla i potwierdza charakter solidarny zobowiązania głównego. 2.  Czy są Państwo współwłaścicielami nieruchomości, na nabycie której został zaciągnięty wskazany we wniosku kredyt? Odp.: Tak, są Państwo współwłaścicielami nieruchomości położonej w Z przy ul. A1, na nabycie której został zaciągnięty wskazany we wniosku kredyt. Fakt ten potwierdzają następujące dokumenty: - Akt Notarialny Rep. (...) z dnia (...) 2006 r. sporządzony przez notariusza (...). - Księga Wieczysta nr (...) prowadzona przez Sąd Rejonowy w (...). Nieruchomość stanowi Państwa współwłasność w udziałach po 1/2 (jednej drugiej) dla każdego z Państwa, co jest ujawnione w Dziale II wymienionej księgi wieczystej. 3.  Kto spłacał raty kredytu? Odp.: Wszystkie raty kredytu były spłacane wspólnie przez oboje kredytobiorców. Spłata rat odbywała się automatycznie (poprzez stałe obciążenie rachunku) z dedykowanego wspólnego rachunku rozliczeniowego prowadzonego w (...) (dawniej (...)), którego współposiadaczami są oboje kredytobiorcy tj. A.A i B.B. Oboje kredytobiorcy partycypowali w zasilaniu tego wspólnego rachunku, przeznaczając środki na spłatę zobowiązania, co jest spójne z solidarnym charakterem zobowiązania kredytowego i współwłasnością nieruchomości. 4.  Komu została zwrócona kwota dodatkowa w wysokości (…) zł? Odp.: Kwota dodatkowa w wysokości (…) zł została zwrócona obojgu kredytobiorcom wspólnie, jako współposiadaczom rachunku, na który dokonano wpłaty. Kwota ta została zaksięgowana na wspólnym rachunku bankowym A.A i B.B w banku (...). W świetle powyższego, kwota ta została zwrócona na rzecz obojga kredytobiorców i stanowi ich wspólny przychód w częściach równych, tj. po 50% (po (…) zł) dla każdego z Państwa, co jest zgodne z faktem współwłasności majątkowej ww. nieruchomości oraz solidarnej spłaty kredytu. 5.  Co należy rozumieć pod sformułowaniem „refinansowanie zakupu i remontu domu jednorodzinnego”? Proszę o doprecyzowanie, czy sformułowanie to oznacza, że kredyt został zaciągnięty na refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup i remont domu jednorodzinnego? Odp.: Kredyt zaciągnięty przez Państwa od (...) w dniu (...) 2007 w ramach umowy nr (...) zatytułowany był jako kredyt budowlany i jak wskazane jest w § 1 umowy, przeznaczony był na trzy poniższe cele: -      refinansowanie środków własnych kredytobiorców przeznaczonych na zakup nieruchomości w Z przy ul. A1 stanowiącą działkę (…) m2 zabudowaną domem mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni całkowitej (…) m2 (KW (...)). Ww. dom zakupiony został w dniu (…) 2006 przez A.A i B.B jako współwłasność w 50% dla każdego współwłaściciela (Akt Notarialny Rep. nr (...), koszt zakupu (…) zł); -      sfinansowanie remontu ww. nieruchomości: ze względu na to, że zakupiony ww. dom jednorodzinny wymagał kompleksowego remontu, wykonania nowych przyłączy i uzyskania pozwolenia budowlanego, kredyt przeznaczony był również na sfinansowanie prac budowlanych i remontowych w tej nieruchomości. Zgodnie z umową kredytową kredytobiorcy musieli przedstawić kosztorys – operat szacunkowy remontu i budowy przed wypłatą kredytu, następnie kwoty kredytu wypłacane były w transzach i rozliczane z bankiem przez złożenie dokumentów potwierdzających wydatkowane kwoty na cele budowlane czyli faktur, rachunków i pokwitowań; -      sfinansowanie opłaty (prowizji) przygotowawczej dla banku w związku z udzieleniem powyższego kredytu – koszt (…) CHF (franków szwajcarskich). 6.  Czy z kwoty kredytu były również finansowane inne cele niż wskazane w wniosku, w tym np. prowizja, ubezpieczenie itd.? Jeśli tak, proszę wskazać jakie cele były finansowane z ww. kredytu oraz jaka kwota kredytu była przeznaczona na te cele? Odp.: Tak, z kwoty w/w kredytu sfinansowana była również opłata – prowizja przygotowawcza dla banku w związku z udzieleniem tego kredytu i wyniosła ona (…) CHF (franków szwajcarskich) (§ 2 pkt 1 umowy kredytowej oraz zaświadczenie z banku). Natomiast ubezpieczenia związane z kredytem takie ubezpieczenie pomostowe w kwocie (…) zł oraz ubezpieczenie niskiego wkładu w kwocie (…) zł były opłacone ze środków własnych kredytobiorców. 7.  Co dokładnie będzie składało się na kwotę umorzenia, tj. czy umorzenie będzie obejmowało: -      kwoty kapitału kredytu, -      odsetki od kredytu (w tym odsetki skapitalizowane), -      inne opłaty (proszę dokładnie wskazać jakie? Czy będzie to np. prowizja, ubezpieczenie itp.) Odp.: W ugodzie zawartej dnia (...) 2025 r. między kredytobiorcami i bankiem ustalono, że bank dokona umorzenia pozostałego zadłużenia z tytułu ww. kredytu, które na dzień (…) 2025 r. wynosiło (…) CHF (franków szwajcarskich). Bank przeliczył zadłużenie we frankach na walutę polską wg średniego kursu NBP z (…) 2025 r., t.j. (…) zł, tak, że wysokość zadłużenia wyrażona w złotówkach wynosiła (…) zł. Jak wskazane przez bank w tekście ugody (paragraf (…)) kwota umorzenia pozostałego zadłużenia obejmowała tylko kapitał kredytu (cytat: „Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty (…) PLN - na ww. kwotę składa się kwota (…) PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych)”). Jak wynika z powyższego umorzenie nie obejmowało odsetek. Nie obejmowało również innych opłat: opłata – prowizja przygotowawcza dla banku w kwocie (…) CHF potrącona została przez bank przy wypłacie pierwszej transzy kredytu dnia (…) 2007 (zaświadczenie z banku). Pytanie 1.  