IPPB4/4511-339/16-2/JK2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 613), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2016 r. (data wpływu 18 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udziału pracowników i członków ich rodzin w spotkaniach/imprezach sfinansowanych przez pracodawcę – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udziału pracowników i członków ich rodzin w spotkaniach/imprezach sfinansowanych przez pracodawcę. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Spółka w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi leasingu samochodów oraz zarządzania flotą samochodową na rzecz swoich klientów. Spółka jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej L. (dalej: „Grupa”). Spółka pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „podatek PIT”) od przychodów wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy PIT, uzyskiwanych przez osoby zatrudnione w Spółce. Spółka organizowała oraz będzie organizowała w przyszłości różnego rodzaju wydarzenia dla pracowników. Mogą to być w szczególności: spotkanie gwiazdkowo-noworoczne łączące w sobie szkolenie pracowników w zakresie, tzw. kompetencji miękkich z elementami integracji i wspólnej zabawy. Z uwagi na znaczną liczbę pracowników zatrudnionych w Spółce, poza nadrzędnym celem szkoleniowym, którym jest podnoszenie kompetencji przywódczych oraz interpersonalnych pracowników, spotkanie ma ponadto umożliwić poszczególnym osobom na poznanie swoich współpracowników (co na co dzień jest znacznie utrudnione) i wpływa na poprawę komunikacji wewnątrz Spółki oraz tworzy sprzyjający klimat do wymiany pomysłów i doświadczeń, a w efekcie poprawia efektywność działania pracowników, letnio-wiosenne spotkanie plenerowe dla pracowników oraz ich rodzin. Z uwagi na fakt, że w spotkaniu tym biorą udział również kontrahenci Spółki, zasadniczym celem wydarzenia jest podtrzymywanie istniejących relacji biznesowych Spółki z kontrahentami, a także budowanie sieci kontaktów z kontrahentami, „Mikołajki” organizowane dla pracowników oraz ich dzieci, które mają formę warsztatów. Celem warsztatów jest zacieśnienie relacji pomiędzy pracownikami. Wydarzenie to wpisuje się także w program “ifs easier to live and work with L.”, który obejmuje działania podejmowane przez Spółkę zmierzające ku stworzeniu przyjaznego środowiska pracy poprzez promocję zdrowego odżywiania, ruchu, równowagi pomiędzy pracą a życiem prywatnym, także poprzez włączanie rodzin pracowników w życie firmowe, spotkania integracyjne dla poszczególnych działów Spółki, organizowane w zależności od decyzji kierownika danego działu raz w roku lub raz na kwartał. Spotkania mają na celu polepszenie komunikacji wewnątrz danego działu, podtrzymywanie pozytywnych relacji pomiędzy pracownikami, którzy na co dzień wspólnie realizują powierzone im obowiązki, spotkania integracyjne kierowników poszczególnych działów, organizowane raz na pół roku. Spotkania te stanowią przejaw działań podejmowanych przez Spółkę mających na celu budowanie silnej kadry kierowniczej w Spółce. Intencją spotkań jest stworzenie dodatkowej możliwości budowania i podtrzymywania relacji pomiędzy kierownikami poszczególnych działów w celu dzielenia się doświadczeniem oraz pomysłami, które mogą przyczynić się do stabilnego i harmonijnego rozwoju Spółki. Dni otwarte dla dzieci pracowników, które również wpisują w program “ifs easier to live and work with L.”, obejmujący działania podejmowane przez Spółkę zmierzające ku stworzeniu przyjaznego środowiska pracy poprzez promocję zdrowego odżywiania, ruchu, równowagi pomiędzy pracą a życiem prywatnym, także poprzez włączanie rodzin pracowników w życie firmowe. Całościowo, opisane powyżej działania podejmowane przez Spółkę wpisują się w politykę „Różnorodności”, którą kieruje się Grupa. Jest to szereg inicjatyw i działań podejmowanych przez Spółkę, w tym działań integrujących pracowników, które budują wewnętrzną kulturę Spółki ukierunkowaną na pracowników i stworzenie im przyjaznego miejsca pracy. Z perspektywy Spółki, takie działania są niezwykle istotne. Spółka uczestniczy w konkursach badających zaangażowanie pracowników (konkurs Najlepszy pracodawca), jak również co roku przeprowadzana jest wewnętrzna ankieta badająca między innymi zaangażowanie i satysfakcję pracowników. Z perspektywy Spółki bowiem wszystkie działania ukierunkowane na pracowników powodują, że w efekcie pracownicy czują się bardziej usatysfakcjonowani, a w związku z tym bardziej zaangażowani w sprawy Spółki, lepiej zmotywowani do pracy oraz bardziej efektywni, co przekłada się na wyniki finansowe Spółki oraz jej pozycję na rynku. W związku z organizowanymi spotkaniami integracyjnymi lub szkoleniowo-integracyjnymi Spółka ponosi różnego rodzaju wydatki. W szczególności są to koszty usług gastronomicznych lub cateringowych, noclegów, wynajęcia sali i zapewnienia obsługi technicznej, koszty transportu pracowników oraz koszty ewentualnych dodatkowych atrakcji (jeżeli są przewidziane). Wydatki na organizację wydarzeń finansowane są ze środków obrotowych Spółki. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy udział pracowników Spółki oraz członków ich rodzin w wydarzeniach organizowanych przez Spółkę będzie generował po stronie pracowników przychód w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: „ustawa PIT”), od którego Spółka powinna odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, udział pracowników Spółki oraz członków ich rodzin w wydarzeniach organizowanych przez Spółkę nie będzie generował po stronie pracowników Spółki przychodu w rozumieniu ustawy PIT, od którego Spółka powinna odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy PIT przychodem dla podatnika jest wartość nieodpłatnie otrzymanych świadczeń. Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Na gruncie ustawy PIT nie sformułowano definicji „nieodpłatnych świadczeń”, jednakże judykatura wypracowała to pojęcie w swoich orzeczeniach. W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 NSA ustalił w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych znaczenie terminu „nieodpłatnych świadczeń”. NSA uznał, że termin ten należy rozumieć w szerszym zakresie niż jest to ujęte na gruncie prawa cywilnego: „obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale NSA z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10 NSA powyższe stanowisko zostało potwierdzone i przyjęto, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych. Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w kontekście świadczeń pracowniczych - była również analizowana przez Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, że „zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które: po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów)”. Dodatkowo, Trybunał Konstytucyjny wyraźnie podkreślił, że kryterium wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) nie jest spełnione w sytuacji, gdy pracownik ma wziąć udział w zaproponowanym przez pracodawcę spotkaniu integracyjnym czy szkoleniowym, choćby organizowanym poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). Trybunał przyjął, że w tym przypadku nawet, jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Bez wystąpienia elementu realnego, czyli otrzymania korzyści przez pracownika, nie uzyskuje on przychodu. W tym przypadku nie występuje zdarzenie, z którym ustawa PIT wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Co więcej, nie można w takiej sytuacji skonkretyzować i zindywidualizować otrzymanego świadczenia ani określić jego wysokości. Zgodnie zatem ze stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego, udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie jest związany z uzyskaniem przychodu przez pracownika. W takiej sytuacji nie występują podstawy, aby świadczenie adresowane do wszystkich pracowników przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. W świetle powyższego, w ocenie Spółki, w związku z uczestnictwem w wydarzeniach o charakterze integracyjnym lub szkoleniowo-integracyjnym przedstawionych szczegółowo w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego po stronie pracowników Spółki nie wystąpią żadne konsekwencje podatkowe, w szczególności nie wystąpi przychód podlegający opodatkowaniu PIT. Zdaniem Spółki nie można uznać, że Spółka organizując wydarzenia wykonuje świadczenie, które przyniosło pracownikom korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które pracownik musiałby ponieść. Udział pracowników Spółki w wydarzeniach związany jest z realizacją celów biznesowych Spółki, opisanych szeroko na wstępie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Tym samym, nie ulega wątpliwości, że wymienione na wstępie wydarzenia zasadniczo są organizowane w interesie Spółki i ich nadrzędnym celem jest uzyskanie określonych korzyści przez Spółkę, a nie przez samego pracownika. Brak jest również możliwości ustalenia skonkretyzowanej wartości świadczenia, które mogłoby zostać przypisane do danego pracownika. Na powyższe stanowisko Spółki, zbieżne z podejściem Trybunału Konstytucyjnego aktualnie powołuje się Minister Finansów, zmieniając wcześniej wydane interpretacje, które przedmiotowe świadczenia kwalifikowały jako otrzymanie przychodu podatkowego przez pracownika. Takie stanowisko zostało wyrażone np. w interpretacji Ministra Finansów z dnia 4 sierpnia 2015 r. (sygn. DD3.8222.2.302.2015.CRS): „w tym stanie rzeczy oraz wobec jednoznacznego stanowiska Trybunału Konstytucyjnego wyrażonego w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. uznać należy, że udział pracownika w imprezie integracyjnej nie generuje po stronie pracownika przychodu w rozumieniu ustawy PIT”. Analogiczne stanowisko zostało wyrażone przez Ministra Finansów m.in. w interpretacjach: z dnia 9 października 2015 r. (sygn. DD3.8222.2.342.2015.IMD), z dnia 14 września 2015 r. (sygn. DD3.8222.2.324.2015.OBQ) oraz z dnia 23 lipca 2015 r. (sygn. DD3.8222.2.262,2015.CRS). Słuszność powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądów administracyjnych. NSA w wyroku z dnia 13 marca 2015 r., sygn. II FSK 3738/14, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. stwierdził, że: „(...) gdy wartości świadczeń nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych przez konkretnego pracownika, brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego pracownika kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez pracodawcę kosztów organizowanej imprezy; nie sposób bowiem stwierdzić, czy pracownik rzeczywiście otrzymał owe świadczenie i jaka jest jego wartość, pracodawca, w opisanej sytuacji nie jest zobowiązany obliczyć, pobrać i odprowadzić do właściwego urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od tych przychodów”. Reasumując, Spółka uważa, że świadczenia otrzymywane przez pracownika oraz członków jego rodziny w wydarzeniach organizowanych przez Spółkę nie będą stanowić dla pracownika przychodu w świetle ustawy PIT, w związku z czym po stronie Spółki nie powstanie obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wynikający z art. 31 ustawy PIT. W tym stanie sprawy Spółka wnosi jak na wstępie. Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego. Natomiast w zakresie zdarzenia przyszłego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. Ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.