IBPBII/2/415-605/12/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2012r. (data wpływu do tut. Biura 23 kwietnia 2012r.), uzupełnionym w dniu 11 czerwca 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup sprzedawanej nieruchomości oraz dodatkowych kosztów związanych z uzyskaniem kredytu – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 kwietnia 2012r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup sprzedawanej nieruchomości oraz dodatkowych kosztów związanych z uzyskaniem kredytu. W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 31 maja 2012r. Znak: IBPBII/2/415-605/12/AK wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 11 czerwca 2012r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 11 grudnia 2008r. wnioskodawca zakupił jako wspólną własność, w której ma 50% udział działkę o powierzchni 0,24 ha za kwotę 250.000 zł. Przedmiotowa nieruchomość – 50% udział – stanowiła osobisty majątek wnioskodawcy i nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Dodatkowo wnioskodawca poniósł następujące koszty: podatek od czynności cywilnoprawnych pobrany w wysokości 5 269 zł, opłata sądowa – 600 zł, taksa notarialna – 2 480,26 zł, wypis aktu notarialnego 307,44 zł. Ponadto na zakup działki wnioskodawca zaciągnął kredyt hipoteczny, za który zapłacił odsetki w wysokości 26 905,49 zł (do dnia sprzedaży) oraz poniósł dodatkowe koszty: prowizja banku z tytułu udzielenia kredytu 1 279,60 zł, operat szacunkowy 610 zł i opłata za opinię operatu szacunkowego działki 231,80 zł. Kredyt był niezbędny, bez niego nie było możliwe zakupienie ww. działki. W dniu 10 stycznia 2011r. wnioskodawca sprzedał udział 1/2 w 0,11 ha działki za kwotę 85 000 zł. Za podstawę obliczenia podatku wnioskodawca zamierza przyjąć dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, a ceną zakupu i ww. dodatkowymi kosztami – odpowiednio w proporcji w jakiej pozostaje powierzchnia sprzedanej działki do całej powierzchni działki. Od tak obliczonej różnicy wnioskodawca naliczy 19% podatku i w terminie zgodnym z obowiązującymi przepisami wpłaci do urzędu skarbowego. Wszystkie ww. koszty oraz przychody z uwagi na 50% udział będą rozliczane proporcjonalnie do posiadanego przez wnioskodawcę udziału. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy do kosztów uzyskania przychodu wnioskodawca może zaliczyć odsetki od kredytu zaciągniętego przy zakupie tej nieruchomości oraz dodatkowe koszty związane z uzyskaniem kredytu? Zdaniem wnioskodawcy, odsetki od zaciągniętego kredytu oraz dodatkowe koszty związane z jego zaciągnięciem stanowią koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży omawianej działki, ponieważ aby mogło dojść do jej zakupu i osiągnięcia przyszłego dochodu konieczny był kredyt, od którego naliczane są odsetki oraz z zaciągnięciem którego konieczne było poniesienie dodatkowych kosztów. Ustawodawca odstępując od enumeratywnego wymienienia pozycji składających się na „udokumentowane koszty nabycia”, o których mowa w art. 22 ust. 6c, nie wyłączył możliwości zaliczania do nich także kosztów wynikających z konieczności uiszczania odsetek od kredytu na zakup nieruchomości oraz dodatkowych kosztów związanych z uzyskaniem kredytu. Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca wskazał na wyroki sądów: WSA we Wrocławiu z dnia 28 października 2010r. sygn. akt I SA/Wr 801/10, WSA w Gliwicach z dnia 26 października 2011r., sygn. akt I SA/Gl 385/11, WSA w Łodzi z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt I SA/Łd 1272/10. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca w dniu 11 grudnia 2008r. zakupił udział 1/2 w działce o powierzchni 0,24 ha. Na zakup przedmiotowej działki wnioskodawca zaciągnął kredyt hipoteczny. Następnie w dniu 10 stycznia 2011r. wnioskodawca sprzedał udział 1/2 w 0,11 ha ww. działki. W związku z powyższym w niniejszej sprawie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. Stosownie bowiem do art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 01 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r. I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy). Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy). Z treści art. 22 ust. 6e ww. ustawy wynika, iż wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Wątpliwości wnioskodawcy budzi możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości odsetek od kredytu zaciągniętego przy zakupie udziału w nieruchomości oraz dodatkowych kosztów związanych z uzyskaniem kredytu, tj. prowizji z tytułu udzielenia kredytu, wydatku za sporządzenie operatu szacunkowego i opłaty za opinię operatu szacunkowego działki. Zauważyć zatem należy, że definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) ustawodawca precyzuje w art. 22 ust. 6c ustawy poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszt nabycia, co do zasady określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy. Zatem w przedmiotowej sprawie kosztem nabycia sprzedanego przez wnioskodawcę udziału w nieruchomości będzie część ceny jaką wnioskodawca zapłacił za nabycie udziału ½ w nieruchomości o powierzchni 0,24 ha, która przypada proporcjonalnie na sprzedany udział w nieruchomości o powierzchni 0,11 ha. Natomiast kosztem uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) nie mogą być w żadnym wypadku odsetki od kredytu, są to bowiem wydatki związane z pozyskaniem środków pieniężnych na nabycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) i mają związek ze spłatą kredytu. Odsetki są kosztem pozyskania kapitału na zakup nieruchomości a więc niejako „ceną” jaką podatnik musi zapłacić w związku z pożyczeniem przez bank pieniędzy. Odsetki to koszt kredytobiorcy ponoszony za pożyczone przez niego środki, a więc związany z obsługą kredytu i tego kredytu dotyczący. Sytuacja, w której podatnik kupujący nieruchomość za środki z kredytu w przypadku sprzedaży nieruchomości mógłby zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodu prowadziłaby do nierównego traktowania podatników. Bowiem podatnicy, którzy zakupili nieruchomość ze środków własnych nie mieliby możliwości pomniejszenia przychodu o żadne koszty poniesione w związku z nagromadzeniem tych własnych środków na nabycie nieruchomości – jej zakupu dokonali wszak z własnych oszczędności, natomiast podatnik, który środki na zakup nieruchomości pożyczył mógłby do kosztów zaliczyć wydatki zapłacone kredytodawcy za pożyczone pieniądze. Tymczasem ceną nabycia jest kwota należna zbywcy z tytułu sprzedaży a nie bankowi za udostępnienie kapitału. Zatem odsetki w żaden sposób nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu, zawartych w art. 22 ust. 6c ustawy i wydatek na spłatę odsetek nie może być przyjęty jako koszt obniżający podstawę opodatkowania ze sprzedaży przedmiotowego udziału w nieruchomości. Wykładnia sugerowana przez wnioskodawcę narusza konstytucyjne zasady sprawiedliwości i równości, a zatem jest niedopuszczalna. Brak jest uzasadnienia, aby w razie nabycia nieruchomości ze środków pochodzących z kredytu (pożyczki) budżet państwa z tytułu podatku ze sprzedaży takiej nieruchomości miał być uszczuplony o kwotę podatku z części uzyskanego dochodu równej ww. kosztom uzyskania kredytu. W istocie w takiej sytuacji budżet państwa współfinansowałby taki sposób nabywania nieruchomości. Wprawdzie ustawodawca może stosować preferencje podatkowe dla realizacji określonych uzasadnionych celów gospodarczych (np. dla popierania budownictwa mieszkaniowego), jednak takie preferencje (ulgi podatkowe) – jako odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania – muszą być w sposób jednoznaczny określone w ustawie, nie mogą być one wynikiem nieprawidłowej, naruszającej zasady równości i sprawiedliwości wykładni przepisów, w których treści nie zawarto takiej ulgi podatkowej. W tym miejscu należy przypomnieć, że ustawodawca dał już wyraz w ustawie podatkowej swojej rezygnacji ze współfinansowania nabywania przez podatników nieruchomości na kredyt. Uczynił to likwidując od 01 stycznia 2007r. ulgę odsetkową. Podatnicy utracili zatem możliwość odliczania od podstawy opodatkowania odsetek zapłaconych od kredytu zaciągniętego m.in. na zakup budynku lub lokalu mieszkalnego. Inną rzeczą jest, że ulga odsetkowa nigdy nie mogła dotyczyć finansowania zakupu gruntu. Pomijając powyższe, wszelkie próby odliczania od przychodu ze sprzedaży nieruchomości odsetek zapłaconych od kredytu zaciągniętego na jej zakup przypominają de facto próbę przywrócenia ulgi odsetkowej przez podatnika, co jest niedopuszczalne, gdyż z ulgi tej jednoznacznie przed laty zrezygnował ustawodawca. Stąd, odnosząc się do argumentu wnioskodawcy, błędem jest sugestia, jakoby ustawodawca nie wyłączając możliwości zaliczenia do kosztów nabycia odsetek od kredytu dopuścił ich odliczanie. W kontekście udzielonych wyżej wyjaśnień należy sprostować, że gdyby ustawodawca chciał zezwolić na odliczanie od przychodu ze sprzedaży także odsetek od kredytu, to musiałby postanowić o tym w ustawie wprost, gdyż nie jest to kategoria kosztu nabycia, ale wyłącznie kosztu pozyskania kapitału. Nie jest też wydatkiem koniecznym przy nabyciu nieruchomości. Wszak w polskim prawie nie ma obowiązku nabywania nieruchomości wyłącznie za pomocą kredytu bankowego. Tylko od nabywcy zależy w jaki sposób zgromadzi środki na zakup. Środki potrzebne do zakupu