Czy według opisanego stanu faktycznego dla umorzonej przez bank części kredytu t.j. (…) zł ma zastosowanie ww. rozporządzenie Ministra Finansów? 2.  Czy wypłacona przez bank kwota dodatkowa w wysokości (…) zł, wynikająca z ugody dotyczącej kredytu frankowego zaciągniętego na realizację inwestycji mieszkaniowej, stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 3.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego powstaje zobowiązanie do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od ww. kwoty dodatkowej? Stanowisko Zainteresowanych w sprawie Uważają Państwo, że odnośnie umorzonej przez bank części kredytu t.j. (…) zł ma zastosowanie wspomniane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów, dlatego, że ww. zobowiązanie było kredytem zabezpieczonym hipotecznie, udzielonym przed dniem 15 stycznia 2015 r. i zaciągniętym w całości na własne konsumenckie potrzeby mieszkaniowe oraz jako jedyną inwestycję mieszkaniową, a Państwo - kredytobiorcy nie korzystali nigdy z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Po drugie, Państwa zdaniem, otrzymana od banku kwota dodatkowa w wysokości (…) zł nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Uzasadnieniem Państwa stanowiska jest fakt braku przysporzenia majątkowego (charakter zwrotny): Kwota dodatkowa ma charakter restytucyjny (zwrotny). Stanowi ona zwrot części nadpłat uiszczonych przez Państwa do banku w toku spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, a związanych z wadliwością postanowień umownych. Porównując kwoty wpłat do banku i zwrotu z banku, sytuacja przedstawia się następująco: Jak wynika z opisu stanu faktycznego, łączna kwota wpłaconych przez Państwa rat (…) zł przewyższa sumę kwoty udzielonego kredytu (…) zł powiększoną o kwotę dodatkową (…) zł. Faktyczny zwrot od banku (…) zł jest niższy niż wyliczona nadpłata (…) zł. Są zatem Państwo wciąż stratni w kwocie (…) zł. Jak widać otrzymana kwota dodatkowa nie stanowi definitywnego przysporzenia majątkowego, lecz jedynie wyrównanie Państwa uszczuplonego majątku. Jest to zwrot nienależnie pobranego świadczenia, które było wcześniej opodatkowane jako część Państwa wynagrodzenia. Chcieliby Państwo również nadmienić, że Państwa przypadek nie jest odosobniony i niniejsze stanowisko jest w pełni zbieżne z najnowszą utrwaloną praktyką interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, co potwierdzają załączone interpretacje (np. sygn. 0115‑KDIT1.4011.830.2024.1.AS oraz 0115‑KDIT3.4011.943.2024.2.KP). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”. W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła. Umorzenie wierzytelności Przystępując zatem do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części kapitału z tytułu zaciągniętego przez Państwa kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071. ze zm.): Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Tak więc dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się jednak w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub należnych odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe – nie musi spłacać należności, do spłaty których był pierwotnie zobowiązany. Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego kwalifikuje się do przychodów z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia: 1.   Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania. 2.   Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. 3.   W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. 4.   W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. 5.   Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1)  jednego gospodarstwa domowego albo 2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1064). 6.   Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi. 7.   W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b. Natomiast z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia wynika, że: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz 2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz 3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)   nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację inwestycji mieszkaniowej. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1)  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej; 2)  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw; 3)  kredyt był zabezpieczony hipotecznie; 4)  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie; 5)  kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego. Z treści wniosku wynika, że: a)  kredyt, o którym mowa we wniosku, został zaciągnięty na: -      refinansowanie środków własnych kredytobiorców przeznaczonych na zakup nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym jednorodzinnym, -      sfinansowanie remontu ww. nieruchomości, -      sfinansowanie opłaty (prowizji) przygotowawczej dla banku w związku z udzieleniem powyższego kredytu; b)  kredyt został udzielony przez X. (następca prawny to Y.) w 2007 r., a zatem przed 15 stycznia 2015 r.; c)  był to kredyt hipoteczny zaciągnięty w całości na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych współkredytobiorców funkcjonujących jako jedno gospodarstwo domowe; d)  nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej; e)  kwota umorzenia pozostałego zadłużenia obejmowała tylko kapitał kredytu, umorzenie nie obejmowało odsetek jak również innych opłat; f)    ugodę podpisali Państwo (...) 