IPPB2/415-542/13-4/MK1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.07.2013 r. (data wpływu 29.07.2013 r.) oraz piśmie z dnia 12.09.2013 r. (data nadania 13.09.2013 r., data wpływu 17.09.2013 r.) uzupełniającym braki wniosku na wezwanie Nr IPPB2/415-542/13-2/MG, IPPB3/423-574/13-2/GJ z dnia 06.09.2013 r. (data odbioru 12.09.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie reklamującego Klienta z tytułu nabywania wyrobów Spółki po cenie z zastosowanym rabatem (pytanie nr 5) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29.07.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie reklamującego Klienta z tytułu nabywania wyrobów Spółki po cenie z zastosowanym rabatem (pytanie nr 5). W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą galanterii klinkierowej. Produkcja odbywa się systemem ciągnionym - pokłady różnych glin łączy się ze sobą, formuje i wypala w piecach komorowych lub tunelowych. Spółka otrzymuje produkt naturalny, który stosownie do parametrów fizyko-chemicznych gliny może być bardziej lub mniej wrażliwy na warunki atmosferyczne. Skutkuje to czasami rozwarstwieniami położonych płytek lub odpryskami. Ze względu na rodzaj gliny możliwe są również wady na produktach w postaci margli i wichrowatości. Wady tego rodzaju są nierozłączną częścią produkcji z materiałów naturalnych i nie da się ich wyeliminować na poziomie wewnętrznego systemu jakości. Swoje produkty Spółka sprzedaje za pośrednictwem Hurtowni. Z powodów opisanych powyżej, odbiorcy indywidualni - Klienci współpracujących ze Spółką Hurtowni, składają za ich pośrednictwem reklamacje na wyroby Spółki. Podstawą owych reklamacji jest rękojmia ustanowiona w Kodeksie cywilnym i opisana w ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz w postępowaniu reklamacyjnym opisanym dla Klientów Spółki na stronie internetowej Spółki. Rozpatrując daną reklamację Spółka zbiera dokumentację w postaci dokumentów potwierdzających nabycie wyrobów Spółki, zgłoszenia reklamacyjnego z opisem wad, stosowanych materiałów budowlanych, jeśli sytuacja tego wymaga Spółka przeprowadza wizję lokalną i/lub prosi o zdjęcia. Jeśli tylko reklamacja jest zasadna Spółka realizuje roszczenia klientów w postaci wymiany towarów na wolne od wad lub/i wypłatę rekompensaty poniesionych kosztów montażu wadliwych wyrobów, ich demontażu i ponownego montażu wyrobów wolnych od wad, ustalone w oparciu o stawki rynkowe lub szacunek rzeczoznawcy majątkowego. Czasami zdarza się, że reklamacja jest nie zasadna, np. upłyną termin rękojmi. Wtedy Spółka dla pozytywnego wizerunku wśród Hurtowników i Klientów - odbiorców ostatecznych i przez to zabezpieczenia źródeł przychodów chce przyjąć w swojej strategii sprzedaży możliwość sprzedaży Klientowi nowych wyrobów co do rodzaju i ilości odpowiadających wyrobom reklamowanym z rabatem do ceny sprzedaży sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego (1 zł) netto. Taka sprzedaż wyrobów pozwoli Spółce skorygować nadszarpnięty sprzedażą wadliwych wyrobów, rynkowy obraz Spółki, który jak udowodniono przekłada się na zmniejszenie sprzedaży. Poza tym taka sprzedaż może uchronić Spółkę od ewentualnych odszkodowań i rekompensat za wadliwe towary. Spółka uruchomiła nową linię technologiczną pozwalającą produkować pięć razy więcej wyrobów niż dotychczasowa linia. Sprzedaż takiej ilości wyrobów wymagać będzie intensywnych działań marketingowych i zapewne zwiększyć może liczbę zgłaszanych w przyszłości reklamacji. Przedmiotowy wniosek obarczony był brakami formalnymi, w związku z tym pismem z dnia 06.09.2013 r. Nr IPPB2/415-542/13-2/MG (data nadania 09.09.2013 r., data doręczenia 12.09.2013 r.), na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez: przeformułowanie pytania nr 5 tak, aby dotyczyło ciążących na Spółce obowiązków informacyjnych związanych z ewentualnie powstałym po stronie Klientów Spółki przychodem, ponieważ sformułowane pytanie odnosi się tylko i wyłącznie do skutków podatkowych powstałych