IBPP1/443-224/10/LSz

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2010r. (data wpływu do tut. organu 10 marca 2010r.), uzupełnione pismem z dnia 27 maja 2010r. (data wpływu 31 maja 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntów, których Wnioskodawca jest współwłaścicielem – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 marca 2010r., wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntów, których Wnioskodawca jest współwłaścicielem. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2010r. (data wpływu 31 maja 2010r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 maja 2010r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca na podstawie darowizny z 2001r. został wraz z matką współwłaścicielem niezabudowanej działki o pow. 1,0508 ha. Działka ta była wykorzystywana na potrzeby własne. Nigdy nie była na niej prowadzona działalność gospodarcza. Działka nie była wykorzystywana do działalności rolniczej. Opisana nieruchomość jest nieruchomością rolną w rozumieniu art. 46 Kodeksu cywilnego, a zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej. W 2008r. matka Wnioskodawcy odsprzedała 1% udziału osobie trzeciej, a w 2010r. Wnioskodawca odsprzedał 5% udziałów innej osobie. Aktualnie Wnioskodawca zamierza wspólnie podzielić przedmiotową nieruchomość na 10 działek i sprzedać znosząc tym samym współwłasność. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodatkowo stwierdził, iż jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą …… spółka cywilna K. P. Przedmiotem działalności tej spółki jest wydzierżawianie środków transportowych oraz ich zakup i sprzedaż. Działalność tą Wnioskodawca prowadzi od 2004r. Większość działek, tj. ok. 9 zostanie przeznaczona do sprzedaży. Na działkach przeznaczonych do sprzedaży nie będzie zniesiona współwłasność. Po podziale i sprzedaży części działek pozostałe zostaną podzielone na udziałowców proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Wnioskodawcy najprawdopodobniej przypadną dwie działki. Przyczyną podziału i sprzedaży działek jest potrzeba uzyskania środków finansowych. Grunt otrzymany przez Wnioskodawcę, którego jest współwłaścicielem wykorzystywany był do własnych celów rekreacyjnych. Nigdy na nim nie była przez Wnioskodawcę, ani żadnego z pozostałych właścicieli prowadzona działalność gospodarcza oraz rolnicza. Wszystkie działki po podziale będą działkami budowlanymi zgodnie z miejscowym planem przestrzennego zagospodarowania terenu, cały opisany przez Wnioskodawcę grunt przeznaczony jest pod budownictwo jednorodzinne. Wszystkie działki powstałe z podziału przedmiotowej nieruchomości są działkami niezabudowanymi. Przedmiotowy grunt nigdy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy itp. Wnioskodawca nie dokonywał żadnego uatrakcyjnienia działki. Środki uzyskane ze sprzedaży planuje przeznaczyć na budowę własnego domu oraz na remont zakupionej kamienicy. Wnioskodawca posiada udziały w kamienicy posiadającej 11 mieszkań, z których w przyszłości wraz z drugim współwłaścicielem Wnioskodawca zamierza lokale mieszkalne wynajmować, aczkolwiek z przyczyn losowych Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości ich częściowej sprzedaży. Wcześniej Wnioskodawca sprzedał swojej mamie posiadane przez niego udziały w domu rodzinnym zamieszkałym przez jego rodziców. Czynności tej nie opodatkował podatkiem VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż wydzielonych działek budowlanych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce 22%? Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle obowiązującego stanu prawnego – uwzględniając rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z 10 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Gd 281/09 sprzedaż majątku osobistego nie nabytego dla celów handlowych nie jest objęta podatkiem VAT w związku z powyższym Wnioskodawca nie będzie musiał od sprzedaży wydzielonych działek płacić podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa, o czym stanowi art. 5 ust. 2 ww. ustawy. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego został on wraz z matką, na podstawie darowizny z 2001r. współwłaścicielem niezabudowanej działki o pow. 1,0508 ha. Działka ta była wykorzystywana na potrzeby własne. Nigdy nie była na niej prowadzona działalność gospodarcza. Działka nie była wykorzystywana do działalności rolniczej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej. Wszystkie działki powstałe z podziału przedmiotowej nieruchomości są działkami niezabudowanymi. W 2008r. matka Wnioskodawcy odsprzedała 1% udziału osobie trzeciej, a w 2010r. Wnioskodawca odsprzedał 5% udziałów innej osobie. Aktualnie Wnioskodawca zamierza wspólnie podzielić przedmiotową nieruchomość na 10 działek i sprzedać znosząc tym samym współwłasność. Większość działek, tj. ok. 9 zostanie przeznaczona do sprzedaży. Na działkach przeznaczonych do sprzedaży nie będzie zniesiona współwłasność. Po podziale i sprzedaży części działek pozostałe zostaną podzielone na udziałowców proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Wnioskodawcy najprawdopodobniej przypadną dwie działki. Przyczyną podziału i sprzedaży działek jest potrzeba uzyskania środków finansowych. Grunt otrzymany przez Wnioskodawcę, którego jest współwłaścicielem wykorzystywany był do własnych celów rekreacyjnych. Nigdy na nim nie była przez Wnioskodawcę, ani żadnego z pozostałych właścicieli prowadzona działalność gospodarcza oraz rolnicza. Przedmiotowy grunt nigdy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy itp. Wnioskodawca nie dokonywał żadnego uatrakcyjnienia działki. Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca planuje przeznaczyć na budowę własnego domu oraz na remont zakupionej kamienicy. Wnioskodawca posiada udziały w kamienicy posiadającej 11 mieszkań, z których w przyszłości wraz z drugim współwłaścicielem Wnioskodawca zamierza lokale mieszkalne wynajmować, aczkolwiek z przyczyn losowych Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości ich częściowej sprzedaży. Wcześniej Wnioskodawca sprzedał swojej mamie posiadane przez niego udziały w domu rodzinnym zamieszkałym przez jego rodziców. Czynności tej nie opodatkował podatkiem VAT. Ponadto Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą ….. spółka cywilna K. P. Przedmiotem działalności tej spółki jest wydzierżawianie środków transportowych oraz ich zakup i sprzedaż. Działalność tą prowadzi od 2004r. Z powyższego wynika, iż dostawę przedmiotowych nieruchomości uznać należy za transakcję okazjonalną, jednorazową czyli taką, która nie była czyniona z zamiarem nadania jej stałego charakteru. Tym samym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT w odniesieniu do przyszłej dostawy działek, gdyż nic nie wskazuje aby dokonując incydentalnej sprzedaży ww. działek działał w takim charakterze, zwłaszcza, że grunt otrzymany przez Wnioskodawcę, służył wyłącznie do własnych celów rekreacyjnych. Zatem grunt nie był w żaden sposób wykorzystywany w celach zarobkowych. Ponadto działki nie były też przedmiotem umowy najmu i dzierżawy, a tym samym Wnioskodawca nie czerpał pożytku z tego tytułu. Działkę, z której wydzielono 9 działek Wnioskodawca otrzymał w drodze darowizny w 2001r., a powodem podziału i sprzedaży działek jest potrzeba uzyskania środków finansowych. Z powyższego wynika, iż Wnioskodawca sprzedając 9 działek, których jest współwłaścicielem będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie wykonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Podsumowując, w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowych działek nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub stanu prawnego. Przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży przez Wnioskodawcę swojej mamie posiadanych przez niego udziałów w domu rodzinnym zamieszkałym przez jego rodziców, ani kwestia opodatkowania ewentualnej sprzedaży w przyszłości posiadanych przez Wnioskodawcę udziałów w kamienicy, gdyż nie sformułowano zapytań w tym zakresie. Ponadto należy zauważyć, iż zgodnie z brzmieniem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, na pisemny wniosek zainteresowanego i w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) wydaje Minister właściwy do spraw finansów publicznych. W świetle powyższego nie ma możliwości wydania interpretacji indywidualnej, dla dwóch zainteresowanych osób fizycznych na podstawie jednego wniosku. Zatem niniejsza interpretacja indywidualna odnosi się jednie do Wnioskodawcy – Pani P. Natomiast jeżeli pozostali współwłaściciele działek zainteresowani są otrzymaniem interpretacji indywidualnej obowiązani są do wystąpienia z odrębnymi wnioskami i przedstawienia odpowiednich dla nich stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych), zapytań i własnych stanowisk w sprawie oraz dokonania odrębnych opłat. Końcowo odnośnie powołanego we wniosku orzeczenia WSA należy stwierdzić, że sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Zatem powołany wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Gd 281/09, nie stanowi podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.