2025 r. Wskazane powyżej Rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w tym artykule. Zgodnie z tym przytoczonym uprzednio art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy jest m.in. wydatek na remont własnego budynku mieszkalnego. Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przez Państwa zaciągnięty m. in. na sfinansowanie remontu domu jednorodzinnego, zakupionego przez Państwa w 2006 r. Zatem – w odniesieniu do tej części kredytu – przesłanki do skorzystania z zaniechania poboru podatku zostały spełnione. Mając na uwadze powyższe, część przychodu uzyskanego przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu, odpowiadająca tej części kredytu, w jakiej został on zaciągnięty na remont własnego budynku mieszkalnego, będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego. Co za tym idzie, od tej części przychodu z tytułu umorzenia kredytu nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ani wykazania go w zeznaniu podatkowym. W tej kwestii, Państwa stanowisko jest prawidłowe. Z opisu stanu faktycznego wynika ponadto, że kredyt został częściowo zaciągnięty na refinansowanie środków własnych przeznaczonych na zakup nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym jednorodzinnym. Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że wprawdzie przytoczone powyżej Rozporządzenie przewiduje zaniechanie poboru podatku w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym, jednakże pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki. Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatek na cele mieszkaniowe. Zatem przychód uzyskany przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu w części, odpowiadającej tej części kredytu, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie poniesionych wydatków, nie będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego. Co za tym idzie, od tej części umorzenia będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i wykazania go w zeznaniu podatkowym. W tej części Państwa stanowisko jest zatem nieprawidłowe. Wypłata kwoty dodatkowej Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania ustalonej w ugodzie kwoty (…) zł wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywieść można, iż za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. W opisie sprawy wskazali Państwo, że ramach propozycji ugody z Bankiem ustalono, że Bank zwróci część wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych jako kwotę dodatkową. Na mocy podpisanej z Bankiem ugody pozasądowej Bank wypłacił Państwu dodatkową kwotę w wysokości (…) zł. Otrzymana przez Państwa kwota dodatkowa jest niższa od kwoty nadpłaty. Zatem w analizowanej sprawie, po Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu wypłaty ww. kwoty (…) zł. W związku z zawarciem ugody otrzymają Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu. A zatem otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. W konsekwencji, wypłata przez bank wskazanej we wniosku kwoty dodatkowej nie stanowi dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W tym zakresie Państwa stanowisko jest więc prawidłowe. Podsumowanie Reasumując, po analizie przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego oraz mających do niego zastosowanie przepisów prawa podatkowego, stwierdzam, że kwota umorzonej przez Bank wierzytelności z tytułu zaciągniętego przez Państwa w 2007 r. kredytu, stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, zaliczany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Jednakże do części tego przychodu znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie obejmie kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy (w Państwa przypadku – remont własnego budynku mieszkalnego) pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. Zaniechanie poboru podatku nie będzie miało zastosowania do przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności w części, w jakiej kredyt został zaciągnięty na refinansowanie Państwa własnych środków przeznaczonych na zakup nieruchomości. Z kolei wypłata przez bank kwoty (…) zł tytułem zwrotu poniesionych przez Państwa wydatków, nie będzie stanowiła przychodu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem przedstawionych przez Państwa kwot. Organ wydający interpretację nie jest uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączone do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny Państwa stanowiska dokonano wyłącznie na podstawie opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku. Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych – zauważyć należy, że interpretacje indywidualne stanowią rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych oraz prawnych i tylko do nich się odnoszą, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. W konsekwencji, nie mogą wpływać na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. W powołanych przez Państwa interpretacjach indywidualnych stan faktyczny nie dotyczył refinansowania wydatków. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. ·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.A (Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.