VI KZP 26/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: M. Budzianowski, A. Hapon (współsprawozdawca), I Kazimierczak, H. Kempisty (sprawozdawca), W. Komorniczak, S. Kotowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu wniosku Ministra Sprawiedliwości - przedstawionego na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54; zm.: Dz. U. z 1972 r. Nr 23, poz. 166), a skierowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego do rozpoznania przez skład siedmiu sędziów Izby Karnej - o wyjaśnienie użytego w treści art. 120 § 14 k.k. określenia: "(...) jeżeli sprawca działał publicznie", mogącego budzić wątpliwości co do tego, czy zakres tego określenia obejmuje także działanie "w miejscu publicznym", ale bez obecności nieokreślonej liczby osób,i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchylił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePojęcie działania "publicznie" użyte w art. 120 § 14 k.k. nie jest pojęciem nowym, ma ono treść od dawna ustaloną w nauce prawa i orzecznictwie sądowym. Nic nie wskazuje na to, aby w kontekście powołanego przepisu pojęcie to miało oznaczać co innego niż dotychczas. W szczególności wprowadzenie w nowym kodeksie karnym w odniesieniu do czynów wymienionych w art. 120 § 14 wymagania działania "publicznie", którego w tym samym zakresie nie zawierał poprzedni stan prawny, a stanowiącego znaczne już ograniczenie zasięgu czynów, którym może być nadany charakter chuligański, nie uprawnia - przez inne rozumienie pojęcia działania "publicznie" - do dalszego jeszcze ograniczenia tego zasięgu.Ustawodawca liczy się zawsze z ukształtowanym, zwłaszcza od dawna, orzecznictwem sądowym zawierającym wykładnię określonych pojęć i jeżeli, uchwalając nowe prawo, posługuje się bez zmiany pojęciami z poprzedniego stanu prawnego, oznaczać to musi, że przyjmuje wykładnię sądową tego pojęcia za słuszną.W tych więc warunkach należy przyjąć, że działanie "publicznie" w rozumieniu art. 120 § 14 k.k. zachodzi wówczas, gdy bądź ze względu na miejsce działania, bądź ze względu na okoliczności i sposób działania sprawcy jego zachowanie się jest lub może być dostępne (dostrzegalne) dla nieokreślonej liczby osób, przy czym sprawca mając świadomość tej możliwości co najmniej na to się godzi.Wypada dodać, że określenie działania "publicznie" użyte w art. 120 § 14 k.k. nie różni się od znaczenia tego samego określenia jako znamienia szeregu przestępstw (art. 133, 177, 179, 181, 193, 198, 237, 255, 272-274, 280, 282 i 318 k.k.).