I CO 14/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Kuryłowicz. Sędziowie: R. Czarnecki (sprawozdawca), SW M. Gintowt.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa Archidiecezji w P. przeciwko 1) Zygmuntowi K. i 2) Klarze P. o wydanie i eksmisję z wniosku strony powodowej o wyznaczenie do rozpoznania sprawy Sądu Wojewódzkiego w Kaliszuoddalił wniosek.Uzasadnienie faktyczneW dniu 31.X.1974 r. Sąd Wojewódzki w Poznaniu - Ośrodek w Kaliszu z powołaniem się na art. 44 k.p.c. wyznaczył do rozpoznania sprawy w miejsce Sądu Powiatowego w Ostrzeszowie Sąd Powiatowy dla m. Poznania. W dniu 15.IX.1975 r. Sąd Rejonowy w Poznaniu na podstawie art. 18 § 1 k.p.c. przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Poznaniu, ten zaś Sąd zgłosił wniosek o wyznaczenie do rozpoznania sprawy w jego miejsce Sądu Wojewódzkiego w Kaliszu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W myśl art. 388 § 1 k.p.c. sąd rewizyjny przekazuje sprawę innemu właściwemu sądowi pierwszej instancji, gdy za przekazaniem sprawy temu sądowi przemawiają względy celowości. Artykuł 44 k.p.c. uzależnia wyznaczenie innego sądu niż właściwy od dalej idącej przesłanki, mianowicie od tego, żeby sąd właściwy nie mógł z powodu przeszkody rozpoznać sprawy. Do wyznaczenia więc innego sądu na podstawie art. 44 k.p.c. nie wystarcza okoliczność, że za rozpoznaniem sprawy przez inny sąd przemawiają względy celowości.Okoliczności przedstawione przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu, zwłaszcza że "prowadzenie procesu" przez ten sąd "musiałoby odbywać się przy szerokim korzystaniu z sądowej pomocy prawnej", mogłyby wskazywać na celowość wyznaczenia Sądu Wojewódzkiego w Kaliszu do rozpoznania sprawy, ale - jak to już wskazano - wyznaczenie innego sądu z samych tylko względów celowości nie może nastąpić.Orzeczono więc jak w sentencji.