KDIB1-1.4010.407.2020.1.ŚS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 października 2020 r. (data wpływu do Organu 6 października 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy działalność Wnioskodawcy polegająca na hodowli, chowie i sprzedaży ryby żywej będzie stanowić działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 października 2020 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy działalność Wnioskodawcy polegająca na hodowli, chowie i sprzedaży ryby żywej będzie stanowić działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie chowu i hodowli ryb słodkowodnych. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy są lub będą następujące gatunki ryb: amur, karp, pstrąg, szczupak, sandacz, jesiotr, tołpyga, karaś, leszcz, lin, okoń. Wnioskodawca nie wyklucza przy tym rozszerzenia zakresu swojej działalności na inne (nie wskazane powyżej) gatunki ryb. Sprzedawane przez Wnioskodawcę ryby będą pochodziły z hodowli własnej Wnioskodawcy, lub zostaną nabyte przez Wnioskodawcę, przy czym w przypadku ryb nabywanych okres ich wzrostu biologicznego u Wnioskodawcy będzie nie krótszy niż 2 miesiące. Ryby będą sprzedawane przez Wnioskodawcę zarówno jako ryby żywe jak i ryby poubojowe. Ryby poubojowe będą przygotowywane przez Wnioskodawcę do sprzedaży na dwa sposoby: poprzez ubój, patroszenie i pozbawianie głów. W efekcie powyższych działań Wnioskodawca będzie sprzedawał ryby w postaci ryby towarowej rozumianej jako: tuszy z głową poubojową, tuszy z głową skrwawionej, tuszy z głową patroszonej i samej tuszy. poprzez ich ubój, patroszenie, pozbawianie głów i ich dalsze dzielenie, w tym filetowanie. Przygotowane w ten sposób ryby będą sprzedawane w postaci dzwonków oraz filetów. Sprzedawane ryby będą pakowane w steroboxach na lodzie lub pakowane w map. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego działalność Wnioskodawcy polegająca na hodowli, chowie i sprzedaży ryby żywej będzie stanowić działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?(pyt. oznaczone we wniosku Nr 1) Ad. 1. W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego działalność Wnioskodawcy polegająca na hodowli, chowie i sprzedaży ryby żywej będzie stanowić działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do treści art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406, dalej jako „ustawa o PDOP”), działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt licząc od dnia nabycia. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 przepisów ustawy o PDOP nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej. W celu rozstrzygnięcia, czy dana działalność ma charakter działalności rolniczej w rozumieniu przedstawionej powyżej definicji kluczowe jest ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „stanu nieprzetworzonego”. Niestety ustawa o PDOP nie wskazuje, jak należy rozumieć kategorię „stan nieprzetworzony”. Według Słownika Języka Polskiego (http://sjp.pl) „przetworzyć” to przekształcić coś twórczo; zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd; opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując technikę komputerową. „Przetwórstwo” natomiast to przerabianie na dużą skalę surowców, zwłaszcza płodów rolnych, na gotowe produkty. Z powyższej definicji wynika, że produkt przetworzony to taki, który na skutek zastosowania względem niego określonych procesów technologicznych nabrał nowych cech, właściwości. Stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się zasadniczo od stanu, w jakim produkt znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu. Dla właściwej interpretacji analizowanej definicji pomocny może być również opis działalności sklasyfikowanej według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod symbolem 10.20.Z jako przetwarzanie i konserwowanie ryb, skorupiaków i mięczaków. Podklasa ta obejmuje: przetwarzanie i konserwowanie ryb, skorupiaków i mięczaków obejmujące: mrożenie, głębokie mrożenie, suszenie, gotowanie, wędzenie, solenie, przechowywanie w solance, puszkowanie itp., produkcję wyrobów z ryb, skorupiaków i mięczaków: filetów rybnych, ikry, kawioru, substytutów kawioru itp., produkcję mączki rybnej, przeznaczonej do spożycia przez ludzi lub do karmienia zwierząt, produkcję mąki, mączki i granulek z ryb i ssaków morskich, nie nadających się do spożycia przez ludzi, działalność statków, na których dokonuje się wyłącznie przetwarzania i konserwowania ryb, obróbkę wodorostów. Podklasa ta nie obejmuje: przetwarzania ryb na statkach prowadzących połowy ryb, sklasyfikowanego w 03.11.Z, przetwarzania wielorybów na lądzie lub na specjalistycznych statkach, sklasyfikowanego w sklasyfikowanego