VI KZP 26/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Bodecki. Sędziowie: Z. Bartnik (sprawozdawca), S. Kaliński.Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka F., oskarżonego z art. 156 § 2 k.k., po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Tarnobrzegu z siedzibą w Sandomierzu - postanowieniem z dnia 8 sierpnia 1986 r. - zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. o szczególnym postępowaniu wobec sprawców niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 26, poz. 126) wyłącza możliwość umorzenia postępowania o przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu tylko dlatego, że w razie skazania za taki czyn należałoby wymierzyć obligatoryjną nawiązkę przewidzianą w art. 59 a k.k.?"u c h w a l i ł udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArtykuł 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. o postępowaniu szczególnym wobec sprawców niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 26, poz. 126) stanowi, że w sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1 tego artykułu (tj. przestępstwa inne niż wymienione w art. 1 oraz przestępstwa skarbowe popełnione przed dniem 17 lipca 1986 r.), postępowanie karne umarza się, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że należałoby za nie orzec tylko karę pozbawienia wolności, która uległaby darowaniu. Zwrot "należałoby za nie orzec tylko karę pozbawienia wolności, która uległaby darowaniu", odnosi się do kary pozbawienia wolności wymierzonej w ust. 1 pkt 1 tego artykułu, a więc kary pozbawienia wolności do 1 roku.Wynika z tego, że skoro za konkretny czyn należy orzec poza karą pozbawienia wolności także inne kary lub środki karne, to nie może nastąpić umorzenie postępowania. W takich wypadkach - zgodnie z treścią art. 5 ust. 2 zdanie drugie tej ustawy - dochodzi do wydania wyroku, a następnie darowania lub złagodzenia kary pozbawienia wolności, jeżeli jej wymiar objęty jest art. 5 ust. 1 pkt 1 lub 2 tej ustawy. Takie rozumienie art. 5 ust. 2 powołanej ustawy wynika z gramatycznej jego wykładni, a ponadto z jej art. 1 pkt 3, na którego treść cytowany przepis się powołuje. Z przepisu tego wynika, że z dobrodziejstwa darowania kar wyłączona jest nie tylko kara grzywny i kary dodatkowe, ale także nawiązka, o którą w przedstawionym wyżej pytaniu chodzi.Reasumując uznać należy, że art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. o postępowaniu szczególnym wobec sprawców niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 26, poz. 126) wyłącza możliwość umorzenia postępowania wobec sprawców przestępstw, za które należy wymierzyć nawiązkę na podstawie art. 59a k.k.