VI KZP 59/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Grzebuła (sprawozdawca). Sędziowie: A. Pyszkowski, J. Żurawski.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zbigniewa K., oskarżonego z art. 203 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 27 listopada 1974 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy odbycie przez sprawcę za granicą kary pozbawienia wolności w rozmiarze powyżej 6 miesięcy za umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa powrotnego stanowi podstawę recydywy w rozumieniu art. 60 k.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki powziął wątpliwość wyrażoną w pytaniu skierowanym do Sądu Najwyższego w związku z tym, że kodeks karny w art. 60 stanowi jedynie o "odbyciu kary", podczas gdy ten sam przepis w kodeksie karnym z 1932 r. stanowił o "odbyciu kary w kraju lub za granicą".Stwierdzić należy, że obydwa powyższe określenia zawierają w rzeczywistości tę samą treść. Określenie "odbycie kary w kraju lub za granicą" oznacza, że niezależnie od tego, gdzie sprawca karę odbył, byleby fakt ten był znany sądowi orzekającemu, ma to jednakowe znaczenie dla kwestii, że działał on w warunkach recydywy.Skoro obecnie ustawa stanowi ogólnie o "odbyciu kary" bez wskazania, że kara ta ma być odbyta w kraju, to unormowanie takie oznacza to samo co określenie "w kraju lub za granicą", wyrażone jedynie syntetyczniej.Stanowisko powyższe wynika zresztą jednoznacznie z faktu, że wydane po wejściu w życie kodeksu karnego rozporządzenie Ministrów Sprawiedliwości i Obrony Narodowej z dnia 23 grudnia 1969 r. w sprawie określenia trybu rejestracji osób prawomocnie skazanych (Dz. U. Nr 37, poz. 327) przewiduje nadal rejestrację prawomocnych wyroków sądów zagranicznych (§ 2 pkt. 3), podobnie jak przewidywało to uchylone tym rozporządzeniem poprzednio obowiązujące pod rządem kodeksu karnego z 1932 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 września 1952 r. o rejestrze skazanych (Dz. U. Nr 39, poz. 273 - § 2 pkt 2).Należy nadmienić, że kwestia, czy kara odbyta za granicą wymierzona była za przestępstwo czy za wykroczenie, podlega rozstrzygnięciu na podstawie polskiej ustawy karnej (art. 113 k.k.). Jeżeli zatem kara odbyta za granicą dotyczyła czynu będącego według polskiej ustawy karnej wykroczeniem, ale popełnionym w okolicznościach przewidzianych w art. 130 § 1 pkt 1 k.w., to może to stanowić podstawę do przyjęcia powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 60 k.k.