IV PR 116/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Stypułkowska.Sędziowie: SN: M. Rafacz-Krżyżanowska (spr.), A. Szczurzewski.SentencjaSad Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 1985 r. sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Państwowego P. w K. w przeciwko S., M. B., W. D. i A. G. zamężnej P. o odszkodowanie z tytułu niedoboru na skutek rewizji pozwanego S. W. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w (...) z dnia 4 września 1984 r. sygn. akt I C (...), oddala rewizję.Uzasadnienie faktycznePowodowe Przedsiębiorstwo domagało się zasadzenia od pozwanych po 50.953 zł z tytułu niedoboru-, który powstał w magazynie głównym stacji obsługi w okresie od 13 VI 1981 r. do 2 II 1982 r. Pozwani w tym okresie, jak również nieobjęty pozwem K. K. byli zatrudnieni na podstawie umowy o współodpowiedzialności materialnej.Zaskarżonym wyrokiem Sąd Wojewódzki zasądził od pozwanych po 40.000 zł oddalając powództwo w pozostałej części. Sąd Wojewódzki przyjął, że w myśl umowy o współodpowiedzialności materialnej pozwani za powstały niedobór powinni odpowiadać po 50.000 zł, tym niemniej zdaniem Sądu - strona powodowa przyczyniła się do powstania niedoboru ponieważ w magazynie miało pracować 7 pracowników, a praktycznie było zatrudnionych tylko 5. To przyczynienie Sąd Wojewódzki ocenił na 1/5. Sąd Wojewódzki nie uwzględnij zarzutów pozwanych, dotyczących sposobu przeprowadzenia inwentaryzacji gdyż pozwani bez zastrzeżeń podpisali arkusze spisowe.Wyrok ten w części zasądzającej 40.000 zł zaskarżył pozwany W. wnosząc o jego uchylenie w tej części i przekazanie w omawianym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Nie można się zgodzić z zarzutem skarżącego, że dochodzone przez stronę powodowe roszczenie uległo przedawnieniu na podstawie art. 291 § 2 k.p. Wbrew zarzutom skarżącego bieg przedawnienia z art. 291 § 2 k.p. rozpoczyna się od daty zakończenia inwentaryzacji lecz od daty przeprowadzenia po inwentaryzacji ostatecznego rozliczenia. Tego rozliczenia strona powodowa dokonała w dniu 24 I 1983 r., a pozew został wniesiony 20 X 1984 r., a więc w terminie rocznym przewidzianym w art. 291 § 2 k.p.Sąd Wojewódzki prawidłowo uznał że brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości przeprowadzonej inwentaryzacji, skoro pozwani bez zastrzeżeń podpisali arkusze spisu. Podniesione w tym względzie zarzuty skarżącego nic nowego nie wnoszę do sprawy i z tego względu uznać je należy za chybione.Nie ma też racji skarżący jeśli domaga się dołączenia do akt sprawy akt Prokuratury (...). wynika z protokołu rozprawy z dnia 4 IX 1984 r. akta te były przedmiotem badania Sądu Wojewódzkiego, a pełnomocnik skarżącego będący na tej rozprawie nie wnosił o odroczenie rozprawy w celu zapoznania się z treścią akt. Obecny zarzut pozwanego uznać więc należy za spóźniony, zwłaszcza, że skarżący nie uzasadnia rzeczowymi argumentami potrzeba dołączenia akt (...).Wobec więc braku uzasadnionych zarzutów rewizyjnych Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.