VI KZP 2/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes B. Dzięcioł. Sędziowie: M. Budzianowski (współsprawozdawca), S. Fornalik, J. Mikos, S. Pawelec, J. Polony, W. Żebrowski (sprawozdawca).Prokurator Prokurator Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 29 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54 z późn. zm.) wniosku Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 1980 r. o wyjaśnienie przez skład siedmiu sędziów następującego zagadnienia prawnego:"Czy strona (prokurator), składając w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku wniosek o jego uzasadnienie w sprawie wieloosobowej i wymieniając w tym wniosku tylko niektórych oskarżonych, może następnie wnieść rewizję w stosunku do oskarżonych nie wymienionych we wniosku (art. 370 § 1 k.p.k.)?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 370 k.p.k. w terminie zawitym 7 dni strona może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku. Złożenie wniosku jest wyrazem woli strony uzyskania uzasadnienia wyroku. Jest to prawo strony, któremu odpowiada obowiązek sądu sporządzenia uzasadnienia wyroku oraz - oczywiście - doręczenia wyroku z uzasadnieniem temu, kto złożył taki wniosek.Wniesienie rewizji jest uzależnione od złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nawet sporządzenie uzasadnienia wyroku z urzędu nie zwalnia strony od składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia (por. art. 370 § 1 k.p.k. - zdanie drugie). Także rewizja wniesiona przed upływem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wywołuje skutki określone w art. 370 k.p.k. (por. art. 393 § 2 k.p.k.). Również prawo powoda cywilnego do wniesienia rewizji - mimo swoistego uregulowania jego uprawnień w tym względzie - jest uzależnione od złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (por. OSNKW 1970, z. 6, poz. 55).Nie istnieje natomiast zależność odwrotna. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zobowiązuje strony do niczego, a w szczególności do wniesienia rewizji. Wniosek przewidziany w art. 370 k.p.k. nie może być utożsamiany ze znaną dawniej tzw. "zapowiedzią rewizji" i nie musi w ogóle łączyć z zaskarżeniem wyroku, gdyż strona może mieć się interes w otrzymaniu uzasadnienia wyroku, nie dążąc wcale do wniesienia rewizji. Np. strona może wnosić o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który nie podlega zaskarżeniu (por. art. 461 § 1 k.p.k., jak również OSNKW 1976, z. 2, poz. 30). Zauważyć ponadto należy, że - wbrew pewnym pozorom - uzasadnienie orzeczeń jest raczej zasadą (por. art. 90 § 1 k.p.k.).Przepis art. 370 k.p.k. nie przewiduje szczególnych wymagań formalnych, którym powinien odpowiadać wniosek złożony przez stronę w określonym terminie zawitym i na piśmie (por. także art. 104 k.p.k.). W związku z tym wystarczające jest, jeżeli treść wniosku jednoznacznie wyraża wolę strony uzyskania uzasadnienia wyroku w konkretnej sprawie, określonej np. sygnaturą akt i datą wyroku. Natomiast podawanie we wniosku innych szczegółów dotyczących wyroku nie jest konieczne. W szczególności art. 370 k.p.k. nie zobowiązuje strony do wypowiadania się we wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku, czy oraz w jakiej części wniesie rewizję. Podobne stanowisko zajmował już Sąd Najwyższy co do dawniej obowiązującego art. 337 k.p.k. z 1928 r. (por. OSNKW 1963, z. 7-8, poz. 147), jak również co do aktualnie obowiązującego art. 370 k.p.k. (por. OSNKW 1975, z. 5, poz. 61).Wynika z tego - nawiązując do konkretnej sytuacji przedstawionej w pytaniu prawnym - że prokurator w sprawie wieloosobowej może wnieść rewizję również w stosunku do tych oskarżonych, których nazwiska nie wymienił w treści wniosku określonego w art. 370 k.p.k.