0115-KDWT.4011.292.2021.5.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we wniosku stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 18 października 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 20 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowych. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego W dniu 21 maja 1982 roku nabyła Pani w wieczyste użytkowanie niezabudowaną działkę gruntu nr 1 o powierzchni 4 ha 4177m2 (w decyzji zapisano na cele produkcji rolnej). W dniu 26 października 1998 roku prawo wieczystego użytkowania zostało przekształcone w prawo własności. Zakup działki dokonany został z myślą o przeznaczeniu jej na cele osobiste i rodziny, planowane było m. in. podjęcie działalności rolniczej (ukończyła Pani technikum rolnicze), jednak taka działalność nigdy nie została podjęta. Na zakupionej działce wybudowała Pani dom i do dzisiaj tam zamieszkuje. Od momentu nabycia tej działki dokonała Pani sprzedaży kilku działek, które zostały wydzielone z wyżej wymienionej działki: ‒    w 2008 roku sprzedała dwie działki niezabudowane nr 1/1 i nr 1/2 o pow. 0,3001 ha każda; ‒    w 2012 roku sprzedała dwie działki niezabudowane : ‒    jedna nr 1/3 o pow. 1 105 m² oraz udział wynoszący 1/20 części w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/6, 1/7. 1/8 i 1/9 o pow 3.263 m²; ‒    druga nr 1/4 o pow. 1.259m² oraz udział wynoszący 1/20 części w niezabudowanych działkach gruntu nr 1/6 1/7, 1/8 i 1/9 o pow 3.263 m²; ‒    w 2017 roku sprzedała dwie działki niezabudowane : ‒    jedna działka gruntu nr 1/5 o pow. 1,658 m² oraz udział wynoszący 1/5 części w prawie własności niezabudowanej działki gruntu nr 1/14 o pow. 448 m²; ‒    druga na współwłasność działka gruntu nr 1/10 o pow 1035m² i udział 1/20 części działki gruntu nr 1/6 o pow. 436 m². Według ewidencji gruntów działka pierwsza obejmowała grunty orne RV w całości, a działka druga - pastwiska trwałe PaV w całości. Dla działek tych nie wydano decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; ‒    w dniu 10 lipca 2018 roku sprzedała jedną działkę gruntu niezabudowaną nr 1/11 o pow. 0,1096 ha i udział 1/20 części działki gruntu nr 1/6 o pow. 436 m². ‒    Na wniosek kupujących dla działki gruntu nr 1/11 wydano w dniu 07 05 2018r. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego; ‒    w 2019 roku sprzedała dwie niezabudowane działki gruntu: ‒    jedna działka gruntu nr 1/12 o pow. 1060 m² i udział 1/20 części działki gruntu nr 1/6 o pow. 436 m²; ‒    druga działka gruntu nr 1/13 o pow. 1207m². udział 1/20 części w prawie współwłasności działki gruntu nr 1/6 o pow 436 m² oraz udział 1/20 części w prawie współwłasności działek gruntu nr 1/7, 1/8, 1/9 o łącznej pow. 0.2827 ha. Dla działek tych nie wydano decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dla działek sprzedanych w latach 2017-2019 wydano decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie sieci wodociągowej. Wyżej wymienione działki nie były objęte planem zagospodarowania przestrzennego - plan zagospodarowania przestrzennego miasta z dniem 1 stycznia 2004 roku stracił ważność. Ponadto zgodnie z uchwałą rady miejskiej z dnia ... 2010 roku zatwierdzającą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działki o nr 1/10, 1/5 i 1/14 oznaczone zostały jako "grunt rolny, projektowany teren zabudowy o przeważającej funkcji mieszkaniowej oznaczonej jako MN-35- zabudowa niskiej intensywności". Natomiast zgodnie z uchwałą rady miejskiej z dnia 28 kwietnia 2016 roku zatwierdzającą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działki o nr 1/11, 1/12 i 1/13 oznaczone zostały jako "grunt rolny, projektowany obszar zabudowy o przeważającej funkcji mieszkaniowej oznaczonej jako MN-35" Ze sprzedaży ww. działek osiągnęła Pani przychód w wysokości 385 090 zł. Ponadto w latach 2011, 2013 dokonała Pani darowizny prawa własności kilku działek na rzecz członków swojej rodziny: ‒    w 2011 roku na rzecz syna przekazała w darowiźnie 3 działki - nr 1/15, 1/16, 1/17; ‒    w 2011 roku na rzecz córki przekazała 2 działki - nr 1/18 i 1/19; ‒    w 2013 roku na rzecz matki przekazała działkę nr 1/20; ‒    na rzecz najmłodszej córki planuje przekazać w darowiźnie 2 działki - nr 1/21 i 1/22. Reasumując w ciągu 39 lat (od 1982 roku do 2021 roku) dokonała Pani sprzedaży 9 działek i darowizny 6 działek. Działki sprzedane w 2008 roku zostały