II CZ 117/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN R. Czarnecki.Sędziowie SN: K. Kołakowski, H. Ciepła (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznania w dniu 7 listopada 1984 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Jerzego M. przeciwko Małgorzacie T. i małol. Marianowi Janowi T. o unieważnienie uznania, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 17 lipca 1984 r., sygn. akt I C. 306/83,postanawia:oddalić zażalenie; nakazuje powodowi uiścić na rzecz Skarbu Państwa (Kasa Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu) kwotę 300 zł tytułem wpisu od zażalenia.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki we Wrocławiu oddalił wniosek powoda o wyłączenie Sędziego E.L. od rozpoznania sprawy przyjmując, że brak jest przesłanek z art. 48 i 49 k.p.c. do wyłączenia, a wystąpienie z takim wnioskiem zostało spowodowane emocjonalnym zaangażowaniem powoda w procesie.Uzasadnienie prawneRozpoznając zażalenie powoda na to postanowienie Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rację ma skarżący, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest lakoniczne, jednakże nie w takim zakresie, by czyniło niemożliwym przeprowadzenie kontroli instancyjnej.Słusznie też skarżący wywodzi, że podstawy do wyłączenia sędziego w rozumieniu art. 49 k.p.c. stanowić może również niechętny stosunek sędziego do strony okazywany w toku postępowania, lecz nie wykazał, by takie cechy miał stosunek Sędziego E.L. do jego osoby. Takiego stosunku, wbrew stanowisku skarżącego, nie uzasadnia podnoszona przez niego w zażaleniu okoliczność odroczenia rozprawy po jego przesłuchaniu i przystąpienia do przesłuchania poznanej dopiero na następnej rozprawie, co zdaniem skarżącego miało na celu umożliwienie pozwanej przygotowania zeznań. Niezależnie od tego, że przyczyną odroczenia rozprawy w dniu 8 maja 1984 r. było w związku z treścią zeznań skarżącego zwrócenie się do USC o nadesłanie protokołu z uznania małol. Mariana Jana T. przez skarżącego (k. 128 akt), strony procesowe z reguły przygotowują się do składania zeznań, lecz fakt ten nie przesądza o wyniku sprawy. Zeznania stron podlegają bowiem ocenie sądu na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału (art. 233 § 1 k.p.c.). Niechętnego stosunku Sędziego E.L. do skarżącego nie uzasadnia też sporządzenia protokołów rozpraw pod dyktando. Taki sposób protokołowania nie narusza przepisu art. 157 § 1 k.p.c. Przepis ten bowiem nie wprowadza obowiązku samodzielnego sporządzania protokołu przez protokolanta, a protokołowanie pod dyktando w niczym nie ogranicza praw stron procesowych. Wreszcie, tendencyjnego prowadzenia postępowania nie może dowodzić fakt sprostowania protokołu rozprawy na wniosek skarżącego.Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało oddaleniu (art. 387 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.), przy jednoczesnym nakazaniu powodowi uiszczenia wpisu od zażalenia na podstawie § 10 w zw. z § 2 rozp. Rady Ministrów z dnia 26.VII.1982 r. w sprawie określenia wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 26, poz. 188), którego nie pobrał Sąd Wojewódzki.