VI KZP 18/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Bodecki. Sędziowie: J. Bratoszewski, M. Synoradzki (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Lecha F., oskarżonego z art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 59 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 8 maja 1986 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy do rozpoznania w postępowaniu przyśpieszonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej sprawy o przestępstwo określone w art. 156 § 2 k.k. niezbędny jest chuligański charakter tego czynu?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUstawa z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej (Dz. U. Nr 23, poz. 101) w art. 17 § 1, określającym katalog przestępstw podlegających rozpoznaniu w postępowaniu przyśpieszonym, przewidziała m. in. rozpoznanie spraw o występki określone w art. 156 § 2 k.k. (art. 17 § 1 pkt 4 ustawy). Stosowanie postępowania przyśpieszonego w sprawach o występki określone w art. 156 § 2 k.k. (jak również inne występki prywatnoskargowe wymienione w art. 419 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, np. w art. 171 § 1, art. 172 § 1 i 2, art. 178 § 1 i 2, art. 181 § 1, art. 182 § 1) uzależnione jest od następujących przesłanek:a) przesłanki o charakterze ogólnym, dotyczącej także i innych przestępstw wymienionych w art. 17 § 1 pkt 1-5 ustawy, warunkującej stosowanie postępowania przyśpieszonego, gdy sprawca został ujęty na gorącym uczynku lub bezpośrednio potem i doprowadzony przez Milicję Obywatelską lub inny uprawniony organ do sądu w ciągu 48 godzin (art. 17 § 1 zdanie po pkt 5 i art. 17 § 3 ustawy),b) przesłanki o charakterze szczególnym, wynikającej z brzmienia art. 17 § 2 ustawy; przesłanka ta odnosi postępowanie przyśpieszone (publicznoskargowe) tylko do tych przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, które mają charakter chuligański (w rozumieniu art. 120 § 14 k.k.). Ustawodawca, określając w art. 17 § 1 pkt 2-6 ustawy te sprawy, które z punktu widzenia zagrożenia ustawowego mogą zostać rozpoznane w postępowaniu przyśpieszonym, wymienił występki nie objęte dyspozycją art. 419 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., a wśród nich występki określone w art. 156 § 2 k.k. rozpoznawane także w trybie publicznoskargowym - jeżeli prokurator wystąpi z oskarżeniem lub przyłączy się do toczącego się już postępowania (art. 50 § 1 k.p.k.), rozszerzając w ten sposób katalog spraw poddanych temu trybowi.Określona w § 2 art. 17 cytowanej ustawy możliwość objęcia postępowaniem przyśpieszonym przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, w tym także określonych w art. 156 § 2 k.k., dotyczy jednak wyłącznie takich spraw ściganych z oskarżenia prywatnego, które miały charakter chuligański.Ustawa z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej nie zmienia więc w odniesieniu do występków prywatnoskargowych podstawowej zasady postępowania przyśpieszonego w sprawach o występki prywatnoskargowe (obowiązującej uprzednio na podstawie art. 447 § 1 k.p.k.), że w tym postępowaniu rozpoznaje się tylko te występki prywatnoskargowe, które mają charakter chuligański. Reasumując, należy stwierdzić, że przedmiotem rozpoznania na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o szczególnej odpowiedzialności karnej (Dz. U. Nr 23, poz. 101) w postępowaniu przyśpieszonym mogą być tylko te występki prywatnoskargowe, które mają charakter chuligański i co do których ponadto spełniona została przesłanka przewidziana w art. 17 pkt 5 wymienionej ustawy.