będą ceną za nabycie nieruchomości, a więc kosztem jej nabycia. Jeśli nabywca chce gromadzić środki na zakup za pośrednictwem kredytów i pożyczek – obojętne czy udzielonych przez banki, czy przez osoby fizyczne, to jest to jego indywidualna decyzja i to on poniesie koszty związane z pozyskaniem kapitału a wiec m.in. odsetki. Ustawodawca nie zgodził się na partycypowanie w kosztach nabywania nieruchomości przez podatnika, który w tym celu zaciąga kredyt bankowy. Mało tego, ustawodawca z takiej partycypacji zrezygnował z dniem 01 stycznia 2007r. likwidując ulgę odsetkową. Również inne wydatki związane z uzyskaniem kredytu takie jak prowizja z tytułu udzielenia kredytu, wydatki za sporządzenie operatu szacunkowego, opłata za opinię operatu szacunkowego działki nie mogą absolutnie stanowić kosztu nabycia. Koszty te były bowiem związane wyłącznie z uzyskaniem kredytu. Wydatki te wynikają wyłącznie z faktu uzyskania kredytu. Nie są to w żadnym wypadku jednak koszty nabycia tej nieruchomości tylko koszty jakie podatnik musi ponieść żeby pozyskać kapitał. Wydatek ten związany jest zatem wyłącznie z uzyskaniem kredytu. Wydatki poniesione przez wnioskodawcę w związku z uzyskaniem kredytu nie mieszczą się w kategorii kosztów uzyskania przychodów, bowiem stanowią wydatek związany wyłącznie z kredytem i jako taki nie stanowią kosztu nabycia przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym należy powtórzyć za sądami powszechnie akceptowaną zasadę, że nie każdy „rzeczywiście” poniesiony przez podatnika wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu pomniejszając tym samym przychód. Ustawodawca w sposób nie budzący wątpliwości wskazał w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, które z poniesionych przez podatnika wydatków mogą stanowić koszt uzyskania przychodu przy odpłatnym zbyciu nieruchomości lub praw, nie pozostawiając podatnikowi dowolności w tym względzie. Zapisy określające jakie wydatki w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw nabytych odpłatnie stanowią koszt uzyskania przychodu zawiera art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołany przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości. Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Zatem sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy. Zgoda na zapłatę odsetek, prowizji z tytułu udzielenia kredytu, opłaty za sporządzenie operatu szacunkowego, opłaty za opinię operatu szacunkowego działki – to wszystko miało wpływ jedynie na udzielenie kredytu. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy zatem tych wydatków, które zbywca musiał ponieść aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo. Tylko w taki sposób wolno pomniejszyć przychód z odpłatnego zbycia – odejmując tym samym wydatki poniesione uprzednio na nabycie zbywanej nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub prawa. Również w doktrynie podkreśla się, że wydatki na nabycie to wyłącznie wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie, a nie koszty pośrednio związane z tym nabyciem. Wynika to wprost z literalnego brzmienia art. 22 ust. 6c ustawy, który posługuje się pojęciem „kosztów nabycia” a nie „kosztów związanych z nabyciem”. Nie ma zatem zgody a zaliczanie przez podatnika do kosztów nabycia wszelkich wydatków, które tylko uda mu się w jakikolwiek sposób powiązać z nabyciem. Podsumowując, podstawę opodatkowania 19% podatkiem dochodowym z tytułu sprzedaży w 2011r. udziału ½ w 0,11 ha działki stanowi wartość rynkowa sprzedanego udziału wyrażona w cenie sprzedaży, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1) oraz o koszty uzyskania przychodu (art. 22 ust. 6c). Do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy pomniejszających podstawę opodatkowania w żadnym wypadku nie można zaliczyć odsetek od zaciągniętego kredytu, prowizji z tytułu udzielenia kredytu, wydatku za sporządzenie operatu szacunkowego i opłaty za opinię operatu szacunkowego działki. Tym samym stanowisko wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe. Odnosząc się do powołanych przez wnioskodawcę wyroków podkreślić należy, iż jakkolwiek orzeczenia kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Stanowiska przedstawione w tych orzeczeniach nie mogą być zaaprobowane przez Organ z przyczyn szeroko wyjaśnionych w uzasadnieniu niniejszej interpretacji. Wszystkie powołane przez wnioskodawcę orzeczenia są nieprawomocne, zostały od nich wniesione skargi kasacyjne. Ponadto nadmienić należy, że nie znajdują one potwierdzenia w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2012r. sygn. akt I SA/Sz 960/11). Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.