w 10.11.Z, produkcji olejów i tłuszczów z ryb i ssaków morskich, sklasyfikowanej w 10.41 Z, produkcji gotowych, mrożonych dań rybnych, sklasyfikowanej w 10.85.Z, produkcji zup rybnych, sklasyfikowanej w 10.89.Z. Z powyższego można wnioskować, że czynności dotyczące wstępnej obróbki w produkcji zwierzęcej, nie stanowią przetwórstwa w rozumieniu przepisów o Polskiej Klasyfikacji Działalności. W przypadku sprzedaży żywych ryb, przedmiotem sprzedaży będą produkty zwierzęce w ich naturalnej postaci to jest w żaden sposób nieprzetworzone. Istotne przy tym jest, że w przypadku ryb nabytych przez Wnioskodawcę okres ich hodowli będzie przekraczał 2 miesiące. Nie ma zatem wątpliwości, że działalność w tym zakresie będzie spełniała definicję działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o PDOP. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm. dalej „updop”) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Zgodnie z art. 2 ust. 2 updop, działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej: miesiąc - w przypadku roślin, 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek, 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego, 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierzą -licząc od dnia nabycia. W myśl definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, działalnością rolniczą dla potrzeb tej ustawy, jest wszelka produkcja roślinna i zwierzęca (z zastrzeżeniem ust. 3) w stanie nieprzetworzonym, określonym tu jako naturalny, wykorzystująca materiał roślinny lub zwierzęcy pochodzący z własnych upraw, hodowli, chowu oraz wykorzystująca materiał roślinny i zwierzęcy nabyty od innych producentów. W przypadku nabycia przez podatnika roślin lub zwierząt od innych producentów, okresy ich przetrzymywania, w których następuje ich biologiczny wzrost (tzn. czas liczony od dnia nabycia do dnia zbycia) - nie mogą być krótsze niż określone w ww. art. 2 ust. 2 ustawy, by można uznać tą działalność za działalność rolniczą. Zakresu wyłączenia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy nie stosuje się natomiast do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ustawy. Wyłączenie nie ma więc zastosowania do przychodów pochodzących, np. z działalności przetwórczej płodów rolnych czy świadczenia usług związanych z działalnością rolniczą. Przychody z takich rodzajów działalności, jako przychody pochodzące z innej niż rolnicza działalności, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W oparciu o powyższe, stwierdzić należy, że przychody z działalności rolniczej - poza dochodami z działów specjalnych produkcji rolnej - nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Natomiast naruszenie zakresu działalności rolniczej oraz sposobu w jaki winna być wykonywana, stanowi o konieczności poddania zakresowi przedmiotowemu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodów z czynności, wykraczających poza ustawowy zakres działalności rolniczej. W konsekwencji, działalność pozarolnicza (w tym działy specjalne produkcji rolnej) objęta została podatkiem dochodowym od osób prawnych. Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie chowu i hodowli ryb słodkowodnych. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy są lub będą następujące gatunki ryb: amur, karp, pstrąg, szczupak, sandacz, jesiotr, tołpyga, karaś, leszcz, lin, okoń. Wnioskodawca nie wyklucza przy tym rozszerzenia zakresu swojej działalności na inne (nie wskazane powyżej) gatunki ryb. Sprzedawane przez Wnioskodawcę ryby będą pochodziły z hodowli własnej Wnioskodawcy, lub zostaną nabyte przez Wnioskodawcę, przy czym w przypadku ryb nabywanych okres ich wzrostu biologicznego u Wnioskodawcy będzie nie krótszy niż 2 miesiące. Podkreślić należy, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego od osób prawnych precyzuje wyraźnie co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca). Powyższe oznacza, że wszelkie produkty działalności rolniczej powstają wyłącznie na skutek działania normalnych biologicznych procesów wzrostu. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że działalność Wnioskodawcy polegająca na hodowli, chowie i sprzedaży ryby żywej, a w przypadku ryb nabywanych gdy okres ich wzrostu biologicznego u Wnioskodawcy będzie nie krótszy niż 2 miesiące licząc od dnia nabycia, będzie stanowić działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, do przychodów z tej działalności nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie wniosku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest sam przepis prawa. Wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54§ 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.