po stronie podatnika (Klienta), natomiast nie dotyczy obowiązków Spółki jako zainteresowanego występującego z wnioskiem o wydanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie, doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego poprzez wyjaśnienie: w sytuacji, gdy reklamacja nie jest zasadna, natomiast Spółka zgodnie z przyjętą strategią sprzedaży dla zachowania pozytywnego wizerunku wśród Klientów i zabezpieczenia źródeł przychodu, sprzedając Klientom nowe wyroby co do rodzaju i ilości odpowiadających wyrobom reklamowanym z rabatem co do ceny sprzedaży, sprowadzającym cenę sprzedaży do 1 zł netto, czy warunki tej sprzedaży uregulowane będą poprzez odpowiednie zapisy w dokumentach Spółki, tj. np. w uchwale Zarządu, decyzji itd.? czy wysokość przyjętego przez Spółkę rabatu, sprowadzającego cenę sprzedaży do 1 zł netto, przy sprzedaży nowych wyrobów reklamującym Klientom, będzie ustalona w tej samej wysokości dla wszystkich reklamujących Klientów? Wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku w ustawowym terminie, pismem z dnia 12.09.2013 r. (data nadania 13.09.2013 r., data wpływu 17.09.2013 r.), w którym m.in. wyjaśnił, że: Spółka rokrocznie w formie zarządzenia Zarządu ustala warunki sprzedaży na dany rok, stanowiące jednocześnie wytyczne do strategii sprzedaży opisanej i przyjętej do stosowania w Sprawozdaniu z Działalności Zarządu Spółki. W zarządzeniu tym, zostaną wprowadzone zapisy określające możliwość sprzedaży Klientowi nowych wyrobów, co do rodzaju i ilości odpowiadających wyrobom reklamowanym, z rabatem do ceny sprzedaży sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego (1 zł) netto. Spółka przewiduje, iż sprzedaż nowych wyrobów reklamowanych z rabatem sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego (1 zł) netto będzie dedykowana wszystkim Klientom, których reklamacja będzie niezasadna z punktu widzenia Kodeksu Cywilnego i Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Sprzedaż z rabatem wynika z chęci zapewnienia Spółce ciągłości sprzedaży w kanałach dystrybucji naszych Hurtowników, tak aby Hurtownicy Ci nie musieli tracić czasu i pieniędzy w przeprowadzaniu procedur reklamacyjnych, jakie nakłada na nich Kodeks Cywilny i Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, a cały swój wysiłek kierowali na sprzedaż wyrobów Spółki. Klient reklamujący wyroby, nawet jeśli reklamacja jest niezasadna (bo np. upłynął czas zgłoszenia reklamacji, klient oczekuje, iż kupując wyroby Spółki będzie z nich korzystał przez 15-20 lat, a czas reklamacji upływa po 2 latach), ma być usatysfakcjonowany ostatecznie zakupami wyrobów, nawet jeśli pierwszy zakup wiązał się z koniecznością reklamacji, tak aby przy innej okazji powrócił do zakupów wyrobów Spółki. Reklamacje te wynikają z właściwości fizyko-chemicznych glin używanych do produkcji wyrobów Spółki. Praktyka i nauka nie znają sposobów na 100% wyeliminowanie na poziomie produkcyjnym wyrobów, które w toku używania nie będą bardziej lub mniej wrażliwe na warunki atmosferyczne, co skutkuje ich rozwarstwieniami, odpryskami, wichrowatościami. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Spółka może zastosować rabat sprowadzający cenę sprzedaży do wysokości jednego złotego netto? Czy Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów koszty wytworzenia tych wyrobów? Czy taka strategia działania w świetle art. 14 ustawy o PDOP uzasadnia zastosowanie rabatu sprowadzającego cenę sprzedaży do wysokości jednego złotego netto? Podstawą opodatkowania dla celów VAT będzie cena sprzedaży w wysokości jednego złotego netto, czyli cena z zastosowanym rabatem? Czy na Spółce ciąży obowiązek informowania reklamującego wyrób Klienta o fakcie, że w związku z nabyciem reklamowanych wyroby po cenie sprzedaży z zastosowanym rabatem sprowadzającym cenę sprzedaży do 1 zł netto, powstanie u niego przychód z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnych świadczeń? Przedmiotowa interpretacja indywidualna wydana została w zakresie pytania nr 5 w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie pozostałych pytań, tj. pytania nr 1, 2, 3, 4 w odniesieniu do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Stanowisko Wnioskodawcy: Ad. 5. Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku nabycia przez reklamującego wyroby Klienta nowych wyrobów w cenie 1 zł netto Spółka nie będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnych świadczeń, w związku z czym po stronie Spółki nie powstaną jakiekolwiek obowiązki płatnika związane z dokonaniem sprzedaży na rzecz tych Klientów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są inne źródła. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy). W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie, których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak, więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku, których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą galanterii klinkierowej. W sytuacji, gdy reklamacja na produkty jest nie zasadna, np. upłyną termin rękojmi, wtedy Spółka dla pozytywnego wizerunku wśród Hurtowników i Klientów - odbiorców ostatecznych i przez to zabezpieczenia źródeł przychodów chce przyjąć w swojej strategii sprzedaży możliwość sprzedaży Klientowi nowych wyrobów co do rodzaju i ilości odpowiadających wyrobom reklamowanym z rabatem do ceny sprzedaży sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego netto. Taka sprzedaż wyrobów pozwoli Spółce skorygować nadszarpnięty sprzedażą wadliwych wyrobów, rynkowy obraz Spółki, który przekłada się na zmniejszenie sprzedaży. Poza tym taka sprzedaż może uchronić Spółkę od ewentualnych odszkodowań i rekompensat za wadliwe towary. Spółka rokrocznie w formie zarządzenia Zarządu ustala warunki sprzedaży na dany rok, stanowiące jednocześnie wytyczne do strategii sprzedaży opisanej i przyjętej do stosowania w Sprawozdaniu z Działalności Zarządu Spółki. W zarządzeniu tym, zostaną wprowadzone zapisy określające możliwość sprzedaży Klientowi nowych wyrobów, co do rodzaju i ilości odpowiadających wyrobom reklamowanym, z rabatem do ceny sprzedaży sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego netto. Spółka przewiduje, iż sprzedaż nowych wyrobów reklamowanych z rabatem sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego netto będzie dedykowana wszystkim Klientom, których reklamacja będzie niezasadna z punktu widzenia Kodeksu Cywilnego i Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Termin „rabat”, zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia oznacza „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów. „Ceną” - zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2013 r., poz. 385) - jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, to w rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu towaru. Przy czym w przypadku rabatu nie zawsze występuje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rabat jest neutralny podatkowo w sytuacji, gdy krąg uprawnionych do zakupów z rabatem jest potencjalnie nieograniczony. Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca jako producent galanterii klinkierowej, ma prawo skierowania do wybranej grupy klientów oferty ich sprzedaży po obniżonych cenach. Jeśli sprzedaż nowych wyrobów reklamowanych z rabatem sprowadzającym cenę sprzedaży do jednego złotego netto będzie dedykowana wszystkim klientom, których reklamacja będzie niezasadna z punktu widzenia Kodeksu Cywilnego i Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, to przyznane im świadczenie w postaci rabatu nie będzie miało indywidualnego charakteru. Przyznanie rabatu będzie w takiej sytuacji czynnością obojętną podatkowo. Nie powstanie przychód z tytułu otrzymania częściowo nieodpłatnych świadczeń dla klientów korzystających z rabatu. W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia klientom nabywającym nowe wyroby reklamowane, informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.