wydzielone z działki nr 7 na bieżąco. W 2009 roku wniosła Pani o podział działki na mniejsze z myślą o ich darowiźnie na rzecz członków rodziny lub ewentualnej sprzedaży. Sytuacja życiowa (w tym rozwód z mężem w 2006 roku) zmusiła Panią do zmiany planów, które związane były z zakupem i użytkowaniem całej nieruchomości, stąd decyzja o sprzedaży jej części. Dodatkowe informacje związane ze sprzedażą działek w latach 2017-2019. Zakup w wieczyste użytkowanie nieruchomości w 1982 roku nastąpił na potrzeby osobiste Pani i Jej rodziny, nie miał charakteru inwestycyjnego, nie służył działalności gospodarczej. Świadczy o tym choćby fakt, że pierwsza sprzedaż działki nastąpiła po 26 latach od nabycia nieruchomości. Przez cały okres posiadania nieruchomości korzystała z niej Pani wyłącznie na cele osobiste, nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Nie była na niej prowadzona działalność gospodarcza. Działalność gospodarczą prowadziła Pani w latach 2012-2016 w zakresie działalności wspomagającej edukację PKD 85 60 Z. W związku z tym korzystała ze zwolnienia przedmiotowego w podatku VAT. Mimo planów podjęcia działalności rolniczej, taka działalność nigdy nie została przez Panią rozpoczęta, nie występowała o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla tej nieruchomości czy zbywanych działek. Nie wnioskowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla sprzedawanych działek. Decyzja o warunkach zabudowy dla działki sprzedanej w 2018 roku została wydana na wniosek kupujących. Uzyskała Pani decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie sieci wodociągowej. Budowa tego wodociągu trwała kilka lat i była prowadzona systemem gospodarczym przez Panią z pomocą rodziny. Wodociąg był wybudowany z myślą o zaopatrzeniu w wodę działek, które miały być przekazane dzieciom. Na jednej z działek Pani córka planowała prowadzić plantację lawendy, obecnie prowadzi tam sad. Z wybudowanego wodociągu, który przekazała Pani nieodpłatnie na rzecz gminy, korzystają obecnie zarówno obdarowani członkowie rodziny, właściciele działek sprzedanych przez Panią, jak i właściciele innych pobliskich działek. Poza tą inwestycją nie poniosła Pani innych nakładów na nieruchomość. Działki sprzedane przez Panią mają dostęp do drogi publicznej. Zapewnienie takiego dostępu jest warunkiem podziału nieruchomości i wydzielania z niej działek (zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami). Przed sprzedażą działek nie prowadziła Pani żadnych prac związanych z ich adaptacją, ulepszeniem czy uzbrojeniem tzn. nie karczowała rosnących drzew, a większość działek była gęsto zalesiona. Wytyczone drogi nie były utwardzane, nie ponosiła też innych nakładów związanych z ich urządzeniem. Do działek nie była doprowadzona kanalizacja, sieć elektryczna (nigdy Pani o to nie wnioskowała), działki nie były też grodzone. Media były doprowadzane do działek przez kupujących we własnym zakresie, także od wybudowanego przez Panią wodociągu. Sprzedając działki nie korzystała Pani z usług biura nieruchomości, nie dawała ogłoszeń o ofercie sprzedaży do prasy czy innych mediów, nie ogłaszała chęci sprzedaży na tablicach informacyjnych. Wszyscy kupujący to mieszkańcy miasta i gminy i o możliwości zakupu dowiadywali się od znajomych. Nie ma Pani wiedzy w zakresie obrotu nieruchomościami, nie prowadziła działalności w tym zakresie czy w branżach pokrewnych. Nie dokonywała Pani nigdy zakupu nieruchomości w celu jej odsprzedaży. Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Czy sprzedając w latach 2017-2019 opisane powyżej działki gruntu, osiągnęła Pani przychód, który powinien być opodatkowany, jako przychód z działalności gospodarczej, na podstawie art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 Nr 80 poz. 350 z póżn zm.)