1462-IPPP2.4512.859.2016.1.DG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 31 października 2016 r. (data wpływu 8 listopada 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 listopada 2016 r. (data wpływu 5 grudnia 2016 r.) oraz pismem z dnia 9 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 listopada 2016 r. wpłynął ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 29 listopada 2016 r. (data wpływu 5 grudnia 2016 r.) oraz pismem z dnia 9 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Spółka zamierza sprzedać zabudowaną nieruchomość składającą się z jednej zabudowanej działki. Działka jest zabudowana budynkiem mieszkalnym z wydzielonymi samodzielnymi lokalami mieszkalnymi. W związku z tym, że nieruchomość składa się z jednej działki gruntowej to w rozumieniu prawa cywilnego i prawa nieruchomości cała zbywana nieruchomość jest zabudowana. Wnioskującej spółce od nabycia przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało odliczenie podatku VAT, gdyż otrzymała ona przedmiotową nieruchomość w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) i zbycie tego składnika aportu na dzień wnoszenia aportu nie było obciążone podatkiem od wartości dodanej (VAT), więc Wnioskodawcy nie przysługiwało w stosunku do nabywanej nieruchomości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nabytych nieruchomości, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a które byłyby wyższe, niż 30% wartości początkowej nieruchomości w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U.1991 Nr 80, poz. 350, ze zm.) oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 1992, Nr 21, poz. 86 ze zm.). W uzupełnieniu z dnia 28 listopada 2016 r. Wnioskodawca poinformował, że Spółka do dnia złożenia wniosku nie generowała obrotu w rozumieniu ustawy o VAT w oparciu o przedmiotową nieruchomość. Nieruchomość ta nie była przedmiotem najmu lub dzierżawy, ani nie generowała innego obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomość została do Spółki Wnioskodawcy wniesiona aportem w 2014 roku, które to zbycie było zwolnione z VAT, natomiast podmiot wnoszący aport nabył nieruchomość w 2007 roku od osób fizycznych, które nie działały przy sprzedaży jako podatnicy podatku VAT. W związku z powyższym Wnioskodawca nie miał też prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia tej nieruchomości. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem VAT. W piśmie z dnia 9 grudnia 2016 r. Wnioskodawca wskazał, że opisany we wniosku aport został wniesiony do Spółki Wnioskodawcy w dniu 11 lipca 2014 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy transakcja zbycia nieruchomości o cechach opisanych w opisie zdarzenia przyszłego będzie zwolniona od podatku od towarów i usług (VAT)? Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy VAT są zawarte warunki pod jakimi podatnik może skorzystać ze zwolnienia w momencie sprzedaży nieruchomości. W przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 wskazano, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W ustawie o VAT podano również definicję pierwszego zasiedlenia. Rozumie się przez nią oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U.1991, Nr 80, poz. 350 ze zm.) oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 1992, Nr 21, poz. 86 z zm.), gdzie wskazuje się, że ulepszenia traktuje się jako przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację, podobnie jak w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 1994 Nr 121, poz. 591 ze zm.), muszą one jednak stanowić co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. Na przykład Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1581/10 uznał, że pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części. Pierwsze zasiedlenie nie musi być dostawą towarów. Istotą pierwszego zasiedlenia jest oddanie do użytkowania, które następuje w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem może być więc oddanie nieruchomości w najem czy też leasing. Jest to oddanie pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. Pierwszym zasiedleniem będzie zatem tylko pierwsza czynność opodatkowana dotycząca danych budynków (ich części) lub budowli. Według posiadanej przez Spółkę wiedzy w przypadku przedmiotowej nieruchomości, nigdy nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ustawy o VAT i w przypadku Wnioskodawcy warunki do zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 nie są spełnione, gdyż nie było pierwszego zasiedlenia na gruncie Ustawy o VAT. Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie z innego przepisu ustawy o VAT, gdyż jeśli podatnik nie spełni warunków z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT ma możliwość jeszcze skorzystania z pkt 10a tego artykułu. W tym wypadku ustawodawca wskazał, że zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. A więc w związku z tym, że VAT przy zakupie przez obecnego Sprzedającego nie występował i nie ponosił też sprzedający nakładów na tą nieruchomość wyższych lub równych 30% wartości początkowej tych obiektów, to transakcja jest zwolniona z VAT. W związku z tym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zbycie nieruchomości opisanej w opisie stanu faktycznego będzie zwolnione z podatku od wartości dodanej VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z art. 2 pkt 22 ustawy wynika, że przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w nich warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata. W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwił podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bezzasadne. Należy również zauważyć, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Wskazany przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem VAT zamierza sprzedać zabudowaną działkę. Działka jest zabudowana budynkiem mieszkalnym z wydzielonymi lokalami mieszkalnymi. Spółka otrzymała przedmiotową nieruchomość w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) dokonanego w dniu 11 lipca 2014 r.; transakcja ta na dzień wnoszenia aportu była zwolniona z VAT. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nabytej nieruchomości, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka do dnia złożenia wniosku nie generowała obrotu w rozumieniu ustawy o VAT z wykorzystaniem przedmiotowej nieruchomości. Nieruchomość ta nie była przedmiotem najmu lub dzierżawy, ani nie generowała innego obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomość została do Spółki Wnioskodawcy wniesiona aportem w lipcu 2014 roku, które to zbycie było zwolnione z VAT, natomiast podmiot wnoszący aport nabył nieruchomość w 2007 roku od osób fizycznych, które nie działały przy sprzedaży jako podatnicy podatku VAT. W związku z tym Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia tej nieruchomości. Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest, czy dostawa Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. Wnioskodawca jest zdania, że transakcja będzie korzystała ze zwolnienia na mocy przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. W rozpatrywanej sprawie należy wskazać, że planowana transakcja sprzedaży budynku mieszkalnego będzie korzystała ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dokonywana będzie po pierwszym zasiedleniu, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy. Jak wskazał Wnioskodawca nabycie Nieruchomości w lipcu 2014 r. zostało dokonane w ramach czynności objętej regulacjami ustawy o podatku VAT, tj. transakcji korzystającej ze zwolnienia od podatku VAT oraz od momentu nabycia tej Nieruchomości upłynęły 2 lata. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nabytej Nieruchomości, które byłyby wyższe niż 30% wartości początkowej nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Tym samym kolejna transakcja sprzedaży tego budynku będąca przedmiotem niniejszej interpretacji odbędzie się po upływie dwóch lat od jej pierwszego zasiedlenia i będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu. Z uwagi na to, że do dostawy ww. obiektu ma zastosowanie zwolnienie wskazane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10, analiza zwolnienia ww. dostawy budynku na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy jest bezprzedmiotowa. Z powołanego wyżej przepisu art. 29a ust. 8 ustawy jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt (prawo wieczystego użytkowania gruntu) będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. W związku z tym dostawa działki, na której znajduje się budynek mieszkalny będzie także korzystała ze zwolnienia od podatku VAT stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do opodatkowania dostawy Nieruchomości należy uznać za nieprawidłowe, gdyż Wnioskodawca stwierdził, że dostawa budynku odbędzie się w ramach pierwszego zasiedlenia i będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00‑013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.