0115-KDWT.4011.254.2021.2.JŁ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2021 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 5 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości w sytuacji wydatkowania przychodu na spłatę kredytu– jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 10 września 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości. W dniu 5 października 2021 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.   We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:   18 stycznia 2012 roku Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zakupiła za kwotę 250 000 zł mieszkanie, w którym zamieszkiwali do 2017 roku. Zostało ono sprzedane 7 lipca 2017 roku za kwotę 322 000 zł. 10 października 2017 roku Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupili nowe mieszkanie za kwotę 435 000 zł, w którym obecnie zamieszkują. Księgowa, która rozliczała Wnioskodawczynię i jej małżonka, będąc przekonaną, że zakup nowej nieruchomości zwalnia ich z obowiązku podatkowego, składając PIT-39 kwotę do zapłaty oznaczyła jako 0 zł. Jak się dowiedzieli, było to zeznanie błędnie złożone, gdyż jedynie 89 000 zł finansowane było ze środków własnych, 346 000 zł pochodziło z uzyskanego dnia 29 września 2017 roku kredytu hipotecznego (umowa podpisana na kwotę 356 000 zł). Obecnie Wnioskodawczyni wraz z mężem muszą złożyć korektę i zapłacić należny podatek. 242 000 zł zysku ze sprzedaży zostało wydatkowane na spłatę kredytu budowlano- hipotecznego uzyskanego dnia 13 stycznia 2012 r. (pierwotna umowa opiewała na kwotę 285 600 zł aneksowana dnia 19 stycznia 2012 r. ostatecznie podpisana na kwotę 260 600). Cele kredytowania zostały określone w § 3 podpisanego w dniu 19 stycznia 2012 r. aneksie: „zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr … o pow. użytkowej 44,6 m. kw. położonego w budynku wielorodzinnym nr …, będącego w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej wraz z refinansowaniem wpłaconego zadatku oraz sfinansowanie prac remontowych w przedmiotowym lokalu.” Spłata tego kredytu była niezbędna do realizacji własnych celów mieszkaniowych - Wnioskodawczyni z mężem musieli sprzedać mieszkanie w K., aby zakupić nowe w G., gdzie przeprowadzali się w związku ze zmianą miejsca zatrudnienia. Sytuacja materialna nie pozwalała na spłatę kredytu ze źródeł innych niż sprzedaż nieruchomości, a aby zakupić nową również musieli pozyskać kredyt - którego nie otrzymaliby mając niespłacony poprzedni. Wnioskodawczyni zgłaszała w formie mailowej zapytanie do Krajowej Informacji Skarbowej czy spłatę kredytu na zbywaną nieruchomość można uznać za wydatkowanie przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe (w celu uzyskania zwolnienia z opodatkowania dochodu). Otrzymała następującą odpowiedź (mail z dnia 9 sierpnia 2021 r.): "Zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, uważa się m.in. wydatki poniesione na: -spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, na cele określone w pkt 1 (art. 21 ust. 25 pkt 1), czyli m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym podatnik będzie realizował własne potrzeby mieszkaniowe. Nie uznaje się za wydatki na cele mieszkaniowe wydatków na spłatę tej części kredytu, która została uwzględniona w kosztach uzyskania przychodów w postaci wydatków na nabycie zbywanej nieruchomości (np. w cenie nabycia zbywanej nieruchomości). Nie jest bowiem możliwe, aby podatnik dwukrotnie odliczał ten sam wydatek - raz jako koszt zakupu nieruchomości, za drugim zaś razem jako wydatek na spłatę kredytu (którym finansował ten właśnie zakup). Jeżeli jednak kwota kredytu zaciągniętego na sfinansowanie ceny zakupu budynku lub lokalu mieszkalnego jest większa niż wartość ujęta w kosztach uzyskania (jako cena nabycia), to w takiej sytuacji dokonana przez podatnika spłata tej części kwoty kredytu, która odpowiada tej różnicy, wówczas może stanowić wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy." Całkowita kwota kredytu spłaconego w latach 2012-2017 wyniosła 316 105,68 zł. W § 5 podpisanego 7 lipca 2017 roku Aktu Notarialnego widnieje zapis, iż Kupujący zobowiązuje się zapłacić kwotę 242 000 zł na wskazane konto bankowe celem dokonania całkowitej spłaty zadłużenia strony sprzedającej.” Ostatnia rata kredytu wynosząca 241 876,26 zł została spłacona 10 lipca 2017 r. - już po dacie zbycia nieruchomości- z czego 241 393,47 zł stanowiło kwotę spłaty kapitału. Różnica czyli 123,74 zł została zwrócona przez bank, więc należy przyjąć, iż kwota wydatkowana na spłatę kredytu wynosiła 241 876, 26 zł. 250 000 zł zostało uwzględnione jako koszt uzyskania przychodu. Różnica kosztów kredytu (316 105,68) i kwoty uwzględnionej jako koszt uzyskania przychodu (250 000) wynosi 66 105,68 zł Wnioskodawczyni wnioskuje- na podstawie udzielonej przez KIS odpowiedzi - iż tę kwotę uznać można za wydatek na cel mieszkaniowy.   