? Pani stanowisko Sprzedając w latach 2017-2019 opisane powyżej działki osiągnęła Pani przychód, który nie powinien być opodatkowany jako przychód z działalności gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 Nr 80 poz. 350 z późn.zm.). Przychód ze sprzedaży działek w latach 2017-2019 nie jest przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, ponieważ od dnia nabycia nieruchomości (tu - działek) do dnia ich odpłatnego zbycia (sprzedaży) minęło pięć lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie oraz odpłatne zbycie działek nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza (pozarolnicza działalność gospodarcza) została zdefiniowana w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwanej dalej w tym punkcie - ustawą). Jest to m.in. działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, która spełnia łącznie 3 warunki: po pierwsze - prowadzona jest zarobkowo, po drugie - prowadzona jest w sposób zorganizowany i po trzecie - prowadzona jest w sposób ciągły. Odnosząc tę definicję do czynności przez Panią podjętych w związku ze sprzedażą działek, należy stwierdzić, iż czynności te nie mieszczą się w zakresie definicji z art. 5a ust. 6 ustawy. O ile sprzedaż działek niewątpliwie miała charakter zarobkowy to jednak nie stanowiła dla Pani stałego źródła zarobkowania - źródłem tym była praca w placówkach oświatowych i samorządowych oraz działalność gospodarcza w zakresie usług wspomagających edukację. Natomiast w żaden sposób nie można sprzedaży działek objętych pytaniem przypisać cech działalności "zorganizowanej" i prowadzonej w sposób "ciągły". Bowiem zdaje sobie Pani sprawę, że pojęcie działalności "zorganizowanej" nie wymaga spełnienia formalnych wymogów dotyczących np. rejestracji w odpowiednim rejestrze, chociaż aspektu tego nie można pominąć. Prowadzenie działalności gospodarczej to m.in. stworzenie odpowiednich warunków do jej wykonywania, jej przygotowanie i zakładanie, które to okoliczności wskazywać mogą m.in. na zorganizowanie działalności gospodarczej. Po Pani stronie brak było cech zorganizowania, w znaczeniu podejmowania profesjonalnych czynności zmierzających do intensyfikacji sprzedaży (m.in. brak działań administracyjnych np. w zakresie decyzji o warunkach zabudowy, brak działań podnoszących atrakcyjność działek, brak działań promujących sprzedaż). Nie mówiąc już o tym, że czynności te nie były realizowane w ramach odpowiednio ukształtowanej w tym celu struktury. W wyroku z 24 czerwca 2020 r. (sygn. akt I FSK 1758/17) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki przeznaczone pod zabudowę działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec), wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg ustalonych okoliczności. Pani zdaniem, w żadnym razie takiej aktywności nie można przypisać Pani. Ze "zorganizowaniem" działalności ściśle wiąże się pojęcie "ciągłości" tej działalności. Przez "ciągłość" działań należy rozumieć stałość (trwałość) ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność. Jest to zespół wielokrotnie powtarzanych, powiązanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Nie są to zatem czynności sporadyczne, nie powiązane ze sobą, okazjonalne, podejmowane w sytuacji, kiedy pojawi się potencjalny klient. Jak Pani twierdzi, takiej cechy "ciągłości" nie można przypisać Pani w zakresie sprzedaży działek. Pierwszej sprzedaży działki dokonała Pani w 2008 roku, czyli 26 lat od daty nabycia. Kolejnej sprzedaży 2 działek dokonała w 2012 roku, kolejnej- także dwóch - w 2017 roku. Od pierwszej sprzedaży w 2008 roku do dnia dzisiejszego sprzedała Pani w sumie 9 działek w ciągu 13 lat, w tym w okresie objętym pytaniem 2017-2019 - 5 działek. Nie sposób czynnościom sprzedaży działek dokonanym we wspomnianych okresach nadać cechy "ciągłości". Judykatura wskazuje na poniższe cechy działalności gospodarczej traktowane łącznie: ‒    profesjonalny charakter (stały, zorganizowany, nie amatorski, nie incydentalny), ‒    podporządkowanie zasadzie osiągnięcia zysku, ‒    powtarzalność działań, ‒    uczestnictwo w obrocie gospodarczym. Pani zdaniem większości tych cech Pani działania nie nosiły. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 z późn. zm.) stanowi, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c.   prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która: 1.  Jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu. 2.  Wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter. 3.  Prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym. Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji. Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6) a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z 05.04.2016 r. sygn. akt II FSK 379/14, z dnia 09.03.2016 r. sygn. akt II FSK 1423/14, z dnia 09.04.2015 r. sygn. akt II FSK 773/13 i inne). Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie faktycznie osiągnąć zyski. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi; podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki. W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby działalność gospodarcza wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 roku sygn. I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.” Przez powtarzalność rozumie się ponadto cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że dnia 21 maja 1982 roku nabyła Pani w użytkowanie wieczyste niezabudowaną nieruchomość o pow. 4ha 4177 m². W związku z planowanym podjęciem działalności rolniczej oraz przeznaczeniem tych działek na cele osobiste i rodziny, dnia 26 października 1989 r. prawo to zostało przekształcone w prawo własności. Działalność taka jednak nie została podjęta, natomiast na zakupionej działce wybudowała Pani dom, w którym mieszka do chwili obecnej. Od momentu jej nabycia dokonała Pani sprzedaży następujących działek powstałych z podzielenia przedmiotowej nieruchomości: W 2008 roku – sprzedaż dwóch działek niezabudowanych, W 2012 roku – sprzedaż dwóch działek niezabudowanych, W 2017 roku – sprzedaż dwóch działek niezabudowanych, W 2018 roku – sprzedaż jednej działki niezabudowanej, W 2019 roku – sprzedaż dwóch działek niezabudowanych, W latach 2011- 2013 przekazała Pani również kilka działek w darowiźnie na rzecz rodziny. Reasumując, w ciągu 39 lat tj. od 1982 do 2021 roku, dokonała Pani darowizny 6 działek oraz sprzedaży 9 działek, z których osiągnęła Pani łączny przychód w wysokości 385 090 zł. Dla działek sprzedanych w latach 2017- 2019 roku wydano decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie sieci wodociągowej. Wyżej wymienione działki nie były objęte planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ plan ten stracił ważność. Jak wskazała Pani w opisie sprawy: 1.  Nabycie w wieczyste użytkowanie miało na celu zaspokojenie potrzeb rodziny oraz przez cały okres posiadania nieruchomość wykorzystywana była wyłącznie w tym celu (nabycie nie miało charakteru inwestycyjnego), 2.  Przedmiotowa nieruchomość nie była przedmiotem najmu dzierżawy lub umów o podobnych charakterze oraz nie była na niej prowadzona działalność gospodarcza, 3.  Nie występowała Pani o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla tej nieruchomości czy zbywanych działek oraz nie wnioskowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla sprzedawanych działek (decyzja o warunkach zabudowy dla działki sprzedanej w 2018 roku została wydana na wniosek kupujących), 4.  Uzyskała Pani decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie sieci wodociągowej. Wodociąg został wybudowany systemem gospodarczym przez Panią i Pani rodzinę. Z wybudowanego wodociągu, który przekazała Pani nieodpłatnie na rzecz gminy korzystają obecnie zarówno obdarowani członkowie rodziny, właściciele działek przez Panią sprzedanych jak i właściciele pobliskich działek, 5.  Z wyjątkiem inwestycji, o której mowa powyżej nie ponosiła Pani żadnych innych nakładów na nieruchomość oraz nie prowadziła Pani przed sprzedażą działek żadnych prac związanych z ich adaptacją, ulepszeniem czy uzbrojeniem, 6.  Sprzedane działki mają dostęp do drogi publicznej, wytyczone drogi nie były utwardzane, nie ponosiła Pani też innych nakładów, 7.  Sprzedawane działki nie miały doprowadzonej kanalizacji ani sieci elektrycznej, nie były też grodzone, 8.  Nie korzystała Pani z usług biura nieruchomości, nie ogłaszała Pani zamiaru sprzedaży w prasie czy innych mediach ani tablicy informacyjnej (wszyscy kupujący o możliwości zakupu dowiadywali się od znajomych), 9.  Nie prowadziła Pani nigdy działalności w zakresie obrotu nieruchomościami ani branżach pokrewnych, nie posiada wiedzy w tym zakresie. 10.  Nie dokonywała Pani nigdy zakupu nieruchomości w celu jej odsprzedaży. Zatem, okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, by sprzedaż działek nastąpiła w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności gospodarczej, określone w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel Pani działania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowych działek nie będzie stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Skutki podatkowe tych czynności należy więc ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia W zakresie pytania drugiego, dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, obowiązujacego w dacie zaistnienia zdarzenia. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).