ILPP2/443-849/09/11-S1/EWW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Po 50/10 oraz wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2011 r. sygn. akt I FSK 827/10 - stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez Radcę Prawnego, przedstawione we wniosku z dnia - brak daty sporządzenia (data wpływu 30 czerwca 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 września 2009 r. (data wpływu 9 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentacji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz stawki podatku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 czerwca 2009 r. Spółka z o.o. reprezentowana przez Radcę Prawnego złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentacji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz stawki podatku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 4 września 2009 r. (data wpływu 9 września 2009 r.) o informacje doprecyzowujące, pełnomocnictwo osoby upoważnionej do występowania w imieniu Wnioskodawcy oraz dodatkowe pytanie w sprawie. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest producentem i dostawcą materacy dla kontrahenta z siedzibą w Szwajcarii (dalej: Nabywca). Nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany m.in. przez stosowne władze we Włoszech i na Węgrzech. Ostatecznymi odbiorcami towarów dostarczanych przez Zainteresowanego, za każdym razem są sklepy i magazyny, tj. podatnicy podatku od wartości dodanej, również posiadający stosowne numery identyfikacyjne dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, którzy mają swoje siedziby w różnych krajach członkowskich UE (dalej: Odbiorcy). Towary trafiają z magazynu zbiorczego (dalej: Magazyn Zewnętrzny) bezpośrednio do Odbiorców w różnych krajach członkowskich UE. Transport towarów z Magazynu Zewnętrznego, leży w gestii przewoźników działających na rzecz Nabywcy lub Odbiorców. Magazyn Zewnętrzny jest odrębnym od Spółki podmiotem gospodarczym, który stanowi swego rodzaju centrum dystrybucyjne, w którym są magazynowane towary dostarczane przez wielu różnych producentów i dostawców dla Nabywcy. Wnioskodawca dokumentuje dostawy w ramach WDT w sposób następujący: faktura VAT - bez podpisu Odbiorcy, kopia listu przewozowego CMR potwierdzającego transport towaru zrealizowany z Magazynu Zewnętrznego do Odbiorcy. Kopia CMR jest przekazywana do Spółki przez Magazyn Zewnętrzny, packing list - który to dokument jest dołączony do faktury VAT - także bez podpisu Odbiorcy, przesłane drogą elektroniczną do Zainteresowanego przez Nabywcę, miesięczne zestawienie faktur. Do tej pory organ podatkowy kontrolując wielokrotnie prawidłowość dokumentowania transakcji w ramach WDT w pełni akceptował przyjęty sposób dokumentowania pod kątem wymogów wynikających z art. 42 ust. 1 i nast. ustawy o VAT. Jednakże w chwili obecnej Nabywca poinformował Zainteresowanego, że jest zmuszony odstąpić od wysyłania kopii listów przewozowych CMR, o których mowa powyżej. Wynika to z faktu, iż przygotowanie oraz dystrybucja kopii listów przewozowych CMR przez Nabywcę i Odbiorców dla wszystkich dostawców w Polsce (takich jak Spółka), jest wyjątkowo uciążliwe i kosztowne, a nadto nie znajduje potwierdzenia w regulacjach prawa wspólnotowego, które są częścią polskiego porządku prawnego. W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że posiadany przez niego tzw. packing list nie jest dokumentem przewozowym, otrzymanym od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z którego jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Jest to dokument drukowany przez Spółkę, pełniący rolę „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o czym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Jest on dołączony do faktury i nie zawiera podpisu ani przedstawiciela Spółki, ani też Odbiorcy. Bardzo często treść tej specyfikacji stanowi powtórzenie danych zawartych na fakturze VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Wnioskodawca, spełniwszy warunki określone w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, będzie uprawniony do zastosowania stawki 0% przy rozliczeniu WDT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany miesiąc, będzie w posiadaniu: faktury VAT - bez podpisu Odbiorcy, packing list - który to dokument jest dołączony do faktury VAT - także bez podpisu Odbiorcy, przesłanego drogą elektroniczną do Spółki przez Nabywcę, miesięcznego zestawienia faktur? Czy Zainteresowany może zrezygnować, nie utraciwszy prawa do stosowania stawki 0%, z obowiązku drukowania takiej specyfikacji i przesyłania jej wraz z fakturą VAT do Nabywcy, jeżeli te same dane zawarte są już w fakturze? Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do zastosowania stawki 0%, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT-7 za dany miesiąc (tj. do 25-go dnia następnego miesiąca), będzie w posiadaniu dokumentów, o których mowa w pytaniu. Powyższe znajduje potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie ETS oraz Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, a także stosownie do ostatnich orzeczeń NSA. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że bez wpływu na prawo do zastosowania stawki 0% pozostaje fakt, że wskazany w pkt 3 pytania dokument jest przesyłany do Nabywcy drogą elektroniczną. Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2140/07 oraz wyroku NSA z dnia 5 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1882/07. Po drugie, należy stwierdzić, że wymogi formalne określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, nie mogą uniemożliwić podatnikom prawa do stosowania preferencyjnej stawki przy WDT, albowiem pozostaje to w sprzeczności z zasadą neutralności opodatkowania. W orzecznictwie podkreśla się, że polskie przepisy w odniesieniu do Dyrektywy 2006/112/WE (a wcześniej VI Dyrektywy Rady), są zbyt rygorystyczne. W doktrynie prawa podatkowego oraz w orzecznictwie ETS, WSA i NSA przyjmuje się, że jeśli dany podmiot działał w charakterze podatnika, nastąpiło przeniesienie prawa do dysponowania towarami jak właściciel oraz nastąpiło fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy dwoma państwami członkowskimi - to wówczas brak jest przesłanek do odmowy zastosowania stawki uprzywilejowanej w danym państwie dla rozliczeń WDT (vide: wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2009 r. sygn. akt I FSK 1500/08; wyrok NSA z dnia 5 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1882/0, wyrok NSA z dnia 13 maja 2008 r. sygn. akt FSK 611/2007; glosa do wyroku ETS z dnia 27 września 2007 r. (C-271/06) R. Namysłowski, M. Borowski, Przegląd Podatkowy Nr 3/2009, s. 40 i nast.). W przekonaniu Zainteresowanego, jeżeli treść faktury stanowi jednocześnie specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, to nie ma on obowiązku dodatkowego drukowania i załączania dla kontrahenta unijnego odrębnego dokumentu, którego treść jest identyczna z tym, co wynika z faktury VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 24 września 2009 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-849/09-4/EWW, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe w zakresie dokumentacji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i stawki podatku oraz za prawidłowe w zakresie obowiązku stosowania dokumentu specyfikacji przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów. Biorąc pod uwagę opisane zdarzenie przyszłe oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w ww. interpretacji stwierdzono, iż Wnioskodawca dysponując fakturą VAT, dokumentem packing list oraz przesłanym drogą elektroniczną miesięcznym zestawieniem faktur, nie ma prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, nie będzie bowiem w posiadaniu dokumentu otrzymanego od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynikać będzie, że towary będące przedmiotem dostawy zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Wskazano również, że jeżeli faktura VAT posiada wszelkie dane o których mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, Zainteresowany nie ma obowiązku drukowania dodatkowego dokumentu pełniącego rolę „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, którego treść stanowi powtórzenie treści faktury. Pismem z dnia 9 października 2009 r. Spółka z o.o. reprezentowana przez Radcę Prawnego, wezwała Organ podatkowy, do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2009 r. nr ILPP2/443-849/09-4/EWW. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 10 listopada 2009 r. nr ILPP2/443/W-113/09-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym, Spółka z o.o. reprezentowana przez Radcę Prawnego wniosła w dniu 18 grudnia 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpatrzeniu sprawy, wydał wyrok w dniu 17 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Po 50/10, w którym uchylił zaskarżoną interpretację. Pismem z dnia 17 maja 2011 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA. Wyrokiem z dnia 1 czerwca 2011 r. sygn. akt I FSK 827/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. skargę kasacyjną. W świetle obowiązującego stanu prawnego - biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Po 50/10 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2011 r. sygn. akt I FSK 827/10 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Art. 13 ust. 1 ustawy wskazuje, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu. Stosownie do treści art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97 (…). Art. 106 ust. 1 ustawy określa, iż podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...). Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonywać będzie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (materacy) dla kontrahenta z siedzibą w Szwajcarii (dalej: Nabywca). Nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany m.in. przez stosowne władze we Włoszech i na Węgrzech. Transakcje te Zainteresowany będzie dokumentował wystawiając Nabywcy fakturę VAT. Transport nabytych towarów leży w gestii przewoźników działających na rzecz Nabywcy. Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Natomiast w świetle art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że: podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów; podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Wnioskodawca wskazał, iż do tej pory dokumentując wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów posiadał: fakturę VAT - bez podpisu Odbiorcy, kopię listu przewozowego CMR potwierdzającego transport towaru zrealizowany z Magazynu Zewnętrznego do Odbiorcy. Kopia CMR jest przekazywana do Spółki przez Magazyn Zewnętrzny, packing list - który to dokument jest dołączony do faktury VAT - także bez podpisu Odbiorcy, przesłane drogą elektroniczną do Zainteresowanego przez Nabywcę, miesięczne zestawienie faktur. Jednakże w chwili obecnej Nabywca poinformował Zainteresowanego, że jest zmuszony odstąpić od wysyłania kopii listów przewozowych CMR, o których mowa powyżej. Spółka wskazała również, że posiadany przez nią packing list, nie jest dokumentem przewozowym, otrzymanym od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z którego jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Jest to dokument drukowany przez Wnioskodawcę pełniący rolę „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, o której mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy. Jest on dołączony do faktury i nie zawiera podpisu ani przedstawiciela Spółki, ani też Odbiorcy. Bardzo często treść tej specyfikacji stanowi powtórzenie danych zawartych na fakturze VAT. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju: dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), kopia faktury, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku    - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. W oparciu o art. 42 ust. 11 ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności: korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie; dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu; dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania; dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, uzależnione jest w znacznej mierze od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski. Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie powinno gwarantować podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. W niniejszej kwestii odnieść należy się również do przepisu art. 138 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2006.347.1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dokonane dla innego podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów. W myśl art. 131 ww. Dyrektywy, zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 (zatem także w cyt. art. 138 ust. 1 Dyrektywy) stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć. Powyższy zapis wskazuje zatem, że Dyrektywa sama nie określa rodzaju dokumentów potwierdzających fakt wywozu towarów, których posiadanie jest konieczne, lecz ich ustalenie pozostawia w gestii poszczególnych krajów członkowskich. Zatem zakres warunków formalnych, jakie mogą zostać określone przez państwa członkowskie dla zastosowania przez podatników zwolnienia (stawki 0%) przy wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, może zostać ustalony swobodnie na tyle, na ile nie jest ograniczony celami sprecyzowanymi w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE. Przedmiotem pytania Zainteresowanego jest prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla planowanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Jak wynika z powołanych w niniejszej interpretacji przepisów, aby miał on prawo do zastosowania dla tej dostawy preferencyjnej stawki podatku, będzie musiał spełniać m.in. warunki wynikające z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest to, aby z posiadanych przez Spółkę dokumentów wynikało, iż towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostaną wywiezione z terytorium kraju i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego. Analiza sprawy wskazuje, iż powyższe będzie spełnione. Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że Zainteresowany będąc w posiadaniu faktury VAT, dokumentu packing list oraz przesłanego drogą elektroniczną przez Nabywcę towarów miesięcznego zestawienia faktur, będzie posiadał dokumenty spełniające wymogi art. 42 ustawy, tym samym uprawniające go do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% do dokonywanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zaznaczyć należy, iż w przypadku dowodów potwierdzających transakcję wewnątrzwspólnotowej dostawy, nie ma konieczności dublowania informacji wymienionych w art. 42 ust. 3. Jeżeli wystawiona przez Wnioskodawcę faktura VAT posiadać będzie wszystkie elementy wymienione w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), nie będzie musiał on posiadać specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że do faktur VAT Spółka drukuje i dołącza dokument pełniący rolę „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, którego treść bardzo często stanowi powtórzenie danych zawartych na fakturze VAT. Jeżeli zatem, faktura VAT posiadać będzie wszelkie dane o których mowa w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, Zainteresowany nie będzie miał obowiązku drukowania dodatkowego dokumentu pełniącego rolę „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”, którego treść stanowi powtórzenie treści faktury. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwszej interpretacji, tj. wrześniu 2009 r. Dodatkowo informuje się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowe rozpatrzone. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.