W tym samym mailu Wnioskodawczyni otrzymała także z KIS wyjaśnienie co do stałej zabudowy meblowej: "Ponadto do kategorii wydatków realizujących cele mieszkaniowe, można zaliczyć m.in. wydatki poniesione na zakup mebli kuchennych z płytą i piekarnikiem tylko jeśli zestaw mebli kuchennych z płytą i piekarnikiem są trwale połączone konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu." Na tej podstawie za wydatek mieszkaniowy Wnioskodawczyni uznaje zabudowę na wymiar:   -     przedpokoju uwzględniającą konstrukcję ścian budynku (nietypowa krzywizna wymuszająca różne głębokości szaf w jednym pionie) przymocowaną trwale do jego ścian i sufitu, -     zabudowę łazienki wraz z zabudową pieca gazowego- uwzględniającą wnękę w ścianie, dopasowaną do systemu hydraulicznego oraz przylegającą do kabiny prysznicowej i wanny, -     zabudowę kuchni również dopasowaną ściśle do elementów hydraulicznych i armatury. Są to elementy zabudowy meblowej wykonane i montowane przez specjalistów, wymierzone na ten konkretny lokal mieszkalny zamontowane w mieszkaniu kupionym w 2017r.   Kwota uzyskana ze sprzedaży to 322 000 zł. Tak, jak Wnioskodawczyni opisuje powyżej, 241 876,26 zł zostało przeznaczone na spłatę kredytu z 2012 roku. Pozostałe uzyskane środki zostały przeznaczone na wydatki powiązane z zakupem mieszkania, w którym Wnioskodawczyni obecnie mieszka, a więc również na opisywaną zabudowę meblową. Tak jak jednak Wnioskodawczyni wskazuje - większa część finansowania zakupu nowej nieruchomości oraz jej remontu - pochodziła z nowego kredytu - kwota wyznaczona przez bank na wykonanie stałej zabudowy meblowej wyniosła 10 000 zł (po wykonaniu zabudowy rzeczoznawca z banku potwierdził spełnienie warunków remontu). Całkowity koszt wykonania mebli to 25 300 zł, a więc 15 300 zł to środki bezpośrednio pochodzące z przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy do wydatków na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni może zaliczyć część spłaty kredytu na zbywaną nieruchomość, nieuwzględnioną w kosztach uzyskania przychodu oraz koszt stałej zabudowy?   Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na wątpliwości Wnioskodawczyni w zakresie możliwości zaliczenia jako wydatek na własne cele mieszkaniowe spłatę części kredytu na zbywaną nieruchomość. W zakresie pytania dotyczącego uwzględnienia jako wydatek na własne cele mieszkaniowe kosztów stałej zabudowy, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Zdaniem Wnioskodawczyni do wydatków na cele mieszkaniowe włączyć może kwotę części spłaty kredytu na zbywaną nieruchomość nieuwzględnioną w kosztach uzyskania przychodu (66 105,68 zł).   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.   W przedmiotowej sprawie w związku z faktem, że sprzedaż nieruchomości został dokonana w 2017 roku zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2017 r. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:   a.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c.   prawa wieczystego użytkowania gruntów, −jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.   Powołany wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – stanowi  źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Wedle art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.   Art. 30e ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.   Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Wysokość tych nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e przywołanej ustawy).   Z art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy wynika, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:   1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.   W świetle zaś art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.   Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.   Na mocy art. 21 ust. 25 pkt 2 cytowanej ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:   a.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, b.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, c.   spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b -     w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;   Ponadto z art. 21 ust. 29 powyższej ustawy wynika, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.   Z kolei na podstawie art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.   Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 18 stycznia 2012 roku Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zakupiła mieszkanie za kwotę 250 000 zł, w którym zamieszkiwali do 2017 roku. Zakup został sfinansowany z kredytu hipotecznego uzyskanego dnia 13 stycznia 2012 r. (pierwotna umowa opiewała na kwotę 285 600 zł aneksowana dnia 19 stycznia 2012 r. ostatecznie podpisana na kwotę 260 600 zł). Cele kredytowania zostały określone w § 3 podpisanego w dniu 19 stycznia 2012 r. aneksie: „zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr … o pow. użytkowej 44,6 m. kw. położonego w budynku wielorodzinnym nr …, będącego w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej wraz z refinansowaniem wpłaconego zadatku oraz sfinansowanie prac remontowych w przedmiotowym lokalu.” Mieszkanie to zostało sprzedane 7 lipca 2017 roku za kwotę 322 000 zł.   10 października 2017 roku Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupili nowe mieszkanie za kwotę 435 000 zł, w którym obecnie zamieszkują. Kwota 242 000 zł przychodu ze sprzedaży została wydatkowana na spłatę kredytu budowlano - hipotecznego uzyskanego dnia 13 stycznia 2012. Ostatnia rata kredytu wynosząca 241 876,26 zł została spłacona 10 lipca 2017- już po dacie zbycia nieruchomości- z czego 241 393,47 zł stanowiło kwotę spłaty kapitału. Różnica czyli 123,74 zł została zwrócona przez bank.   Kwota uzyskana ze sprzedaży to 322 000 zł, z czego 241 876,26 zł zostało przeznaczone na spłatę kredytu z 2012 roku. Pozostałe uzyskane środki zostały przeznaczone na wydatki powiązane z zakupem mieszkania, w którym Wnioskodawczyni obecnie mieszka.   Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, wynikającego z zacytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym, jest wydatkowanie (w określonym terminie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na „własne cele mieszkaniowe” podatnika, określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.   Zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 obejmuje przy tym taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia został w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód w całości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.   Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 2 przytoczonej ustawy wyraźnie wynika, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być spłata kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cel określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe, czyli m.in. na spłatę kredytu, muszą pochodzić ze sprzedaży nieruchomości. Istotne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.   Istotnym jest więc, czy w momencie wydatkowania na własne cele mieszkaniowe podatnik posiada środki finansowe ze sprzedaży konkretnej nieruchomości lub prawa majątkowego.   W analizowanej sprawie kwota 241 393,47 zł została przeznaczona na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2012 r. na zakup i remont mieszkania. Wydatek z tego tytułu nie może być, z czym zgadza się Wnioskodawczyni, uznany za uprawniający do zastosowania zwolnienia przedmiotowego, z uwagi na to, że koszty zakupu i remontu mieszkania zostały uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży.   Jako uprawniającą do zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznać można jedynie tą część środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, którą Wnioskodawczyni faktycznie dysponowała i którą wydatkowała na własne cele mieszkaniowe inne niż wydatki uwzględnione w kosztach uzyskania przychodu ze zbycia mieszkania.   Niezasadnie przy tym Wnioskodawczyni przy ustalaniu różnicy kosztów kredytu i kosztów uzyskania przychodów odniosła się do całego kosztu kredytu, spłaconego w latach 2012-2017. Spłata kredytu (wraz z odsetkami) dokonana przed sprzedażą nieruchomości nie może być uwzględniona jako wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe, ponieważ nie została sfinansowana przychodem uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości.   Ponadto, podkreślić należy, że w opisie stanu faktycznego Wnioskodawczyni wskazała, że pozostałe (po spłacie kredytu) uzyskane środki zostały przeznaczone na wydatki związane z zakupem nowego mieszkania, co oznacza, że nie mogły zostać wydatkowane na spłatę kredytu zaciągniętego w 2012 r.   W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.   Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, z uwagi na indywidualny charakter, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawczyni, nie wywiera skutków prawnych dla drugiej osoby ponoszącej wydatki na cele mieszkaniowe (męża Wnioskodawczyni).   W tym miejscu należy zaznaczyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie ma możliwości potwierdzenia prawidłowości wyliczeń przedstawionych w przedmiotowym wniosku z uwagi na fakt, że przepis art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Z uwagi na powyższe, nie podlegają urzędowej interpretacji zasady rachunkowego określania (wyliczenia) opisanych we wniosku należności, gdyż wykraczałoby to poza zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego. Ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać, nie należą do kompetencji tut. Organu.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1.  z zastosowaniem art. 119a; 2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.   W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.